Adhyaya 13

Verse 1

सारस्वत उवाच । छित्त्वा शुभाशुभं कर्म मुक्तिमिच्छेच्छिवां ततः । इदं न शक्यते कर्त्तुं शुभं कार्यं तदा नरैः

သာရသ္ဝတက ပြော၏—ကောင်းကင်မကောင်းကင် ကမ္မကို ဖြတ်တောက်ပြီးနောက်၊ ရှိဝ၏ မင်္ဂလာမုက္ခတိကို ဆန္ဒပြုသင့်၏။ သို့ရာတွင် ထိုအမြင့်မြတ်သော အခြေအနေကို လူတို့အတွက် လွယ်ကူစွာ မပြုနိုင်သဖြင့် ထိုအခါ အမှန်တကယ် ကောင်းမြတ်သော ကုသိုလ်ကမ္မကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 2

उत्थायोत्थाय स्नातव्यं पूज्यौ हरिहरौ स्वयम् । सत्यं वाच्यं हितं कार्यं दानं देयं स्वशक्तितः

မနက်စောစော ထပ်တလဲလဲ ထ၍ ရေချိုးရမည်။ ဟရီနှင့် ဟရ (Hari-Hara) ကို ကိုယ်တိုင်ပင် ဘုဇာပူဇော်ရမည်။ အမှန်တရားကို ပြောရမည်၊ အကျိုးရှိရာကို လုပ်ရမည်၊ ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း ဒါနကို ပေးရမည်။

Verse 3

परापवादभीरुत्वं परदारान्विवर्जयेत् । सुवर्णभूमिहरणब्रह्मदेवस्ववर्जनम्

သူတစ်ပါးကို အပြစ်တင်စေမည့်အရာကို ကြောက်ရွံ့၍ သူတစ်ပါး၏ ဇနီး/ခင်ပွန်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ရွှေ သို့မဟုတ် မြေယာကို မခိုးယူရ၊ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ ပိုင်ဆိုင်ရာကို မသိမ်းယူရ။

Verse 4

ब्राह्मणस्त्रीनरेंद्राणां बालवृद्धतपस्विनाम् । पितृमातृगुरूणां च नाप्रियं मनसा वदेत्

ဗြာဟ္မဏများ၊ မိန်းမများ၊ မင်းများ၊ ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများနှင့် တပသီများအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မိဘနှင့် ဆရာများအပေါ်၌လည်းကောင်း—စိတ်ထဲတွင်တောင် မနှစ်သက်စရာ၊ ကြမ်းတမ်းစရာ စကားကို မပြောရ။

Verse 5

देशकालपरिज्ञानं पात्रापात्रविवेचनम् । छाया नृणां न वक्तव्या तक्राग्नींधनकांजिकम्

နေရာနှင့် အချိန်ကို သိမြင်၍ လက်ခံထိုက်သူ မထိုက်သူကို ခွဲခြားသိရမည်။ သူတစ်ပါး၏ “အရိပ်” ကို အကြောင်းပြု၍ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းကို မပြုရ၊ ထို့ပြင် နို့ချဉ်ရည်၊ မီးဖိုသစ်၊ မီးနှင့် ချဉ်ရည်ဆန်ပြုတ် စသည့် သေးငယ်သောအရာများကို မသင့်လျော်စွာ မပြောရ—အငြင်းပွားမှုကို မွေးဖွားစေတတ်သည်။

Verse 6

औषधं शाकमर्थिभ्यो दातव्यं गृह मेधिभिः । एकादशीपंचदशीचतुर्दश्यष्टमीषु च

အိမ်ထောင်ရှင်တို့သည် လိုအပ်သူများအား ဆေးဝါးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကို ပေးလှူရမည်—အထူးသဖြင့် လဆန်း/လဆုတ် ၁၁ ရက်၊ ၁၅ ရက်၊ ၁၄ ရက်နှင့် ၈ ရက်တို့တွင်။

Verse 7

अमावास्याव्यतीपातसंक्रांतिग्रहणेषु च । वैधृते पितृमात्रोश्च क्षयाहदिवसेषु च

ထို့အတူ အမావသျာ (လကွယ်နေ့)၊ ဗျတီပာတ၊ သင်္ကြာန္တိ (နေပြောင်းကာလ)၊ ဂြဟဏ (နေ/လ ကြတ်) အချိန်များ၊ ဝိုင်ဓြတိ နှင့် မိဘနှစ်ပါး၏ ကွယ်လွန်နှစ်ပတ်လည်နေ့များတွင်လည်း—ဓမ္မတရားအလှူနှင့် အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 8

