Adhyaya 12

Verse 1

सारस्वत उवाच । गंगोदकं मधुघृते कुंकुमागुरुचंद नम् । गुग्गुलं बिल्वपत्राणि बकपुष्पं च यो वहेत्

သာရස්ဝတက ပြောသည်— “ဂင်္ဂါရေ၊ ပျားရည်နှင့် ဂျီ(သန့်စင်နို့ဆီ)၊ ကုංකုမ(ဇာဖရန်)၊ အဂရုနှင့် စန္ဒန(စန္ဒကူး)၊ ဂုဂ္ဂုလု အစေး၊ ဘိလ္ဝရွက်များနှင့် ဘကူလာပန်းတို့ကို ပူဇော်ရန် သယ်ဆောင်သူမည်သူမဆို…”

Verse 2

पदचारी शुचितनुर्भारं स्कन्धे निधाय च । तीर्थे स्नात्वा शिवं विष्णुं ब्रह्माणं शंकरं प्रियम्

ခြေလျင်လျှောက်၍ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ထားပြီး၊ ဝန်ကို ပခုံးပေါ်တင်ကာ၊ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ရှိဝ၊ ဗိဿဏု၊ ဗြဟ္မာတို့ကို—ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် ရှင်ကရ(သင်္ကရ)ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

दृष्ट्वा निवेदयेद्यस्तु स मुक्तः सर्वबन्धनैः । स नरो गणतां याति यावदाभूतसंप्लवम्

သို့သော် ဘုရားကို မြင်တွေ့ပြီး နိဝေဒန(အပ်နှံပူဇော်ခြင်း) ပြုသူသည် ချည်နှောင်မှုအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုသူသည် သတ္တဝါများ ပျက်သုဉ်းသည့် မဟာပျက်ကွက်ချိန်အထိ ရှိဝ၏ ဂဏ(အဖွဲ့ဝင်/အမှုထမ်း) အဖြစ် ရောက်ရှိ၏။

Verse 4

कलत्रमित्रपुत्रैर्वा भ्रातृभिः स्वजनैर्नरैः । सहितो वा नरैर्याति तीर्थे देवं विचिंत्य च

ဇနီး၊ မိတ်ဆွေ၊ သားသမီး၊ ညီအစ်ကိုနှင့် ကိုယ့်လူမျိုးသားချင်းတို့နှင့်အတူဖြစ်စေ၊ အခြားလူများနှင့်အတူဖြစ်စေ၊ သူသည် တီရ္ထ (tīrtha) သို့ သွားကာ ဒေဝတাকে စိတ်ထဲတွင် အမြဲသတိရလျက် ရောက်၏။

Verse 5

देवमूर्तिं शुभां कृत्वा रथस्थां सुप्रतिष्ठिताम् । चन्दनागुरुकर्पूरैरर्चितां कुंकुमेन च

ဒေဝ၏ မင်္ဂလာရှိသော ရုပ်တော်ကို ပြုလုပ်၍ ကောင်းစွာ တည်ထောင်ကာ ရထားပေါ်တွင် တင်ထားပြီး၊ စန္ဒန၊ အဂရု၊ ကမ္ဖော်နှင့် ကုင်ကူမ (saffron) တို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

पूजयन्विविधैः पुष्पैर्धूपदीपादिकैर्नृप । गीतनृत्यैः सवादित्रैर्हास्यलास्यैरनेकधा

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပန်းမျိုးစုံ၊ မီးခိုး (ဓూప)၊ မီးအလင်း (ဒီပ) စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ တူရိယာသံနှင့်အတူ သီချင်းဆိုခြင်း၊ အကကခြင်းတို့ဖြင့်၊ ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုနှင့် လှပသိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုများစွာဖြင့် ကုသိုလ်ပြု၍ ဂုဏ်ပြုရ၏။

Verse 7

धरित्रीं कांचनं गाश्च जलान्नवसनानि च । तृणेन्धने प्रियां वाणीं यच्छन्याति नरो यदि

