Adhyaya 6

Verse 1

ईश्वर उवाच । अधुना संप्रवक्ष्यामि मंगलात्पश्चिमे व्रजेत् । तत्र सिद्धेश्वरं पश्येत्सर्वसिद्धिप्रदायकम्

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်။ ယခု ငါ လမ်းကြောင်းကို ရှင်းပြမည်။ မင်္ဂလမှ အနောက်ဘက်သို့ သွားရမည်; ထိုနေရာ၌ စိဒ္ဓေရှွရကို ဖူးမြင်ရမည်၊ အောင်မြင်မှုအလုံးစုံကို ပေးတော်မူသူ။

Verse 2

तत्रैव चक्रतीर्थं तु तीर्थकोटिफलप्रदम् । लोकेश्वरं स्वयंभूतं पूर्वमिंद्रेश्वरेति च

ထိုနေရာတည်းမှာပင် စက္ကတီရ္ထ ရှိ၍ တီရ္ထကောဋိများ၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။ ထို့ပြင် လောကေရှွရ သည် ကိုယ်တိုင်ထင်ရှားသော (စွယံဘူ) ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးက အင်ဒြေရှွရ ဟုလည်း ခေါ်ခဲ့သည်။

Verse 3

दृष्ट्वा तं विधिवद्देवि ततो यक्षवनं व्रजेत् । मंगलात्पश्चिमे भागे यत्र देवी स्वयं स्थिता

အို ဒေဝီ၊ ထိုဘုရားကို စည်းကမ်းတကျ ဖူးမြင်ပြီးနောက် ယက္ခဝန သို့ သွားရမည်။ မင်္ဂလ၏ အနောက်ဘက်ဒေသ၌ ဒေဝီ ကိုယ်တိုင် တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်သည်။

Verse 4

यक्षेश्वरी महाभागा वांछितार्थप्रदायिनी । तां संपूज्य विधानेन ततो वस्त्रापथं पुनः

ယက္ခေရှွရီ မဟာကံကောင်းရှင်သည် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်သည်။ ထိုမယ်တော်ကို သင့်တော်သော နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် ဝတ္ထရာပထ သို့ ထပ်မံ (ပြန်) သွားရမည်။

Verse 5

गिरिं रैवतकं गत्वा कुर्याद्यात्राविधानतः । मृगीकुंडादितीर्थानि संति तत्रैव कोटिशः

ရైవတက တောင်သို့ သွားရောက်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော ယာထရာစည်းကမ်းအတိုင်း ဘုရားဖူးခရီးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ မೃဂီကுண္ဍ စသည့် တီရ္ထများ အလွန်များပြား၍ ကောဋိပေါင်းများစွာ ရှိသည်။

Verse 6

यद्भुक्तिशिखरे देवि सीमालिंगं हि तत्स्मृतम् । दशकोटिस्तु तीर्थानि तत्र संति वरान ने

အို ဒေဝီ၊ ဘုက္တိသိခရ ဟုခေါ်သော တောင်ထိပ်ပေါ်၌ စီမာလင်္ဂ ဟူသည်ကို မှတ်မိကြ၏။ ထိုနေရာ၌ တီရ္ထ သန်းတစ်ရာ (ဒသကုဋိ) ရှိ၏၊ အို မိန်းမမြတ်။

Verse 7

यत्र वै यादवाः सिद्धाः कलौ ये बुद्धिरूपिणः । शतसहस्रार्बुदं च लिंगं तत्रैव तिष्ठति

ကလိယုဂ၌ ဉာဏ်နိုးကြားမှု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော စိဒ္ဓ ယာဒဝတို့ နေထိုင်ရာ၌ပင်၊ ထိုနေရာ၌ “သတသဟသ္ရာရ္ဗုဒ” ဟူသော လင်္ဂလည်း တည်ရှိနေ၏။

Verse 8

गजेंद्रस्य पदं तत्र तत्रैव रसकूपिकाः । सप्त कुण्डानि तत्रैव रैवते पर्वतोत्तमे

ထိုနေရာ၌ပင် ဂဇേന്ദ്ര၏ ခြေရာလည်း ရှိ၏၊ ထိုနေရာ၌ပင် သန့်ရှင်းသော အနှစ်သာရ၏ ရေတွင်းများလည်း ရှိ၏။ ရိုင်ဝတ တောင်မြတ်ပေါ်၌ ထိုနေရာ၌ပင် သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ ခုနစ်ကန်လည်း ရှိ၏။

Verse 9

अंबिका च स्थिता देवी प्रद्युम्नः सांब एव च । लिंगाकारे पर्वते तु तत्र तीर्थानि कोटिशः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီ အမ္ဗိကာ တည်ရှိ၏၊ ပရဒျုမ္နနှင့် စာမ္ဗလည်း ရှိ၏။ လင်္ဂပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ထိုတောင်ပေါ်၌ တီရ္ထများ ကုဋိကုဋိ အရေအတွက်ဖြင့် ရှိ၏။

Verse 10

मृगीकुंडं च तत्रैव कालमेघस्तथैव च । क्षेत्रपालस्वरूपेण महोदधि स्वयं स्थितः । दामोदरश्च तत्रैव भवो ब्रह्माडनायकः

ထိုနေရာ၌ပင် မೃဂီ-ကုဏ္ဍ နှင့် ကာလ-မေဃ လည်း ရှိ၏။ မဟာသမုဒ္ဒရာကိုယ်တိုင် က္ෂೇತ್ರပာလ (နယ်မြေကာကွယ်သူ) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ဒာမောဒရ နှင့် ဘဝ—ဗြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဗဟို) ၏ နာယက—လည်း ရှိ၏။

Verse 11

पार्वत्युवाच । श्रुतानि तव तीर्थानि देवेश वदतस्तव । गंगा सरस्वती पुण्या यमुना च महानदी

ပါရဝတီက မိန့်တော်မူ၏— အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သင် မိန့်ကြားဖော်ပြသကဲ့သို့ သင်၏ တီရ္ထများကို ကျွန်မ ကြားသိခဲ့ပါသည်— ဂင်္ဂါ၊ သရஸ္ဝတီ သန့်ရှင်းသော မြစ်၊ သန့်မြတ် ယမုနာနှင့် မြစ်ကြီးများ အစရှိသဖြင့်။

Verse 12

गोदावरी गोमती च नदी तापी च नर्मदा । सरयूः स्वर्णरेखा च तमसा पापनाशिनी

ဂోదာဝရီနှင့် ဂိုမတီ၊ တာပီမြစ်နှင့် နರ್ಮဒါ၊ သရယုနှင့် သွဝဏ္ဏရೇಖာ၊ ထို့ပြင် အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းသော တမသာမြစ်။

Verse 13

नद्यः समुद्रसंयोगाः सर्वाः पुण्याः श्रुता मया । मोक्षारण्यानि दिव्यानि ।दिव्यक्षेत्राणि यानि च

မြစ်များအားလုံး—အထူးသဖြင့် သမုဒ္ဒရာနှင့် ဆုံရာနေရာများတွင်—သန့်ရှင်းကြောင်း ကျွန်မ ကြားသိခဲ့ပါသည်။ ထို့ပြင် မောက္ခကို ပေးသော ဒေဝီယ သစ်တောများနှင့် ဒေဝီယဟု ချီးကျူးခံရသော သန့်မြတ် က్షೇತ್ರများအကြောင်းလည်း ကြားသိခဲ့ပါသည်။

Verse 14

नगर्यो मुक्तिदायिन्यस्ताः श्रुतास्त्वत्प्रसादतः । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सूर्येंदुवरुणस्य च

ထို့ပြင် သင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် မောက္ခကို ပေးသော မြို့များအကြောင်းကိုလည်း ကျွန်မ ကြားသိခဲ့ပါသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝနှင့် အခြားတို့၏ သန့်ရှင်းသော နေရာများ၊ ထို့ပြင် နေမင်း၊ လမင်းနှင့် ဝရုဏ၏ သန့်မြတ် အဘိဓာန်များအကြောင်းလည်း ကြားသိခဲ့ပါသည်။

Verse 15

देवताना मृषीणां च संति स्थानान्यनेकशः । परं देव त्वया पुण्यं प्रभासं कथितं मम

နတ်တို့၏ နေရာများနှင့် ရှိသီတို့၏ နေရာများသည် များစွာ ရှိပါသည်။ သို့သော် အို အရှင်၊ သင်သည် ကျွန်မအား သန့်မြတ်သော ပရဘာသကို အထွတ်အမြတ်အဖြစ် ဟောပြောခဲ့ပါသည်။

Verse 16

तस्माद्यच्चाधिकं प्रोक्तं क्षेत्रं वस्त्रापथं त्वया । शृण्वंत्या च मया पूर्वं न पृष्टं कारणं तदा

ထို့ကြောင့် သင်က ဝတ်စတြာပထ (Vastrāpatha) ကို ပိုမိုမြတ်သော က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) ဟု ကြေညာခဲ့သဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်သည် အရင်က ကြားခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် အကြောင်းရင်းကို မမေးခဲ့ပါ။

Verse 17

इदानीं च श्रुतं सर्वं स्वस्थाहं कारणं वद । प्रभावं प्रथमं ब्रूहि क्षेत्रस्य च भवस्य च

ယခုတော့ အားလုံးကို ကြားနာပြီး စိတ်တည်ငြိမ်နေပြီ။ အကြောင်းရင်းကို ပြောပါ။ အရင်ဆုံး ဤက္ෂೇತ್ರ၏ ဂုဏ်တော်နှင့် ဘဝ (Bhava—ရှီဝ) ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း ရှင်းပြပါ။

Verse 18

कस्मिन्देशे च तत्तीर्थं शिवः केनात्र संस्थितः । स्वयंभूर्भगवान्रुद्रः कथं तत्र स्थितः स्वयम् । प्रभो मे महदाश्चर्यं वर्तते तद्वदाधुना

