Adhyaya 1

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते संप्रवक्ष्यामि क्षेत्रगर्भं महोदयम् । तद्वस्त्रापथमाहात्म्यं यत्र रैवतको गिरिः

ဣရှ္ဝရက ပြောတော်မူ၏—ယခု သင်တို့အား က္ရှેત્ર၏ အတွင်းနှလုံးသားတည်းဟူသော နက်ရှိုင်း၍ မဟာမင်္ဂလာသော အကြောင်းအရာကို အပြည့်အစုံ ဟောပြမည်။ ထိုသည်ကား ရဲဝတက တောင်တည်ရှိရာ ဝஸ္တရာပထ၏ မဟာတ္မ្យ ဖြစ်၏။

Verse 2

दामोदरं रैवतके भवं वस्त्रापथे तथा । एतद्रैवतकं क्षेत्रं वस्त्रापथमिति स्मृतम्

ရဲဝတက၌ ဒာမောဒရ တည်ရှိတော်မူ၏၊ ဝஸ္တရာပထ၌လည်း ဘဝ (ရှီဝ) တည်ရှိတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤ ရဲဝတက က္ရှેત્રကို «ဝஸ္တရာပထ» ဟူ၍ မှတ်သားကြ၏။

Verse 3

सुवर्णरेवा यत्रस्था नदी पातकनाशनी । यत्र साक्षात्स्थितः कृष्णो दामोदर इति स्मृतः

ထိုနေရာ၌ အပြစ်ပယ်ဖျက်သော သုဝဏ္ဏရေဝါ မြစ် စီးဆင်း၏။ ထိုနေရာ၌ ကృష్ణဘုရားသည် ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် တည်ရှိ၍ «ဒာမောဒရ» ဟူ၍ မှတ်ယူကြ၏။

Verse 4

यत्र स्थितं मृगीकुण्डं महापातकनाशनम् । सकृच्छ्राद्धे कृते यत्र कल्पकोटिसहस्रकम् । पितॄणां जायते तृप्तिरपुनर्भवकांक्षिणी

ထိုနေရာ၌ မဟာအပြစ်များကိုပါ ဖျက်ဆီးနိုင်သော မೃဂီကுண္ဍ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓကို တစ်ကြိမ်သာ ပြုလုပ်လျှင်ပင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် ကပ္ပကုဋိထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် တူသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရ၍ နောက်တဖန် မွေးဖွားခြင်းကို မလိုလားတော့ကြ၏။

Verse 5

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि दामोदरमहोदयम् । क्षेत्रगर्भस्य माहात्म्यं कर्णिकारूपसंस्थितम्

ဒေဝီက ဆို၏။ အရှင်ဘုရား၊ ဒာမောဒရ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။ ထို့ပြင် က్షೇತ್ರ၏ အတွင်းအနှစ်သာရ မဟာတ္မိယကို ကဏ္ဏိကာ (ကြာပန်းအလယ်အမြစ်) ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် တည်ရှိသကဲ့သို့လည်း ရှင်းပြပါ။

Verse 6

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि दामोदरहरिं प्रति । इतिहासं पुराख्यातमृषिभिः कल्पवासिभिः

ဣශ්ဝရက ဆို၏။ နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ ဒာမောဒရ-ဟရိနှင့် ပတ်သက်သော ရှေးဟောင်းအတ္ထုပ္ပတ္တိကို ငါပြောမည်။ ထိုအကြောင်းကို ကပ္ပကာလများတစ်လျှောက် နေထိုင်ခဲ့သော ရှင်ရသေ့များက ရှေးကတည်းက ကြေညာခဲ့ကြ၏။

Verse 7

गंगातीरे शुभे रम्ये पुण्ये जनपदाकुले । ऋषिभिः सेविते नित्यं स्वर्गमार्गप्रदे ध्रुवम्

