Adhyaya 112: Praise and Procedure of Donating the Two-Faced Kapilā Cow and the Golden Pot (Hema-kumbha)

Verse 1

अथोभयतोमुखीगोदानहेमकुम्भदानपुराणप्रशंसाः ॥ होतोवाच ॥ अतः परं महाराज शृणूभयमुखीं ततः ॥ विधानं तद्वरारोहे धरण्या कथितं पुरा ॥

ယခု ပုရာဏအတွင်း၌ ‘ဥဘယတိုမုခီ’ ဟု ခေါ်သော ဒါန၊ နွားဒါနနှင့် ရွှေခွက်/ရွှေကလသ (ရွှေကုံဘ) ဒါနတို့၏ ချီးမွမ်းချက်ကို ဆိုလာသည်။ ဟောတာက ပြောသည်– “ထို့နောက် မဟာရာဇာ၊ ဥဘယမုခီ (အခမ်းအနား/ဝ్రတ) ကို နားထောင်ပါ။ အလှပသော တင်ပါးရှိသူရေ၊ ၎င်း၏ বিধানကို ရှေးကာလ၌ ဓရဏီ (မြေမိခင်) က ပြောကြားခဲ့သည်”။

Verse 2

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि तव पुण्यफलम् महत् ॥ धरण्युवाच ॥ या त्वया कपिला प्रोक्ता पूर्वमुत्पादिता प्रभो

ယခု ငါသည် သင်အား မဟာပုဏ္ဏဖလကို ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။ ပૃထဝီက ပြောသည်– “အရှင်ဘုရား၊ ယခင်က သင်ဖော်ပြ၍ ထုတ်ပေါ်စေခဲ့သော ကပီလာနွားမသည်—”

Verse 3

होमधेनुः सदा पुण्या सा ज्ञेया कपिलक्षणा ॥ कियत्‍यः कपिलाः प्रोक्ताः स्वयमेव स्वयम्भुवा

‘ဟောမဓေနု’ (ဟောမပူဇာအတွက် နွား) သည် အမြဲပုဏ္ဏရှိ၏; ကပီလာလက္ခဏာပါရှိသည်ဟု သိမှတ်ရမည်။ စွယံဘူ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ကပီလာ မည်မျှဟု ကြေညာခဲ့သနည်း?

Verse 4

प्रसूयमाना दानेन किं पुण्यं स्याच्च माधव ॥ एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण जगद्गुरो

အို မာဓဝ၊ သူမကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူစဉ် ပုဏ္ဏသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်သနည်း။ အို လောကဂုရု၊ ငါသည် ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် နားထောင်လို၏။

Verse 5

श्रीवराह उवाच ॥ शृणुष्व देवि तत्त्वेन पवित्रं पापनाशनम् ॥ यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः

သီရိဝရာဟာ မိန့်တော်မူသည်– “ဒေဝီရေ၊ အမှန်တရားအတိုင်း နားထောင်လော့။ ဤကထာသည် သန့်စင်စေ၍ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်—သံသယမရှိ။”

Verse 6

कपिला ह्यग्निहोत्रार्थे यज्ञार्थे च वरानने ॥ उद्धृत्य सर्वतेजोभिर्ब्रह्मणा निर्मिता पुरा

အို မျက်နှာလှသူ၊ ကပီလာကို ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာသည် တောက်ပသော တေဇောဓာတ်အားလုံးကို ထုတ်ယူစုစည်း၍ အဂ္နိဟောတရနှင့် ယဇ్ఞအတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 7

पवित्राणां पवित्रं च मङ्गलानां च मङ्गलम् ॥ पुण्यानां परमं पुण्यं कपिला च वसुन्धरे

သန့်စင်စေသောအရာတို့အနက် နတ်မြတ်သန့်စင်သူမဟာသန့်စင်တော်မူ၏; မင်္ဂလာအရာတို့အနက် မင်္ဂလာအမြင့်ဆုံးတော်မူ၏။ ကုသိုလ်တို့အနက် အမြင့်ဆုံးကုသိုလ်—အို ဝသုန္ဓရာ၊ ကပိလာ ဖြစ်၏။

Verse 8

तपसस्तप एवाग्र्यं व्रतानां व्रतमुत्तमम् ॥ दानानामुत्तमं दानं निधीनां ह्येतदक्षयम्

တပဿာတို့အနက် ဤသည်သည် အမြင့်ဆုံးတပဿာဖြစ်၏; ဝရတတို့အနက် ဤသည်သည် အထွတ်အထိပ်ဝရတဖြစ်၏။ ဒါနတို့အနက် ဤသည်သည် အကောင်းဆုံးဒါနဖြစ်ပြီး၊ နိဓိ(ဘဏ္ဍာ)တို့အနက် ဤသည်ပင် မပျက်မယွင်း အက္ခယ ဖြစ်၏။

Verse 9

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गुह्यान्यायतनानि च ॥ पवित्राणि च पुण्यानि सर्वलोकेषु सुन्दरि

မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထ(သန့်ရှင်းရာနေရာ) အားလုံးနှင့် လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းသော အာယတနာများ၊ သန့်ရှင်းရာအာရုံတည်ရာများ—သန့်စင်စေပြီး ကုသိုလ်ပေးသော အရာအားလုံးကို—အို လှပသူမ၊ လောကအားလုံးတွင်ရှိသမျှ—

Verse 10

त्रिः सदावर्तनं कृत्वा पापं वर्षकृतं च यत् ॥ नश्यते तत्क्षणादेव वायुना पांसवो यथा

“သဒாவර්တန” ကို သုံးကြိမ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး စုဆောင်းလာသော အပြစ်ဟူသမျှသည် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်—လေကြောင့် ဖုန်မှုန့်များ ပြန့်ကျဲသကဲ့သို့။

Verse 11

जुह्वते ह्यग्निहोत्राणि मन्त्रैश्च विविधैः सदा ॥ पूजयन्नतिथींश्चैव परां भक्तिमुपागताः