အဲဒီ တီရ္ထ (tīrtha) က ဘယ်ဒေသမှာ ရှိသလဲ။ ဒီနေရာမှာ ရှီဝကို ဘယ်သူက တည်ထောင်ထားသလဲ။ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (svayambhū) ကောင်းကြီးမင်္ဂလာရှိ ရုဒြ (Rudra) သည် ဘယ်လို ကိုယ်တိုင် အဲဒီမှာ တည်နေသနည်း။ အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်သဖြင့် ယခု ပြောပြပါ။

Verse 19

ईश्वर उवाच । वस्त्रापथस्य क्षेत्रस्य प्रभावं प्रथमं शृणु । पश्चाद्भवस्य माहात्म्यं शृणु त्वं च वरानने

ဣရှ္ဝရ (Īśvara) မိန့်တော်မူသည်— «အရင်ဆုံး ဝတ်စတြာပထ (Vastrāpatha) က္ෂೇತ್ರ၏ တန်ခိုးနှင့် ထူးမြတ်မှုကို နားထောင်လော့။ ထို့နောက် မျက်နှာလှသူမ၊ ဘဝ (Bhava—ရှီဝ) ၏ မဟာတန်ခိုးကိုလည်း နားထောင်လော့»။

Verse 20

कान्यकुब्जे महाक्षेत्रे राजा भोजेति विश्रुतः । पुरा पुण्ययुगे धर्म्यः प्रजा धर्मेण शासति

ကာနျယကုဗ္ဇ (Kānyakubja) ဟုခေါ်သော မဟာက္ෂેત્ર၌ ဘောဇ (Bhoja) ဟူ၍ နာမည်ကျော် ရာဇာတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ရှေးက ပုဏ္ဏယုဂ (ပုဏ္ဏသောခေတ်) တွင် ထိုဓမ္မတရားရှိသော မင်းသည် ပြည်သူတို့ကို ဓမ္မ (dharma) ဖြင့် အုပ်ချုပ်하였다။

Verse 21

विशालाक्षो दीर्घबाहुर्विद्वान्वाग्ग्मी प्रियंवदः । सर्वलक्षणसंपूर्णो बह्वाश्चर्यविलोककः

သူသည် မျက်လုံးကြီး၍ လက်တံရှည်ကာ ပညာရှိ၊ စကားပြောကျွမ်းကျင်၊ ချိုမြိန်စွာပြောတတ်သူ ဖြစ်၏။ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပေါင်းစုံ ပြည့်စုံပြီး အံ့ဩဖွယ်များကို စူးစမ်းမြင်တတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 22

वनात्कदाचिदभ्येत्य वनपालोब्रवीदिदम् । आश्चर्यं भ्रमता देव वने दृष्टं मयाधुना

တစ်ခါတစ်ရံ တောမှပြန်လာသောအခါ တောစောင့်က ဤသို့ဆို၏—“အို မင်းကြီး၊ တောထဲတွင် လှည့်လည်နေစဉ် ယခုတင် အံ့ဩဖွယ်တစ်ခုကို မြင်ခဲ့ပါသည်”။

Verse 23

गिरौ विषमभूभागे वहुवृक्षसमाकुले । मृगयूथगता नारी मया दृष्टा मृगानना

တောင်ပေါ်ရှိ မညီညာသော မြေပြင်၊ သစ်ပင်များထူထပ်ရာ၌ မုဆိုးတိရစ္ဆာန်အုပ်ကြားတွင် သမင်မျက်နှာကဲ့သို့ မျက်နှာရှိသော မိန်းမတစ်ဦးကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့ပါသည်။

Verse 24

मृगवत्प्लवते बाला सदा तत्रैव दृश्यते । इति श्रुत्वा वचो राजा तुष्टस्तस्मै धनं ददौ

“အဲဒီ မိန်းကလေးက သမင်လို ခုန်ပျံပြီး အမြဲတမ်း အဲဒီနေရာမှာပဲ မြင်ရတယ်” ဟုဆိုသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော မင်းကြီးသည် ဝမ်းမြောက်၍ သူ့အား ငွေကြေးဆုလာဘ် ပေးတော်မူ၏။

Verse 25

चतुरं तुरगं दिव्यं वाससी स्वर्णभूषणम् । इदानीमेव यास्यामि सेनाध्यक्ष त्वया सह

“မြန်ဆန်ကောင်းမွန်သော နတ်မြင်းတစ်ကောင်၊ အဝတ်အစားများနှင့် ရွှေအလှဆင်ပစ္စည်းများကို ယူလာပါ။ ယခုတင်ပင် ငါထွက်ခွာမည်—စစ်တပ်အုပ်ချုပ်သူ၊ သင်နှင့်အတူ” ဟုမိန့်၏။

Verse 26

अश्वानां दशसाहस्रं वागुराणां त्वनेकधा । पत्तयो यांतु सर्वत्र वेष्टयंतु गिरिंवरम्

မြင်းစီးစစ်သည် တစ်သောင်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကွန်ယက်များကို ယူဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ သွားကြစေ; ခြေလျင်တပ်တို့က ထူးမြတ်သော တောင်ကို ဝိုင်းပတ်စေ။

Verse 27

न हंतव्यो मृगः कश्चिद्रक्षणीया हि सा मृगी । स्त्रीवेषधारिणी नारी मृगी भवति भूतले

မည်သည့် သမင်ကိုမျှ မသတ်ရ; ထိုသမင်မကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်ရမည်။ မိန်းမအဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် သမင်မ ဖြစ်လာသည်။

Verse 28

क्व यास्यति वराकी सा मद्बलैः परिपीडिता । शस्त्रास्त्रवर्जितं सैन्यं वनपालपदानुगम्

အဲဒီ ကံဆိုးသော မိန်းမက ငါ့တပ်များက ဖိနှိပ်နေသော် ဘယ်ကို သွားနိုင်မလဲ။ ဤတပ်ဖွဲ့သည် လက်နက်နှင့် ပစ်ကိရိယာ မပါဘဲ တောစောင့်၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် လှုပ်ရှားသည်။

Verse 29

अहोरात्रेण संप्राप्तं बहुव्याधजनाग्रतः । अश्वाधिरूढो बलवान्भोजराजो ययौ स्वयम्

တစ်နေ့တစ်ညအတွင်းပင် မုဆိုးအများအပြားကို ရှေ့တန်းထားလျက် အင်အားကြီးသော ဘောဇာမင်းသည် မြင်းစီးကာ ကိုယ်တိုင် ထွက်ခွာသွားသည်။

Verse 30

निःशब्दपदसञ्चारः संज्ञासंकेतभाषकः । गिरिं संवेष्टयामास वागुराभिः स्वयं नृपः

ခြေသံမကြားအောင် လှုပ်ရှား၍ စကားကိုလည်း အမှတ်အသားနှင့် သင်္ကေတဖြင့်သာ ပြောဆိုကာ မင်းကြီးကိုယ်တိုင် ကွန်ယက်များဖြင့် တောင်ကို ဝိုင်းပတ်စေ하였다။

Verse 31

वनपालेन सहितो मृगयूथं ददर्श सः । सा मृगी मृगमध्यस्था नारीदेहा मुखे मृगी । मृगवच्चेष्टते बाला धावते च मृगैः सह

တောစောင့်နှင့်အတူ သူသည် သမင်အုပ်တစ်အုပ်ကို မြင်၏။ အုပ်အလယ်၌ သမင်မတစ်ကောင်ရှိရာ—ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လူသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာမှာ သမင်မျက်နှာဖြစ်၏။ ထိုမိန်းကလေးသည် သမင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှား၍ သမင်တို့နှင့်အတူ ပြေးလေ၏။

Verse 32

अश्वगंधान्समाघ्राय सन्त्रस्ता मृगयूथपाः । क्षुब्धा भ्रान्ताः क्षणे तस्मिन्सर्वे यांति दिशो दश

မြင်းနံ့ကို ရှူမိသဖြင့် သမင်အုပ်ခေါင်းဆောင်တို့ ကြောက်လန့်ကြ၏။ စိတ်လှုပ်ရှား၍ မူးဝေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ထိုခဏ၌ပင် အားလုံးသည် ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 33

मृगवक्त्रा तु या नारी मृगैः कतिपयैः सह । प्लवमाना निपतिता वागुरायां विचेतना

သမင်မျက်နှာရှိသော မိန်းမသည် သမင်အချို့နှင့်အတူ ခုန်လွှားရာမှ ကွန်ယက်ထဲသို့ ကျသွား၍ သတိလစ်သွား၏။

Verse 34

बलाध्यक्षेण विधृता मृगैः सह शनैर्नृपः । ददर्श महदाश्चर्यं भोजराजो जनैर्वृतः

တပ်မတော်အကြီးအကဲက ထိန်းချုပ်ထားပြီး သမင်တို့ကိုလည်း ဖမ်းဆီးထားစဉ်၊ လူအများဝန်းရံသော ဘောဇရာဇာ မင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကြီးကို တဖြည်းဖြည်း မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 35

ततः कोलाहलो जातः परमानंदिनिस्वनः । मृगैः सह समानिन्ये कान्यकुब्जं मृगीं नृपः

ထို့နောက် ပျော်ရွှင်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သော အော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ မင်းသည် သမင်တို့နှင့်အတူ ထို“သမင်မ”ကို ကာနျယကုဗ္ဇမြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

Verse 36

दिव्यवस्त्रसमाच्छन्ना दिव्याभरणभूषिता । नरयानस्थिता नारी प्रविवेश मृगैर्वृता

နတ်ဘုရားဆန်သော အဝတ်တော်များကို ဝတ်ဆင်၍ နတ်ဆန်သော အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော မိန်းမသည် လူစီးယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက်၊ သမင်များ ဝိုင်းရံကာ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 37