ဂင်္ဂါမြစ်၏ မင်္ဂလာရှိ၍ လှပသန့်ရှင်းသော ကမ်းပါးပေါ်တွင် လူနေအရပ်များဖြင့် စည်ကား၏။ ထိုနေရာကို ရသေ့များက အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်ကြပြီး ကောင်းကင်လမ်းကို မလွဲမသွေ ပေးစွမ်း၏။

Verse 8

तत्र ज्ञानविदो विप्रा यजंति विविधैर्मखैः । ऋषयः सांख्ययोगेन दानेनैवेतरे जनाः

ထိုနေရာ၌ ဓမ္မဗေဒကိုကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများသည် မျိုးစုံသော ယဇ္ဉပူဇာများဖြင့် ယဇ္ဉပြုကြ၏။ ရှိများသည် စာံခ္ယနှင့် ယောဂဖြင့် လမ်းလျှောက်ကြပြီး အခြားသူများသည် ဒါနဖြင့် ကုသိုလ်ပြုကြ၏။

Verse 9

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा स्वर्गमभीप्सवः । सेवंते तज्जलं दिव्यं देवानामपि दुर्लभम्

ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှူဒြ—ကောင်းကင်ဘုံကိုလိုလားသူတို့သည်—နတ်တို့အတွက်တောင် ရခက်ခဲသော ထိုဒိဗ္ဗရေကို အားကိုး၍ သွားရောက်သုံးစွဲကြ၏။

Verse 10

तत्र राजा गजोनाम बली सर्वजनाधिपः । गंगाजलाभिषेकार्थं त्यक्वा राज्यं जगाम ह

ထိုနေရာ၌ လူအပေါင်းတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော အင်အားကြီးမားသည့် ဂဇာအမည်ရှိ ဘုရင်တစ်ပါးရှိ၏။ ဂင်္ဂါရေဖြင့် အဘိသေကခံယူရန် ရည်ရွယ်ကာ နိုင်ငံတော်ကို စွန့်၍ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 11

भार्या तस्य सती साध्वी पुत्रिणी रूपसंयुता । साऽप्ययात्सह तेनैव भर्त्रा वै भर्तृवत्सला

သူ၏ မယားသည် သီလရှင်စတီ၊ သာဓုသဘောရှိ၍ သားသမီးရှိကာ အလှအပနှင့်ပြည့်စုံ၏။ ထိုမယားသည်လည်း ခင်ပွန်းကိုချစ်မြတ်နိုးသဖြင့် ထိုခင်ပွန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 12

संगता नाम नाम्ना च दक्षा दाक्षायणी यथा । एवं निवसतोस्तत्र वर्षाणामयुतं गतम्

သူမ၏ အမည်မှာ သင်္ဂတာ ဖြစ်၍ ဒက္ခ၏ သမီး ဒက္ခာယဏီကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်သူ ဖြစ်၏။ ထိုနှစ်ဦး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်စဉ် အနှစ်တစ်သောင်း ကုန်လွန်သွား၏။

Verse 13

आजगाम ऋषिस्तत्र भद्रोनाम महायशाः । सहितो बहुभिर्विप्रैर्जपहोमपरायणैः

ထိုအခါ အလွန်ကျော်ကြားသော “ဘဒ္ဒရ” ဟူသော ရှင်ရသီတော်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍၊ ဂျပနှင့် ဟောမကို အဓိကထားသော ဗြာဟ္မဏများ အများအပြားနှင့်အတူ လိုက်ပါလာ၏။

Verse 14

त्यक्त्वा संसारमार्गं तु स्वर्गमार्गजिगीषवः । गंगानिषेवणं कृत्वा स्फोटयित्वाऽत्मजं मलम्

သူတို့သည် သံသရာလမ်းကို စွန့်လွှတ်၍ ကောင်းကင်လမ်းကို ရယူလိုစိတ်ဖြင့်၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဘာဝနာဖြင့် ဆည်းကပ်ကာ ကိုယ်မှ ပေါက်ဖွားသော အညစ်အကြေးကို ဖယ်ရှားပစ်ကြ၏။