သူတို့သည် မန္တရအမျိုးမျိုးဖြင့် အဂ္နိဟောတရကို အမြဲတမ်း ပူဇော်အာဟုတီပြုကြပြီး၊ ဧည့်သည်တို့ကိုလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြသည်—အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိသဒ္ဓါသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်။

Verse 12

ते यान्त्यादित्यवर्णैश्च विमानैर्द्विजसत्तमाः ॥ सूर्य मण्डलमध्यात्तु ब्रह्मणा निर्मिता पुरा ॥

ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူတို့သည် နေ၏ရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိမာနများဖြင့် သွားကြသည်။ ထိုဝိမာနများကို နေမဏ္ဍလ၏ အလယ်မှပင် ဘြဟ္မာက ရှေးကာလကတည်းက ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 13

कपिला या पिङ्गलाक्षी सूर्यसौख्यप्रदायिनी ॥ सिद्धिबुद्धिप्रदा धेनुः कपिलानन्तरूपिणी ॥

ပင်ဂလမျက်လုံးရှိသော ကပိလာနွားမသည် နေသုခကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနွားမသည် စိဒ္ဓိနှင့် ဗုဒ္ဓိကို ပေးသောသူ—အဆုံးမရှိသော ရုပ်သဏ္ဍာန်များရှိသည့် ကပိလာ ဖြစ်သည်။

Verse 14

पूर्वोक्ता यास्तु कपिलाः सर्वलक्षणलक्षिताः ॥ सर्वा ह्येता महाभागास्तारयन्ति न संशयः ॥

ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သော လက္ခဏာအပြည့်အစုံဖြင့် မှတ်သားထားသည့် ကပိလာနွားမများသည် အားလုံးပင် မဟာကံကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သံသယမရှိဘဲ ထိုတို့သည် (လှူဒါန်းသူကို) ကူးမြောက်စေသည်။

Verse 15

संगमेषु प्रशस्ताश्च सर्वपापविनाशनाः ॥ अग्निपुच्छा अग्निमुखी अग्निलोमानलप्रभा ॥

စင်္ဂမများတွင် ထိုတို့ကို ချီးမွမ်းကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူများဟု ဆိုကြသည်။ ထိုတို့သည် ‘မီးအမြီး’, ‘မီးမျက်နှာ’, ‘မီးမွှေး’ ရှိ၍ မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ရောင်ပြန်ထွက်သည်။

Verse 16

तथाग्नायी तथा देवी सुवर्णाख्या प्रवर्तते ॥ गृहीत्वा कपिलां शूद्रात्कामतः सदृशः पिबेत् ॥

ထို့အတူ ‘အဂ္နာယီ’ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့အတူ ‘သုဝဏ္ဏာ’ ဟုခေါ်သော ဒေဝီအကြောင်းလည်း ပြောဆိုကြသည်။ အလိုဆန္ဒကြောင့် ရှုဒ္ဒရထံမှ ကပိလာနွားမကို ယူလျှင် ထိုသူသည် သူနှင့်တူသွားပြီး အကျိုးဆက်ကို ‘သောက်’ ခံရသည်။

Verse 17

पतितैः स हि विज्ञेयश्चाण्डालसदृशोऽधमः ॥ तस्मान्न प्रतिगृह्णीयाच्छ्रूद्राद्विप्रः प्रतिग्रहम् ॥

သူသည် ပျက်စီးကျဆုံးသူ၊ နိမ့်ကျ၍ ချဏ္ဍာလနှင့်တူသော အဓမဟု သိမှတ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိပရ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ရှူဒြမှ ပရတိဂ္ရဟ (လှူဒါန်း) ကို မခံယူသင့်။

Verse 18

दूरात्ते परिहर्त्तव्याः श्वभिस्तुल्या इवाध्वरे ॥ पर्वकाले हि सर्वे वै वर्जिताः पितृदैवतैः ॥

ယဇ္ဉာအခမ်းအနားတွင် သူတို့ကို အဝေးမှပင် ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ခွေးနှင့်တူသကဲ့သို့။ အကြောင်းမှာ ပရဝကာလ (ပွဲ/ကာလ) တွင် သူတို့အားလုံးကို ပိတೃနှင့် ဒေဝကర్మများက တကယ်ပင် ဖယ်ရှားထားသည်။

Verse 19

असंभाष्याः प्रतिग्राह्या शूद्रास्ते पापकर्मणः ॥ पिबन्ति यावत्कपिलां तावत्तेषां पितामहः ॥

ပাপকর্মပြုသော ရှူဒြတို့နှင့် စကားမပြောသင့်၊ ထို့ပြင် လှူဒါန်းသူအဖြစ်လည်း မခံယူသင့်။ သူတို့က ကပိလာနွားကို ‘သောက်’ သည်ဟုဆိုသမျှ (အနက်မှာ ပိုင်ဆိုင်/အသုံးချ) အချိန်တလျှောက် သူတို့၏ ပိတာမဟ (ဘိုးဘွား) သည် အကျိုးဆက်ကို ခံရသည်။

Verse 20

उपजीवन्ति ये शूद्रास्तेषां गतिमतः शृणु ॥ कपिलाजीविनः शूद्राः क्रूरा गच्छन्ति रौरवम् ॥

ဤသို့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုသော ရှူဒြတို့၏ ဂတိ (အဆုံးအဖြတ်) ကို နားထောင်လော့။ ကပိလာနွားများဖြင့် အသက်မွေးသူ—ဤတွင် ‘ကြမ်းကြုတ်’ ဟု ဆိုသော—ရှူဒြတို့သည် ရောရဝ (Raurava) နရကသို့ သွားကြသည်။

Verse 21

रौरवे तु महारौद्रे वर्षकोटिशतं धरे ॥ ततो विमुक्ताः कालेन शुनो योनिं व्रजन्ति हि ॥

အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ရောရဝ (Raurava) တွင် သူတို့သည် နှစ်ကုဋေတစ်ရာကြာ နေထိုင်ရသည်။ ထို့နောက် ကာလအလိုက် ထိုနေရာမှ လွတ်မြောက်လာပြီး အမှန်တကယ် ခွေး၏ ယိုးနိ/မျိုးရိုးသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။

Verse 22

शुनो योन्या विमुक्तास्तु विष्ठाभुक्कृमयस्ततः ॥ विष्ठास्थानेषु पापिष्ठः सुदुर्गन्धिषु नित्यशः ॥

ခွေး၏ မိခင်ဝမ်းမှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် သူတို့သည် အညစ်အကြေးကို စားသည့် ပိုးကောင်များအဖြစ် ဖြစ်လာကြသည်။ အပြစ်အလွန်ကြီးသူတို့သည် အညစ်အကြေးနေရာများတွင် အမြဲတမ်း နေထိုင်၍ အနံ့ဆိုးကပ်လျက်ရှိသည်။

Verse 23

भूयोभूयो जायमानस्तथोत्तारं न विन्दति ॥ ब्राह्मणश्चैव यो विद्वान्कुर्यात्तेषां प्रतिग्रहम् ॥

အကြိမ်ကြိမ် မွေးဖွားလာသော်လည်း သူသည် ကယ်တင်ခြင်းကို မတွေ့ရ။ ထို့ပြင် ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးပင် ထိုကဲ့သို့သောသူများထံမှ လက်ခံလှူဒါန်းမှုကို ယူလျှင် အပြစ်တင်ခံရသည်။

Verse 24

ततः प्रभृत्यमेध्यान्तः पितरस्तस्य शेरते ॥ न तं विप्रं तु सम्भाषेन्न चैवैकासनं विशेत् ॥

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ပိတရ်များသည် အညစ်အကြေးအတွင်း လဲလျောင်းနေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုဘြာဟ္မဏနှင့် စကားမပြောရ၊ တစ်ခုတည်းသော အာသနပေါ်တွင်လည်း မထိုင်ရ။

Verse 25

स नित्यं वर्जनीयो हि दूरात्तु ब्राह्मणैर्धरे ॥ यस्तेन सह सम्भाषेत्तथा चैकाासनं व्रजेत् ॥

သူကို အမြဲတမ်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်—မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဘြာဟ္မဏများက အဝေးမှပင် ရှောင်ရမည်။ သူနှင့် စကားပြောသူ၊ ထို့အတူ အာသနတစ်ခုတည်းကို မျှဝေထိုင်သူသည်လည်း အပြစ်နှင့် ပတ်သက်လာသည်။

Verse 26

प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं तेन शुष्यति स द्विजः ॥ एकस्य गोप्रदानस्य सहस्रांशेन पूर्यते ॥

သူသည် «ပရာဇာပတျယ ကೃစ္ဆရ» ဟုခေါ်သော ပရాయရှ္စိတ္တ ပင်နန်ကို ကျင့်သင့်သည်။ ထိုကြောင့် ထိုဒွိဇသည် ‘ခြောက်သွားသည်’ ဟူသည်မှာ အပြစ်ဒေါသ လျော့နည်း၍ သန့်စင်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် နွားတစ်ကောင် လှူဒါန်းခြင်းတစ်ကြိမ်၏ တစ်ထောင်ပုံတစ်ပုံသာဖြင့်ပင် ပြည့်စုံသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 27

किमन्यैर्बहुभिर्दानैः कोटिसंख्यानविस्तरैः ॥ श्रोत्रियाय दरिद्राय सुवृत्तायाहिताग्नये ॥

ကောဋိအရေအတွက်အထိ ကျယ်ပြန့်သော အခြားအလှူများ များစွာကို ဘာကြောင့်လိုအပ်မည်နည်း၊ ဆင်းရဲသော်လည်း သီလကောင်း၍ သာသနာဝေဒကို သိမြင်သော śrotriya နှင့် အဟိတအဂ္နီ (သန့်ရှင်းသော မီးကို ထိန်းသိမ်းသူ) ထံသို့ လှူဒါန်းလျှင်။

Verse 28

आसन्नप्रसवां धेनुं दानार्थं प्रतिपालयेत ॥ कपिलार्द्धप्रसूता वै दातव्या च द्विजन्मने ॥

လှူဒါန်းရန်အတွက် မကြာမီ မွေးဖွားမည့် နွားကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းရမည်။ ထို့ပြင် ကပိလာ (အနီရောင်တောက်တောက်) နွားသည် မကြာသေးမီက မွေးဖွားပြီးပါက ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ထံသို့ အမှန်တကယ် လှူဒါန်းသင့်သည်။

Verse 29

धेन्वा यावन्ति रोमाणि सवत्साया वसुन्धरे ॥ तावत्यो वर्षकोट्यस्तु ब्रह्मवादिभिरर्चिताः ॥

အို ဝသုန္ဓရာ (မြေကြီး) ရေ၊ နွားနှင့် နွားကလေးအပါအဝင် ရောမအရေအတွက် မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအတိုင်း ကောဋိနှစ်များတိုင်အောင် ဘြဟ္မဝါဒင် (ဘြဟ္မန်ကို ကြေညာသူ) များက လှူဒါန်းသူတို့ကို ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 30

वसन्ति ब्रह्मलोके वै ये नित्यं कपिलाप्रदाः ॥ सुवर्णशृङ्गीं यः कृत्वा रौप्ययुक्तखुरां तथा ॥

ကပိလာနွားကို အမြဲတမ်း လှူဒါန်းသူတို့သည် အမှန်တကယ် ဘြဟ္မလောက၌ နေထိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် (နွားကို) ရွှေချိုင့် (ရွှေချို) တပ်၍ ငွေဖြင့် ခြေခွာများကိုလည်း တပ်ဆင်ကာ…

Verse 31

ब्राह्मणस्य करे दत्त्वा सुवर्णं रौप्यमेव च ॥ कपिलायास्तदा पुच्छं ब्राह्मणस्य करे न्यसेत् ॥