युगादिमन्वादिदिने गृहे कार्यो महोत्सवः । तीर्थे वा गमनं कार्यं गृहाच्छतगुणं यतः

ယုဂါဒီ၊ မန်ဝါဒီ နေ့များတွင် အိမ်၌ မဟာပွဲတော် ပြုလုပ်သင့်သည်၊ သို့မဟုတ် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရာ) သို့ သွားရမည်။ တီရ္ထ၌ ရသော ကုသိုလ်သည် အိမ်၌ ရသည့်အရာထက် ရာဆတိုး ဖြစ်သည်။

Verse 9

इद्रियाणां जयः कार्यो मद्यं द्यूतं विवर्जयेत् । विवादं गमनं युद्धं गृही यत्नेन वर्जयेत्

အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားရမည်၊ မူးယစ်သောက်စရာနှင့် လောင်းကစားကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ အိမ်ထောင်ရှင်သည် အငြင်းပွားမှု၊ မဆင်မခြင် လှည့်လည်သွားလာမှုနှင့် တိုက်ခိုက်မှုကို သတိဖြင့် ရှောင်ရမည်။

Verse 10

स्नानं दानं जपो होमो देवपूजा द्विजार्चनम् । अक्षयं जायते सर्वं विधिवच्चेद्भवेत्कृतम्

(သန့်ရှင်းရာ၌) ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ဟောမ (မီးပူဇော်) ပြုခြင်း၊ ဒေဝတားပူဇော်ခြင်းနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုခြင်း—စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်လျှင် အားလုံး၏ ကုသိုလ်သည် မကုန်ခန်းသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။

Verse 11

एकापि गौः प्रदातव्या वस्त्रालंकारभूषणा । दोग्ध्री सवत्सा तरुणी द्विजमुख्याय कल्पिता

နွားတစ်ကောင်တည်းပင် ဒါနပေးသင့်သည်—အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော၊ နို့ထွက်သော၊ နွားကလေးနှင့်အတူရှိသော၊ ငယ်ရွယ်သည့် နွားကို ထင်ရှားသော ဗြာဟ္မဏထံ သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပေးရမည်။

Verse 12

संप्राप्य भारतं खंडं मानुषं जन्म चोत्तमम् । धन्यो ददाति यो धेनुं स नरः सूर्यमण्डलम् । भित्त्वा याति विमानेन गम्यमानो गवादिभिः

ဘာရတဝရ္ෂ၌ ရောက်ရှိကာ အထူးမြတ်သော လူ့ဘဝကို ရရှိပြီးနောက် နို့ပေးနွားကို ဒါနပေးသူသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် နေမဏ္ဍလကို ထိုးဖောက်၍ ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် သွားရာတွင် နွားတို့နှင့် အခြားအရာများက လိုက်ပါကာ ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 13

सप्त जन्मानि पापानि कृत्वा पापीह चाधमः । एको ददाति यो धेनुं मुच्यते सर्वपातकैः

ဤလောက၌ အနိမ့်ကျ၍ အပြစ်များသောသူသည် မွေးဖွားမှု ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင် အပြစ်ပြုခဲ့သော်လည်း—နို့ပေးသော နွားတစ်ကောင်ကိုသာ လှူဒါန်းလျှင် အပြစ်ကြီးများအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 14

यदा स नीयते बद्धो यममार्गेण किंकरैः । तदा नंदा समागत्य स्वं पुत्रमिव पश्यति

သူကို ယမမဂ်၌ သေမင်း၏ အမှုထမ်းများက ချည်နှောင်၍ ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ—နန္ဒာ ရောက်လာပြီး မိမိသားကဲ့သို့ သူ့ကို ကြည့်ရှု၏။

Verse 15

विजित्य हुंकृतेनैव तान्दूतान्दूरतः स्थितान् । गोप्रदं तं समादाय प्रयाति शिवमन्दिरम्

နန္ဒာသည် ဟုန်ကရုသံဖြင့်သာ အဝေး၌ ရပ်နေသော ဒူးတန်များကို အနိုင်ယူပြီး—နွားလှူသူကို ခေါ်ယူကာ ရှိဝမন্দိရသို့ သွားရောက်၏။