वादित्रैर्ब्रह्मघोषैश्च नीयते नृपमंदिरम् । जनैर्जानपदैर्मार्गे दृश्यते नृपमन्दिरे

တူရိယာသံများနှင့် ဝေဒသံဃောသများဖြင့် နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြ၏။ လမ်းတစ်လျှောက် မြို့သူမြို့သားတို့က မြင်ကြပြီး၊ နန်းတော်အတွင်း၌လည်း ထိုနည်းတူ မြင်ကြ၏။

Verse 38

नीयमाना नागरैश्च महदाश्चर्यभाषकैः । पुण्ये मुहूर्त्ते संप्राप्ते सा मृगी नृपमन्दिरम्

အံ့ဩဖွယ်ကြီးဟု ပြောဆိုနေသော မြို့သူမြို့သားတို့က လိုက်ပါကာ ခေါ်ဆောင်ကြ၏။ မင်္ဂလာအချိန်ကောင်း ရောက်လာသော် ထိုသမင်မိန်းကလေးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 39

प्रतीहारेण राजेन्द्र वचसा वारितो जनः । गतः सेनापतिः सैन्यं गृहीत्वा स्वनिकेतनम्

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ တံခါးစောင့်အရာရှိ၏ အမိန့်စကားကြောင့် လူအုပ်ကို တားဆီးထား၏။ စစ်သူကြီးသည် စစ်တပ်ကို စုစည်းယူ၍ မိမိအိမ်ရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 40

राजापि स्वगृहं प्राप्य स्नात्वा संपूज्य देवताः । तां मृगीं स्नापयामास दिव्यगन्धानुलेपनाम्

မင်းကြီးသည် မိမိနန်းအိမ်သို့ ပြန်ရောက်၍ ရေချိုးကာ နတ်ဘုရားတို့ကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်၏။ ထို့နောက် ထိုသမင်မိန်းကလေးကို ရေချိုးပေးစေ၍ နတ်ဆန်သော အနံ့သာများ လိမ်းပေးစေ၏။

Verse 41

कुङ्कुमेन विलिप्तांगीं दिव्यवस्त्रावगुंठिताम् । यथोचितं यथास्थानं दिव्याभरणभूषिताम्

သူမ၏အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတို့ကို ကုင်္ကும (နံ့သာနီ) ဖြင့်လိမ်းထား၍၊ ဒိဗ္ဗဝတ်ရုံဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သင့်တော်သလို နေရာတော်တော်အလိုက် ကောင်းကင်အလှဆင်တန်ဆာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 42

एकांते निर्जने राजा बभाषे चारुलोचनाम् । का त्वं कस्य सुता केन कारणेन मृगैः सह

တိတ်ဆိတ်သော အထီးကျန်နေရာ၌ မင်းကြီးသည် မျက်လုံးလှပသောသူမအား မေးမြန်းပြောဆို၏—“သင်သည် မည်သူနည်း၊ မည်သူ၏သမီးနည်း၊ မည်သို့သောအကြောင်းကြောင့် သမင်တို့နှင့်အတူ ဤနေရာ၌ ရှိနေသနည်း?”

Verse 43

स्त्रीणां शरीरं ते कस्मान्मृगीणां वदनं कुतः । इति सर्वं समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

“သင်၌ မိန်းမ၏ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော်လည်း သမင်မ၏မျက်နှာသည် အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ဤအရာအားလုံးကို ငါ့အား ပြောပြပါ—ငါ၏စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမား၏။”

Verse 44

एवं सा प्रोच्यमानापि न बभाषे कथंचन । मूकवन्न विजानाति न च भुंक्ते सुलोचना

ဤသို့ မေးမြန်းပြောဆိုသော်လည်း သူမသည် မည်သို့မျှ မပြောခဲ့။ မူကသကဲ့သို့ မသိသယောင်ရှိ၍၊ မျက်လုံးလှပသောသူမသည် အစာကိုပင် မစားခဲ့။

Verse 45

न भुंक्ते पृथिवीपालो न राज्यं बहु मन्यते । न दारैर्विद्यते कार्यं नाश्वैर्न च गजै रथैः

မြေကြီးကိုကာကွယ်သော မင်းကြီးသည် အစာမစားတော့ဘဲ၊ မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကိုလည်း အလွန်တန်ဖိုးထားခြင်း မရှိတော့။ ဇနီးများ၌လည်း အလုပ်အကိုင်မရှိသကဲ့သို့၊ မြင်း၊ ဆင်၊ ရထားတို့၌လည်း အရေးမထားတော့။

Verse 46

तदेव राज्यं ते दारास्ते गजास्तद्धनं बहु । प्रमदामदसंरक्तं यत्र संक्रीडते मनः

သူ့အတွက် ထိုအရာတစ်ခုတည်းကပင် ‘နိုင်ငံ’ ဖြစ်၍ ထိုအရာတစ်ခုတည်းကပင် ‘ဇနီး’ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာတစ်ခုတည်းကပင် ‘ဆင်များ’ နှင့် ‘အလွန်များသော ဥစ္စာ’ ဖြစ်သည်။ မိန်းမအပေါ် ကာမရဂဖြင့် မူးယစ်သော စိတ်သည် ထိုနေရာ၌ ကစားပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 47

आहूयाह प्रतीहारं तया संमोहितो नृपः । पुरोधसं गुरुं विप्रानाचार्याञ्छीघ्रमानय

သူမကြောင့် မောဟဖြစ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသော မင်းသည် တံခါးစောင့်(ပရတီဟာရ)ကို ခေါ်ယူကာ—“မြန်မြန် ရာဇပုရောဟိတ်၊ ဂုရု၊ နှင့် ဗြာဟ္မဏ အာစာရျများကို ခေါ်လာပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

दैवज्ञानथ मन्त्रज्ञान्भिषजस्तांत्रिकांस्तथा । इति सन्नोदितो राज्ञा प्रतीहारो ययौ स्वयम्

မင်း၏ အမိန့်ဖြင့် ထိုတံခါးစောင့်သည် ကိုယ်တိုင် ထွက်သွားကာ နတ်နိမိတ်သိသူများ၊ မန္တရဗေဒကျွမ်းကျင်သူများ၊ ဆေးပညာရှင်များနှင့် တန်တရိက ပူဇော်ပွဲကျွမ်းကျင်သူများကို ခေါ်ယူရန် သွားလေ၏။

Verse 49

आजगाम स वेगेन समानीय द्विजोत्तमान् । राज्ञे विज्ञापयामास देव विप्राः समागताः

သူသည် အလျင်အမြန် ပြန်လာကာ ဒွိဇိုတ္တမန် (နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး) ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး မင်းထံ လျှောက်တင်လေ၏—“အရှင်ဘုရား၊ ဗြာဟ္မဏများ ရောက်ရှိလာပါပြီ” ဟု။

Verse 50

प्रवेशय गुरुं द्वाःस्थं संप्राप्तान्मद्धिते रतान् । इति सन्नोदितो राज्ञा तथा चक्रे स बुद्धिमान्

မင်းက—“တံခါးစောင့်ရေ၊ ငါ့အကျိုးအတွက် စိတ်ထား၍ ရောက်လာသူတို့ကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ အမိန့်ရသဖြင့် ဉာဏ်ရှိသော အမှုထမ်းသည် ထိုအတိုင်း ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 51

अभ्युत्थाय नृपः पूर्वं नमस्कृत्य प्रपूज्य च । आसनेषूपविष्टांस्तान्बभाषे कार्यतत्परः

မင်းကြီးသည် အရင်ဆုံး ထ၍ ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရ ပြုကာ သင့်တော်သလို ပူဇော်ဂုဏ်ပြု하였다။ ထိုင်ခုံများပေါ်၌ ထိုင်စေပြီးနောက်၊ လုပ်ငန်းကိစ္စကို အာရုံစိုက်လျက် သူတို့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 52

इदमाश्चर्यमेवैकं कथं शक्यं निवेदितुम् । जानीत हि स्वयं सर्वे लोकतः शास्त्रतोऽपि वा

“ဤအရာသည် အံ့ဩဖွယ်တစ်ပါးတည်းပင်—ဘယ်လိုမှ သင့်တော်စွာ ရှင်းပြနိုင်မည်နည်း။ သင်တို့အားလုံးကလည်း လူထုအကြား သတင်းစကားမှဖြစ်စေ၊ သာသနာကျမ်းစာမှဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်သိပြီးသားပင်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

कथमेषा समुत्पन्ना कस्येदं कर्मणः फलम् । अस्यां केन प्रकारेण वचनं मानुषं भवेत्

“သူမ ဘယ်လို ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ ဤအရာသည် မည်သူ၏ ကမ္မ၏ အကျိုးဖြစ်သနည်း။ ထို့ပြင် မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် လူ့စကားသည် သူမအတွင်း ပေါ်ထွန်းနိုင်မည်နည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

Verse 54

स्वयं मनुष्यवदना कथमेषा भविष्यति । सावधानैर्द्विजैर्भूयः सर्वं संचिन्त्य चोच्यताम्

“သူမသည် ကိုယ်တိုင် လူမျက်နှာကဲ့သို့ မျက်နှာရနိုင်မည်နည်း။ သတိထားသော ဗြာဟ္မဏများသည် အရာအားလုံးကို ထပ်မံ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ပြောကြားပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 55

विप्रा ऊचुः । देव सारस्वतो नाम कुरुक्षेत्रे द्विजोत्तमः । ऊर्द्ध्वरेताः सरस्वत्यां तपस्तेपे जितेन्द्रियः

ဗြာဟ္မဏများက ပြောကြားသည်– “အို မင်းကြီး၊ ကုရုက္ခေတ္တ၌ ဒေဝ စာရသ္ဝတ ဟူသော အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ပါး ရှိ၏။ သူသည် ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်း၍ အင်္ဒြိယများကို ချုပ်တည်းကာ စာရသ္ဝတီမြစ်ကမ်း၌ တပသ်ကျင့်ခဲ့၏။”

