Adhyaya 15

Verse 1

सारस्वत उवाच । अथासौ वामनो विप्रो लब्धज्ञानो भवार्चने । जगाम तद्वनं रम्यं गिरे रैवतकस्य यत्

သာရသွတက ပြောသည်။ ထို့နောက် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းကြောင့် ဉာဏ်သိမြင်မှု ရရှိလာသော ဗြာဟ္မဏ ဝါမနသည် ရိုင်ဝတက တောင်နှင့် သက်ဆိုင်သော သာယာလှပသည့် တောအုပ်သို့ သွားလေ၏။

Verse 2

यत्र वृक्षा बहुविधा दीर्घशाखाः फलान्विताः । वटोदुम्बरबिल्वाश्च सर्जार्जुनकदंबकाः

အဲဒီနေရာတွင် သစ်ပင်အမျိုးမျိုး ရှိပြီး ကိုင်းခက်ရှည်၍ အသီးအနှံ ပြည့်ဝကြ၏—ဗညန် (ဝတ်)၊ ဥဒုမ္ဗရ၊ ဘိလ္ဝ၊ ထို့ပြင် စရ္ဇ၊ အర్జုန နှင့် ကဒမ္ဗ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 3

पलाशाश्वत्थनिंबाश्च धवाटीवारुणीद्रुमाः । शमीकंकोललिंबांश्च बीजपूरी च दाडिमः

အဲဒီနေရာတွင် ပလာရှ၊ အရှွတ္ထ၊ နိမ္ဗ သစ်ပင်များ၊ ဓဝာနှင့် အခြား ဝါရုဏီ သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ရှမီ၊ ကံကိုလ၊ လိုင်မ် သစ်ပင်များ၊ ဘီဇပူရီ နှင့် သလဲသီး (ဒာဍိမ) တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 4

बदरी निंबकः पूगः कदली शल्लकी शिवा । तालहिंतालशिरसा बीजकावंशखादिराः

အဲဒီနေရာတွင် ဘဒရီ (ဇီးသီး)၊ နိမ္ဗ၊ ပူဂ (အာရီကာ)၊ ကဒလီ (ငှက်ပျော)၊ ရှလ္လကီ နှင့် ရှီဝာ သစ်ပင်များ ရှိ၏။ ထို့ပြင် တာလပင်၊ ဟိံတာလ၊ ရှိရာသာ၊ ထို့အပြင် ဘီဇက၊ ဝါး နှင့် ခဒိရ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 5

अजगासनगागुच्छा इंगुदीकोरवेंगुदाः । ब्रह्मवृक्षाः कुरुबकाः करंजाः पुत्रजीविनः

ထိုနေရာ၌ အဇဂာသန သစ်ပင်များနှင့် ဂါသစ်ပင်အုပ်စုများ ရှိ၏။ အင်္ဂုဒီ၊ ကိုရဝ၊ အင်္ဂုဒါတို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မသစ်ပင်၊ ကုရုဗက၊ ကရဉ္ဇာ၊ ပုတ္တရဇီဝကာတို့လည်း ရှိ၏။

Verse 6

अंकोल्लाः पारिभद्राश्च कलंबाः पनसास्तथा । उज्ज्वलाश्च हरिद्राश्च गंगडीवायवा द्रुमाः

ထိုနေရာ၌ အံကိုလ္လာသစ်ပင်များ၊ ပါရိဇာတ/ပါရိဘဒြာသစ်ပင်များ ရှိ၏။ ကလမ္ဗာနှင့် ပနသ (ဂျက်ဖရု) သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် တောက်ပသော ဥဇ္ဇဝလာသစ်ပင်များ၊ ဟရိဒြာသစ်ပင်များနှင့် ဂင်္ဂဍီ-ဝါယဝ သစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။

Verse 7

तेसुण्डकाः शिरीषाश्च खर्जूरीकरवंदिकाः । सेवाली शाल्मली शाला मधूकाश्च विभीतकाः

တေစုဏ္ဍကာသစ်ပင်များနှင့် ရှိရီෂသစ်ပင်များ၊ ခဇ္ဇူရီ (ဒိတ်ပန်း) နှင့် ကရဝံဒိကာတို့ ရှိ၏။ ဆေဝါလီ၊ ရှာလ္မလီနှင့် ရှာလာသစ်ပင်များ၊ ထို့ပြင် မဓူကာနှင့် ဝိဘီတကာသစ်ပင်များပါဝင်၍ ဝစတြာပထက்னေတရကို အလှဆင်သော သန့်ရှင်းသစ်တောတစ်ခု ဖြစ်၏။

Verse 8

हरीतक्यः कटाहाश्च कर्यष्टा आटरूषकाः । विकच्छवः कपित्थाश्च रोहिणीवेत्रकद्रुमाः

ဟရီးတကီသစ်ပင်များနှင့် ကဋာဟာတို့ ရှိ၏။ ကရျယဋ္ဌာနှင့် အာဋရူષကာ အပင်များလည်း ရှိ၏။ ဝိကချ္ချဝနှင့် ကပိတ္ထသစ်ပင်များ၊ ထို့ပြင် ရိုဟိဏီသစ်ပင်များနှင့် ဝေထရက သစ်ပင်များပါဝင်၍ ထိုသန့်ရှင်းဒေသ၏ မင်္ဂလာအလှကို ဖြန့်ကျက်စေ၏။

