Adhyaya 10

Verse 1

पार्वत्युवाच । अहो तीर्थस्य माहात्म्यं गिरे रैवतकस्य च । भवस्य देवदेवस्य तथा वस्त्रापथस्य च

ပါဝတီမိခင်က မိန့်တော်မူ၏ — «အဟို! ဤတီရ္ထ၏ မဟာမင်္ဂလာဂုဏ်၊ ရိုင်ဝတကတောင်၏ ဂုဏ်၊ ဒေဝဒေဝဖြစ်သော ဘဝ(ရှီဝ)၏ ဂုဏ်နှင့် ဝஸ္တြာပထ၏ ဂုဏ်လည်း အလွန်ကြီးမြတ်လှ၏»။

Verse 2

गंगा सरस्वती चैव गोमती नर्मदा नदी । स्वर्णरेखाजले सर्वास्तथा ब्रह्मा सवासवः

ဂင်္ဂါ၊ သရസ്വတီ၊ ဂိုမတီနှင့် နရမဒါမြစ်တို့—အားလုံးသည် စွဝဏ္ဏရေးခါ၏ ရေထဲ၌ တည်ရှိကြ၏။ ထို့အပြင် ဘြဟ္မာနှင့် အင်္ဒြာလည်း ထိုရေ၌ ရှိကြ၏။

Verse 3

ब्रह्मेन्द्र विष्णुमुख्यानां देवानां शंकरस्य च । वासो विरचितस्तत्र यावद्ब्रह्मदिनं भवेत्

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာ၊ အင်္ဒြာ၊ ဗိṣṇုနှင့် အခြား အဓိကဒေဝတားတို့အတွက်၊ ထို့ပြင် ရှင်ကရ(ရှီဝ)အတွက်ပါ အဝတ်အထည်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ဘြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တည်း (ကောစ्मिकကာလ) တိုင်အောင် တည်တံ့စေ၏။

Verse 4

क्षेत्रतीर्थप्रभावं च प्रसादात्तव शंकर । श्रुतं सविस्तरं सर्वमिदं त्वदुदितं मया

အို ရှင်ကရ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤကွင်းမြေသန့်ရှင်းရာ (က்ஷೇತ್ರ) နှင့် တီရ္ထများ၏ အာနုဘော်ကို အပြည့်အစုံ အသေးစိတ်အားလုံးကို—သင်မိန့်တော်မူသမျှကို—ကျွန်ုပ် ကြားနာရပါပြီ။

Verse 5

महेश्वर प्रभो ब्रूहि किं चकार जनेश्वरः । भोजराजो मृगीं प्राप्य स च सारस्वतो मुनिः

အို မဟေရှ္ဝရ၊ အရှင်ဘုရား၊ မိန့်ကြားပါ—လူတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော ဘောဇရာဇာသည် မိဂီ(မိန်းမသမင်)ကို ရပြီးနောက် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် သာရസ്വတ မုနိသည် ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 6

ईश्वर उवाच । तासु सर्वासु नारीषु रूपौदार्यगुणाधिका । नित्यं प्रमुदिता शांता नित्यं मंगलकारिका

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုမိန်းမတို့အနက် သူမသည် အလှအပ၊ ရက်ရောမှုနှင့် သီလဂုဏ်တို့၌ ထူးချွန်လွန်ကဲ၍ အမြဲပျော်ရွှင်၊ ငြိမ်းချမ်းကာ မင်္ဂလာကို အမြဲဖန်တီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 7

माता स्वसा सखी पुत्री स्त्रीषु संबन्धवर्धनी । पिता भ्राता गुरुः पुत्रः पुरुषेषु तथा कृतः

မိန်းမတို့အကြား၌ သူမသည် ဆက်နွယ်မှုကို တိုးပွားစေသူဖြစ်၍ မိခင်၊ အစ်မ/ညီမ၊ မိတ်ဆွေ၊ သမီးအဖြစ် ရှိ၏။ ယောက်ျားတို့အကြား၌လည်း ထိုနည်းတူ ဖခင်၊ အစ်ကို/ညီကို၊ ဆရာ၊ သားအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 8

एवं गुणवतीं भार्यां प्राप्य हृष्टो जनेश्वरः । सारस्वतं मुनिं स्तुत्वा राजा वचनमब्रवीत्

ဤသို့ သီလဂုဏ်ပြည့်ဝသော ဇနီးကို ရရှိသဖြင့် ဘုရင်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ ထို့နောက် စာရသ္ဝတ မုနိကို ချီးမွမ်းပြီး စကားတော်ကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 9

राजोवाच । ब्रह्मा विष्णुर्हरः सूर्य इन्द्रोऽग्निर्मरुतां गणः । ब्रह्मचर्येण तपसा त्वया सन्तोषिताः प्रभो

ဘုရင် မိန့်တော်မူသည်။ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ဟရ၊ နေမင်း၊ အိန္ဒြ၊ အဂ္နိနှင့် မရုတ်တို့၏ အစုအဖွဲ့တို့သည် သခင်၏ ဗြဟ္မစရိယာနှင့် တပသဖြင့် ကျေနပ်ပျော်ရွှင်ကြပါပြီ၊ အရှင်။

Verse 10

दैवतं परमं मे त्वं पिता माता गुरुः प्रभुः । येन जन्मांतरं सर्वं प्रत्यक्षं कथितं मम

သခင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဒေဝတာဖြစ်၍ ဖခင်၊ မိခင်၊ ဆရာနှင့် အရှင်ဖြစ်၏။ သခင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အတိတ်ဘဝ အားလုံးကို မျက်မြင်ကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ ပြောကြားခံရ၏။

