Adhyaya 8

Verse 1

भोजराज उवाच । प्रभो सारस्वत मया श्रुतं माहात्म्यमुत्तमम् । वस्त्रापथस्य क्षेत्रस्य गिरे रैवतकस्य च

ဘောဇရာဇာက မိန့်ကြားသည်—အရှင် စာရஸ္ဝတ အရှင်မြတ်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဝஸ္တရာပထ က్షೇತ್ರ၏လည်းကောင်း၊ ရိုင်ဝတက တောင်၏လည်းကောင်း အထူးမြတ်သော မာဟာတ္မ್ಯကို ကြားနာပြီးပါပြီ။

Verse 2

विशेषेण स्वर्णरेखाभवस्य च जलस्य च । इदानीं श्रोतुमिच्छामि तीर्थोत्पत्तिं वदस्व मे

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ စွဝဏ္ဏရေးခာ-ဘဝ (Svarṇarekhā-bhava) ၏ ရေတော်အကြောင်းကို ကြားလိုပါသည်။ ဤတီရ္ထ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 3

ब्रह्मविष्णुशिवादीनां मध्ये कोऽयं व्यवस्थितः । केयं नदी स्वर्णरेखा सर्वपातकनाशिनी

ဗြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရှီဝ စသည့်တို့အကြား—ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသော «ဤအရှင်» သည် မည်သူနည်း။ ထို့ပြင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော စွဝဏ္ဏရေးခာ မြစ်သည် မည်သို့သော မြစ်နည်း။

Verse 4

कस्माद्ब्रह्मादया देवा अस्मिंस्तीर्थे समागताः । कथं नारायणो देवः स्वयमेव समागतः

အဘယ်ကြောင့် ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ဤတီရ္ထ၌ စုဝေးလာကြသနည်း။ ထို့ပြင် ဒေဝ နာရာယဏ သခင်တော်သည် ကိုယ်တိုင် မည်သို့ ဤနေရာသို့ ကြွလာသနည်း။

Verse 5

हेमालयं परित्यज्य भवानी गिरिमूर्द्धनि । संस्थिता स्कन्दमादाय देवैरिन्द्रादिभिः सह

ဟေမာလယကို စွန့်ခွာ၍ ဘဝါနီသည် စကန္ဒကို ခေါ်ဆောင်ကာ အိန္ဒြာတို့ ဦးဆောင်သော ဒေဝတားများနှင့်အတူ တောင်ထိပ်၌ နေထိုင်ရန် တက်ရောက်လာ၏။

Verse 6

सारस्वत उवाच । शृणु सर्वं महाराज कथयिष्ये सविस्तरम् । येन वै कथ्यमानेन सर्वपापक्षयो भवेत्

သာရသ္ဝတက ပြော၏— “မဟာရာဇာ၊ အားလုံးကို နားထောင်ပါ။ ငါသည် အသေးစိတ် ပြောပြမည်။ ထိုအကြောင်းကို ပြောခြင်းနှင့် ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံး ပျက်ကွယ်သွားမည်။”

Verse 7

पुरा ब्रह्मदिनस्यांते जगदेतच्चराचरम् । संहृत्य भगवान्रुद्रो ब्रह्मविष्णुपुरस्कृतः

ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာ၏နေ့ အဆုံး၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် ဗိṣṇုတို့ကို ရှေ့တန်းထားလျက် ကောင်းမြတ်သော ရုဒြာဘုရားသည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ဤလောကတစ်လောကလုံးကို လျှော့ချ၍ လယသို့ ဆုတ်သိမ်းတော်မူ၏။

Verse 8

तां च ते सकलां रात्रिमेकमूर्त्तिभवास्त्रयः । तिष्ठन्ति रात्रि पर्यन्ते पुनर्भिन्ना भवंति ते

ထိုညတစ်ညလုံးတွင် ထိုသုံးပါးသည် ရုပ်တစ်ရုပ်တည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းနေကြ၏။ ညအဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ ထိုသူတို့သည် ထပ်မံ ခွဲခြား၍ သီးသန့်ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 9

ब्रह्मविष्णुशिवा देवा रजःसत्त्वतमोमयाः । सृष्टिं करोति भगवान्ब्रह्मा पालयते हरिः

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရှိဝ တို့သည် ရဇတ်၊ သတ္တဝ၊ တမတ် သုံးဂုဏ်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဒေဝတားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘဂဝန် ဗြဟ္မာသည် ဖန်ဆင်းခြင်းကို ပြု၍ ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သည်။

Verse 10

सर्वं संहरते रुद्रो जगत्कालप्रमाणतः । तेनादौ भगवान्सृष्टो दक्षो नाम प्रजापतिः

ရုဒြသည် လောက၏ကာလအတိုင်းအတာအရ အရာအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းယူ၍ ပျက်သိမ်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် အစဦး၌ ဒက္ခ အမည်ရှိသော ဂုဏ်တော်မြင့် ပရာဇာပတိကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 11

सर्वे संक्षेपतः कृत्वा ब्रह्माण्डं सचरा चरम् । भिन्ना देवास्त्रयो जाताः सत्यलोकव्यवस्थिताः