Verse 9

मदनफलानिर्गुण्डीपाटलानंदिपादपाः । लवंगैलालवल्यश्च सन्ताना अगरुद्रुमाः

မဒနဖလ (မဒနသီး) သစ်ပင်များ၊ နိရ္ဂုဏ္ဍီနှင့် ပါဋလာသစ်ပင်များ၊ နန္ဒီသစ်ပင်များလည်း ရှိ၏။ လဝင်္ဂ (လေးဖ်) နှင့် အဲလာ (ကာဒမံ) အနံ့သင်းသော အပင်များ၊ လဝလီ လျှောပင်များ၊ စန္တാനာသစ်ပင်များနှင့် အဂရု (အဂါဝုဒ်) သစ်ပင်များ—အလွန်လေးစားရာ တီရ္ထအတွက် သင့်လျော်သော သင်းပျံ့ရနံ့တို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

श्रीखण्डकर्पूरनगाः कल्पवृक्षा नगोतमाः । वामनेन तदा दृष्टाश्छायावृक्षाः सुरार्चिताः

ထို့နောက် ဝါမနသည် အကောင်းဆုံးသော သစ်ပင်များ—စန္ဒကူးပင်၊ ကမ္ဖော်ပင်နှင့် ဆန္ဒပြည့် ကလ္ပဝೃက္ခ သစ်ပင်များ—အရိပ်ပေးသစ်ပင်များကို မြင်တွေ့၍ နတ်တို့ကပင် ပူဇော်လေးစားကြသည်။

Verse 11

उदयास्तमने येषां छाया न प्रतिहन्यते । तेषां दर्शनमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

နေရောင်ထွက်ချိန်နှင့် နေရောင်ဝင်ချိန်တွင်ပင် အရိပ်မပြတ်တောက်မသွားသော ထိုသစ်ပင်များကို မြင်ရုံသာဖြင့် အပြစ်အားလုံး ပျောက်ကင်းသွားသည်ဟု ဆို၏။

Verse 12

ये जनाः पुण्यकर्माणस्तेषां ते दृष्टिगोचराः । एतान्पश्यन्ययौ वृक्षांस्ततो रैवतकं गिरिम्

ကုသိုလ်ကံပြုသူတို့သာ ထိုသစ်ပင်များကို မျက်စိမြင်နိုင်ကြသည်။ ထိုသစ်ပင်များကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် ရိုင်ဝတက တောင်သို့ ဆက်လက်သွားလေ၏။

Verse 13

यावन्निरीक्षते तुंगं शिखरं तस्य मूर्द्धनि । आश्चर्यं ददृशे विप्रो महल्लोकभयंकरम्

ဗြာဟ္မဏသည် ထိုတောင်၏ ထိပ်မြင့်မြတ်ကို မော့ကြည့်နေစဉ် အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခုကို မြင်ရသည်—ကမ္ဘာလောကအတွက် အလွန်ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်၏။

Verse 14

धूमज्वलनमध्यस्थान्पुरुषान्पंच पश्यति । कृष्णांगान्खेचरान्रौद्रान्कृष्णागुरुविभूषितान्

မီးခိုးနှင့် မီးလောင်ရာအလယ်တွင် ရပ်နေသော ယောက်ျားသတ္တဝါ ငါးဦးကို သူမြင်သည်—ကိုယ်အင်္ဂါအမည်းရောင်၊ ကောင်းကင်တွင် လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်သူများ၊ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသဏ္ဌာန်ရှိ၍ အမည်းရောင် အဂရုသစ်နံ့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြသည်။

Verse 15

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे द्वितीये वस्त्रापथक्षेत्रमाहात्म्ये सारस्वतप्रोक्ततीर्थयात्राविधाने श्रीदामोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် စကန္ဒမဟာပူရာဏကျမ်းမြတ်၏ သတ္တမမြောက်ဖြစ်သော ပြဘာသခဏ္ဍ၊ ဒုတိယပိုင်းဖြစ်သော ဝသ္တြာပထက္သေတြ မဟာတ္မျ တွင် သာရသွတ ဟောကြားသော ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍ၌ "သီရိဒါမောဒရ၏ ဂုဏ်တော်များကို ဖွဲ့ဆိုခြင်း" ဟု အမည်ရသော တစ်ဆယ့်ငါးခုမြောက် အခန်းပြီးဆုံး၏။

Verse 16

सघर्घरीकचरणन्यासनादितपर्वतान् । फेत्कारभासुराकारान्काशकुञ्चितमूर्द्धजान्

သူသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော ခြေလှမ်းများဖြင့် နေရာချထားသကဲ့သို့ တောင်ကြီးများနှင့်တူသော ပုံသဏ္ဍာန်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများဖြင့် တောက်ပနေကာ ကာသမြက်ကဲ့သို့ ကောက်ကွေးသော ဆံပင်များ ရှိကြသည်။

Verse 17

नरमांसवसासारकवलव्यग्रतालुकान् । जनगंधसमाज्ञानभवतीव्रविलोचनान्

၎င်းတို့၏ အာခေါင်များသည် လူသားအမဲသားနှင့် အဆီအနှစ်များကို စားသုံးရန် အာသီသပြင်းပြနေကြပြီး၊ လူတို့၏ အနံ့ကို ရရှိခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကြမ်းတမ်းပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