ဘြာဟ္မဏ၏ လက်ထဲသို့ ရွှေနှင့် ငွေကို ထည့်ပေးပြီးနောက်၊ ထိုအခါ ကပိလာနွား၏ အမြီးကို ဘြာဟ္မဏ၏ လက်ထဲသို့ ထားပေးရမည် (လှူဒါန်းမှု၏ တရားဝင် လွှဲပြောင်းခြင်းအဖြစ်)။

Verse 32

उदकं च करे दत्त्वा वाचयेच्छुद्धया गिरा ॥ ससमुद्रवना तेन सशैलवनकानना

လက်ဖဝါးပေါ်၌ ရေကိုထားပြီး သန့်ရှင်းသောအသံဖြင့် မန္တရကို ရွတ်ဖတ်စေသင့်သည်။ ထိုကောင်းမှုကြောင့် သမုဒ္ဒရာများနှင့် တောများအပါအဝင် တောင်တန်း၊ တောရိုင်းနှင့် ဥယျာဉ်တောများပါသော မြေကြီးလည်း (ဒါနတွင်) ပါဝင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 33

रत्नपूर्णा भवेद्दत्ता पृथिवी नात्र संशयः ॥ पृथिवीदानतुल्येन दानेनैतेन वै नरः

ရတနာများဖြင့် ပြည့်နှက်သော မြေကြီးကို ဒါနပြုသကဲ့သို့ဟု သတ်မှတ်ကြသည်—သံသယမရှိ။ မြေဒါနနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုသော ဤဒါနကြောင့် လူသည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိသည်။

Verse 34

नन्दितो याति पितृभिर्विष्ण्वाख्यं परमं पदम् ॥ ब्रह्मस्वहारी गोघ्नो वा भ्रूणहा पापदेहकः

ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်လျက် လူသည် “ဗိဿဏု” ဟုခေါ်သော အမြင့်ဆုံးသော ပဒသို့ ရောက်သည်။ ဗြာဟ္မဏပစ္စည်းကို လုယူသူ၊ နွားသတ်သူ၊ သန္ဓေကလေးသတ်သူ—အပြစ်ကာယရှိသူပင် (ဤအကြောင်းအရာတွင်) ပါဝင်သည်။

Verse 35

महापातकयुक्तोऽपि वञ्चको ब्रह्मदूषकः ॥ निन्दको ब्राह्मणानां च तथा कर्मावदूषकः

မဟာပာတကများနှင့် တွဲဖက်နေသူဖြစ်စေ—လှည့်ဖြားသူ၊ ဘြဟ္မဝိဒ္ယာ (သင်္ကြန်သိပ္ပံ) ကို မညစ်ညမ်းစေသူ၊ ဗြာဟ္မဏများကို ကဲ့ရဲ့သူ၊ ထို့အတူ ကర్మကဏ္ဍ (ပူဇော်ပွဲအကျင့်) ကို အပြစ်တင်သူပင် (ဤအတွင်း) ပါဝင်သည်။

Verse 36

महापातकयुक्तोऽपि गवां दानेन शुध्यति ॥ यश्चोभयमुखीं दद्यात्रभूतकनकान्विताम्

မဟာပာတကနှင့် ဆက်နွယ်နေသူပင် နွားဒါနဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် ‘ဥဘယမုခီ’ ဟုခေါ်သော အမှတ်အသားနှစ်မျိုးရှိသည့် နွားကို ရွှေများစွာနှင့်အတူ ဒါနပြုသူသည် (ဖော်ပြထားသော အကျိုးကို ရရှိသည်)။

Verse 37

तद्दिनं पायसाहारं पयसा वापि वा भवेत् ॥ सुवर्णस्य सहस्रेण तदर्धेनापि भामिनि

ထိုနေ့တွင် အစာအဖြစ် ပာယသ (ဆန်နို့ပူတင်း) ကို နို့ဖြင့်စားနိုင်သကဲ့သို့၊ အခြားနည်းအဖြစ် နို့သာသောက်လည်း ရသည်။ အို မိန်းမမြတ်၊ ရွှေတစ်ထောင်ဖြင့်—သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက်ဖြင့်ပင်—ဤဝိဓိသည် အကျိုးရှိကြောင်း ဆိုထားသည်။

Verse 38

इमां गृह्णोभयमुखीमुभयत्र शमोऽस्तु वै ॥ ददे वंशविवृद्ध्यर्थं सदा स्वस्तिकरी भव

(လှူဒါန်းသူက ဆိုသည်:) ‘ဤ ဥဘယမုခီ နွားကို လက်ခံပါ; လောကနှစ်ပါး၌ အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ရှိပါစေ။ မျိုးဆက်တိုးပွားရေးအတွက် ငါ ပေးလှူ၏; သင်သည် အမြဲ မင်္ဂလာပြုသူ ဖြစ်ပါစေ။’

Verse 39

प्रतिगृह्णामि त्वां धेनो कुटुम्बार्थे विशेषतः ॥ शुभं भवतु मे नित्यं देवधात्रि नमोऽस्तु ते

(လက်ခံသူက ဆိုသည်:) ‘အို ဓေနု (နွား)၊ အထူးသဖြင့် အိမ်ထောင်စုကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် သင့်ကို ငါ လက်ခံ၏။ ငါ့အတွက် မင်္ဂလာကောင်း အမြဲရှိပါစေ; အို ဒေဝဓာတရီ (ဘုရားသခင်၏ ထိန်းသိမ်းသူ) သင့်အား နမස්ကာရ ပြု၏।’

Verse 40

मे नित्यं स्वस्ति भवतु रुद्राङ्गेति नमोनमः ॥ ॐ द्योस्त्वा ददातु पृथिवी त्वा प्रति गृह्णतु

‘ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း ကောင်းကျိုးချမ်းသာ ဖြစ်ပါစေ; “ရုဒြာင်ဂ” — နမို နမဟ။’ ‘အိုံ: ကောင်းကင်သည် သင့်ကို ပေးပါစေ; မြေကြီးသည် သင့်ကို လက်ခံပါစေ။’