လူတစ်ယောက်သည် ဤလောကမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် မြေယာ၊ ရွှေ၊ နွား၊ ရေ၊ အစာ၊ အဝတ်အစား၊ မြက်နှင့် လောင်စာတို့ကိုပင် လှူဒါန်းကာ၊ ထို့ပြင် ချိုမြိန်နှစ်သက်ဖွယ် စကားကိုလည်း ပေးလှူပါက၊ ထိုဒါနသည် သူ၏ ဓမ္မဆိုင်ရာ ဥစ္စာဖြစ်၍ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုး၌ ချီးမွမ်းခံရ၏။

Verse 8

देवांगनाकरग्राहगृहीतो नन्दनं वनम् । प्राप्य भुंक्ते शुभान्भोगान्यावदाचन्द्रतारकम्

ကောင်းကင်နတ်သမီးတို့၏ လက်များက ဆွဲခေါ်ယူသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ သူသည် နန္ဒန တော (Nandana) သို့ ရောက်ကာ၊ လနှင့် ကြယ်တို့ တည်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး မင်္ဂလာရှိသော အပျော်အပါးများကို ခံစားရ၏။

Verse 9

तीर्थे संचरितः पुरुषो रोगैः प्राणान्विमुञ्चति । अदृष्ट्वा दैवतं तीर्थे दृष्टतीर्थफलं लभेत्

တီရ္ထ၌ လှည့်လည်သွားလာသော လူသည် ရောဂါကြောင့် အသက်ပျောက်နိုင်သော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတাকে မမြင်ရသေးလည်း တီရ္ထကို သွားရောက်မြင်တွေ့ခြင်း၏ အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 10

संसारदोषान्विविधान्विचिन्त्य स्त्रीपुत्रमित्रेष्वपि बंधमुक्तः । विज्ञाय बद्धं पुरुषं प्रधानैः स सर्वतीर्थानि करोति देहम्

သံသရာ၏ အပြစ်အနာအဆာ မျိုးစုံကို စဉ်းစား၍ မယား၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေတို့အပေါ်တွင်ပါ ကပ်ငြိမှုမှ လွတ်ကင်းလာပြီး၊ ပညာရှိတို့မှတစ်ဆင့် လူသည် မည်သို့ချည်နှောင်ခံရသည်ကို သိမြင်သဖြင့်၊ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် တီရ္ထအားလုံး၏ ဆုံချက်အဖြစ် ပြုလုပ်သည်။

Verse 11

आजन्मजन्मांन्तरसंचितानि दग्ध्वा स पापानि नरो नरेन्द्र । तेजोमयं सर्वगतं पुराणं भवोद्भवं पश्यति मुच्यते सः

အို လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၊ မွေးဖွားခြင်းတစ်ခါပြီးတစ်ခါ စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့ကို မီးဖြင့်ကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေပြီးနောက်၊ ထိုသူသည် အလင်းရောင်ပြည့်ဝ၍ အရာရာသို့ ပျံ့နှံ့နေသော ပုရాణတော်—ဘဝ၏ အရင်းမြစ်ကို မြင်တွေ့ကာ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 12

तीर्थे विप्रवचो ग्राह्यं स्नात्वा संध्यार्चनादिकम् । दर्भास्तिला हविष्यान्नं प्रयोगाः श्रद्धया कृताः

တီရ္ထ၌ ဗြာဟ္မဏတို့၏ အကြံဉာဏ်ကို လက်ခံယူရမည်။ ရေချိုးပြီးနောက် သန္ဓျာပူဇာနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများကို ပြုလုပ်ရမည်။ ဒರ್ಭမြက်၊ နှမ်းစေ့တို့ကို သုံးကာ ဟဝိෂျ အာဟာရကို ပူဇာတင်၍ သဒ္ဓါဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

अगस्त्यं भृङ्गराजं च पुष्पं शतदलं शुभम् । कर्पूरागुरुश्रीखंडं कुंकुमं तुलसीदलम्

အဂஸ္တျ ပန်း၊ ဘೃင်္ဂရာဇ ပန်း၊ ကောင်းမြတ်သော ရာပွင့်ပန်း၊ ကမ္ဖော်၊ အဂုရု၊ သနပ်ခါးမွှေး (စန္ဒနလိပ်)၊ ကုင်္ကုမ (ဇာဖရန်) နှင့် တုလစီရွက်တို့—ဤအရာများကို တီရ္ထ၌ ပူဇာအတွက် သန့်ရှင်းသော အလှူပစ္စည်းများအဖြစ် ချီးမွမ်းထားသည်။