Verse 18

पञ्चाग्निसाधनाव्याप्तदिव्यचक्षुः प्रभावतः । देवान्पश्यति विप्रेन्द्रो ज्ञातकार्यपरंपरः

ပဉ္စဂ္ဂနိ အကျင့်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ထက်မြက်လာသော သူ၏ දිဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်အစွမ်းကြောင့်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏသည် နတ်များကို မြင်တွေ့ရပြီး ပြုလုပ်ရမည့် အစီအစဉ်များကို နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။

Verse 19

एते क्षेत्राधिपाः पञ्च महादेवेन निर्मिताः । महाबला रैवतके निवसंति गिरौ सदा

မဟာဒေဝ ဖန်ဆင်းထားသော ဤမြင့်မြတ်သော နယ်မြေ၏ အရှင်သခင် ငါးပါးတို့သည် ကြီးမားသော ခွန်အားရှိကြပြီး ရေဝတက တောင်ပေါ်တွင် အစဉ်အမြဲ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 20

स्वेच्छाचारान्नरान्मर्त्त्यान्वारयति नगे तथा । हरिं हरं नदीं देवीं न पश्यंति गिरिं यथा

ထိုနည်းတူ တောင်ပေါ်၌ စိတ်လိုရာလိုက်သော မရဏလူတို့ကို တားဆီးကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဟရီ(ဗိဿနု)၊ ဟရ(ရှီဝ)၊ နတ်မမြစ်နှင့် တောင်ကိုပင် အမှန်အတိုင်း မမြင်နိုင်ကြ။

Verse 21

दृष्ट्वा ज्ञात्वा स्तुतिं चक्रे ध्यात्वा देवं महेश्वरम् । जयंति दुष्टदैत्येंद्रयुद्धध्यानांकितं वपुः । बिभ्रति भ्रातरो ये ते पंचेंद्रसमविक्रमाः

မြင်၍ သိမြင်ပြီးနောက် မဟေရှ္ဝရကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဓ്യာနပြုကာ ချီးမွမ်းသီချင်းကို ပြု၏။ ဒိုင်တျယ မင်းဆိုးတို့နှင့် စစ်ပွဲကို ဓ്യာနထင်ရှားစေသော ကိုယ်အင်္ဂါအမှတ်များကို ဆောင်ထားသည့် ညီအစ်ကိုတို့သည် အောင်မြင်သူများဖြစ်ကြ၍ အင်ဒြာငါးပါးနှင့်တူသော သတ္တိရှိကြ၏။

Verse 22

रुद्रवक्त्रोद्भवा दक्षा दक्षाध्वरविनाशकाः । स्वावलीढाहुतीनष्टभीतवाडवनंदिताः

ရုဒြ၏ ပါးစပ်မှ မွေးဖွားလာ၍ ကျွမ်းကျင်သန်မာကြပြီး ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ဖျက်ဆီးသူများဖြစ်ကြ၏။ အဟုတီများ စုပ်ယူပျက်စီးသွားသည့်အခါ ဝါဍဝ မီးကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သဖြင့် ချီးကျူးခံရသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 23

कुङ्कुमागरुकर्पूरलिप्तांगाः सुविभूषिताः । मदिरामोदमत्तांगनृत्यगीतकराः सुराः

ကုံကုံမ၊ အဂရု၊ ကပ်ပူးတို့ဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါကို လိမ်းကာ လှပစွာ အလှဆင်ထားကြ၏။ နတ်တို့သည် သောက်ရည်၏ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မူးယစ်လျက် အင်္ဂါများဖြင့် ကပြ၍ လက်များဖြင့် သီချင်းဆိုကြ၏။

Verse 24

ब्रह्मांडभ्रमणश्रांत स्वगंधत्रस्तसंचराः । मनोजवाः कामगमा क्षेत्रपाला जयंति ते

စကြဝဠာတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာ၍ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ မိမိတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အနံ့ကြောင့် လှုပ်ရှားသွားလာကြသော သန့်ရှင်းရာဒေသ၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူတို့သည် အောင်မြင်ကြ၏။ စိတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်၍ ဆန္ဒရှိရာရာသို့ သွားနိုင်ကြ၏။

Verse 25

इत्यादिवचनात्तुष्टा द्विजस्याग्रे स्वयं स्थिताः । एकपादोऽस्म्यहं चैको द्वितीयो गिरिदारुणः

ထိုသို့သောစကားကြောင့် ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်၍ သူတို့သည် ဗြာဟ္မဏ၏ရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင်ရပ်တည်လာကြသည်။ တစ်ဦးက «ငါသည် ဧကပါဒ» ဟုဆို၍ အခြားတစ်ဦးက «ဒုတိယမှာ ဂိရိဒါရုဏ» ဟုဆို၏။

Verse 26

तृतीयो मेघनादस्तु सिंहनादश्चतुर्थकः । पंचमः कालमेघोऽहं कुर्मः किं ते वदस्व तत्

«တတိယမှာ မေဃနာဒ၊ စတုတ္ထမှာ သိံဟနာဒ။ ငါသည် ပဉ္စမ ကာလမေဃ ဖြစ်၏။ သင်အတွက် ငါတို့ ဘာလုပ်ပေးရမည်နည်း—ပြောပါ» ဟုဆို၏။

Verse 27

द्विज उवाच । यदि तुष्टा भवंतो मे यदि देयो वरो धुवम् । अहो आप्रलयं यावत्स्थातव्यं मत्प्रतिष्ठितैः

