Adhyaya 2

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः । यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «အို မဟာဒေဝီ၊ ထို့နောက် ဝတ္စရာပထ ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ထပ်မံ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် ပရဘာသ၏ အနှစ်သာရနှင့် အဖိုးတန်အရာအားလုံးဖြစ်၍ ငါ့အတွက် ဗိုက်ချက် (အလယ်ဗဟို) ကဲ့သို့ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်»။

Verse 2

यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः । पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः

ထိုနေရာ၌ ဘဝ (Bhava) သည် တိုက်ရိုက် တည်ရှိတော်မူ၏—ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ပြုသော ဒေဝတော်။ မြေပြင်ပေါ်၌လည်း ထိုအရှင်သည် အုပ်စိုးသူ အဓိဋ္ဌာတဖြစ်၍ တတ္တဝ (တရားသဘော) များ၏ အစဉ်အလာမူလ အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 3

स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः । भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः

ပရဘာသ၌ မိမိအလိုအလျောက် ပေါ်ထွန်းတော်မူသော ဘဝ (ရှီဝ) သည် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိ၍ ကောင်းကျိုးနှင့် စည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ဤလောကသည် ထိုသခင်ထံမှ ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ထို့ကြောင့် «ဘဝ» ဟူသော နာမတော်ဖြင့် မှတ်မိကြ၏။

Verse 4

यः सकृत्कुरुते यात्रां क्षेत्रे वस्त्रापथे पुनः । विगाह्य तत्र तीर्थानि कृतकृत्यः स जायते

ဝစတြာပထ က္ෂೇತ್ರသို့ တစ်ကြိမ်တည်းပင် ဘုရားဖူးခရီးထွက်၍ ထိုနေရာရှိ တီရ္ထများ၌ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် မိမိဘဝ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 5

अथ दृष्ट्वा भवं देवं सकृत्पूज्यविधानतः । केदारयात्राफलभाक्स भवेन्मनुजोत्तमः

ဘဝဒေဝ (ရှီဝ) ကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ဖူးမြင်၍ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ထိုအကောင်းဆုံးသော လူသည် ကေဒါရ ယာထရာ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 6

चैत्रे मासि भवं दृष्ट्वा न पुनर्जायते भुवि । वैशाख्यामथवा सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते

ချိုင်တြ မာသ၌ ဘဝကို ဖူးမြင်လျှင် မြေပြင်၌ ထပ်မံ မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့။ သို့မဟုတ် ဝိုင်သာခ မာသ၌ ဘဝကို မှန်ကန်စွာ ဖူးမြင်လျှင် လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိ၏။

Verse 7

वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां तु यत्फलम् । तत्फलं निमिषार्द्धेन भवं दृष्ट्वा दिनेदिने

ဝါရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ နရ္မဒါမြစ်၌ ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုး မည်သမျှရှိသနည်း၊ ထိုအကျိုးတူကို ဤနေရာ၌ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဘဝကို ဖူးမြင်ခြင်းဖြင့် မျက်တောင်ခတ်တစ်ဝက်အတွင်း ရရှိနိုင်၏။

Verse 8

दुर्ल्लभस्तत्र वासस्तु दुर्ल्लभं भवदर्शनम् । प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा

ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ခွင့်သည် အလွန်ရှားပါး၏၊ ဘဝ (သီဝ) ကို မြင်တွေ့ရခြင်းလည်း ရှားပါး၏။ ထိုသို့ ရောက်ရှိသူအတွက် ပရေတဖြစ်ခြင်း မရှိ၊ ယမ၏ဒဏ်ခတ်မှု မရှိ၊ နရက၏ဝေဒနာလည်း မရှိ။

Verse 9

येषां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि । धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः

အလှရောင်ရှိသော မိန်းကလေးရေ၊ ဘဝ (သီဝ) ၏ အိမ်တော်၌ အသက်ရှူသက်ဆုံးသွားသူတို့သည် ကံကောင်းသူတို့ထဲမှပင် အထူးကံကောင်းသူများ ဖြစ်ကြ၏—နတ်တို့အကြား၌ပင် နတ်တော်တူသောသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 10

वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा । गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम् । पिंडदानं च तत्रैव कल्पांतं तृप्तिमा वहेत्

ဝတ္စရာပထ (Vastrāpatha) ပေါ်တွင် စိတ်တည်ပြီး ဘဝ (သီဝ) အပေါ် ဘက္တိသည် တည်ကြည်သူတို့အတွက်—ထိုနေရာ၌ နွားလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဘြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးခြင်းကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်မှုသည် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်မှုကို ဆောင်ကြဉ်း၏။

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् । श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम्

ဤသို့ ဘဝ (သီဝ) မှ ပေါက်ဖွားသော မဟာတ್ಮျကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် အပြစ်များကို သက်သာစေပြီး ယဇ္ဉ တစ်သောင်း၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။