Verse 14

बिल्वप्रमाणपिंडेषु दीपोद्द्योतितभूमिषु । तांबूल फलनैवेद्यं तिलदर्भोदकेन च

ဗိလွဖူးအရွယ် ပင်ဒများကို ပြုလုပ်၍ မီးအလင်းထွန်းညှိထားသော မြေပေါ်တွင် ကွမ်းရွက်၊ အသီးအနှံနှင့် နေဝေဒျ (အာဟာရပူဇာ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် နှမ်းနှင့် ဒರ್ಭမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေကိုလည်း ပူဇာတင်ရမည်။

Verse 15

तीर्थे संकल्पितं मर्त्यैस्तदनंतं प्रजायते । अयने विषुवे चैव संक्रांतौ ग्रहणेषु च

တီရ္ထ၌ လူသားတို့ ပြုသော သင်္ကల్ప (စိတ်ကတိ) သည် အဆုံးမရှိသော အကျိုးဖြစ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ)၊ ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့ည)၊ သင်္ကြာန္တိ (နေဝင်ပြောင်း) နှင့် ဂြဟဏ (ကြတ်/လကြတ်) အခါတို့၌ ဖြစ်သည်။

Verse 16

मासांतेऽपर पक्षे तु क्षयाहे पितृमातृके । गजच्छायां त्रयोदश्यां द्रव्ये प्राप्तौ द्विजोत्तमः

လအဆုံး၌ အမှောင်ပက္ခတွင်၊ ပိတೃ-မာတೃက (ဘိုးဘွားမိဘ) အတွက် က္ෂယနေ့ (လျော့တိထိ) တွင်၊ ဂဇချ္ဆာယာရှိ တရိုဒသီ (၁၃ ရက်) နေ့၌ ထိုအထူးမြတ်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သည် ဥစ္စာကို ရရှိလာ하였다။

Verse 17

गृहे श्राद्धं प्रकुर्वीत पितॄणामृणमुक्तये । गृहाच्छतगुणं नद्यां या नदी याति सागरम्

ဘိုးဘွားတို့အပေါ်ရှိ အကြွေးမှ လွတ်ကင်းရန် အိမ်တွင် သြရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ သို့ရာတွင် ပင်လယ်သို့ စီးဆင်းသွားသော မြစ်ကမ်း၌ ပြုလုပ်လျှင် အိမ်တွင် ပြုလုပ်ခြင်းထက် အကျိုးသည် ရာဆတိုးပွားသည်။

Verse 18

प्रभासे पुष्करे राजन्गंगायां पिंडतारके । प्रयागे नृपगोमत्यां भवदामोदराग्रतः

အို မင်းကြီး—ပရဘာသ၊ ပုရှ္ကရ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ရှိ ပိဏ္ဍတာရက၊ ပရယာဂ သို့မဟုတ် ဂိုမတီမြစ်၌ဖြစ်စေ—ဘဝ (ရှီဝ) နှင့် ဒာမောဒရ (ဝိષ્ણု) ဘုရားရှေ့တော်၌ ဤသန့်ရှင်းသော နေရာများကို ပိတೃပူဇာနှင့် တီရ္ထပုဏ္ဏ (တီရ္ထမဟာပုဏ္ဏ) အတွက် ကြေညာထားသည်။

Verse 19

नर्मदादिषु तीर्थेषु कुर्याच्छ्राद्धं नरो यदि । सर्वपापविनिर्मुक्तः पितरो यांति सद्गतिम्

နర్మဒါမြစ်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ၌ လူတစ်ဦးက ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်ကင်းပြီး ဘိုးဘွားတို့သည် သဒ္ဂတိ (ကောင်းမြတ်သော လမ်းခရီး) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 20

संतानमुत्तमं लब्ध्वा भुक्त्वा भोगाननुत्तमान् । दिव्यं विमानमारुह्य प्रान्ते याति सुरालयम्

ကောင်းမြတ်သော သားသမီးအဆက်အနွယ်ကို ရရှိပြီး မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အပျော်အပါးများကို ခံစားပြီးနောက် အဆုံးတွင် ဒေဝဗိမာန်ယာဉ်ကို စီးတက်ကာ နတ်ဘုံ (သုရလယ) သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 21