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်— «သင်တို့သည် ငါ့အပေါ် နှစ်သက်ကြလျှင်၊ အမှန်တကယ် မေတ္တာတော်အဖြစ် ဆုတောင်းခွင့်ပေးမည်ဆိုလျှင်—ကမ္ဘာပျက်သုဉ်းသည့် အဆုံးတိုင်အောင် ငါ၏ ပရတိဋ္ဌာပနာဖြင့် ဤနေရာ၌ တည်မြဲနေကြပါစေ» ဟု။

Verse 28

एकपादो गिरि तटे प्रहर्षात्प्रथमं स्थितः । वसतौ वसता तेन गिरौ च गिरिदारुणः

ဧကပါဒသည် ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် တောင်စောင်းပေါ်၌ ပထမဦးစွာ ရပ်တည်၏။ သူ၏ နေထိုင်မှုကြောင့် ထိုတောင်တန်းလည်း သန့်ရှင်းအာနုဘော်ကြီး၍ ကြောက်ရွံ့လေးစားဖွယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 29

प्रतिष्ठितः प्रसाद्याथ वरदोऽसौ स्वयं स्थितः । उज्जयंतगिरेर्मूर्ध्नि मेघनादः स्वयं ययौ

ထိုသို့ တည်ထောင်ကာ ပူဇော်ပသပြီးနောက် ဆုတောင်းပေးသူသည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာ၌ တည်နေ၏။ မေဃနာဒသည်လည်း ဥဇ္ဇယန္တတောင်၏ ထိပ်သို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်၏။

Verse 30

भवानीशंकरं रम्यं सिंहनादस्तथाविशत् । स्वयं वस्त्रापथेनैव भवस्याग्रे निरूपितः

ထို့နောက် စိမ်းဟနာဒ သည် ဘဝါနီနှင့် ရှင်ကရ၏ သာယာလှပသော နေရာတော်သို့ ဝင်ရောက်하였다။ ဝတ်စတြာပထ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ဘဝ (ရှီဝ) ရှေ့တွင် ရပ်စေခြင်း ခံရ하였다။

Verse 31

स्वणरेखानदीतीरे कालमेघो महाबलः । सर्वलोकोपकारार्थं तीर्थं संस्थापितं पुरा

စွဝဏ္ဏရေးခာ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အင်အားကြီးမားသော ကာလမေဃ သည် အလောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ကို ရှေးက တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 32

वामनेन स्वयं गत्वा क्षेत्रपालास्तु पूजिताः । पुरा युगादौ राजेंद्र सर्वे देवाः समागताः

ဝါမန သည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကာ က္ෂೇತ್ರပာလ (သန့်ရှင်းနယ်မြေ စောင့်ရှောက်သူများ) ကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ ရှေးက ယုဂအစတွင် အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတော်အားလုံး ထိုနေရာ၌ စုဝေးခဲ့ကြသည်။

Verse 33

सुराष्ट्रदेशे संप्राप्ताः पुण्ये रैवतके गिरौ । रक्षार्थं सर्वलोकानां वधार्थं देववैरिणाम्

သူတို့သည် သုရာဋ္ဌရ ဒေသသို့ ရောက်ရှိကာ ပုဏ္ဏ ရైవတက တောင်ပေါ်တွင် တည်နေကြသည်။ အလောကအားလုံးကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 34

विष्णोः कण्ठे तदा मुक्ता जयमाला सुरोत्तमैः । दामोदरेति विख्यातं दत्तं नामोत्तमं हरेः

ထို့နောက် ဒေဝတော်အထွတ်အမြတ်တို့သည် ဗိဿဏု၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် အောင်ပွဲပန်းကုံးကို ချိတ်ပေးကြသည်။ ထိုအခါ ဟရီ သည် “ဒါမောဒရ” ဟု ကျော်ကြားသော အမြတ်နာမတော်ကို ရရှိ하였다။

Verse 35

सारमेय समारूढान्करिहस्तान्समेखलान् । खङ्गखेटकहस्तांश्च डमरुड्डामरस्वनान्

ခွေးများပေါ် စီးနင်း၍ ဆင်လက်ကဲ့သို့ လက်များရှိကာ ခါးပတ်ချည်ထားပြီး ဓားနှင့် ဒိုင်းကို ကိုင်ဆောင်လျက် ḍamaru စည်သံ၏ အော်ဟစ်မြည်သံကို ထွက်ပေါ်စေကြ၏—

Verse 36

सर्वतीर्थमयी पुण्या स्वर्णरेखा नदी स्थिता । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं विष्णुलोकप्रदायकम्

ဤနေရာ၌ သုခသုဘင်မြတ်သော စွဝဏ္ဏရေးခါ မြစ်သည် တီရ္ထအပေါင်း၏ အနှစ်သာရအဖြစ် တည်ရှိ၏။ ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၍ လောကီပျော်ရွှင်မှုနှင့် မုတ်ခ္ခကို ပေးကာ ဗိဿဏုလောကသို့ ရောက်စေ၏။

Verse 37

क्षालनं सर्वपापानां रोगदारिद्र्यनाशनम् । दामोदरं रैवतके परमानंददायकम्

ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဆေးကြောပယ်ဖျက်၍ ရောဂါနှင့် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို ဖျက်ဆီး၏။ ရိုင်ဝတက၌ရှိသော ဒာမောဒရသည် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 38