Verse 15

जलं दत्त्वा तु भूतेभ्यः पूजयित्वा जनार्द्दनम् । यावद्यांति नदीतीर ऋषयो भद्रकादयः । तावत्पश्यंति राजानं गजं वरगजोपमम्

သတ္တဝါတို့အား ရေကို ပူဇော်လှူဒါန်းပြီး၊ ဇနာရ္ဒနကို ပူဇော်ကန်တော့ကာ၊ ဘဒ္ဒရတို့ ဦးဆောင်သော ရသီတော်များသည် မြစ်ကမ်းသို့ သွားရာတွင်၊ အထွတ်အထိပ် ဆင်တော်ကဲ့သို့ ထင်ရှားတင့်တယ်သော “ဂဇ” မင်းကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 16

तेनैव दृष्टा मुनयो राज्ञा निहतकल्मषाः । सप्तर्षयो यथा स्वर्गे सुरराजेन धीमता

အပြစ်အညစ်ကင်းစင်သွားသော ထိုမင်းသည် မုနိတော်များကို မြင်တွေ့၏—ကောင်းကင်တွင် ဉာဏ်ပညာရှိသော နတ်မင်းကြီး အင်္ဒြာက သတ္တရသီတို့ကို မြင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 17

तमृषिं स च संप्रेक्ष्य पदानि दश पंच च । आगच्छन्त्वत्र पूजार्हा भवतो मम मन्दिरम्

ထိုရသီတော်ကို မြင်လျှင် မင်းသည် ခြေလှမ်း ဆယ့်ငါး လှမ်း ရှေ့တိုး၍ ဆို၏—“ဤနေရာသို့ ကြွလာကြပါ၊ ပူဇော်ထိုက်သော အရှင်တို့၊ ကျွန်ုပ်၏ နန်းတော်သို့ ကြွပါ” ဟု။

Verse 18

पश्यंतु संगतां सर्वे मम भार्यां यशस्विनीम् । तस्याः पूजां समादाय यो मार्गो मनसि स्थितः

အားလုံးတို့သည် ငါ၏ ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဇနီး စင်္ဂတာကို ကြည့်ရှုကြပါစေ။ သူမ၏ ပူဇော်မှုကို လေးစားစွာ လက်ခံပြီးနောက်၊ စိတ်၌ တည်ထားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်လျှောက်ကြလော့။

Verse 19

तं गच्छध्वं महाभागाः पुण्याः पुण्यमभीप्सवः । एवमुक्तास्तु ते राज्ञा ऋषयः कौतुकान्विताः । आजग्मुर्मंदिरं शुभ्रं पुरंदरपुरोपमम्

မဟာဘဂါတို့၊ ကုသိုလ်ကို လိုလားသော သန့်ရှင်းသူတို့၊ ထိုနေရာသို့ သွားကြလော့။ ရာဇာက ဤသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြည့်ဝသော ရှင်ရသီတို့သည် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) ၏ မြို့တော်နှင့် ဆင်တူသည့် တောက်ပဖြူစင်သော မဟာမန်ဒိရသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 20

आसनानि विचित्राणि दत्त्वा तेषां मनस्विनी । संगता राजराजेन सार्द्धमग्रे व्यवस्थिता

ပညာရှိ၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသော စင်္ဂတာသည် သူတို့အား အလှပဆုံး အမျိုးမျိုးသော အာသနများကို ပေးအပ်လျက်၊ ထို့နောက် ရာဇာတို့၏ ရာဇာနှင့်အတူ ရှေ့ဘက်၌ နေရာယူရပ်တည်하였다။

Verse 21

कृत्वा करपुटं राजा ऋषीणां पुण्यकर्मणाम् । बभाषे वचनं राजा भद्रो भद्रं सुसंगतम्

ရာဇာသည် ကုသိုလ်ကံပြုသော ရှင်ရသီတို့ရှေ့၌ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေကန်တော့ကာ၊ သင့်လျော်၍ မင်္ဂလာရှိသော စကားကို အချိန်နှင့်အညီ ကောင်းစွာ ပြောကြား하였다။