जातकर्मादियज्ञेषु विवाहे यज्ञकर्मणि । देवप्रतिष्ठाप्रारंभे वृद्धिश्राद्धं प्रकल्पयेत्

မွေးဖွားသက္ကာရများ (jātakarma စသည်)၊ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၊ ယဇ్ఞကర్మများ ပြုလုပ်စဉ်နှင့် နတ်တော်တင်သွင်းတည်ထောင်ခြင်းကို စတင်ရာတွင် တိုးပွားမင်္ဂလာအတွက် ဝೃદ્ધိ-ရှရဒ္ဓ (vṛddhi-śrāddha) ကို စီစဉ်ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 22

तृप्यन्ति देवताः सर्वा स्तृप्यंति पितरो नृणाम् । वृद्धिश्राद्धकृतो गेहे जायते सर्वमंगलम्

ဝૃদ্ধိ-ရှရဒ္ဓ (vṛddhi-śrāddha) ပြုလုပ်ရာတွင် နတ်တော်အားလုံး စိတ်ကျေနပ်ကြပြီး လူတို့၏ ဘိုးဘွားများလည်း ကျေနပ်ကြသည်။ ထိုပွဲကို အိမ်တွင် ပြုလုပ်သောအခါ မင်္ဂလာအကုန်လုံး ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 23

कामः क्रोधश्च लोभश्च मोहो मद्यमदादयः । माया मात्सर्यपैशुन्यमविवेको विचारणा

ကာမ (လိုချင်တပ်မက်မှု)၊ ဒေါသ၊ လောဘ၊ မောဟ (မသိမမြင်မှု)၊ အရက်စသည့်အရာများကြောင့် မူးယစ်ခြင်း၊ လှည့်ဖြားမှု၊ မနာလိုမှု၊ အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ ခွဲခြားသိမြင်မှုမရှိခြင်းနှင့် မှားယွင်းသော ဆင်ခြင်တုံ့ပြန်မှု—ဤအရာတို့သည် ဓမ္မကို တားဆီး၍ သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကို လျော့နည်းစေသော दोष များဖြစ်သည်။

Verse 24

अहंकारो यदृच्छा च चापल्यं लौल्यता नृप । अत्यायासोप्यनायासः प्रमादो द्रोहसाहसम्

အို မင်းကြီး၊ အဟင်္ကာရ (မာန)၊ အလိုလိုဖြစ်သလို လိုက်ခြင်း၊ မတည်ငြိမ်သောစိတ်နှင့် မငြိမ်မသက် လောဘတဏှာ၊ အလွန်အကျွံ ပင်ပန်းအားထုတ်ခြင်းနှင့် အလွန်အမင်း အေးဆေးပျင်းရိခြင်း၊ ပေါ့လျော့မေ့လျော့ခြင်း၊ သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် မဆင်မခြင် ရဲရင့်တက်ကြွခြင်း—ဤအရာတို့သည်လည်း ဓမ္မလမ်းကို ဖျက်ဆီးသော သဘောထားများ ဖြစ်သည်။

Verse 25

आलस्यं दीर्घसूत्रत्वं परदारोपसेवनम् । अल्पाहारो निराहारः शोकश्चौर्यं नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်၊ ပျင်းရိခြင်း၊ အလုပ်ကို ရှည်လျားစွာ ဆွဲဆောင်နှောင့်နှေးခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးနှင့် ဆက်ဆံခြင်း၊ အစားအစာကို မညီမညာ စီမံခြင်း—နည်းလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မစားခြင်းတောင်—ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် ခိုးယူခြင်းတို့သည်လည်း ဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသော အပြစ်အနာအဆာများဟု ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 26

एतान्दोषान्गृहे नित्यं वर्जयन्यदि वर्तते । स नरो मण्डनं भूमेर्देशस्य नगरस्य च

လူတစ်ယောက်သည် မိမိအိမ်ထောင်အတွင်း နေထိုင်လျက် ဤအပြစ်အနာအဆာတို့ကို အမြဲရှောင်ကြဉ်ကာ ကျင့်သုံးနိုင်လျှင်၊ ထိုသူသည် မြေကြီး၏ အလှဆင်တန်ဆာဖြစ်၍ မိမိဒေသနှင့် မိမိမြို့၏ ဂုဏ်တန်ဆာလည်း ဖြစ်လာသည်။