ये पश्यंति विमानैस्ते नीयंते विष्णुमंदिरे । न गृहे कार्तिकः कार्यो विशेषाद्भीष्मपंचकम्

ဤသန့်ရှင်းသော ပေါ်ထွန်းမှုကို မြင်သူတို့သည် ကောင်းကင်ယာဉ်များဖြင့် ဗိဿဏု၏ မန္ဒိရသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။ ကာတိက ဝတ္ထု—အထူးသဖြင့် ဘီရှ္မပဉ္စက—ကို အိမ်တွင်သာ မပြုလုပ်သင့် (ဤသန့်ရှင်းရာ၌ ပြုလုပ်သင့်)။

Verse 39

पंचकाद्द्वादशी श्रेष्ठा कार्या दामोदरे जले । प्रातःस्नानं प्रकर्त्तव्यं संप्राप्ते कार्तिके जनैः

(ကာတိက) ငါးရက်ဝတ္ထုများအနက် ဒွာဒသီသည် အထူးမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ဒာမောဒရ၏ ရေထဲ၌ ပြုလုပ်သင့်၏။ ကာတိက ရောက်လာသော် လူတို့သည် မနက်ခင်း ရေချိုးခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 40

मासोपवासः कर्त्तव्यो यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः । सतीभिर्विधवाभिश्च मुक्तिस्थानमभीप्सुभिः

ရဟန်းသဘင်နှင့် ဗြဟ္မစရိယကျောင်းသားတို့သည် တစ်လပတ်လုံး အစာရှောင်သင့်၏။ ထို့အတူ သီလရှိသော မိန်းမများနှင့် မုဆိုးမများလည်း မောက္ခအဘိဓာန်နေရာကို ဆန္ဒရှိသူအားလုံးက ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 41

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेवन कृच्छ्रेण शाकाहारेण वा पुनः

တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားခြင်း၊ ညအချိန်သာ စားခြင်း၊ မတောင်းမခံဘဲ ရလာသမျှသာ ယူခြင်း၊ သို့မဟုတ် အစာရှောင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း; ထို့ပြင် တပဿာကဲ့သို့ အကြမ်းတမ်းကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ဟင်းသီးဟင်းရွက်သာ စားသောက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း—ဝရတကို ထိန်းသိမ်းနိုင်၏။

Verse 42

संसेव्यः कार्त्तिके विष्णुर्दीपदानपरैर्नरैः । ब्रह्मचर्यपरैर्मासो नीयते यदि मानवैः

ကာရ္တိကလတွင် မီးပူဇော်ခြင်းကို အလေးထားသော လူတို့သည် ဗိဿဏုကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ လူတို့က လတစ်လုံးလုံးကို ဗြဟ္မစရိယဖြင့် ဖြတ်သန်းနိုင်လျှင် ထိုအကျင့်သည် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်၏။

Verse 43

तदा विष्णुपुरे वासः क्रियते विष्णुना सह । पञ्चोपवासाः कर्त्तव्याः संप्राप्ते भीष्मपंचके

ထိုအခါ ဗိဿဏုနှင့်အတူ ဗိဿဏုပူရ (ဗိဿဏု၏ မြို့) တွင် နေထိုင်ရခြင်း ဖြစ်လာ၏။ ဘီရှ္မပဉ္စက ရောက်လာသောအခါ အစာရှောင်ခြင်း ငါးကြိမ်ကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 44

एकादशीं समारभ्य पंचमी पूर्णिमादिनम् । तदेतत्पंचकं प्रोक्तं सर्वपापहरं नृणाम्

ဧကာဒသီနေ့မှ စ၍ ပဉ္စမီနေ့အထိ၊ ပုဏ္ဏမီ (လပြည့်) နေ့တွင် အဆုံးသတ်သော ငါးရက်တန်းကို “ပဉ္စက” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုပဉ္စကသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု ဆိုထား၏။

Verse 45

सर्वेषामपि मासानां पञ्चकात्कार्तिकादपि । एकादशी कार्तिकस्य पुण्या दामोदरे कृता

လများအားလုံးအနက်၌ပင်၊ ကာတိကပဉ္စကအတွင်း၌ပင်၊ ဒာမောဒရအား ရည်ညွှန်း၍ စောင့်ထိန်းသော ကာတိက၏ ဧကာဒသီသည် အထူးသန့်ရှင်းမြတ်တော်မူ၏။

Verse 46

मिष्टान्नं कार्तिके देयं हविष्यं सघृतप्लुतम् । सुवर्णं रजतं वस्त्रं तोयमन्नं फलानि च

ကာတိကလတွင် ချိုမြိန်သော အစာကို ဒါနပြုသင့်ပြီး၊ ဂီဖြင့် စိုစွတ်ထားသော ဟဝိဿယ ပူဇော်ပစ္စည်းကိုလည်း ပေးလှူသင့်သည်။ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဝတ်အထည်၊ ရေ၊ ဆန်/အစာနှင့် သစ်သီးတို့ကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။

Verse 47

मासांते विविधं देयं गौस्तिलाः कुसुमानि च । सर्वदानेषु यत्पुण्यं सर्व तीर्थेषु यत्फलम्