Verse 56

कथयिष्यति सर्वं ते तेनादिष्टा मृगी स्वयम् । इति श्रुत्वा वचो राजा ययौ सारस्वतं द्विजम्

«သူက အရာအားလုံးကို မင်းထံ ပြောပြလိမ့်မည်။ ထိုမိန်းကလေး-ဒေါင်မလေးကိုလည်း သူက ကိုယ်တိုင် ညွှန်ကြားထားသည်» ဟု ကြားသော် ရာဇာသည် စာရသွဝတ ဗြာဟ္မဏထံ သွားလေ၏။

Verse 57

सरस्वतीजले स्नातं प्रभासे ध्यानतत्परम् । दृष्ट्वा प्रदक्षिणीकृत्य साष्टांगं तं प्रणम्य च । उपविष्टो नृपो भूमौ प्रांजलिः सञ्जितेन्द्रियः

ပရဘာသ၌ စာရသွတီရေ၌ ရေချိုးပြီး သမာဓိ၌ အပြည့်အဝ တည်ကြည်နေသော သူကို မြင်သော် ရာဇာသည် ပတ်လည်လှည့်ကာ၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် မြေပြင်သို့ လဲလျောင်းပူဇော်၍ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက်၊ လက်အုပ်ချီကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လေ၏၊ အာရုံတို့ကို ထိန်းချုပ်ထားလျက်။

Verse 58

मनुष्यपदसंचारं श्रुत्वा ज्ञात्वा च कारणम् । सारस्वतो बभाषेऽथ तं नृपं भक्तितत्परम्

လူခြေသံကို ကြား၍ အကြောင်းရင်းကိုလည်း သိမြင်သဖြင့် စာရသွဝတသည် ထိုဘက္တိပြည့်ဝသော ရာဇာကို ထို့နောက် မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 59

सारस्वत उवाच । भोजराज शुभं तेस्तु ज्ञातं तत्कारणं मया । मृगानना त्वया नारी समानीता वनात्किल

စာရသွဝတ မိန့်တော်မူသည်—«ဘောဇရာဇာ၊ မင်္ဂလာရှိပါစေ။ ဤအကြောင်းရင်းကို ငါ သိပြီးပြီ။ အမှန်တကယ် မင်းသည် တောမှ ဒေါင်မျက်နှာရှိသော မိန်းမတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်»။

Verse 60

महदाश्चर्यमेवैतत्तव चेतसि वर्त्तते । आदिष्टा तु मया बाला सर्वं ते कथयिष्यति

«ဤအမှုသည် မင်း၏စိတ်၌ အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် ထိုမိန်းကလေးကို ငါ ညွှန်ကြားထားပြီးပြီ—မင်းထံ အရာအားလုံးကို ပြောပြလိမ့်မည်»။

Verse 61

जानाम्यहं महाराज चरित्रं जन्म यादृशम् । आश्चर्यं संभवेल्लोके कथ्यमानं तया स्वयम्

အို မဟာဘုရင်၊ ကျွန်ုပ်သည် ထိုဇာတ်ကြောင်းကို သိ၏—သူမ၏ မွေးဖွားခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို။ သူမကိုယ်တိုင် ပြောကြားလျှင် လောကအတွက် အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 62

इत्यादिश्य गतो वेगाद्रथेनादित्यवर्चसा । अहोरात्रद्वयेनैव संप्राप्तो नृप मन्दिरम्

ထိုသို့ ညွှန်ကြားပြီးနောက်၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော ရထားဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား၏။ နှစ်ရက်နှစ်ညသာဖြင့် ဘုရင်၏ နန်းတော်သို့ ရောက်လာ၏။

Verse 63

प्रविश्य च मृगीं दृष्ट्वा यत्रास्ते मृगलोचना । तया सारस्वतो ज्ञातो धर्मज्ञः सर्वविद्द्विजः

အတွင်းသို့ ဝင်၍ မျက်လုံးက မျိုးကောင်ကဲ့သို့သော မိန်းမကို သူမနေရာ၌ တွေ့မြင်သော်၊ သူမက စာရသ္ဝတကို ဓမ္မကို သိမြင်သော အရာအားလုံးကို သိသော ဗြာဟ္မဏအဖြစ် သိမှတ်လိုက်သည်။

Verse 64

मृग्युवाच । एष सर्वं हि जानाति कारणं यच्च यादृशम् । वर्त्तमानं भविष्यं च भूतं यद्भुवनत्रये

မိန်းမ-သမင်က ပြောသည်—“သူသည် အရာအားလုံးကို အမှန်တကယ် သိ၏—အကြောင်းရင်းနှင့် ၎င်း၏ သဘောသဘာဝကိုပါ။ လောကသုံးပါးအတွင်း ရှိနေသောအရာ၊ လာမည့်အရာ၊ ဖြစ်ပြီးသောအရာတို့ကိုလည်း သိ၏။”

Verse 65

एतेन मरणं ज्ञातं मदीयं पूर्वजन्मनि । वस्त्रापथे महाक्षेत्रे तपस्तप्तं भवालये

“သူ့အားဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်ဘဝ၌ သေဆုံးခြင်းကို သိလာရ၏—ဝස්တြာပထ မဟာက்ஷೇತ್ರ၊ ဘဝ (ရှီဝ) ၏ နေရာတော်၌ တပသ (အာစီတ) ကို ကျင့်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။”

Verse 66

विधूय कलुषं सर्वं ज्ञानमुत्पाद्य यत्नतः । जरामरणनिर्मुक्तः प्रत्यक्षं दृष्टवान्भवम्

အညစ်အကြေးအားလုံးကို ချွတ်ပယ်၍ ကြိုးစားကာ အမှန်တရား၏ ဉာဏ်ကို ပေါ်ထွန်းစေသဖြင့် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်းကာ ဘဝ (ရှီဝ) ကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့၏။

Verse 67

अस्य तुष्टो भवो देवो ज्ञातं तीर्थस्य कारणम् । आदिष्टया मया वाच्यं भवेज्जन्मनि कारणम्

သူ့အပေါ် သခင်ဘဝ (ရှီဝ) သာယာနှစ်သက်၍ ဤတီရ္ထ၏ အကြောင်းရင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ငါအား အမိန့်ပေးထားသကဲ့သို့ ဤမွေးဖွားခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ငါပြောရမည်။

Verse 68

इति चिन्तापरा यावत्तावद्विप्रः समागतः । तस्मै प्रणामपरमा मूर्च्छिता निपपात सा

စိုးရိမ်သောကအတွေးထဲတွင် မျက်နှာမလွှဲနိုင်သေးစဉ် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး ရောက်လာ၏။ အလွန်အမင်း ဦးညွှတ်ပူဇော်လို၍ ကြိုးစားစဉ် သူမ မူးလဲကာ မြေပြင်သို့ ပြိုကျသွား၏။

Verse 69

अथ सारस्वतो ज्ञानाज्ज्ञातवान्कारणं च तत् । आनयन्तु द्विजा वेगात्कलशं तोयसंभृतम्

ထို့နောက် စရಸ್ವတီမှ ပေါက်ဖွားသော ဉာဏ်အလင်းကြောင့် ဗြာဟ္မဏသည် ထိုအကြောင်းရင်းကို သိမြင်၏။ သူက “အို ဒွိဇတို့၊ ရေဖြည့်ထားသော ကလသကို အမြန်ယူလာကြ” ဟု ဆို၏။

Verse 70

सवौंषधीः पल्लवांश्च दूर्वाः पुष्पाणि चाक्षतान् । धूपं च चंदनं चैव गोमयं मधुसर्पिषी

“ဆေးဖက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုး၊ အသစ်လန်းသော အရွက်ပင်ပေါက်များ၊ ဒူರ್ವာမြက်၊ ပန်းများနှင့် မကွဲသေးသော စပါးစေ့ (အက္ခတ) ကို ယူလာကြ။ ထို့ပြင် သောက်ပူ (ဓూప) နှင့် စန္ဒန၊ နွားချေး၊ ပျားရည်နှင့် ဂီ (ghee) ကိုလည်း ယူလာကြ။”

Verse 71

इत्यादिष्टैर्द्विजैर्वेगात्समानीतं नृपाज्ञया । उपलिप्य च भूभागं स्वस्तिकं संनिवेश्य च

ဤသို့ ဒွိဇတို့က အမိန့်ခံယူပြီး မင်း၏အမိန့်အတိုင်း အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာကြသည်။ မြေပြင်ကို လိမ်းညှိကာ ထိုနေရာ၌ သ္ဝஸ္တိက အမှတ်အသားကို စီမံတင်ထားကြသည်။

Verse 72

तत्राग्निकार्यं कृत्वाऽथ वेदान्कुंभे निधाय सः । इन्द्रं तस्मिंश्च विन्यस्य दिक्पालांश्च यथाक्रमम् । हुत्वाग्निं स चरुं कृत्वा ग्रहपूजामकारयत्

ထိုနေရာ၌ သူသည် မီးယဇ္ဉ် (အဂ္နိကာရျ) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝေဒများကို ကုမ္ဘ (အိုး) ထဲ၌ ထည့်သိုလှောင်하였다။ ထို့နောက် အင်ဒြာကို ထိုအတွင်း၌ တင်မြှောက်ကာ၊ အစဉ်အတိုင်း ဒိက္ပာလ (ဦးတည်ရာကာကွယ်သူများ) ကိုလည်း တင်ထား하였다။ မီးထဲသို့ ဟုတ (အနုဘော) များ ပူဇော်ပြီး caru ပူဇော်ပွဲကို ပြင်ဆင်ကာ ဂြိုဟ်ပူဇာကို ဆောင်ရွက်စေ하였다။