Verse 22

वसुधा वसुसंपूर्णा मंडिता नगरी पुरी । पर्वतैश्च समुद्रैश्च सरिद्भिश्च सरोवरैः

ရတနာဓနအပြည့်ဖြစ်သော မြေကြီးသည် ထိုမြို့ကို အလှဆင်ကာ တောင်တန်းများ၊ သမုဒ္ဒရာများ၊ မြစ်များနှင့် ကန်အိုင်များဖြင့် တင့်တယ်စေ하였다။

Verse 23

ग्रामैश्चतुष्पथैर्घोरैर्गोकुलैराकुलीकृता । नररत्नैरश्वरत्नैर्गजरत्नैस्तु संकुला

ထိုနေရာသည် ရွာများနှင့် လူစည်ကားသော လမ်းဆုံကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍၊ နွားထိန်းရွာများကြောင့်လည်း အလွန်လှုပ်ရှားစည်ကားသည်။ ထို့ပြင် “လူရတနာ” များ၊ မြင်းကောင်းများနှင့် အံ့ဖွယ်ဆင်များဖြင့်လည်း ထူထပ်နေ၏။

Verse 24

दुस्त्यजा भोगभोक्तृणां परं ज्ञानमजानताम् । संसारेऽत्र महाघोरे पुनरावृत्तिकारिणि

အာရုံပျော်ရွှင်မှုကိုသာ စားသုံးခံစား၍ အမြင့်ဆုံးသော ဉာဏ်ပညာကို မသိသူတို့အတွက်၊ ဤကြောက်မက်ဖွယ် သံသရာသည် စွန့်လွှတ်ရန် အလွန်ခက်ကာ၊ ထပ်မံပြန်လည်မွေးဖွားစေတတ်၏။

Verse 25

पतंति पुरुषा भद्र पत्राणीव पुनःपुनः । कृतेन येन विप्रेंद्र स्वर्गं प्राप्नोति निर्मलम् । दानेन तपसा चैव तत्त्वमा चक्ष्व सुव्रत

လူတို့သည် အို ဘဒ္ဒရ၊ အရွက်များကဲ့သို့ ထပ်ခါထပ်ခါ ကျရောက်ကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်၊ မည်သည့်ကောင်းမှုကြောင့် သန့်ရှင်းမလွဲသော သွဝဂ္ဂကို ရနိုင်သနည်း။ အို ကောင်းမြတ်သော ဝရတရှိသူ၊ ဒါနနှင့် တပသဖြင့် အမှန်တရားကို ငါ့အား ပြောကြားပါ။

Verse 26

भद्र उवाच । तीर्थानि तोयपूर्णानि देवाः पाषाणमृन्मयाः । आत्मस्थं ये न पश्यंति ते न पश्यंति तत्परम्

ဘဒ္ဒရက ပြောသည်။ “တီရ္ထများသည် ရေဖြင့်ပြည့်သော ရေမျှသာ၊ ဒေဝတားတို့သည် ကျောက် သို့မဟုတ် မြေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုမျှသာ။ အတ္တမ၌ တည်ရှိသော အမြင့်ဆုံးကို မမြင်သူတို့သည် အမြင့်ဆုံးကို အမှန်တကယ် မမြင်ကြ။”

Verse 27

संति तीर्थान्यनेकानि पुण्यान्यायतनानि च । पुण्यतोया पवित्रश्च सरितः सागरास्तथा । बहुपुण्यप्रदा पृथ्वी स्थानेस्थाने पदेपदे

တီရ္ထများလည်း များစွာရှိ၍၊ သန့်ရှင်းသော ဘုရားကျောင်းအာရုံများလည်း များစွာရှိသည်။ မြစ်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများလည်း သန့်စင်ပေးတတ်၍၊ ၎င်းတို့၏ ရေသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝ၏။ မြေကြီးသည်လည်း နေရာတိုင်း၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ကုသိုလ်အလွန်များစွာ ပေးတတ်၏။