လအဆုံးတွင် အမျိုးမျိုးသော ဒါနကို ပေးလှူသင့်သည်—ဥပမာ နွား၊ နှမ်းနှင့် ပန်းတို့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဒါနအားလုံး၌ ရရှိသော ကုသိုလ်နှင့် တီရ္ထအားလုံးသို့ သွားရောက်ခြင်း၏ အကျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိ၏။

Verse 48

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैर्गयायां पिंडदस्य यत् । तत्फलं जायते नॄणां दृष्टे दामोदरे नृप

အို မင်းကြီး၊ အရှွမေဓယဇ္ဉာတို့မှ စ၍ ယဇ္ဉာကြီးများ၏ အကျိုးနှင့် ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာ ပြုခြင်း၏ အကျိုး—ထိုအကျိုးတည်းဟူသည် လူတို့သည် ဒာမောဒရကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ရရှိလာ၏။

Verse 49

एकादश्यां कृतस्नानो देव पूजापरो भवेत् । स्नाप्य पञ्चामृतेनैव ततस्तीर्थोदकेन च

ဧကာဒသီနေ့တွင် ရေချိုးပြီးနောက် ဘုရားပူဇော်ရေး၌ စိတ်အာရုံတည်စေသင့်သည်။ ထို့နောက် ပဉ္စာမృတဖြင့် ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ကာ၊ ထို့ပြီးလျှင် တီရ္ထရေဖြင့်လည်း ထပ်မံ ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 50

कुंकुमागरुश्रीखंडकर्पूरोदकमिश्रितैः । पूजयित्वा ततः पुष्पैः शतपत्रैः सुगं धिभिः

နံ့သာကွင်ကွမ်၊ အဂရု၊ သန္ဒန်၊ ကမ္ဖာတို့ရောစပ်ထားသော ရေဖြင့် ဦးစွာပူဇော်ပြီးနောက်၊ အနံ့သင်းသော ပန်းများ—ရာပွင့်ကြာပန်းတို့ဖြင့် ထပ်မံပူဇော်ရမည်။

Verse 51

मालतीकुसुमैः शुभ्रैर्बहुभिस्तुलसीदलैः । वस्त्रयज्ञोपवीतं च दत्त्वा धूपं प्रधूपयेत्

ဖြူစင်သော မာလတီပန်းများစွာနှင့် တုလစီရွက်များစွာဖြင့် ပူဇော်၍၊ အဝတ်နှင့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ နံ့သာမီးခိုးဖြင့် ကောင်းစွာ သုတ်သင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

दीपं दद्याद्धृतेनैव तैलेनापि घृतं विना । नैवेद्यं विविधं देयं फलं तांबूलमेव च

မီးအလင်းကို ဂျီ (ghee) ဖြင့် ဆက်ကပ်ရမည်၊ ဂျီမရှိလျှင် ဆီဖြင့်လည်း ဆက်ကပ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် အမျိုးမျိုးသော နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) နှင့် အသီးအနှံ၊ တాంగ္ဘူလ (ကွမ်း) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 53

प्रासादपूजा कर्त्तव्या ध्वजदानादिना नृप । गौः सवत्सा ततो देया संसारार्णवतारिणी

အို မင်းကြီး၊ ဘုရားကျောင်း (ပရာသာဒ) ကို ဓွဇ (အလံ) ပေးလှူခြင်းစသည့် ဒါနများနှင့်အတူ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် နွားမတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်—ဤဒါနသည် သံသရာပင်လယ်ကို ကူးမြောက်စေသည်။

Verse 54

ततः प्रदक्षिणां कृत्वा गीतवादित्रनिस्वनैः । वेदपाठपुराणैश्च व्याख्यादिव्यकथादिभिः

ထို့နောက် ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်၍ သီချင်းနှင့် တူရိယာသံများ ထွက်ပေါ်စေကာ၊ ဝေဒပဋ္ဌာန်း၊ ပုရာဏဖတ်ကြားခြင်း၊ အဓိပ္ပါယ်ရှင်းလင်းခြင်းနှင့် အခြား သာသနာတော်ကഥာများဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို ပြည့်စုံစေရာ၏။

Verse 55

देवाग्रे जागरः कार्यो दीपो देयोंऽतिभूमिषु । सप्तधान्यमयाः सप्त पर्वता दीपसंयुताः

နတ်ဘုရားရှေ့၌ ညလုံးပတ်လုံး သတိဖြင့်နိုးကြားစောင့်ကြည့်ရမည်၊ မြင့်သောပလက်ဖောင်းများပေါ်တွင် မီးအလင်းများကို ပူဇော်ရမည်။ သီးနှံခုနစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်သော “တောင်” ခုနစ်လုံးကို မီးတိုင်များနှင့်အတူ စီစဉ်ထားရမည်။

Verse 56

फलतांबूलपक्वान्नपूरिताः परिकल्पिताः । विद्वद्भिः श्रोत्रियैः श्रांतैर्ब्राह्मणैर्गृहमेधिभिः

ဤအစီအစဉ်များကို သစ်သီး၊ တမ္ဘူလ (ကွမ်းရွက်) နှင့် ချက်ပြုတ်အစားအစာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ပြင်ဆင်ရမည်။ ဗေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ရှရောထရိယ ဘြာဟ္မဏများ၊ အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်၍ ပင်ပန်းနေသော်လည်း ပြုလုပ်စီမံရမည်။