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အားလုံးပါဝင်သော ဘြဟ္မာဏ္ဍကို အကျဉ်းချုပ်၍ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက်၊ ဒေဝတား သုံးပါးသည် သီးခြားစီ မွေးဖွားလာကာ သတ္တယလောက၌ တည်နေရာရကြသည်။

Verse 12

त्रयो भुवं समासाद्य कौतुकाविष्टचेतसः । कैलासं ते गिरिवरं समारूढाः सुरेर्वृताः

ထိုသုံးပါးသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားလျက် မြေပြင်သို့ ရောက်လာကြပြီး၊ ဒေဝတားအစုအဝေးတို့ ဝိုင်းရံလျက် အထူးမြတ်သော ကైలားသ पर्वတကို တက်ရောက်ကြသည်။

Verse 13

अहं ज्येष्ठो अहं ज्येष्ठो वादोऽभूद्ब्रह्मरुद्रयोः । तदा क्रुद्धो महादेवो ब्रह्माणं हन्तुमुद्यतः

“ငါက အကြီးဆုံး! ငါက အကြီးဆုံး!” ဟူ၍ ဗြဟ္မာနှင့် ရုဒြတို့အကြား အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအခါ မဟာဒေဝသည် ဒေါသထွက်၍ ဗြဟ္မာကို သတ်ရန် ထွက်တော်မူ၏။

Verse 14

विष्णुना वारितो ब्रह्मा न ते वादस्तु युज्यते । तत्त्वं नाहं यदा नेदं ब्रह्मांडं सचराचरम्

ဗိဿနုက တားဆီး၍ ဗြဟ္မာအား «ဤအငြင်းပွားမှုသည် သင်နှင့် မသင့်တော်။ အမှန်တရားအရ ဤဘြဟ္မာဏ္ဍ—လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးပါဝင်သည့် စကြဝဠာ—မရှိသေးခင်က ငါသည် သီးခြား “ငါ” အဖြစ် မရှိခဲ့…» ဟု ဆို၏။

Verse 15

एक एव तदा देवो जले शेते महेश्वरः । जागर्ति च यदा देवः स्वेच्छया कौतुकात्ततः

ထိုအခါ တစ်ပါးတည်းသော ဘုရား—မဟေရှ္ဝရ—သည် ရေပြင်ပေါ်၌ တစ်ပါးတည်း လဲလျောင်းနေ၏။ ထိုဒေဝသည် မိမိအလိုတော်နှင့် လီလာတော်၏ စိတ်ကူးကာမ/စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့် နိုးထလာသောအခါ ထို့နောက် အဖြစ်ပေါ်ခြင်းတို့ စတင်သည်။

Verse 16

अनेन त्वं कृतः पूर्वमहं पश्चात्त्वया कृतः । ब्रह्मांडं कूर्मरूपेण धृतमस्य प्रसादतः

«သူ၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သင်ကို အရင်ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ငါကို သင်က ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။ ထိုကျေးဇူးတော်တည်းဟူသော အာနုဘော်ကြောင့်ပင် စကြဝဠာဥ (ဘြဟ္မာဏ္ဍ) ကို ကုရ္မရূপ—လိပ်ပုံစံဖြင့် ထောက်ထားခဲ့သည်»။

Verse 17

अनुप्रविष्टा ब्रह्मांडं प्रसादाच्छं करस्य च । सृष्टिस्त्वया कृता सर्वा मयि रक्षा व्यवस्थिता

«ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ငါသည် စကြဝဠာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းအားလုံးကို သင်က ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ငါ၌ တည်ထားလျက်ရှိသည်»။

Verse 18

उदासीनवदासीनः संसारात्सारमीक्षते । एक एव शिवो देवः सर्वव्यापी महेश्वरः

«မကပ်မငြိသကဲ့သို့ ထိုင်နေ၍ သံသရာအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို ကြည့်မြင်တော်မူ၏။ ရှိဝတစ်ပါးတည်းသာ ဘုရား—မဟာဒေဝ၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော မဟေရှ္ဝရ ဖြစ်တော်မူ၏»။

Verse 19

पितामहत्वं संजातं प्रसादाच्छंकरस्य ते । प्रसादयामास हरं श्रुत्वा ब्रह्मा वचो हरेः

သင်၏ ပိတာမဟာ (အဘိုးကြီး) အဆင့်အတန်းသည် သင်္ကရာ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဟရီ (ဗိဿနု) ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြဟ္မာသည် ဟရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်၍ ချမ်းသာစေလိုက်သည်။

Verse 20

अनादिनिधनो देवो बहुशीर्षो महाभुजः । इत्यादिवेदवचनैस्ततस्तुष्टो महेश्वरः । प्राह ब्रह्मन्वरं यत्ते वृणीष्व मनसि स्थितम्

«အစမရှိ အဆုံးမရှိသော ဘုရား၊ ခေါင်းများစွာရှိ၍ လက်မောင်းကြီးမားတော်မူ၏» ဟူသော ဝေဒဝచနများဖြင့် ချီးမွမ်းရာ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) သည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် «အို ဘြဟ္မာ၊ သင်၏စိတ်၌ တည်ရှိသော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့» ဟု မိန့်တော်မူ၏။