Verse 41

क इदं कस्मा अदादिति जपित्वा वै वसुन्धरे ॥ विसृज्य ब्राह्मणं देवि तां धेनुं तद्गृहं नयेत

‘ဤအရာကို မည်သူက ပေးသနည်း၊ မည်သူထံ ပေးသနည်း’ ဟု မန္တန်ကို ရွတ်ဆိုပြီး၊ အို ဝသုန္ဓရာ၊ အို ဒေဝီ၊ ဘြာဟ္မဏကို လေးစားစွာ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ထိုနွားကို မိမိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်။

Verse 42

एवं प्रसूयमानां यो गां ददाति वसुंधरे ॥ पृथिवी तेन दत्ता स्यात्सप्तद्वीपा न संशयः ॥

အို ဝသုန္ဓရာ၊ နွားမ မွေးဖွားနေသောအချိန်၌ နွားကို လှူဒါန်းသူသည် သံသယမရှိဘဲ တိုက်ကြီးခုနစ်ပါဝင်သော မြေကြီးတစ်လုံးကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 43

वदन्ति तां चन्द्रसमानवक्त्रां प्रतप्तजाम्बूनदतुल्यवर्णाम् ॥ महासितत्त्वां तनुवृत्तमध्यां सेवन्त्यजस्रं कुलिता हि देवाः ॥

သူတို့က သူမကို လမင်းတူသော မျက်နှာရှိသူ၊ သန့်စင်ထားသော ဇမ္ဗူနဒ ရွှေရောင်တူသော အသားအရေရှိသူဟု ဆိုကြသည်။ မဟာမင်္ဂလာအနှစ်သာရ ပြည့်ဝ၍ ခါးသေးသပ်သပ် လှပစွာဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဒေဝတားတို့သည် အစဉ်မပြတ် သူမကို စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြသည်။

Verse 44

प्रातरुत्थाय यो मर्त्यः कल्पं छेदं समाहितः ॥ जितेन्द्रियः शुचिर्भूत्वा पठेद्भक्त्या समन्वितः ॥

မနက်စောစော ထ၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အာရုံစိုက်ကာ အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာသော မရဏလူသည် ဘက္တိနှင့် တစ်စိတ်တစ်မြင့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤကို ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။

Verse 45

श्राद्धकाले पठेद्यस्तु इदं पावनमुत्तमम् ॥ तस्याऽन्नं संस्कृतं तद्धि पितरोऽश्नन्ति धीमतः ॥

ရှ్రာဒ္ဓကာလ၌ ဤအမြင့်မြတ်သော သန့်စင်ပေးသော ပုဒ်ကို ရွတ်ဖတ်သူရှိလျှင်၊ ထိုပညာရှိ၏ အာဟာရပူဇာသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း သံස්ကာရဖြင့် သန့်စင်ပြည့်စုံလာပြီး၊ ပိတရ်ဘိုးဘွားတို့က မိမိတို့စားသကဲ့သို့ ခံယူကြသည်။

Verse 46

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं तद्गतेनान्तरात्मना ॥ संवत्सरकृतं पापं तत्क्षणादेव नश्यति ॥

ထို့ပြင် ဤကို နေ့စဉ် နားထောင်သူသည် အတွင်းစိတ်ကို ထိုအပေါ်၌ လုံးဝလိမ့်မည်ဆိုလျှင်၊ တစ်နှစ်တာ စုဆောင်းထားသော အပြစ်များသည် ထိုခဏတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 47

होतोवाच ॥ इदं रहस्यं राजेन्द्र वराहेण पुरातनम् ॥ धरण्यै कथितं राजन् धेनुमाहात्म्यमुत्तमम् ॥

ဟောတೃက ပြောသည်– အို မင်းတို့၏မင်းကြီး၊ ဤရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်တရား—နွား၏မဟာဂုဏ်တော်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဖော်ပြသော ကထာ—ကို ဝရာဟာသည် ဓရဏီ (မြေမိခင်) ထံသို့ ဟောကြားခဲ့သည်၊ အို မင်းကြီး။

Verse 48

मया ते कथितं सर्वं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ द्वादश्यां माघमासस्य शुक्लायां तिलधेनुदः ॥

ငါသည် သင့်အား အားလုံးကို ဟောပြောပြီးပြီ—ဤသည် ပാപအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ မာဃလ၏ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) ဒွာဒသီနေ့တွင် တီလဓေနု၊ အနက် ‘နှမ်းဖြင့်ပြုသော နွား’ ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 49

सर्वकामसमृद्धार्थो वैष्णवं पदमाप्नुयात् ॥ द्वादश्यां श्रावणे मासि शुक्लायां राजसत्तम ॥

လိုအင်အားလုံး ပြည့်စုံပြီးနောက် လူသည် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ပဒ (ဗိဿနုသက်ဆိုင်ရာ အဆင့်) ကို ရနိုင်သည်။ ရှရဝဏလ၏ သုက္လပက္ခ ဒွာဒသီနေ့တွင်၊ အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး—

Verse 50

धेनूनां फलमुद्दिश्य सर्वकामप्रदं नृणाम् ॥ अथवा पीड्यसेऽत्यन्तं क्षुधया पार्थिवोत्तम ॥

နွားဒါန၏ အကျိုးफलကို ရည်ရွယ်၍—လူတို့အား လိုအင်အားလုံး ပေးစွမ်းသောအရာ—သို့မဟုတ် အို အမြင့်မြတ်သော မင်းကြီး၊ သင်သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနာကျင်နေပါက—

Verse 51

इदानीं कार्त्तिकी चेयं वर्त्तते च नराधिप ॥ ब्रह्माण्डं सर्वसम्पन्नं भूतरत्नौषधैर्युतम् ॥