Verse 73

तोयं सुवर्णपात्रस्थं कृत्वा कुंभान्स्वयं गुरुः । अभिषेकं ततश्चक्रे मुहूर्ते सार्वकामिके

ဂုရုသည် ရေကို ရွှေခွက်အတွင်း ထားကာ ကုမ္ဘများကို ကိုယ်တိုင် စီစဉ်하였다။ ထို့နောက် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော မင်္ဂလာမုဟူရ္တ၌ အဘိသေက (သန့်ရေချိုးမြှောက်) ကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 74

अभिषिक्ता तु सा तेन पूता स्नानार्थवारिणा । जाता सचेतना बाला सर्वं पश्यति चक्षुषा

သူက ရေချိုးရန် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် အဘိသေက ပြုလုပ်သဖြင့်၊ ထိုမိန်းကလေးသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ သတိပြန်လည်ရရှိ하였다။ သူမသည် မျက်စိဖြင့် အရာအားလုံးကို ထင်ရှားစွာ မြင်နိုင်하였다။

Verse 75

शृणोति सर्वं जानाति चरित्रं पूर्वजन्मनः । बदरीफलमात्रं तु पुरोडाशं ददौ गुरुः

သူမသည် အရာအားလုံးကို ကြားနိုင်ပြီး ယခင်ဘဝ၏ အကြောင်းအရာကိုလည်း သိမြင်နားလည်하였다။ ထို့နောက် ဂုရုသည် ပုရောဍာသ (puroḍāśa) ပူဇော်စာကို ဘဒရီသီးတစ်လုံးအရွယ်သာ ပေး하였다။

Verse 76

तयोपभुक्तं यत्नेन ततश्चक्रे स मार्ज्जनम् । मानुषे वचने कर्णे ददौ ज्ञानं गुरुस्ततः

သူမက ဂရုတစိုက် သုံးဆောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် သန့်စင်ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် ဂုရုသည် လူ့စကားဖြင့် နားထဲသို့ ပြောကာ ဉာဏ်အလင်းကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 77

गुरवे दक्षिणां दत्त्वा ततः सा च मृगानना । भोजराजाय सर्व च चरित्रं पूर्वजन्मनः

ဂုရုအား ဒက္ခိဏာ (ဆရာခ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာက မုဆိုးမကဲ့သို့ နူးညံ့သော သူမသည် ဘောဇရာဇာထံသို့ မိမိ၏ အတိတ်ဘဝ အကြောင်းအရာ အစုံအလင်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 78

वक्तुं प्रचक्रमे बाल्याद्यद्वृत्तं पूर्वजन्मनि । नमस्कृत्य गुरुं पूर्वं ब्राह्मणान्क्षत्रियांस्तथा

ထို့နောက် သူသည် ကလေးဘဝမှစ၍ အတိတ်ဘဝ၏ ဖြစ်ရပ်များကို စတင်ပြောကြား하였다။ အရင်ဆုံး ဂုရုအား ဦးချပြီး၊ ထို့အတူ ဘြာဟ္မဏများနှင့် က္ଷတ္တရိယများကိုလည်း ဦးညွှတ်ကန်တော့하였다။

Verse 79

मृग्युवाच । न विषादस्त्वया कार्यो राजञ्च्छ्रुत्वा मयोदितम् । इतस्त्वं सप्तमे स्थाने कलिंगाधिपतेः सुतः

မೃဂျုက ပြောသည်— “အို မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်ပြောသောစကားကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်းနည်းမနေပါနှင့်။ ဤမှစ၍ ခုနစ်မြောက် အဆင့် (မွေးဖွားခြင်း) တွင် သင်သည် ကလိင်္ဂာအုပ်ချုပ်သူ၏ သားတော်အဖြစ် မွေးဖွားလိမ့်မည်။”

Verse 80

मृते पितरि बालस्त्वं स्वभिषिक्तः स्वमंत्रिभिः । अहं हि वंगराजस्य संजाता दुहिता किल

“သင့်အဖေ ကွယ်လွန်သည့်အခါ သင်သည် ကလေးပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သင့်ဝန်ကြီးများက သင့်ကို မင်းအဖြစ် အဘိသိက္ခာတင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကျွန်မသည် ဝင်္ဂရာဇာ၏ သမီးတော်အဖြစ် အမှန်တကယ် မွေးဖွားခဲ့သည်။”

Verse 81

परिणीता त्वया देव पित्रा दत्ता स्वयं नृप । त्वयाऽहं पट्टमहिषी कृता योषिद्वरा यतः

အရှင်ဘုရား၊ မင်းကြီးရေ—ကျွန်မ၏ဖခင်က ကိုယ်တိုင် သင့်ထံသို့ ကျွန်မကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး သင်က ကျွန်မကို လက်ထပ်ယူခဲ့ပါသည်။ သင်က ကျွန်မကို မကွတ်တော်မဟာမိဖုရားအဖြစ် တင်မြှောက်၍ မိန်းမတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု ချီးမြှောက်ခဲ့ပါသည်။

Verse 82

युवा जातः क्रमेणैव हिंस्रः क्रूरो बभूव ह । न वेदशास्त्रकुशलो दयाधर्मविवर्जितः

သူသည် အရွယ်ရောက်လာသလို တဖြည်းဖြည်းပင် အကြမ်းဖက်၍ ရက်စက်လာ၏။ ဝေဒနှင့် သာသ္တရများ၌ မကျွမ်းကျင်ဘဲ ကရုဏာနှင့် ဓမ္မကိုလည်း ကင်းမဲ့နေ၏။

Verse 83

लुब्धो मानी महाक्रोधी सत्याचार बहिष्कृतः । न देवं न गुरुं विप्रान्नो जानाति दुराशयः

လောဘကြီး၍ မာနထောင်လွှားကာ အမျက်ကြီးသူဖြစ်သဖြင့် သစ္စာတရားသော အကျင့်မှ ပယ်ချခံရ၏။ မကောင်းသော စိတ်ရည်ဖြင့် ဘုရားကိုလည်း မသိ၊ ဆရာကိုလည်း မလေးစား၊ ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီတို့ကိုလည်း မအသိအမှတ်ပြု။

Verse 84

विरक्ता हि प्रजास्तस्य ब्राह्मणोच्छेदकारकः । समासन्नैर्नृपैस्तस्य देशः सर्वो विलुंपितः । सैन्यं सर्वं समादाय युद्धायोपजगाम सः

သူသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သောကြောင့် ပြည်သူများက သူ့ကို စွန့်ခွာသွားကြ၏။ အနီးအနား မင်းများကလည်း သူ၏ နိုင်ငံတစ်ပြည်လုံးကို လုယက်ဖျက်ဆီးကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် စစ်တပ်အားလုံးကို စုစည်းကာ စစ်ပွဲသို့ ချီတက်လာ၏။

Verse 85

सहैवाहं गता देव युद्धं जातं नृपैः सह । हारितं सैनिकैस्तस्य गता नष्टा दिशो दश

အရှင်ဘုရားရေ၊ ကျွန်မလည်း သူနှင့်အတူ သွားခဲ့ပါသည်။ ထိုမင်းများနှင့် စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလာ၏။ သူ၏ စစ်သည်တို့ ရှုံးနိမ့်ပျက်စီးကာ ကျွန်မလည်း ထွက်ပြေးရင်း တစ်ဆယ်မျက်နှာအရပ်တို့တွင် လမ်းပျောက်သွားခဲ့ပါသည်။

Verse 86

त्यक्त्वा धर्मं निजं राजा पलायनपरोऽभवत् । गच्छमानस्तु नृपतिः शत्रुभिः परिपीडितः

မိမိ၏ ဓမ္မကို စွန့်လွှတ်၍ မင်းသည် ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားလာ၏။ သွားနေစဉ် မင်းကို ရန်သူများက လိုက်လံနှိပ်စက်၍ ပင်ပန်းစေ၏။

Verse 87

तवास्मिवादी दुष्टात्मा हतो लोकविरोधकः । देहं तस्य गृहीत्वाग्नौ प्रविष्टाहं नृपोत्तम

“ငါသည် သင်၏သူ” ဟု အမြဲပြောနေသော ထိုမကောင်းသောစိတ်ရှိသူသည် လူထုကို ဆန့်ကျင်သူဖြစ်၍ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ထို၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ယူဆောင်ကာ မင်းမြတ်ကြီး၊ ငါသည် မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့၏။

Verse 88

मृतस्यैवं गतिर्नास्ति नरके स विपच्यते । मृतं कांतं समादाय भार्याग्नौ प्रविशेद्यदि

ထိုသို့သောသူအတွက် သေပြီးနောက် ကောင်းမွန်သော လမ်းကြောင်းမရှိ၊ နရက၌ မီးဖြင့်ပူလောင်ခံရ၏။ သို့ရာတွင် ဇနီးသည် မိမိချစ်ခင်သော သေဆုံးသည့် ခင်ပွန်း၏ ကိုယ်ကို ယူဆောင်ကာ ဇနီး၏ သင်္ဂြိုဟ်မီးထဲ ဝင်လျှင် (အခြားကံကြမ္မာကို ဆိုကြသည်)။

Verse 89

सा तारयति पापिष्ठं यावदाभूतसंप्लवम् । इह पापक्षयं कृत्वा पश्चात्स्वर्गे महीयते

သူမသည် အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသူကိုတောင် မဟာပျက်ကွက်ချိန်တိုင်အောင် ကယ်တင်နိုင်၏။ ဤလောက၌ အပြစ်ကုန်ခမ်းစေပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ဖန် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 90

अतस्त्वं ब्राह्मणो जातो देशे मालवके नृप । तस्यैव तत्र भार्याहं संभूता ब्राह्मणी नृप