Verse 16

वृषो धर्म हति प्रोक्तो येन मुक्तः स मुच्यते । गोषु मध्ये पितॄन्सर्वान्हरमुद्दिश्य वा हरिम्

နွားထီး (ဝೃಷ) ကို ‘အဓမ္မကို သတ်ပစ်သူ’ ဟု ကြေညာထား၏; မည်သူက လွတ်မြောက်စေသော် ထိုသူသည် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်၏။ နွားများအလယ်၌ ဘိုးဘွားပ祖များအားလုံးကို ပူဇော်ကာ၊ ဟရ (ရှီဝ) သို့မဟုတ် ဟရိ (ဗိဿနု) ထံ အပ်နှံ၍ အနုမောဒနာပြုရမည်။

Verse 17

सूर्यब्रह्मपुरे वासो जायते ब्रह्मवासरे । दृढं ककुद्मिनं संतं युवानं भारसाधनम्

ဗြဟ္မာ၏နေ့၌ စူရျ-ဗြဟ္မပုရ၌ နေထိုင်ရာ ပေါ်ပေါက်၏။ ထို့ကြောင့် ခိုင်မာသော ကကူဒ္မင်နွားထီးတစ်ကောင်—အားကောင်း၍ လူငယ်ပြီး ဝန်ထမ်းရန် သင့်တော်သော—ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 18

हलक्षमं बलीवर्दं दत्त्वा विप्राय पर्वसु । तमारुह्य नरो याति गोलोकं शिवसंनिधौ

ပွဲနေ့များတွင် လယ်ထွန်ရန်သင့်တော်သော နွားထွန်တစ်ကောင်ကို ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းလျှင်၊ ထိုနွားကို စီးနင်းကာ လူသည် ရှိဝ၏ ရှေ့တော်၌ပင် ဂိုလိုကသို့ ရောက်၏။

Verse 19

अश्वं सास्तरणं दत्त्वा खलीनेन च संयुतम् । अश्वराजबलात्स्वर्गे मोदते ब्राह्मवासरम्

ကုန်းပေါ်အခင်းနှင့်အတူ မြင်းတစ်ကောင်ကို လှူ၍ ချုပ်ကြိုးနှင့် ကိရိယာများဖြင့် ပြည့်စုံစေပါက၊ ထို “မြင်းဘုရင်” ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တိုင် ပျော်မြူး၏။

Verse 20

गजदानाद्गजेंद्रेण नीयते नंदनं वनम् । पृथिव्यां सागरांतायामेष राजा भविष्यति

ဆင်ကို လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ဆင်ဘုရင်က ဦးဆောင်၍ နန္ဒနတောသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထို့ပြင် သမုဒ္ဒရာတို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဤကမ္ဘာမြေပေါ်၌ သူသည် မင်းဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 21

गृहं सोपस्करं दत्त्वा विप्राय गृहमेधिने । लभते नंदने दिव्यं विमानं सार्वकामिकम्

ပစ္စည်းအပြည့်အစုံပါသော အိမ်တစ်လုံးကို အိမ်ထောင်ရှင် ဗြာဟ္မဏအား လှူဒါန်းလျှင်၊ နန္ဒန၌ ဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးသော ဒိဗ္ဗ ဝိမာန (ကောင်းကင်ယာဉ်) ကို ရရှိ၏။

Verse 22

द्रव्यं पृथिव्यां परमं सुवर्णं हृष्यंति देवा यदि दीयते ततः । सूर्योपि तस्मै रुचिरं विमानं ददाति तावद्भ्रमतेऽत्र यावत्

ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ အမြတ်ဆုံးသော ဥစ္စာမှာ ရွှေဖြစ်၏။ ထိုရွှေကို လှူဒါန်းလျှင် နတ်တို့ ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ နေဘုရားပင် ထိုလှူရှင်အား လှပသော ဒိဗ္ဗယာဉ်ကို ပေး၍ ကုသိုလ်တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး ထိုယာဉ်ဖြင့် လှည့်လည်စေ၏။

Verse 23

रौप्यं पितॄणामतिवल्लभं तद्दत्त्वा नरो निर्मलतामुपैति । सोमस्य लोकं लभते स तावद्भुवे निवद्धा ऋषयो हि यावत्