Verse 57

स्त्रीभिश्च नरशार्दूल श्रोतव्या वैष्णवी कथा । एवं जागरणं कार्यं रागक्रोधविवर्जितैः

အို လူတို့အတွင်း ကျားသတ္တဝါကဲ့သို့သောသူရေ၊ မိန်းမများလည်း သန့်ရှင်းသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ ကထာကို နားထောင်သင့်သည်။ ထိုသို့ပင် စွဲလမ်းမှုနှင့် ဒေါသကင်းစင်၍ ညလုံးပတ်လုံး ဘုရားပူဇော်နိုးကြားမှုကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 58

कृत्वा जागरणं रात्रावुदिते सूर्यमडले । पूर्वां संध्यां ततः स्नात्वा कृत्वा मध्याह्नमाचरेत्

ညလုံးပတ်လုံး နိုးကြားဘုရားပူဇော်ပြီးနောက် နေမင်းဝိုင်း ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ မနက်ပိုင်း သန္ဓျာကို အရင်ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ရေချိုးပြီး မွန်းတည့်ကာလ အခမ်းအနားကို သင့်တင့်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 59

देवान्पितॄन्मनुष्यांश्च संतर्प्य विधिपूर्वकम् । कृत्वा श्राद्धं पितॄणां तु दद्याद्दानं स्वशक्तितः

နတ်များ၊ ဘိုးဘွားပိတೃများနှင့် လူသားများကို စည်းကမ်းတကျ တർပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော ပူဇော်မှု) ပေးပြီးနောက်၊ ဘိုးဘွားများအတွက် ရှရာဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ကာ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါနကို ပေးလှူရမည်။

Verse 60

देवं दामोदरं पूज्य पुष्पधूपादिना पुनः । नरसिंहं सुरं पूज्य वैनतेयं च पूजयेत्

ပန်း၊ နံ့သာမီးခိုး စသဖြင့် ထပ်မံ၍ သခင် ဒာမောဒရကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝနရသိင်္ဟကိုလည်း ပူဇော်၍ ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) ကိုပါ ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

कृत्वा जागरणं रात्रावुत्थाप्य मधुसूदनम् । द्वादशीभुक्तिमासाद्य कार्यं पारणकं नरैः

ညအခါ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးစောင့်) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မဓုဆူဒနကို ထုံးတမ်းအရ “နှိုးထ” လုပ်ရမည်။ ထို့နောက် ဒွာဒသီ၏ သင့်လျော်သော စားသောက်ချိန်ရောက်သော် လူတို့သည် ပါရဏ (အစာရှောင်ဖျက်ခြင်း) ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 62

ब्राह्मणान्भोजयित्वा च सहितः पुत्रबांधवैः । विकलांधकृपणानां देयमन्नं स्वशक्तितः

ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးပြီးနောက် သားသမီးနှင့် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း မသန်စွမ်းသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ဆင်းရဲသူတို့အား အစာကို ပေးကမ်းရမည်။

Verse 63

दामोदरे रैवतके स्वर्णरेखानदीजले । एवं यः कुरुते यात्रां तस्य पुण्यफलं शृणु

ရိုင်ဝတကတောင်ရှိ ဒာမောဒရဘုရားထံ၌လည်းကောင်း၊ စွဝဏ္ဏရေးခာမြစ်ရေထဲ၌လည်းကောင်း—ဤသို့ ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ပြုလုပ်သူ၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 64

ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च ग्रामसीमाविलोपकः । राजद्रोही गुरुद्रोही मिथ्याव्रतधरश्च यः

ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူဖြစ်စေ၊ အရက်သောက်သူဖြစ်စေ၊ ရွာနယ်နိမိတ်အမှတ်အသားကို ဖျက်သိမ်းသူဖြစ်စေ၊ မင်းကို သစ္စာဖောက်သူဖြစ်စေ၊ ဆရာကို သစ္စာဖောက်သူဖြစ်စေ၊ မမှန်ကန်သော ဝရတကို ကိုင်ဆောင်သူဖြစ်စေ—

Verse 65

कूटसाक्ष्यप्रदो यश्च यश्च न्यासापहारकः । बालस्त्रीघातको विप्रः संध्यास्नानविवर्जितः

မမှန်သက်သေခံသူ၊ အပ်နှံထားသောပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ၊ ကလေးနှင့် မိန်းမကို သတ်သူတို့အပြင်၊ သန္ဓျာကర్మနှင့် ရေချိုးခြင်းကို လျစ်လျူရှုသော ဗြာဟ္မဏပင်လျှင်—

Verse 66

देवब्रह्म स्वहर्त्ता च वेदविक्रयकारकः । कन्याविक्रयकर्त्ता च देवब्राह्मणनिंदकः

ဒေဝတာ သို့မဟုတ် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူသူ၊ ဝေဒကို ရောင်းဝယ်ကူးသန်းသူ၊ သမီးကညာကို ရောင်းစားသူ၊ ဒေဝတာနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို အပြစ်တင်စော်ကားသူ—

Verse 67

विश्वासघातको विप्रः शूद्रान्नादोऽथ लुब्धकः । नायकः परदाराणां स्वयंदत्तापहारकः

ယုံကြည်မှုကို ဖောက်ဖျက်သော ဗြာဟ္မဏ၊ ရှုဒြတို့ထံမှ ရသော အစာဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ လောဘကြီးသော မုဆိုး၊ သူတစ်ပါး၏ မယားနှင့် ဆက်ဆံရေးသို့ အခြားသူများကို ဦးဆောင်သူ၊ ကိုယ်တိုင်ပေးထားသည့်အရာကို ပြန်ခိုးယူသူ—ဤသူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်သားဟု ရေတွက်ကြသည်။