ထို့ကြောင့် မင်းကြီး၊ သင်သည် မာလဝဒေသ၌ ဗြာဟ္မဏအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် မင်းကြီး၊ ငါသည် သူ၏ ဇနီးအဖြစ်—ဗြာဟ္မဏီအဖြစ်—မွေးဖွားလာ၏။

Verse 91

धनधान्यसमृद्धोऽभूत्तथा जीवधनाधिकः । मृतः पिता मृता माता स च भ्रातृविवर्जितः

သူသည် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝလာပြီး “အသက်ရှိသော ဥစ္စာ” ဟူသည့် မှီခိုသူ/အလုပ်သမားများလည်း များပြား하였다။ အဖေကွယ်လွန်၊ အမေကွယ်လွန်ပြီး သူသည် ညီအစ်ကိုမရှိသူဖြစ်하였다။

Verse 92

धनधान्यसमृद्धोऽपि लुब्धो भ्रमति भूतले । अतीव कोपनो विप्रो वेदपाठविवर्जितः

ငွေကြေးနှင့် သီးနှံတို့ဖြင့် ကြွယ်ဝနေသော်လည်း လောဘကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေ하였다။ ထိုဗြာဟ္မဏသည် အလွန်ဒေါသထွက်လွယ်ပြီး ဝေဒပညာသင်ကြားမှုကင်းမဲ့하였다။

Verse 93

स्नानसंध्यादिहीनश्च मायावी याचते जनम् । भक्तिं करोमि परमां स च क्रुध्यति मां प्रति

ရေချိုးခြင်း၊ သန္ဓျာဝန္ဒနာ စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကင်းမဲ့ပြီး လှည့်စားတတ်သူဖြစ်ကာ လူတို့ထံမှ ဆွမ်းခံတောင်းရမ်း하였다။ ကျွန်ုပ်က အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိကို ပြုသော်လည်း သူသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ဒေါသထွက်하였다။

Verse 94

संतानं तस्य वै नास्ति धनरक्षापरो हि सः । न ददाति न चाश्नाति न जुहोति स रक्षति

သူ၌ သားသမီးမရှိ၊ အကြောင်းမှာ ဥစ္စာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းသာ အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဒါနမပေး၊ မိမိဥစ္စာကိုလည်း မပျော်ရွှင်စွာ မသုံးစွဲ၊ ဟောမ/ယဇ్ఞ မပြု; စုဆောင်းကာ ကာကွယ်ခြင်းသာ ပြုသည်။

Verse 95

न तर्पणं तिलैर्विप्रो विदधात्यतिलो भतः । कार्त्तिकेऽपि च संप्राप्ते विष्णुपूजाविवर्जितः

လောဘအလွန်ကြီးသောကြောင့် ထိုဗြာဟ္မဏသည် နှမ်းဖြင့် တර්ပဏ မပြုလုပ်ခဲ့။ ကာရ္တ္တိက လာရောက်သော်လည်း ဗိဿဏုကို ပူဇော်ခြင်းကင်းမဲ့နေဆဲဖြစ်하였다။

Verse 96

दीपं ददाति नो विप्रो मासमेकं निरन्तरम् । न भुंक्ते शाकपत्रं स एकाहारो निरंतरम्

ထိုဗြာဟ္မဏသည် တစ်လပတ်လုံး ဆက်တိုက် မီးခွက်ပူဇော်ခြင်းကို မပြုခဲ့။ အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို မစားဘဲ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သည့် ဝရတကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

Verse 97

मासे नभस्ये संप्राप्ते प्राप्ते कृष्णे नृपोत्तम । न करोति गृहे श्राद्धं स्नानतर्पणवर्जितः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ နဘသျာလ သို့ ရောက်လာ၍ အမှောင်ပက္ခ (ကృష్ణပက္ခ) လည်း ရောက်သော်၊ သူသည် ရေချိုးခြင်းနှင့် တರ್ಪဏ (ရေတင်ပူဇော်) မရှိဘဲ အိမ်တွင် ရှရဒ္ဓကို မပြုခဲ့။

Verse 98

न जानाति दिनं पित्र्यं पक्षमेकं निरन्तरम् । अन्यत्र भुंक्ते विप्रोऽसौ क्षयाहेऽपि समागते

ထိုဗြာဟ္မဏသည် ပိတೃများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပိတೃယနေ့နှင့် ဆက်တိုက်တစ်ပက္ခကိုပင် မသိမမြင်။ က္ෂယာဟ (လပြက္ခပျောက်နေ့) ရောက်လာသော်လည်း အခြားနေရာတွင် စားသောက်ကာ ဘိုးဘွားအခမ်းအနားကို မလေးစား။

Verse 99

मकरस्थेऽपि संक्रांतौ कृशरान्नं ददाति न । तिलान्सुवर्णं तारं वा वस्त्रं वा फलमेव च । शाकपत्रं स पुष्पं वा न ददाति तथेंधनम्

နေမကာရရာသီသို့ ဝင်သည့် သင်္ကြန်တိအခါ၌ပင် သူသည် ကೃśara (ပူဇော်အစားအစာ) ကို မလှူ။ နှမ်း၊ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဝတ်အထည်၊ သစ်သီးတို့ကိုလည်း မလှူ၊ အရွက်ဟင်းသီးဟင်းရွက် သို့မဟုတ် ပန်းများကိုလည်း မလှူ၊ မီးဖိုသစ်တောင် မပေး။

Verse 100

गवां गवाह्निकं नैव कथं मुक्तिर्भविष्यति । न याति विष्णुशरणं संप्राप्ते दक्षिणायने

နွားများအပေါ် အနေ့စဉ် တာဝန်ကို မဆောင်ရွက်လျှင် မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဒက္ခိဏာယန (နေ၏ တောင်ဘက်လမ်းကြောင်း) ရောက်လာသော်လည်း သူသည် ဗိෂ္ဏု၏ အရိပ်အာရုံသို့ မဝင်ရောက်။

Verse 101

धेनुं ददाति नो विप्रो ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः

ထိုဗြာဟ္မဏသည် လနှင့် နေ၏ ဂြိုဟ်ကြတ်ချိန်တွင် နို့ပေးနွားကို ဒါနမပေးချေ။

Verse 102

एकापि दत्ता सुपयस्विनी सा सवस्त्रघंटाभरणोपपन्ना । वत्सेन युक्ता हि ददाति दात्रे मुक्तिं कुलस्यास्य करोति वृद्धिम्

နို့ကြွယ်ဝသော နွားတစ်ကောင်တည်းပင် အဝတ်၊ ခေါင်းလောင်းနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများပါစေ၍ နွားကလေးနှင့်အတူ ဒါနပေးလျှင်၊ ဒါနရှင်အား မောက္ခပေးကာ မိသားစုမျိုးရိုးကို တိုးတက်စေသည်။

Verse 103

यावंति रोमाणि भवंति तस्यास्तावंति वर्षाणि महीयते सः । ब्रह्मालये सिद्ध गणैर्वृतोऽसौ संतिष्ठते सूर्यसमानतेजाः

နွား၏ အမွှေးအရေအတွက်ရှိသမျှ အနှစ်အရေအတွက်တိုင်အောင် ဒါနရှင်ကို ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုကြသည်။ စိဒ္ဓအဖွဲ့များဝန်းရံလျက် သူသည် ဗြဟ္မာလောက၌ နေကဲ့သို့ တောက်ပစွာ တည်ရှိသည်။

Verse 104

देवालयं नो विदधाति वापीं कूपं तडागं न करोति कुण्डम् । पुण्यं विवाहं सुजनोपकारं नासौ सतां वा द्विजमंदिरं च

သူသည် ဘုရားကျောင်းကို မတည်ဆောက်၊ ရေကန်အဆင့်ဆင့် (ဝါပီ) မလုပ်၊ ရေတွင်း မတူး၊ ကန် သို့မဟုတ် ရေသိုလှောင်ကန် မဆောက်။ ကုသိုလ်ဖြစ်သော မင်္ဂလာပွဲ မကျင်းပ၊ လူကောင်းတို့ကို မကူညီ၊ သာသနာရှင်များအတွက် နေရာ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏအိမ် မတည်ထောင်ချေ။

Verse 105

धनं सदा भूमिगतं करोति धर्मं न जानाति कुलस्य चासौ । अहं हि तस्यानुगता भवामि कथं हि कांतं परिवं चयामि

သူသည် ငွေကြေးကို အမြဲ မြေထဲတွင် မြှုပ်နှံထားပြီး မိသားစုမျိုးရိုးကို ထိန်းသိမ်းသော ဓမ္မကို မသိချေ။ သို့သော်လည်း ငါသည် သူ့နောက်လိုက်သစ္စာရှိနေသေးသည်—အချစ်တော်ခင်ပွန်းကို ငါ ဘယ်လို စွန့်ပစ်ပြီး အခြားသို့ သွားနိုင်မည်နည်း။

Verse 106

एवं हि वर्त्तमानः स कालधर्ममुपेयिवान् । धनलोभान्मया देव मरणं परिवर्जितम्

ဤသို့နေထိုင်လျက် သူသည် ကာလ၏ဓမ္မ (သေခြင်း) အောက်သို့ ရောက်သွား၏။ အို ဘုရားရှင်၊ ငွေကြေးလောဘကြောင့် ထိုသူ၏ သေခြင်းကို ငါက တားဆီးခဲ့၏။

Verse 107

पश्यन्त्या गोत्रिभिः सर्वं गृहीतं धनसंचयम् । कालेन महता देव मृताऽहं द्विजमंदिरे

ငါ့ဆွေမျိုးတို့ ကြည့်နေစဉ် အစုအဝေးထားသော ဥစ္စာအားလုံးကို သိမ်းယူသွားကြ၏။ အို ဘုရားရှင်၊ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ငါသည် ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်၌ သေဆုံးခဲ့၏။