ငွေသည် ပိတೃများအတွက် အလွန်ချစ်ခင်သော အလှူတော်ဖြစ်၏။ ငွေကို လှူဒါန်းသူသည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိ၏။ ရှင်သန်ကမ္ဘာ၌ ရှိနေသမျှ ရှင်တော်များ မြေပြင်နှင့် ချည်နှောင်နေသရွေ့၊ ထိုသူသည် ဆိုမ (Soma) ၏ လောကကို ရရှိ၏။

Verse 24

श्रीखंडकर्पूरसमाकुलानि तांबूलरत्नादिफलानि दत्त्वा । पुष्पाणि वस्त्राणि सुखेन याति साकं शशांकं दिवि देववृंदैः

သရက်သစ် (စန္ဒန) နှင့် ကမ္ဖော်ရ် (camphor) ရောနှောသည့် အနံ့သာများ၊ တံဘူးလ် (betel)၊ ရတနာနှင့် အသီးအနှံများကို ပန်းနှင့် အဝတ်အထည်တို့နှင့်အတူ လှူဒါန်းလျှင်၊ ထိုသူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ကောင်းကင်သို့ သွား၍ သရှာင်္က (လ) နှင့်အတူ နတ်အစုအဝေးကြား၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 25

तक्रोदकतैलघृतदुग्धेक्षुरसमधूनि यो दद्यात् । खर्जूरखंडद्राक्षावातामांजीरकैः साकम्

တကရ် (buttermilk)၊ ရေ၊ ဆီ၊ ဂျီ (ghee)၊ နို့၊ ကြံရည်နှင့် ပျားရည်တို့ကို—ထို့ပြင် ဒိတ်သီး၊ သကြား၊ စပျစ်ခြောက် (raisins)၊ အာလမုန် (almonds) နှင့် ဖစ်သီး (figs) တို့နှင့်အတူ—လှူဒါန်းသူသည် မဟာကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 26

दर्भाक्षतमृद्गोमयदूर्वायज्ञोपवीतानि । तिलचर्मसूर्यपिटकं दत्त्वा ख्यातश्चिरं स्वर्गे

ဒါರ್ಭမြက် (darbha)၊ အက္ခတ (မကွဲသည့် ဆန်)၊ မြေ (ကလေး)၊ နွားချေး၊ ဒူರ್ವာမြက် (dūrvā) နှင့် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသော ကြိုး) တို့ကို—ထို့ပြင် နှမ်း၊ သားရေ နှင့် နေရောင်ကာ ထီးကိုပါ—လှူဒါန်းလျှင်၊ ထိုသူသည် ကောင်းကင်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နာမည်ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 27

आत्माहाराच्चतुर्भागं सिद्धान्नाद्यदि दीयते । हन्तकारः स तं दत्त्वा ध्रुवं याति ध्रुवालये

မိမိ၏ နေ့စဉ်အစာမှ လေးပုံတစ်ပုံကို ချက်ပြီးသော အစာ (siddhānna) အဖြစ် လှူဒါန်းလျှင်၊ ထိုအလှူရှင်သည် ထိုအလှူကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အမှန်တကယ် ဓြုဝ (Dhruva) ၏ မပြောင်းလဲသော နေရာတော်သို့ သွားရောက်မည်။

Verse 28

आत्माहारप्रमाणेन प्रत्यहं गोषु दीयते । गवाह्निकं तासु दत्त्वा नरो याति सुरालयम्

လူတစ်ယောက်သည် နေ့စဉ် မိမိစားသောက်သည့်အတိုင်းအတာနှင့်တူသည့် အစာကို နွားများအား လှူဒါန်းပါက၊ ထိုနေ့စဉ်အလှူကြောင့် နတ်တို့၏ နေရာသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 29

कंडनीपेषणीचुल्लीमार्जनीभिश्च यत्कृतम् । पापं गृही क्षालयति ददद्भिक्षां दिनं प्रति

ကြိတ်ခြင်း၊ ထောင်းခြင်း၊ မီးဖိုချက်ခြင်း၊ လှည်းသုတ်ရှင်းလင်းခြင်းတို့ကြောင့် အိမ်ထောင်ရှင်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပြစ်အကုန်ကို နေ့စဉ် ဆွမ်း/အလှူပေးခြင်းဖြင့် ဆေးကြောဖယ်ရှားနိုင်သည်။

Verse 30

ग्रासमात्रा भवेद्भिक्षा सा नित्यं यत्र दीयते । तद्गृहं गृहमन्यच्च स्मशानमिव दृश्यते

