Narayana
နာရာယဏ ဥပနိသဒ် (ယဇုရဝေဒနှင့် ဆက်နွယ်) သည် အတိုချုံးသော်လည်း ဝေဒန္တဒဿနအဓိပ္ပါယ်ပြည့်ဝသော စာတမ်းဖြစ်ပြီး နာရာယဏကို အမြင့်ဆုံး ဘြဟ္မန်၊ အရာအားလုံး၏ အခြေခံတည်ရာ၊ နှင့် အတွင်းနေ အတ္တမ (အန္တర్యာမင်) အဖြစ် အတည်ပြုသည်။ ဤစာတမ်းသည် စဂုဏ ဘက္တိနှင့် နိရ္ဂုဏ ဘြဟ္မန်အမြင်ကို ပေါင်းစည်းကာ ဘုရားကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးရာ အာရုံပြုကိုးကွယ်နိုင်သကဲ့သို့ ဂုဏ်လက္ခဏာကန့်သတ်မှုကို ကျော်လွန်သော အမြင့်ဆုံးအမှန်တရားအဖြစ်လည်း ညွှန်ပြသည်။ စကြဝဠာ၏ ဖန်ဆင်း-ထိန်းသိမ်း-ပျက်သုဉ်းမှုကို တစ်တည်းသော တတ္တဝ၏ ထင်ဟပ်မှုဟုမြင်ပြီး နာမသတိ၊ ဇပ်နှင့် သမาธိတို့ဖြင့် မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်။
Key Teachings
- Nārāyaṇa is affirmed as paraṃ brahma: the supreme
all-pervading reality.
- Synthesis of saguṇa devotion and nirguṇa transcendence: the Lord is both personal and beyond attributes.
- Antaryāmin doctrine: Nārāyaṇa as the inner Self and regulator within all beings.
- Cosmological grounding: creation
sustenance
and dissolution are expressions of the one Lord.
- Upāsanā as a liberating discipline: recitation/meditation on Nārāyaṇa leads toward mokṣa.
- Nondual implication: the ultimate truth is one; multiplicity is dependent appearance (nāma-rūpa).
- Sectarian affirmation with Vedāntic universality: Vaiṣṇava theism framed in Upaniṣadic terms.
Verses of the Narayana
Explore the verses of this Upanishad.
No verses available for this Upanishad yet.