Verse 108

श्वेतसर्पः समभवद्देशे तस्मिन्नरोत्तम । तत्रैवाहं ब्राह्मणस्य संजाता तनया नृप

အို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုဒေသ၌ အဖြူရောင် မြွေတစ်ကောင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် အို မင်းကြီး၊ ငါသည် ဗြာဟ္မဏ၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 109

वर्षेष्टमे तु संप्राप्ते परिणीता द्विजन्मना । तस्मिन्नेव गृहे सर्पो मदीये वसते नृप

နှစ်ရှစ်နှစ် ပြည့်လာသောအခါ ငါသည် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ယောက်ျားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးခံရ၏။ ထိုအိမ်တည်းမှာပင် အို မင်းကြီး၊ မြွေသည် ငါ့အိမ်အတွင်း နေထိုင်လျက်ရှိ၏။

Verse 110

भार्या ममेति संदष्टो रात्रौ भर्त्ता महा हिना । मृतोऽपि ब्राह्मणैः सर्पो लगुडैर्विनिपातितः

ညအခါ၌ “သူမသည် ငါ့မယား” ဟုထင်ကာ မြွေကြီးက ငါ့ခင်ပွန်းကို ကိုက်လေ၏။ ထိုမြွေသည် သေပြီးနောက်တောင် ဗြာဟ္မဏတို့က တုတ်များဖြင့် ထိုးနှက်၍ လဲကျစေကြ၏။

Verse 111

वैधव्यं मम दत्त्वा तु द्विजसर्पौ मृतावुभौ । पित्रा मात्रा महाशोकं कृत्वा मे मुण्डितं शिरः

ဤသို့ မုဆိုးမဘဝကို ငါ့ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏ (ငါ့ခင်ပွန်း) နှင့် မြွေတို့ နှစ်ဦးစလုံး သေဆုံးကြ၏။ ထို့နောက် အဖေမိခင်တို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းကြေကွဲ၍ ငါ၏ခေါင်းကို ရိတ်ခိုင်းကြ၏။

Verse 112

वसाना श्वेतवस्त्रं च विष्णुभक्तिपरायणा । मासोपवासनिरता यानि तीर्थान्यनेकशः

အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်၍ ဗိဿနုဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အပ်နှံကာ လစဉ် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို စွဲမြဲပြုလုပ်၍ တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးကန်/ဘုရားဖူးနေရာ) များသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဘုရားဖူးသွားလာခဲ့၏။

Verse 113

सर्पस्तु मकरो जातो गोदावर्यां शिवालये । देवं भीमेश्वरं द्रष्टुं गताऽहं स्वजनैः सह

သို့သော် ထိုမြွေသည် ဂోదာဝရီမြစ်၌ ရှိသော ရှိဝအာလယ (ရှီဝဘုရားကျောင်း) အနီးတွင် မကရ (ရေသတ္တဝါ) အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။ ထို့နောက် ငါသည် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့်အတူ သခင် ဘီမေရှွရကို ဖူးမြင်ရန် သွားခဲ့၏။

Verse 114

यावत्स्नातुं प्रविष्टाऽहं वृता सर्वजनैर्नृप । मकरेण तदा दृष्टा भार्येयं मम वल्लभा । गृहीता मकरेणाहं नेतुमंतर्जले नृप

အရှင်ဘုရင်၊ လူအများက ဝိုင်းရံနေစဉ် ငါသည် ရေချိုးရန် ရေထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ မကရသည် ငါ့ကို မြင်၍ “ဤမိန်းမသည် ငါ့ချစ်ဇနီးပင်” ဟု ထင်လျက် ငါ့ကို ဖမ်းဆီးကာ ရေအောက်အနက်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေ၏၊ အရှင်ဘုရင်။

Verse 115

हाहाकारः समभवज्जनः क्षुब्धः समंततः । कुंताघातेन केनासौ मकरस्तु निपातितः

အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသံကြီး ပေါ်ထွက်လာ၍ လူအစုအဝေးသည် အရပ်ရပ်တွင် လှုပ်ရှားရှုပ်ထွေးသွား၏။ ထို့နောက် မကရသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လှံထိုးချက်ဖြင့် လဲကျသွားလေ၏။

Verse 116

झषवक्त्रः स्थिता चाहं मृता कृष्टा जनैर्बहिः । अग्निं दत्त्वा जले क्षिप्त्वा भस्म लोका गृहान्गताः

ငါ့မျက်နှာသည် ငါးမျက်နှာကဲ့သို့ ပျက်ယွင်းနေ၍ ငါသည် ထိုနေရာ၌—သေဆုံးလျက်—လဲနေခဲ့၏။ လူတို့က ငါ့ကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကြ၏။ ထို့နောက် အဂ္နိပူဇာ (မီးပူဇာ) ပြုလုပ်ကာ ပြာကို ရေထဲသို့ ပစ်ချပြီး လူတို့သည် မိမိအိမ်များသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 117

स्त्रीवधाल्लुब्ध्वको जातो झषस्तीर्थप्रभावतः । मानुषीं योनिमापन्नस्तस्मिन्नेव महावने

မိန်းမကို သတ်မိသော အပြစ်ကြောင့် သူသည် မုဆိုးအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ သို့ရာတွင် ငါးတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုမဟာတောအတွင်း၌ပင် လူ့ဘဝကို ထပ်မံရရှိခဲ့၏။

Verse 118

अग्नेर्जलाच्च सर्पाच्च गजात्सिंहादवृषादपि । झषाद्विस्फोटकान्मृत्युर्येषां ते नरके गताः

မီးကြောင့်၊ ရေကြောင့်၊ မြွေကြောင့်၊ ဆင်ကြောင့်၊ ခြင်္သေ့ကြောင့်၊ နွားထီးကြောင့်၊ ငါးကြောင့် သို့မဟုတ် အဖုအပေါက်ပေါက်ကွဲသော ရောဂါကြောင့် သေဆုံးသူတို့သည် နရကသို့ သွားကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 119

आत्महा भ्रूणहा स्त्रीहा ब्रह्मघ्नः कूटसाक्ष्यदः । कन्याविक्रयकर्ता च मिथ्या ब्रतधरस्तु यः

ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူ၊ သန္ဓေကလေးကို သတ်သူ၊ မိန်းမကို သတ်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ မမှန်သက်သေခံသူ၊ အပျိုကို ရောင်းသူ၊ နှင့် ဝရတအမှတ်အသားကို လိမ်လည်ဝတ်ဆင်သူ—ဤသူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ရှင်များအဖြစ် ရေတွက်ခံရ၏။

Verse 120

विक्रीणाति क्रतुं यस्तु मद्यपः स्याद्द्विजस्तु यः । राजद्रोही स्वर्णचौरो ब्रह्मवृत्तिविलोपकः

ယဇ္ဈပူဇာကို ရောင်းစားသူ၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဖြစ်လျက် အရက်သောက်သူ၊ မင်းကို သစ္စာဖောက်သူ၊ ရွှေခိုးသူ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို ဖျက်ဆီးသူ—ဤသူတို့ကို အပြစ်ကြီးမားသော ပြစ်မှုရှင်များဟု ကြေညာသည်။

Verse 121

गोघ्नस्तु निक्षेपहरो ग्रामसीमाहरस्तु यः । सर्वे ते नरकं यांति या च स्त्री पतिवंचका

နွားကိုသတ်သူ၊ အပ်နှံထားသောပစ္စည်းကိုခိုးယူသူ၊ ရွာနယ်နိမိတ်မြေကိုလုယူသူတို့—ထိုသူအားလုံး နရကသို့ကျရောက်ကြ၏။ ထို့အတူ ခင်ပွန်းကိုလှည့်ဖြားသော မိန်းမလည်း ထိုသို့ပင်။

Verse 122

झषमृत्युप्रभावेन जाता क्रौंची वने नृप । गोदावरीवने व्याधो भ्रमते मृगमार्गकः

ငါးကြောင့်ဖြစ်သော သေမင်း၏အာနုභာဝကြောင့်၊ အို မင်းကြီး၊ ငါသည် တောအတွင်း၌ ကရောဉ္စ မိန်းကလေးငှက်အဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ဂోదာဝရီတောတွင် မုဆိုးတစ်ယောက်သည် သမင်လမ်းကြောင်းများကိုလိုက်၍ လှည့်လည်နေ၏။

Verse 123

वने क्रौंचः सकामो मां मुदा कामयितुमुद्यतः । दृष्टाहं भ्रमता तेन व्याधेनाकृष्य कार्मुकम्

တောအတွင်း၌ ကရောဉ္စ အထီးငှက်တစ်ကောင်သည် ကာမတဏှာပြည့်ဝ၍ ပျော်ရွှင်စွာ ငါနှင့်ပေါင်းဖက်လိုကာ အလျင်အမြန် ကြိုးပမ်း၏။ ထိုအခါ လှည့်လည်နေသော မုဆိုးသည် ငါကိုမြင်၍ လေးကိုဆွဲတင်လေ၏။

Verse 124

हतः क्रौंचो मृतो राज न्नष्टा स्थानादहं ततः । गोदावरीवने तस्मिन्नेवंरूपं ददर्श तम्

ကရောဉ္စငှက်သည် ထိခိုက်၍ သေဆုံးသွား၏၊ အို မင်းကြီး၊ ထို့နောက် ငါသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုဂోదာဝရီတောအတွင်း၌ပင် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် သူ့ကို မြင်တွေ့လေ၏။

Verse 125

ऋषिर्व्याधं शशापाथ दृष्ट्वा कर्म विगर्हितम् । कामधर्ममकुर्वाणं प्रिया संभाषतत्परम् । क्रौंचं त्वमवधीर्यस्मात्तस्मात्सिंहो भविष्यसि