ယခု ကာတ္တိကီ ကာလ/ဝတ်တရားသည် ဖြစ်နေပြီ၊ အို လူတို့၏အုပ်စိုးရှင်။ ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) သည် အရာအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သတ္တဝါများ၊ ရတနာများနှင့် ဆေးဖက်ဝင် အပင်များဖြင့် ယှဉ်တွဲနေသည်။

Verse 52

देवदानवयक्षैस्तु युक्तमेतत्सदा विभो ॥ एतद्धेममयं कृत्वा सर्वबीजरसान्वितम्

အို မဟာတန်ခိုးရှင်! ဒေဝ၊ ဒာနဝ နှင့် ယက္ခတို့အကြား၌ ဤအရာသည် အမြဲတမ်း သင့်လျော်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ အစေ့မျိုးစုံ၏ အနှစ်သာရတို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ရွှေဖြင့် ဤပူဇော်ပဏ္ဏာကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 53

पुरोहिताय गुरवे दद्याद्भक्तिसमन्वितः ॥ ब्रह्माण्डोदरवर्तीनि यानि भूतानि पार्थिव

ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် ဤဒါနကို ပူရိုဟိတ် (ပွဲတော်ဆောင်ပုဏ္ဏား) နှင့် မိမိ၏ ဂုရုထံ ပေးအပ်သင့်သည်။ အို ဘုရင်မင်း! ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာကြီး၏ ဥ) အတွင်း၌ နေထိုင်သော သတ္တဝါတို့သည်—

Verse 54

तानि दत्तानि तेन स्युः समासात्कथितं तव ॥ यो यज्ञे यजते राजन् सहस्रशतदक्षिणैः

ထိုဒါနကြောင့် အတွင်းပါ အရာအားလုံး (သင်္ကေတပြုသည့် အကြောင်းအရာ) ကို ပေးအပ်ပြီးသားဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ငါသည် သင့်အား အကျဉ်းချုပ်၍ ရှင်းပြပြီးပြီ။ အို ဘုရင်မင်း! ယဇ్ఞကို ဒက္ခိဏာ တစ်သိန်းနှင့်အတူ ပြုလုပ်သူသည်—

Verse 55

सैकदेशो यजेत्तस्य ब्रह्माण्डस्य विशेषतः ॥ यः पुनः सकलं छेदं ब्रह्माण्डं यजते नरः

ထိုသည်မှာ အထူးသဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ပူဇော်ခြင်းနှင့် တူသည်။ သို့သော် လူတစ်ဦးက ထပ်မံ၍ ခွဲခြားမှုအားလုံးနှင့်အတူ ဘြဟ္မာဏ္ဍတစ်ခုလုံးကို ပူဇော်လျှင်—

Verse 56

तेन चेष्टं हुतं दत्तं पठितं कीर्त्तितं भवेत् ॥ एवं श्रुत्वा ततो राजा हेमकुम्भप्रकल्पितम्

ထိုအရာကြောင့် ကြိုးပမ်းလုပ်ဆောင်သမျှ၊ မီးထဲသို့ ဟုတ (ဟောမ) ပူဇော်သမျှ၊ ပေးကမ်းသမျှ၊ ပဋ္ဌာန်းဖတ်ရွတ်သမျှနှင့် ချီးမွမ်းကီရ்த்தနပြုသမျှတို့သည် အားလုံး ပြည့်စုံပြီးမြောက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထိုသို့ကြားသိပြီးနောက် ဘုရင်မင်းသည် ရွှေကုံဘ် (အိုး) ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍကို ပြင်ဆင်တော်မူ하였다။

Verse 57

ब्रह्माण्डमृषये प्रादात्सविधानं च तत्क्षणात् ॥ सर्वकामैः सुसंवीतो ययौ स्वर्गं नराधिपः

ထိုအခါ ချက်ချင်းပင် သင့်တော်သော ဝိဓိဝိဓာန်အတိုင်း ဗြဟ္မာဏ္ဍကို ရှိတစ်ပါးသော ရိရှီအား ဒါနပြု하였다။ လိုအင်ဆန္ဒအကျိုးများအားလုံး ပြည့်စုံသဖြင့် လူတို့၏ အရှင်မင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်하였다။

Verse 58

तस्मात्त्वमपि राजेन्द्र तद्दत्त्वा तु सुखी भव ॥ एवमुक्तो वसिष्ठेन सोऽप्येवमकरोन्नृपः

ထို့ကြောင့် အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော ရာဇင်္ဒြ၊ သင်လည်း ထိုအရာကို ဒါနပြုပြီး ချမ်းသာစေ။ ဝသိဋ္ဌက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ထိုမင်းလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်하였다။

Verse 59

जगाम परमां सिद्धिं यत्र गत्वा न शोचति ॥ श्रीवराह उवाच ॥ इयं ते कथिता देवि संहिता सर्वकामिका

သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိ၍ သွားရောက်လျှင် မည်သည့် ဝမ်းနည်းခြင်းမျှ မရှိသော နေရာသို့ ရောက်하였다။ သီရိဝရာဟ မိန့်တော်မူသည်– “အို ဒေဝီ၊ အလိုဆန္ဒအကျိုး အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ဤ သံဟိတာကို သင်အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ”။

Verse 60

वराहाख्या वरारोहे सर्वपातकनाशिनी ॥ सर्वज्ञादुत्थिता चेयं ततो ब्रह्मा बुबोध ह

အို လှပသော တင်ပါးရှိသူ၊ ဤအရာကို “ဝရာဟာ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤသင်ကြားချက်သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သော အရှင်ထံမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး နောက်တစ်ဖန် ဗြဟ္မာကလည်း နားလည်သိရှိ하였다။

Verse 61

ब्रह्मा स्वसूनवे प्रादात्पुलस्त्याय महात्मने ॥ सोऽपि रामाय च प्रादाद्भार्गवाय महात्मने