Verse 27

श्रीमान्विद्वान्कुलीनोऽसौ स एव पुरुषोत्तमः । सर्वतीर्थाभिषेकश्च नित्यं तस्य प्रजायते

ထိုသို့သောသူသည် စည်းစိမ်ပြည့်ဝ၍ ပညာရှိကာ မျိုးရိုးဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ ဖြစ်လာသည်—အမှန်တကယ် လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးပင် ဖြစ်၏။ ထိုသူအတွက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများ အားလုံးတွင် ရေချိုးအဘိသေက ခံယူသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်သည် နေ့စဉ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 28

तदा तीर्थफलं सम्यक्त्यक्तदोषस्य जायते । स्नानं सन्ध्या जपो होमः पितृदेवर्षितर्पणम् । श्राद्धं देवस्य पूजा च त्यक्तदोषस्य जायते

ထိုအခါ အပြစ်အနာအဆာတို့ကို စွန့်လွှတ်ပြီးသူအတွက် ဘုရားသန့် တီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်း၏ အကျိုးသည် အမှန်တကယ် ပြည့်စုံစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရေချိုးခြင်း၊ စန္ဓျာဝန္ဒနာ (sandhyā) အခမ်းအနား၊ ဂျပ (japa) မန္တရရွတ်ခြင်း၊ ဟောမ (homa) မီးပူဇော်ခြင်း၊ ပိတೃ၊ ဒေဝ၊ ရ္ဩိတို့အား တర్పဏ ပူဇော်ခြင်း၊ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) နှင့် ဘုရားပူဇော်ခြင်းတို့သည် အပြစ်စွန့်သူအတွက် အကျိုးပေးသည်။

Verse 29

प्रयागे वा कुरुक्षेत्रे सरस्वत्यां च सागरे । गयायां वा रुद्रपदे नरनारायणाश्रमे

ပရာယာဂ (Prayāga) တွင်ဖြစ်စေ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ (Kurukṣetra) တွင်ဖြစ်စေ၊ စရஸဝတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ၌ဖြစ်စေ၊ ဂယာ၌ဖြစ်စေ၊ ရုဒြပဒ (Rudrapada) ၌ဖြစ်စေ၊ နရ-နာရာယဏ အာရှရမ်၌ဖြစ်စေ—

Verse 30

प्रभासे पुष्करे कृष्णे गोमत्यां पिंडतारके । वस्त्रापथे गिरौ पुण्ये तथा दामोदरे नृप

ပရဘာသ (Prabhāsa) တွင်၊ ပုရှ္ကရ (Puṣkara) တွင်၊ ကృష్ణ (မြစ်/တီရ္ထ) တွင်၊ ဂိုမတီ (Gomatī) တွင်၊ ပိဏ္ဍတားရက (Piṇḍatāraka) တွင်၊ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်ရှိ ဝස්တြာပထ (Vastrāpatha) တွင်၊ ထို့အတူ ဒာမောဒရ (Dāmodara) တွင်လည်း၊ အို မင်းကြီး—

Verse 31

भीमेश्वरे नर्मदायां स्कांदे रामेश्वरादिषु । उज्जयिन्यां महाकाले वाराणस्यां च भूर्भुवः

နရ္မဒါ (Narmadā) မြစ်ပေါ်ရှိ ဘီမေရှ္ဝရ (Bhīmeśvara) တွင်၊ စကာန္ဒ-တီရ္ထများ၌၊ ရာမေရှ္ဝရ (Rāmeśvara) စသည့်နေရာများ၌၊ ဥဇ္ဇယိနီ (Ujjayinī) တွင် မဟာကာလ (Mahākāla) ထံ၌၊ နှင့် ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī) တွင်—မြေပြင်နှင့် ကောင်းကင်၏ အလောက—

Verse 32

कालिंद्यां मथुरायां च सकृद्याति नरो यदि । सदोषो मुच्यते दोषैर्ब्रह्महत्यादिभिः कृतैः