ထို့နောက် ရှင်ရသီတစ်ပါးသည် မုဆိုး၏ အပြစ်တင်ထိုက်သော လုပ်ရပ်ကိုမြင်၍—ချစ်သူနှင့်စကားပြောကာ ကာမသဘာဝတရားကို ပြုနေစဉ် ငှက်ကိုသတ်ခြင်း—ကျိန်စာချလေ၏။ “ကရောဉ္စကို သတ်ခဲ့သဖြင့် သင်သည် ခြင်္သေ့ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု။

Verse 126

ऋषिस्तेन विनीतेन स्थित्वा सन्तोषितो नृप । ऋषिर्वदति तस्याग्रे न मे मिथ्या वचो भवेत्

နှိမ့်ချစွာ ရှေ့တွင် ရပ်နေသောသူကို မြင်၍ ရှင်ရသီသည် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၏၊ အို မင်းကြီး။ ထို့နောက် ရသီက သူ့ရှေ့တွင် မိန့်တော်မူသည်—«ငါ၏စကားသည် မမှားမယွင်း ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 127

सिंहस्थस्य प्रसादं ते करिष्ये मुक्तिहेतवे । सुराष्ट्रदेशे भविता सिंहो रैवतके गिरौ

«သင်သည် ခြင်္သေ့အဖြစ် တည်မြဲလာသောအခါ၊ မုက္ခအတွက် အကျိုးရှိစေရန် ငါသည် သင့်အား ကရုဏာတော် ပေးမည်။ သုရာဋ္ဌရဒေသ၌ ရိုင်ဝတက တောင်ပေါ်တွင် သင်သည် ခြင်္သေ့ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 128

वस्त्रापथे महा क्षेत्रे मुक्तिस्ते विहिता ध्रुवा । इत्युक्त्वा स ऋषिर्देव गतो भीमेश्वरं प्रति । दुर्वचःश्रवणाद्व्याधः क्रमात्पंचत्वमाययौ

«ဝတ္စရာပထ မဟာက்ஷೇತ್ರ၌ သင်၏ မုက္ခသည် အခိုင်အမာ သတ်မှတ်ထားပြီးသား» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဒေဝသဘော ရသီသည် ဘီမေရှ္ဝရ ထံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ သို့ရာတွင် မုဆိုးသည် ကြမ်းတမ်း၍ အပြစ်ရှိသော စကားများကို ကြားနာခြင်းကြောင့် အချိန်တန်လျှင် သေဆုံးသွား၏။

Verse 129

क्रौंची क्रौंचवियोगेन गता सा च वनांतरे । मृता दैववशाज्जाता मृगी रैवतके गिरौ

ကရောင်္စ မိတ်ဖက်နှင့် ကွဲကွာသဖြင့် ကရောင်္စီသည် တောအတွင်းသို့ လှည့်လည်သွား၏။ ကံကြမ္မာ၏ အာဏာကြောင့် သေဆုံးပြီးနောက် ရိုင်ဝတက တောင်ပေါ်တွင် မိန်းမသမင်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။

Verse 130

मृगयूथगता नित्यं मोदते मदविह्वला । व्याधः सिंहः समभवद्गिरेस्तस्य महावने

သမင်အုပ်အတွင်း အမြဲတမ်း နေထိုင်ကာ၊ လူငယ်စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မတည်ငြိမ်သော်လည်း ပျော်ရွှင်လေ၏။ ထိုတောင်၏ မဟာတောအတွင်း၌ မုဆိုးသည် ခြင်္သေ့အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 131

कामार्ता भ्रमता दृष्टा मृगी सिंहेन यत्नतः । तत्र संभ्रमते नित्यं सिंहश्चापि मृगी वने

ချစ်ခြင်းကာမရဂါကြောင့် စိတ်ဝေဒနာဖြစ်နေသော မိခင်သမင်မသည် လှည့်လည်သွားလာစဉ် ခြင်္သေ့က သေချာစွာ သတိထား၍ မြင်တွေ့하였다။ ထို့နောက် ထိုတောအတွင်း၌ ခြင်္သေ့သည် အမြဲလှည့်လည်ကာ မိခင်သမင်မပေါ်သို့ စိတ်ကို ချည်နှောင်ထားလေ၏။

Verse 132

सिंहोऽपि दैवयोगेन ममेयमिति मन्यते । परं हिंस्रस्वभावेन तामादातुं प्रचक्रमे

ကံကြမ္မာ၏ ဆုံစည်းမှုကြောင့် ခြင်္သေ့သည် “ဤမသည် ငါ့အပိုင်” ဟု ထင်မြင်လေ၏။ သို့ရာတွင် အကြမ်းဖက်သဘာဝကြောင့် သူမကို ဖမ်းယူရန် စတင်ကြိုးပမ်းလေ၏။

Verse 133

चलत्वं मृगजातीनां विहितं वेधसा स्वयम् । पुनर्गता मृगी यूथं क्रीडते चारुलोचना

သမင်မျိုးရိုးတို့၏ မတည်ငြိမ်လှုပ်ရှားမှုသည် ဖန်ဆင်းရှင်က ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မျက်လုံးလှပသော မိခင်သမင်မသည် ထပ်မံ၍ မိမိအုပ်စုသို့ ပြန်သွားကာ ကစားပျော်ရွှင်လေ၏။

Verse 134

भवस्य पश्चिमे भागे तत्र रैवतके गिरौ । अनुयातः शनैः सोऽथ मृगेन्द्रो मृगयूथपः । उत्पपात ततः सिंहो संघस्य मूर्द्धनि

ဘဝ၏ နယ်မြေ အနောက်ဘက်၌၊ ရဲဝတက တောင်ပေါ်တွင်၊ သားရဲတို့၏ အရှင်၊ သမင်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်သည် သူမကို တဖြည်းဖြည်း လိုက်လံသွားလေ၏။ ထို့နောက် ခြင်္သေ့သည် အုပ်စု၏ ထိပ်တန်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လေ၏။

Verse 135

सिंहस्य न मृगैः कार्यं हरिणीं प्रति पश्यतः । यत्र सा हरिणी याति ययौ सिंहस्तथैव ताम्

ခြင်္သေ့အတွက် အခြားသမင်တို့ကို စိုးရိမ်စရာမရှိ၊ သူသည် မိခင်သမင်မကိုသာ ကြည့်နေ၏။ ထိုမိခင်သမင်မ သွားရာရာသို့ ခြင်္သေ့လည်း ထိုနည်းတူ လိုက်သွားလေ၏။

Verse 136

यदा वेगं मृगी चक्रे सिंहः कुद्धस्तदा वने । सिंहोऽपि वेगवाञ्जातो मृगीवेगाधिकोऽभवत्

သမင်မသည် တောထဲတွင် အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးသောအခါ ခြင်္သေ့သည် အမျက်ထွက်လေ၏။ ခြင်္သေ့သည်လည်း လျင်မြန်လာပြီး ၎င်း၏အရှိန်သည် သမင်မထက် သာလွန်သွားလေသည်။

Verse 137

यदा सिंहेन संक्रांता ददौ झम्पां मृगी तु सा । भवस्याग्रे नदीतोये पतिता जलमूर्द्धनि

ခြင်္သေ့သည် ၎င်းအပေါ်သို့ ခုန်အုပ်သောအခါ ထိုသမင်မသည် ရုတ်တရက် ခုန်ရှောင်လိုက်၏။ သူမသည် ဘဝဘုရားရှေ့မှောက် မြစ်ရေထဲသို့ ကျဆင်းကာ ရေပြင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားလေသည်။

Verse 138

लंबते तु शरीरं मे वेणौ प्रोतं शिरो मम । सिंहः सहैव पतितो मृतः पयसि मध्यतः

ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တွဲလောင်းကျနေပြီး ခေါင်းမှာမူ ဝါးပင်တွင် မြဲမြံစွာ စိုက်ဝင်နေပါသည်။ ခြင်္သေ့သည်လည်း ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ပြုတ်ကျပြီး ရေလယ်တွင် သေဆုံးသွားလေသည်။

Verse 139

स्वर्णरेषाजले देव विशीर्णं मम तद्वपुः । न तु वक्त्रं निपतितं त्वक्सारशिरसि स्थितम्

အို မင်းကြီး၊ သွာရ်နရေရှာ မြစ်ရေထဲတွင် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာသည် ရေထဲသို့ မကျခဲ့ပါ၊ ၎င်းသည် ဝါးငုတ်တိုပေါ်တွင် တင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါသည်။

Verse 140

एतच्चरित्रं यत्सर्वं दृष्टं सारस्वतेन वै । तत्तीर्थस्य प्रभावेन सिंहस्त्वं समजायथाः

ဤဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို သာရသွတ က မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံခဲ့ရသည်။ ထိုမြင့်မြတ်သော ရေဆိပ် (tīrtha) ၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် သင်သည် ခြင်္သေ့အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။

Verse 141

इदं हि सप्तमं जन्म सर्वपापक्षयोदयम् । कान्यकुब्जे महादेशे राजा भोजेतिविश्रुतः

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် ခုနစ်မြောက် မွေးဖွားခြင်းဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်းခြင်း၏ အလင်းရောင်ကို ပေါ်ထွန်းစေသည်။ ကာန်ယကုပ္ဇ မဟာဒေသ၌ ဘောဇ ဟူ၍ ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါး ရှိ၏။

Verse 142

अहं हि हरिणीगर्भे जाता मानुषरूपिणी । जातं वक्त्रं मृगीणां मे यस्मान्न पतितं जले

အမှန်တကယ် ငါသည် မိခင်ဒေါ၏ ဝမ်း၌ မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ပိုင်ဆိုင်၏။ ထို့ပြင် ငါ့တွင် ဒေါ၏ မျက်နှာကို ရရှိခဲ့သည်—အကြောင်းမှာ ထိုမျက်နှာသည် ရေထဲသို့ မကျသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။