Verse 11

सुराष्ट्रदेशो विख्यातो गिरी रैवतको महान् । भवः स्वयंभूर्भगवान्क्षेत्रे वस्त्रापथे श्रुतः

သုရာဋ္ဌရဒေသသည် ထင်ရှားကျော်ကြား၍ ရိုင်ဝတက မဟာတောင်လည်း ဂုဏ်သတင်းကြီး၏။ ဝတ္စရာပထ သန့်ရှင်းကွင်း၌ ဘဂဝန် ဘဝ (ရှီဝ) သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော စွဝယံဘူ ဟု ကြားသိရ၏။

Verse 12

उज्जयंतगिरेर्मूर्ध्नि गौरीस्कन्दगणेश्वराः । भावयंतो भवं सर्वे संस्थिता ब्रह्मवासरम्

ဩဇ္ဇယံတ တောင်ထိပ်ပေါ်၌ ဂေါရီ၊ စကန္ဒ၊ ဂဏေရှ နှင့် အပေါင်းအပါများအားလုံးတို့သည် ဘဝ (ရှီဝ) ကို စိတ်တည်၍ ပူဇော်ကာ ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့တစ်ည တစ်ပတ်လုံး နေထိုင်ကြ၏။

Verse 13

वामनो नगरं स्थाप्य शिवं सिद्धेश्वरं प्रति । जित्वा दैत्यं बलिं बद्ध्वा स्वयं रैवतके स्थितः

ဝာမနသည် မြို့တစ်မြို့ကို တည်ထောင်ပြီး စိဝကို စိဒ္ဓေရှွရ အဖြစ်သို့ မျက်နှာမူ၏။ ဒေဝတၱ ဘလိ ကို အနိုင်ယူကာ ချည်နှောင်ပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် ရိုင်ဝတက တောင်ပေါ်၌ နေထိုင်လာ၏။

Verse 14

इत्येतत्सर्वमाश्चर्यं जीवद्भिर्यदि दृश्यते । तीर्थयात्राविधानेन भवो वस्त्रापथे हरिः

ဤသို့ အံ့ဩဖွယ်အရာအားလုံးကို အသက်ရှိသူတို့ မြင်တွေ့ရသည်မှာ တီရ္ထယာထရာ စည်းကမ်းကို မှန်ကန်စွာ လိုက်နာခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝတ္စရာပထ၌ ဘဝ (ရှီဝ) သည် အမှန်တကယ် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ဖြစ်၏။

Verse 15

त्यक्त्वा राज्यं प्रियान्पुत्रान्पत्त्यश्वरथकुञ्जरान् । पुत्रं राज्ये प्रतिष्ठाप्य गन्तव्यं निश्चितं मया

ကျွန်ုပ်သည် နိုင်ငံတော်ကို စွန့်လွှတ်၍ ချစ်မြတ်နိုးသော သားများ၊ ခြေလျင်တပ်၊ မြင်း၊ ရထား၊ ဆင်တို့ကိုလည်း စွန့်ပယ်မည်။ သားကို ထီးနန်း၌ တင်ထားပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။

Verse 16

त्वत्प्रसादाच्छ्रुतं सर्वं गम्यते यदि दृश्यते । तीर्थयात्राविधानेन भवो वस्त्रापथे हरिः

သင်၏ကရုဏာကြောင့် အားလုံးကို ကြားသိပြီးပြီ။ အကယ်၍ တကယ်ရောက်နိုင်၍ မြင်နိုင်လျှင်၊ တီရ္ထယာတရာ၏ စည်းကမ်းတရားအတိုင်း—ဝஸ္တရာပထ၌ ဘဝ (ရှီဝ) သည် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) ဖြစ်၏။

Verse 17

सूर्यलोकं सोमलोकमिंद्रलोकं हरेः पुरम् । ब्रह्मलोकमतिक्रम्य यास्येऽहं शिवमंदिरम्

နေမင်းလောက၊ လလောက၊ အိန္ဒြလောကနှင့် ဟရီ၏ မြို့တော်ကိုပါ ကျော်လွန်၍၊ ထို့ပြင် ဘြဟ္မာလောကကိုလည်း လွန်ကဲကာ၊ ငါသည် ရှီဝ၏ မန္ဒိရ-အာဝါသသို့ သွားမည်။

Verse 18

श्रुत्वा हि वाक्यं विविधं नरेन्द्रात्प्रहृष्टरोमा स मुनिर्बभूव । जिज्ञासमानो हि नृपस्य सर्वं निवारयामास मुनिर्नरेन्द्रम्

ဘုရင်၏ အမျိုးမျိုးသော စကားကို ကြားသော် မုနိသည် အလွန်ပီတိဖြစ်၍ ဆံပင်ထောင်လျက် ဖြစ်လာ၏။ သို့သော် ဘုရင်၏ အလိုတော်ကို အစုံအလင် သိလိုသဖြင့် မုနိသည် မဟာဘုရင်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစား하였다။

Verse 19

सारस्वत उवाच । गृहेऽपि देवा हरविष्णुमुख्या जलानि दर्भा नृपते तिलाश्च । अनेकदेशांतरदर्शनार्थं मनो निवार्यं नृपते त्वयेति

သာရသ္ဝတ မိန့်သည်—အို ဘုရင်၊ အိမ်၌ပင် နတ်များသည် ရှိကြ၏၊ အထူးသဖြင့် ဟရ (ရှီဝ) နှင့် ဝိෂ္ဏု။ ထို့ပြင် ရေ၊ ဒರ್ಭမြက်၊ နှမ်းစေ့တို့လည်း ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဘုရင်၊ နိုင်ငံအမျိုးမျိုးကို မြင်လိုသည့်အတွက် အပြင်သို့ ပြေးသွားသော စိတ်ကို သင် ထိန်းချုပ်လော့။