ဗြဟ္မာသည် ဤအရာကို မိမိ၏ သားတော် မဟာအာတ္မာ ပုလස්တျအား ပေးအပ်하였다။ ထိုသူလည်း ရာမအား ပေးအပ်ပြီး မဟာအာတ္မာ ဘာရ္ဂဝအားလည်း ပေးအပ်하였다။

Verse 62

सम्बन्धः पूर्वकल्पीयो द्वितीयं शृणु साम्प्रतम् ॥ सर्वज्ञाल्लब्धवानस्मि त्वं च मत्तो धराधरे

ဤသင်ခန်းစာတို့၏ ဆက်နွယ်မှုသည် ယခင်ကလ္ပမှ ဖြစ်၏; ယခု ဒုတိယအကြောင်းကို နားထောင်လော့။ ငါသည် အလုံးစုံသိတော်မူသော ဘုရားထံမှ ဤဉာဏ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အို မြေကိုထောက်မသောသူ၊ သင်လည်း ငါထံမှပင် ရရှိ၏။

Verse 63

त्वत्तश्च तपसा सिद्धा वेत्स्यन्ते कपिलादयः ॥ क्रमेण यावद्व्यासेन ज्ञातमेतद्भविष्यति

ထို့ပြင် သင်ထံမှ—တပဿာဖြင့် စိဒ္ဓိရသူ—ကပိလတို့နှင့် အခြားသူများက ဤအရာကို သိလာကြလိမ့်မည်။ အစဉ်လိုက်အားဖြင့် ဗျာသ၏ ကာလအထိ ဤအကြောင်းကို သိရှိလာမည်။

Verse 64

तस्यापि शिष्यॊ भविता नाम्ना वै रोमहार्षणिः ॥ असौ शुनकपुत्राय कथयिष्यति नान्यथा

ထိုသူ၏လည်း တပည့်တစ်ဦး ရှိလာမည်၊ အမည်မှာ ရောမဟර්ရှဏီ ဖြစ်၏။ သူသည် ဤကഥာကို ရှုနက၏ သားထံသို့ ပြောကြားမည်—ဤသို့ပင်၊ အခြားနည်းမဟုတ်။

Verse 65

अष्टादश पुराणानि वेद द्वैपायनो गुरुः ॥ ब्राह्मं पाद्मं वैष्णवं च शैवं भागवतं तथा

ဂုရု ဒွိုင်ပါယန (ဗျာသ) သည် ပုရာဏ ၁၈ ပါးကို သိတော်မူ၏—ဘြာဟ္မ၊ ပာဒ္မ၊ ဝိုင်ရှ္ဏဝ၊ ရှိုင်ဝ၊ ထို့အတူ ဘာဂဝတ။

Verse 66

तथान्यं नारदीयं च मार्कण्डेयं च सप्तमम् ॥ आग्नेयमष्टमं प्रोक्तं भविष्यं नवमं तथा

ထို့ပြင် နာရဒီယ ပုရာဏနှင့် မာရကဏ္ဍေယ ပုရာဏသည် ခုနစ်မြောက် ဖြစ်၏။ အာဂ္နေယကို ရှစ်မြောက်ဟု ဆိုထားပြီး၊ ဘဝိသျကိုလည်း ကိုးမြောက်ဟု ထိုနည်းတူ ဆို၏။

Verse 67

दशमं ब्रह्मवैवर्त्त लैङ्गमेकादशं स्मृतम् ॥ वाराहं द्वादशं प्रोक्तं स्कन्दं चापि त्रयोदशम्

ဒသမမြောက်မှာ ဘြဟ္မဝೈဝရ္တ ပုရာဏ ဖြစ်၏။ လိင်္ဂ ပုရာဏကို တစ်ဆယ့်တစ်မြောက်ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ဝရာဟ ပုရာဏကို တစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်ဟု ကြေညာပြီး စကန္ဒ ပုရာဏကိုလည်း တစ်ဆယ့်သုံးမြောက်ဟု ဆို၏။

Verse 68

चतुर्दशं वामनकं कौर्मं पञ्चदशं स्मृतम् ॥ मात्स्यं च गारुडं चैव ब्रह्माण्डं च ततः परम्

တစ်ဆယ့်လေးမြောက်မှာ ဝာမန ပုရာဏ ဖြစ်၏။ တစ်ဆယ့်ငါးမြောက်ကို ကောရ္မ ပုရာဏ ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ထို့ပြင် မာတ္စျ ပုရာဏ၊ အမှန်တကယ် ဂါရုဍ ပုရာဏ၊ ထို့နောက် ဘြဟ္မာဏ္ဍ ပုရာဏ ဖြစ်၏။

Verse 69

य एतत्पाठयेद्भक्त्या कार्तिक्यां द्वादशीदिने ॥ तस्य नूनं भवेत्पुत्रो ह्यपुत्रस्यापि धारिणि

ကာရ္တိက လတွင် ဒွာဒသီနေ့၌ ဤကို ဘက္တိဖြင့် ရွတ်ဖတ်သူသည်—ဟေ ဓာရိဏီ (မြေကို ထမ်းဆောင်သူ)—သားမရှိသူပင်ဖြစ်စေ အမှန်တကယ် သားတစ်ယောက် မွေးဖွားလာမည်။

Verse 70

यस्येदं तिष्ठते गेहे लिखितं पूज्यते सदा ॥ तस्य नारायणो देवः स्वयं तिष्ठति धारिणि

ဤစာတမ်းကို ရေးသားထား၍ အိမ်၌ ထားရှိကာ အမြဲတမ်း ပူဇော်လေးစားသူ၏ အိမ်တွင်—ဟေ ဓာရိဏီ—နာရာယဏ ဒေဝတော်သည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိနေသည်ဟု ဆို၏။

Verse 71

श्रुत्वा तु पूजयेत्शास्त्रं तथा विष्णुं सनातनम् ॥ गन्धैः पुष्पैस्तथा वस्त्रैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः

ကြားနာပြီးနောက် သာස්တရကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ စနာတန ဝိષ્ણုကိုလည်း—အနံ့သာ၊ ပန်းများ၊ အဝတ်အထည်များဖြင့်၊ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏများကို တရ္ပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော အလှူ) ပြုခြင်းဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 72