Verse 68

पर्वमैथुनसेवी च तथा वै सेतुभेदकः । परिणीतामृतुस्नातां स्वयं यो नाभिगच्छति

တားမြစ်ထားသော ပွဲတော်နေ့များတွင် မေထုန်ကို ကျင့်သူ၊ တံတားတားဆီးတံတား သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော တံတားတံတားကို ဖောက်ဖျက်သူ၊ လစဉ်သွေးပြီးနောက် ရေချိုးသန့်စင်ပြီးသော တရားဝင်မယားကို မနီးကပ်သူ—ထိုသူလည်း အပြစ်ထဲသို့ ကျရောက်သည်။

Verse 69

ब्राह्मणी विधवा बाला न भवेच्छ्रुतधारिणी । महापातकिनश्चैते तथान्ये बहवो नृप

ဗြာဟ္မဏမိန်းမတစ်ဦးသည် မုဆိုးမဖြစ်ပြီး အသက်ငယ်သေးလျှင် သာသနာတော်ဆိုင်ရာ သင်္ကြန်ပညာကို မထိန်းသိမ်းနိုင်; ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာတို့ကိုလည်း အို မင်းကြီး၊ မဟာပာတကင် (အကြီးမားဆုံး အပြစ်သား) ဟု ရေတွက်ကြသည်။

Verse 70

स्वर्णरेखाजले स्नात्वा दृष्ट्वा दामोदरं हरिम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा मुच्यते सर्वपातकैः

ရွှေရೇಖာမြစ်ရေ၌ ရေချိုးကာ ဒာမောဒရ ဟရိကို ဖူးမြင်ပြီး၊ ညလုံးနိုးကြားစောင့်တော်မူလျှင် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 71

न तु ये पापकर्माणः समायाताः प्रजागरे । संसारसागरे तीर्थे गच्छंति न हरेः पुरम्

သို့ရာတွင် အပြစ်လုပ်ငန်းကိုသာ စွဲလမ်းသူတို့သည် ပရဇာဂရေ (ညလုံးနိုးကြားပူဇော်) သို့ လာရောက်သော်လည်း၊ သံသာရသမုဒ္ဒရာ တီရ္ထမှတစ်ဆင့် ဟရိ၏ မြို့တော်သို့ မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 72

यथा यथा याति नरः प्रजागरे तथातथा विष्णुपुरे विचिंत्यते । वासः सुरैर्वैष्णवलोकहेतवे मृदंगगीतध्वनिनादिते गृहे

လူတစ်ယောက်သည် ပရဇာဂရေ၌ ညကို မည်သို့ဖြတ်သန်းသနည်း၊ ထိုသို့ပင် ဗိဿဏု၏ မြို့တော်၌ သူ့ကို သတိရ၍ အကဲဖြတ်ကြ၏။ ဝိုင်ရှ္ဏဝလောကကို ရောက်ရန်အတွက် နတ်တို့သည် မృဒင်္ဂတီးသံနှင့် သီချင်းပူဇော်သံ ထွန်းကားသော အိမ်တော်တစ်လုံးကို သူ့အတွက် စီစဉ်ပေးကြ၏။

Verse 73

गदासि शंखारिधराश्चतुर्भुजा दैतेयदर्पापहरूपधारिणः । प्रगीयमानाः सुरसुंदरीभिस्ते यांति खं खेचरगात्रसंगाः

ဂဒါနှင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်၍၊ သင်္ခနှင့် စက္ကရကို ထမ်းထားသော လက်လေးဖက်ရှိသူတို့သည် ဒိုင်တျာတို့၏ မာန်ကို ချေဖျက်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကြ၏။ နတ်မိန်းမတို့၏ သီချင်းဖြင့် ချီးမွမ်းခံရကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြပြီး ကောင်းကင်သားတို့နှင့် အတူသွားကြ၏။

Verse 74

वाराहकल्पे प्रथमं युगादौ दामोदरो रैवतके प्रसिद्धः । सैषा नदी या सरितां वरिष्ठा सोऽयं हरिर्यो भुवनस्य कर्ता

ဝရာဟကလ္ပ၌ ပထမယုဂ၏ အစဉ်အလာအစမှာ ဒာမောဒရသည် ရဲဝတကတောင်၌ ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့၏။ ဤမြစ်သည် မြစ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ဤဟရိသည် လောကသုံးပါး၏ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်၏။

Verse 75

इदं पुराणं पठते शृणोति नरो विमानैर्मधुसूद नालये । देवांगनादत्तभुजश्चतुर्भुजः स नीयते देवगणैरभिष्टुतः

ဤပုရာဏကို ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူသည် မဓုသූဒန၏ နေရာတော်၌ ကောင်းကင်ယာဉ်များဖြင့် တင်ဆောင်ခံရ၏။ ဒေဝနတ်သမီးတို့၏ ပေးအပ်မှုကြောင့် လက်လေးလက်ဖြစ်လာကာ နတ်အစုအဝေးတို့ ချီးမွမ်းလျက် ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။