လူတစ်ယောက်သည် ကာလိန္ဒီ (ယမုနာ) နှင့် မထုရာသို့ တစ်ကြိမ်တည်းသွားရုံဖြင့်ပင်—အပြစ်အနာအဆာများဖြင့်လည်းကောင်း—ဘရဟ္မဟတ္တျာ (brahmahatyā) ကဲ့သို့သော အလွန်ကြီးမားသည့် အပြစ်များအပါအဝင် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 33

अपि कीटः पतंगो वा पक्षी वा सूकरोऽपि वा । खरोष्ट्रकुंजरा वाजिमृगसिंहसरीसृपाः

ပိုးကောင်ဖြစ်စေ၊ ပိုးမွှားဖြစ်စေ၊ ငှက်ဖြစ်စေ၊ ဝက်တောဖြစ်စေ—မြည်း၊ ကုလားအုတ်၊ ဆင်၊ မြင်း၊ သမင်၊ ခြင်္သေ့နှင့် တွားသွားသတ္တဝါတို့ပင်—

Verse 34

ज्ञानतोऽज्ञानतो राजंस्तेषु स्था नेषु ये मृताः । सर्वे ते पुण्यकर्माणः स्वर्गं भुक्त्वा सुखं बहु

အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုနေရာများ၌ သိလျက်မသိလျက် သေဆုံးသူတို့အားလုံးသည် ကုသိုလ်ကံပြုသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခံစားပြီးနောက် အလွန်များသော သုခကို ရရှိကြ၏။

Verse 35

चतुर्वर्णेषु सर्वे ते जायंते कर्मबंधनात् । कर्मबंधं विहायाशु मुक्तिं यांति नराः पुनः

သူတို့အားလုံးသည် ကံ၏ချည်နှောင်မှုကြောင့် အမျိုးအစားလေးပါးအတွင်း ပြန်လည်မွေးဖွားကြ၏။ ထို့နောက် ကံချည်နှောင်မှုကို အလျင်အမြန် စွန့်လွှတ်ကာ ထိုသူတို့သည် ထပ်မံ၍ မုက္ခတိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရောက်ကြ၏။

Verse 36

मोदंते तीर्थमरणात्स्वर्गभोगावसानतः । संप्राप्य भारते खंडे कर्मभूमिं महोदयम्

တီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ၌ သေဆုံးခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခံစားမှု အဆုံးသတ်သော်၊ ဘာရတဒေသ—ကံပြုရာမြေ (ကర్మဘူမိ) အမြတ်မြတ်—သို့ ရောက်ကာ ဓမ္မကံကောင်းခြင်းကို ထပ်မံ မြှင့်တင်ကြ၏။

Verse 37

अनेकाश्चर्यसंयुक्तं बहुपर्वतमंडितम् । गंगायाः सरितः सर्वाः समुद्रैः सह संगताः

ဤဒေသသည် အံ့ဩဖွယ်ရာ များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်၍ တောင်တန်းများစွာဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ ထို့ပြင် မြစ်များအားလုံး—အထူးသဖြင့် ဂင်္ဂါမြစ်—သည် သမုဒ္ဒရာတို့နှင့် ဆုံစည်းကြသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 38

पदेपदे निधानानि संति तीर्थान्यनेकशः । येषां स्मरणमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ရတနာများရှိသကဲ့သို့ တီရ္ထများလည်း မရေမတွက်ရှိ၏။ ထိုတီရ္ထတို့ကို သတိရရုံမျှဖြင့်ပင် အပြစ်ပေါင်းစုံ ပျက်ကွယ်သွားနိုင်၏။

Verse 39

पातालमार्गा बहवः स्वर्गमार्गश्च दृश्यते । गगने दृश्यते सूर्यो हृदये दृश्यते हरः

ပာတားလောကသို့ သွားရာလမ်းများ များစွာရှိပြီး ကောင်းကင်သို့ သွားရာလမ်းလည်း မြင်ရသည်။ ကောင်းကင်တွင် နေကို မြင်ရသကဲ့သို့၊ နှလုံးအတွင်း၌ ဟရ (ရှီဝ) ကို မြင်ရသည်။