နေ့စဉ် လှူဒါန်းသည့် ဘိက္ခာသည် ပါးစပ်တစ်ကိုက်သာ ဖြစ်နေရာ၌၊ ထိုအိမ်နှင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြားအိမ်များသည် စမရှာန်ကဲ့သို့ (မင်္ဂလာမရှိသကဲ့သို့) ထင်မြင်ရသည်။

Verse 31

कुम्भान्सोदकसिद्धान्नांश्छत्रोपानत्कमंडलुम् । अंगुलीयकवासांसि दत्त्वा याति नरो दिवि

ရေခွက်/ရေအိုးများ၊ ရေနှင့်အတူချက်ပြီးသော ထမင်းအစားအစာ၊ ထီး၊ ဖိနပ်၊ ကမဏ္ဍလု (ရေဘူးသံဃာသုံး) နှင့် လက်စွပ်၊ အဝတ်အစားတို့ကို လှူဒါန်းလျှင် လူသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်သည်။

Verse 32

श्रांतस्य यानं तृषितस्य पानमन्नं क्षुधार्त्तस्य नरो नरेन्द्र । दत्त्वा विमानेन सुरांगनाभिः संस्तूयमानस्त्रिदिवं स याति

အို လူတို့၏ဘုရင်ကြီး၊ ပင်ပန်းသူအား ယာဉ်ပေးခြင်း၊ ရေငတ်သူအား သောက်ရေပေးခြင်း၊ ဆာလောင်သူအား အစာပေးခြင်းကို ပြုသူသည် နတ်မိန်းကလေးများ၏ ချီးမွမ်းသံကြားလျက် ကောင်းကင်ရထားဖြင့် သုံးလောကကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်သည်။

Verse 33

भोजनं सततं देयं यथाशक्त्या घृत प्लुतम् । तन्मया हि यतः प्राणा अतः पुष्यंति प्राणिनः

တတ်နိုင်သမျှ အမြဲတမ်း အစာကို ပေးလှူရမည်၊ ဂီ (ghee) ဖြင့် သန့်စင်၍ ပြည့်ဝစေပါ; သတ္တဝါတို့၏ အသက်သည် ထိုအစာကြောင့် တည်တံ့သဖြင့် အစာကြောင့်ပင် သတ္တဝါတို့ ဖွံ့ဖြိုးကြသည်။

Verse 34

क्षुत्पीडा महती लोके ह्यन्नं तद्भेषजं स्मृतम् । तेन सा शांतिमायाति ततोन्नं देयमुत्तमम्

လောက၌ ဆာလောင်ခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခဖြစ်ပြီး အစာကို ထိုဒုက္ခ၏ ဆေးဟု မှတ်ယူကြသည်; အစာကြောင့် ထိုဝေဒနာသည် ငြိမ်းချမ်းလာသဖြင့် အစာပေးလှူခြင်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒါန ဖြစ်သည်။

Verse 35

अन्नं वस्त्रं फलं तोयं तक्रं शाकं घृतं मधु । पत्रं पुष्पं तथोपानत्कंथां यष्टिं कमंडलुम्

ပေးလှူသင့်သည်မှာ အစာ၊ အဝတ်အစား၊ သစ်သီး၊ ရေ၊ နို့ချဉ်ရည် (buttermilk)၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ဂီ၊ ပျားရည်၊ ရွက်နှင့် ပန်းတို့ဖြစ်သည်; ထို့ပြင် ဖိနပ်၊ ချုပ်ကပ်အဝတ် (patched cloak)၊ တုတ်တံနှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 36

छत्रपात्रे व्रतं विद्या अक्षमाला सुरार्चनम् । कन्या कुशोपवीतानि बीजौषधगृहाणि च

ထို့ပြင် ထီးနှင့် ပန်းကန်ပုံး (ပാത്ര) များ၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ထောက်ပံ့ခြင်း၊ ပညာသင်ကြားမှု၊ မန္တရမယ်လာ (rosary)၊ နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ခြင်းတို့ကိုလည်း ပေးလှူရမည်; ထို့အပြင် မင်္ဂလာအဖြစ် သမီးကို ပေးအပ်ခြင်း၊ ကုရှမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော သန့်ရှင်းကြိုး (upavita) နှင့် မျိုးစေ့၊ ဆေးဝါး သိုလှောင်ခန်းများကိုလည်း ပါဝင်သည်။

Verse 37

सस्यं क्षेत्रं यज्ञपात्रं योगपट्टं च पादुके । कृष्णाजिनं बुद्धिदानं धर्मादेशकथानकम्