यथाशक्त्या नृपो ग्रामैः पूजयेद्वत्सकं धरे ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात् ॥

အို မြေမိခင်၊ မင်းသည် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ရွာများကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် နွားကလေးကို ပူဇော်ကန်တော့သင့်သည်။ ထိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ဗိဿဏုနှင့် စာယုဇ္ယ (ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိသည်။

Verse 73

प्रत्यक्षधेनुर्दातव्या सहिरण्या नृपोत्तम ॥ सर्वदा सर्वधेनूनां प्रदानं राजसत्तम ॥

အို မင်းမြတ်၊ ရွှေနှင့်အတူ အသက်ရှိသော နွားမ (ဓေနု) ကို လှူဒါန်းသင့်သည်။ အို ဓမ္မတရားပြည့်စုံသော မင်းမြတ်၊ နွားအမျိုးအစားအားလုံးကို လှူဒါန်းခြင်းသည် အမြဲတမ်းကျင့်သုံးသင့်သော ကုသိုလ်အဖြစ် ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 74

सर्वपापप्रशमनं भुक्तिमुक्तिप्रदायकम् ॥ एतत्ते सर्वमाख्यातं समासाद्बहुविस्तरम् ॥

ဤအရာသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး လောကီအာနন্দ (ဘုဂ္ဂ) နှင့် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် သင့်အား အရာအားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်ဖြင့်လည်း၊ အသေးစိတ်ဖြင့်လည်း ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 75

होतव्यान्यग्निहोत्राणि सायं प्रातर्द्विजातिभिः ॥ कपिलाया घृतेनेह दध्ना क्षीरेण वा पुनः ॥

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) များသည် ညနေခင်းနှင့် မနက်ခင်းတွင် အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်အဟုတိများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဤနေရာတွင် ကပိလာနွား၏ ဂျီ (ghee) ဖြင့် သို့မဟုတ် ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) သို့မဟုတ် နို့ဖြင့်လည်း ပြုနိုင်သည်။

Verse 76

भूमेर्मलं समश्नन्ति जायन्ते विड्भुजश्चिरम् ॥ तासां क्षीरं घृतं वापि नवनीतमथापि वा ॥

သူတို့သည် မြေ၏ အညစ်အကြေးကို စားသုံးကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဗိဍ္ဘုဇ (အညစ်အကြေးစားသူ) အဖြစ် မွေးဖွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ နို့၊ သို့မဟုတ် ဂျီ (ghee)၊ သို့မဟုတ် နဗနီတ (ထောပတ်) —

Verse 77

जायमानस्य वत्सस्य मुखं योन्यां प्रदृश्यते ॥ तावत्सा पृथिवी ज्ञेया यावद्गर्भं न मुञ्चति ॥

နွားကလေး မွေးဖွားနေစဉ် ဝမ်းအတွင်း၌ ၎င်း၏ မျက်နှာကို မြင်ရသည်။ သန္ဓေကို မလွှတ်မချင်း ထိုသူမကို ‘ပೃထဝီ’ (မြေကြီး) ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 78

तस्याप्यर्द्धशतेनाथ पञ्चाशच्च ततोऽर्द्धकम् ॥ यथाशक्त्या प्रदातव्या वित्तशाठ्यं विवर्जयेत् ॥

ထိုအရာအနက် တစ်ရာ၏ တစ်ဝက်ကိုလည်း ပေးနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ကိုလည်း၊ သို့မဟုတ် ထို၏ တစ်ဝက်ကိုလည်း။ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ပေးကမ်း၍ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 79

अमायां वाथ यः कश्चिद्द्विजानामग्रतः पठेत् ॥ पितरस्तस्य तृप्यन्ति वर्षाणां शतमेव च ॥

ထို့ပြင် လကွယ်နေ့ (အမာဝါသျာ) တွင် မည်သူမဆို ဒွိဇတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ (ဤကို) ရွတ်ဖတ်ပါက၊ သူ၏ ပိတရ်များသည် တစ်ရာနှစ်ပြည့်တိုင် ကျေနပ်တော်မူကြသည်။

Verse 80

सरत्नं पुरुषः कृत्वा कार्त्तिक्यां द्वादशी दिने ॥ अथवा पञ्चदश्यां च कार्त्तिकस्य विशेषतः ॥

ရတနာများပါသော ‘ပုရုෂ’ (ရတနာဖြင့် အလှဆင်ထားသော ရုပ်ပုံ/လှူဒါန်းပစ္စည်း) ကို ပြင်ဆင်ပြီး၊ ကာရ္တ္တိကလ၏ ဒွာဒသီနေ့တွင်—သို့မဟုတ် ကာရ္တ္တိကလ၌ အထူးသဖြင့် ဆယ့်ငါးရက် (ပုဏ္ဏမီ) တွင်လည်း—

Verse 81

असावपि स्वशिष्याय प्रादादुग्राय धारिणि ॥ उग्रोऽपि मनवे प्रादादेष वः कीर्तितो मया ॥

ထိုသူလည်း၊ ဟေ ဓာရိဏီ (မြေကြီးကို ထမ်းဆောင်သူ)၊ မိမိ၏ တပည့် ဥဂ္ဂရအား ပေးအပ်하였다။ ဥဂ္ဂရလည်း မနုအား ပေးအပ်하였다—ဤအကြောင်းကို သင်တို့အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 82

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या नैरन्तर्येण मानवः ॥ श्रुत्वा तु पूजयेद्यस्तु शास्त्रं वाराहसंज्ञितम् ॥

ဤအကြောင်းကို ဘက္တိဖြင့် မပြတ်မတောက် ဆက်တိုက်နားထောင်သော လူသည်၊ နားထောင်ပြီးနောက် ‘ဝါရာဟ’ ဟုခေါ်သော သာသနာကျမ်းကိုလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြု၏…