Verse 40

ध्यानेन ज्ञानयोगेन तपसा वचसा गुरोः । सत्येन साहसेनैव दृश्यते भुवनत्रयम्

သမာဓိဖြင့်၊ ဉာဏယောဂဖြင့်၊ တပသဖြင့်၊ ဂုရု၏ အမိန့်စကားဖြင့်၊ ထို့ပြင် သစ္စာနှင့် သတ္တိပြတ်သားမှုဖြင့်—လောကသုံးပါးသည် သိမြင်နိုင်ကာ ပေါ်လွင်လာသည်။

Verse 41

वेदस्मृतिपुराणैश्च ये न पश्यंति भूतलम् । पातालं स्वर्गलोकं च वंचितास्ते नरा इह

ဝေဒ၊ စမృతိ၊ ပုရာဏတို့အားဖြင့်ပင် မြေပြင်လောက၏ အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်သကဲ့သို့ ပာတားလောကနှင့် ကောင်းကင်လောကကိုလည်း မသိမြင်သူတို့သည် ဤနေရာ၌ပင် လှည့်ဖြားခံ၍ ဆုံးရှုံးနေကြသည်။

Verse 42

ये विरज्यंति न स्त्रीषु कामासक्ता विचेतसः । देहोन्यथा वरस्त्रीणामन्यथा तैश्च चिंतितम्

မိန်းမတို့အပေါ် ဝိရာဂျ (မကပ်မငြိ) မဖြစ်နိုင်သူ၊ ကာမစိတ်တွင် ချည်နှောင်၍ စိတ်မတည်ငြိမ်သူတို့အတွက် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အမှန်တရားသည် တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး “အကောင်းဆုံးမိန်းမ” ဟု စိတ်ကူးထားသမျှသည် အခြားတစ်မျိုးဖြစ်နေသည်။

Verse 43

जन्मभूमिषु ते रक्ता जन्यंते जंतवः पुनः । मुक्तिमार्गात्पुनर्भ्रष्टा जायंते पशुयोनिषु

မွေးဖွားရာမြေကို စွဲလမ်းနေသော သတ္တဝါတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားကြသည်။ မုက္ခိလမ်းမှ ထပ်မံလဲကျသဖြင့် တိရစ္ဆာန်ယောနိ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားကြသည်။

Verse 44

धनानि संप्राप्य वराटिकां ये द्विजातिमुख्याय विधाय पूजाम् । यच्छंति नो निर्मलचेतना ये नराधमा दैवहता मृतास्ते

ဥစ္စာရပြီးသော်လည်း တစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ မလှူ၊ အမြတ်တန်သော ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့လည်း ရိုသေဘုဇာ မပြုသူတို့သည် စိတ်မသန့်ရှင်းသော အနိမ့်လူများ ဖြစ်၍ ကံကြမ္မာက ထိုးနှက်သဖြင့် သေဆုံးကြ၏။

Verse 45

देहं सुपुष्टं विजरं च यौवनं लब्ध्वा न गंगादिषु यांति ये नराः । माता पिता नो न सुतो न बांधवो भार्या स्वसा नो दुहिता न विद्यते

ကိုယ်ခန္ဓာပြည့်ဝ၍ ယောဝနအားကောင်းသော်လည်း ဂင်္ဂါမြစ်စသည့် သန့်ရှင်းသော ရေတိရ္ထများသို့ မသွားသူတို့အတွက် မိခင်မရှိ၊ ဖခင်မရှိ၊ သားမရှိ၊ ဆွေမျိုးမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မယားမရှိ၊ အစ်မ/ညီမမရှိ၊ သမီးမရှိဟူသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 46

एकस्तु यो याति कथं न क्लिश्यते मूर्खो न जानाति भवं महेश्वरम् । स्नात्वा न पश्यंति हरं महेश्वरं दैवेन ते वै मुषिता नराधमाः

တစ်ယောက်တည်း သွားသူသည် ဘယ်လိုမှ မပင်ပန်းနိုင်ပါမည်နည်း။ မိုက်မဲသူသည် ဘဝ (Bhava) အမဟာဣश्वरကို မသိမမြင်။ တိရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးသော်လည်း ဟရ (Hara) မဟေရှဝရကို မမြင်ကြ—ကံကြမ္မာကြောင့် ထိုအနိမ့်လူတို့သည် လမ်းမှားစေခံရ၍ မှန်ကန်သော ဉာဏ်ကို လုယူခံရကြ၏။