အလှူဒါနတွင် စပါးသီးနှံနှင့် လယ်ယာမြေ၊ ယဇ္ဉပാത്ര (ပူဇော်ပစ္စည်း) များ၊ ယောဂပတ်တ (yoga strap) နှင့် စန်ဒယ်ဖိနပ်၊ ကృష్ణာဇိန (အနက်ရောင် သမင်အရေ)၊ ဉာဏ်ပညာပေးခြင်း၊ နှင့် ဓမ္မကို သင်ကြားသော တရားဟောပြောချက်များလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။

Verse 38

अथैतत्संततं देयं तेन श्रेयो महद्भवेत् । सर्वपापक्षयं कृत्वा दाता याति शिवालयम्

ထို့ကြောင့် ဤအလှူများကို အစဉ်မပြတ် ပေးလှူသင့်သည်။ ထိုကြောင့် မဟာကောင်းကျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေပြီးနောက် အလှူရှင်သည် ရှိဝ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်သည်။

Verse 39

श्राद्धे गृहस्था भोक्तव्याः कुलीना वेदपारगाः । अक्रोधनाः स्नानशीलाः स्वदेशाचारतत्पराः

ရှ్రာဒ္ဓပွဲတွင် အိမ်ထောင်ရှင်တို့ကို စားသောက်စေသင့်သည်—မျိုးရိုးကောင်းသူ၊ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သူ၊ ဒေါသကင်းသူ၊ ရေချိုးသန့်ရှင်းမှုကို လိုက်နာသူ၊ မိမိဒေသ၏ သင့်လျော်သော အကျင့်ထုံးတမ်းကို တည်ကြည်သူတို့ကို ဖြစ်သည်။

Verse 40

आमंत्र्य पूर्वदिवसे निरीहा अपि ये द्विजाः । अलोलुपा व्याधिहीना न तु ये ग्रामयाजिनः

လောကရေးရာကို မလိုလားမတောင့်တသူဖြစ်သော်လည်း ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ကို တစ်ရက်ကြိုတင် ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်—လောဘကင်း၍ ရောဂါကင်းသူတို့ကို ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ရွာယာဇင် (ရွာအလိုက် ယဇ్ఞပြုလုပ်ခြင်းကို အလုပ်အကိုင်အဖြစ် လုပ်သူ) တို့ကို မဖိတ်ခေါ်ရ။

Verse 41

तेषां पुरः प्रदातव्यं पिंडदानं विधानतः । श्राद्धं श्रद्धाविहीनेन कृतमप्यकृतं भवेत्

သူတို့၏ မျက်မှောက်တွင် ပိဏ္ဍဒာန (ဆန်လုံးပူဇာ) ကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပေးလှူရမည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓါမရှိဘဲ ပြုလုပ်သော ရှ్రာဒ္ဓသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော်လည်း မပြုလုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 42

तस्माच्छ्रद्धान्वितैः श्राद्धं कर्त्तव्यं क्रोधवर्जितैः । वानप्रस्थो ब्रह्मचारी पथिकस्तीर्थसेवकः

ထို့ကြောင့် သဒ္ဓါရှိ၍ ဒေါသကင်းသူတို့က ရှ్రာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ဝါနပရಸ್ಥ (တောနေသူ)၊ ဗြဟ္မစာရီ (သင်တန်းသား)၊ ခရီးသွား၊ တီရ္ထကို ဝန်ဆောင်သူတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 43

अतिथिर्वैश्वदेवांते स पूज्यः श्राद्धकर्मणि । सर्वदा यतयः पूज्याः स्वशक्त्या गृहमेधिभिः

ဝိုင်ရှွဒေဝ (vaiśvadeva) ပူဇော်ပွဲအဆုံးတွင် ဧည့်သည်ကို ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကမ္မ၌ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ယတိ (yati) အကျင့်တရားရှင်တို့ကို အိမ်ထောင်ရှင်များက မိမိတတ်နိုင်သမျှ အမြဲတမ်း ရိုသေကန်တော့ရမည်။

Verse 44

यात्राविधिमथो वक्ष्ये सेतिहासं नृपोत्तम

ယခု ငါသည် ဘုရားဖူးခရီး (yātrā) ၏ နည်းလမ်းကို၊ သမိုင်းပုရాణအကြောင်းအရာနှင့်တကွ၊ အို မင်းမြတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။