Verse 28

यद्यस्ति तव राजेंद्र ज्ञानं ज्ञानवतां वर । विष्णुं जिष्णुं हृषीकेशं शंखिनं गदिनं तथा

အကယ်၍ သင်၌ အမှန်တကယ် ဉာဏ်ပညာရှိပါက၊ အို မင်းတို့၏မင်း၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဗိဿနုကို သိလော့၊ အောင်မြင်သူ (Jishṇu) ဟ္ရိရှီကေရှ၊ သင်္ခကိုင်သူနှင့် ဂဒါကိုင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 29

चतुर्भुजं महाबाहुं प्रभासे दैत्यसूदनम् । वाराहं वामनं चैव नारसिंहं बलार्जुनम्

လက်လေးဖက်ရှိ၍ လက်မောင်းကြီးမားသော မဟာဗာဟု၊ ပရဘာသ၌ ဒೈတျသတ်သူ—ဗာရာဟ၊ ဝာမန နှင့် နာရာစിംဟ၊ အင်အားကြီးသော သူရဲကောင်း (အာర్జုနကဲ့သို့) ဟူ၍ သိလော့။

Verse 30

रामं रामं च रामं च पुरुषोत्तममेव च । पुंडरीकेक्षणं चैव गदापाणिं तथैव च

«ရာမ—ရာမ—ရာမ ဟူ၍ သတိရကာ ချီးမွမ်းလော့; ထို့ပြင် ပုရုရှောတ္တမ၊ ကြာပန်းမျက်စိရှင်၊ လက်၌ ဂဒါကိုင်တော်မူသော အရှင်ကိုလည်း»။

Verse 31

राघवं शक्रदमनं गोविंदं बहुपुण्यदम् । जयं च भूधरं चैव देवदेवं जनार्द्दनम्

«ရာဃဝ၊ အင်ဒြကို နှိမ်နင်းသူ၊ ဂိုဝိန္ဒ—ပုဏ္ဏာများစွာ ပေးတော်မူသူ၊ ဂျယ၊ မြေကို ထမ်းဆောင်သူ၊ ဒေဝဒေဝ၊ နှင့် ဇနာရ္ဒန ကို သတိရလော့»။

Verse 32

सुरोत्तमं श्रीधरं च हरिं योगीश्वरं तथा । कपिलेशं भूतनाथं श्वेतद्वीपपतिं हरिम्

«ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သရီဓရ၊ ဟရီ၊ ယောဂီတို့၏ အရှင်၊ ကပိလေရှ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ နှင့် ဟရီ—ရှွေတဒွီပ၏ အုပ်စိုးရှင်ကို သတိရလော့»။

Verse 33

बदर्याश्रमवासौ च नरनारायणौ तथा । पद्मनाभं सुनाभं च हयग्रीवं विशां पते

(အောက်မေ့ရမည်) ဘဒရီအာရှရမ၌ နေထိုင်သော နရနှင့် နာရာယဏ; ပဒ္မနာဘ; စုနာဘ; နှင့် ဟယဂရီဝ—အို လူမျိုးတို့၏ အရှင်။

Verse 34

द्विजनाथं धरानाथं खड्गपाणिं तथैव च । दामोदरं जलावासं सर्वपापहरं हरिम्

(အောက်မေ့ရမည်) ဒွိဇတို့၏ အရှင်; မြေကြီး၏ အရှင်; ဓားကိုင်တော်; ဒာမောဒရ; ရေထဲ၌ နေရာတော်ရှိသူ; နှင့် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသော ဟရီ။

Verse 35

एतान्येव हि स्थानानि देवदेवस्य चक्रिणः । गच्छते यत्र तत्रैव मुच्यते सर्वपातकैः

အမှန်တကယ် ဤတို့သည် ဒေဝဒေဝ ချက္ကရကိုင်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နေရာများပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ သွားရောက်ရာနေရာတိုင်း၌ပင် အပြစ်ကြီးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 36

गंगा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती । दृषद्वती गोमती च तापी कावेरिणी तथा

ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာ၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ စရஸဝတီ; ဒೃષဒ္ဝတီနှင့် ဂೋမတီ; တာပီနှင့် ထို့အတူ ကာဝေရီ။

Verse 37

नर्मदा शर्मदा चैव नदी गोदावरी तथा । शतद्रुश्च तथा विंध्या पयोष्णी वरदा तथा

နర్మဒါနှင့် ရှರ್ಮဒါ၊ ထို့ပြင် ဂೋದာဝရီ မြစ်; ရှတဒြုနှင့် ထို့အတူ ဝိန္ဓျာ မြစ်; ပယောಷ္ဏီနှင့် ဝရဒါလည်း ဖြစ်၏။

Verse 38

चर्मण्वती च सरयूर्गंडकी चंडपापहा । चंद्रभागा विपाशा च शोणश्चैव पुनःपुनः

ချာမဏ္ဝတီနှင့် စရယူး၊ ဂဏ္ဍကီ—အပြစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖျက်ဆီးသူ၊ စန္ဒြဘာဂါ၊ ဝိပါသာ နှင့် ရှိုးဏာတို့ကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 39

एताश्चान्याश्च बहवो हिमवत्प्रभवाः शुभाः । तासु स्नातो नरः स्वर्गं याति पातकवर्जितः

ဤမြစ်များနှင့် ဟိမဝတ်မှ ပေါက်ဖွားသော မင်္ဂလာမြစ်များ အများအပြားတို့၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် အပြစ်ကင်းစင်၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။

Verse 40

वनानि नंदनादीनि पर्वता मंदरादयः । नामोच्चारेण येषां हि पापं याति रसातले

နန္ဒနာစသော တောများ၊ မန္ဒရာစသော တောင်များ—၎င်းတို့၏ အမည်ကိုသာ ထုတ်ဆိုလျှင်ပင် အပြစ်သည် အောက်လောက၏ အနက်ရှိုင်းသို့ ကျရောက်သွား၏။

Verse 41

गज उवाच । भद्रं हि भाषितं भद्र आख्यानममृतोपमम् । पृच्छामि सर्वधर्मज्ञ त्वामहं किंचिदेव हि

ဂဇာက ပြော၏—“အို ဘဒ္ဒရ၊ သင်ပြောသောစကားသည် မင်္ဂလာရှိ၏၊ ဤအကြောင်းအရာသည် အမရိတကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အို ဓမ္မအားလုံးကို သိသူ၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား နည်းနည်း ထပ်မံ မေးလို၏။”

Verse 42

यस्मिन्मासे दिने यस्मिंस्तीर्थे यस्मिन्क्रमान्नरैः । अक्षयं सेव्यते स्वर्गस्तन्ममाचक्ष्व सुव्रत

မည်သည့်လတွင်၊ မည်သည့်နေ့တွင်၊ မည်သည့် တီရ္ထ၌၊ လူတို့က မည်သည့် အကျင့်အကြံဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကျိုးသည် ‘မကုန်ခန်း’ ဖြစ်သနည်း။ အို ကောင်းမြတ်သော ဝတ္တရားရှိသူ၊ ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။

Verse 43

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । अक्षयो येन वै स्वर्गस्तन्मे गदितुमर्हसि

ရေချိုးခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း၊ မီးပူဇော်ဟောမ၊ ဝေဒစာပေသင်ယူခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားကို ပူဇော်ခြင်း—ဤတို့အနက် မည်သည့်အရာကြောင့် ကောင်းကျိုးမကုန်သော ကောင်းကင်ဆုလာဘ် ရရှိသနည်း။ ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။

Verse 44

भद्र उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल कथां कथयतो मम । यां श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरो नरवरोत्तम

ဘဒ္ဒရက ပြောသည်။ “အို မင်းတို့အနက် ကျားတော်၊ ငါပြောမည့် အကြောင်းအရာကို နားထောင်ပါ။ ဤကို ကြားသော် လူသည် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်မည်၊ အို လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။”

Verse 45

ऋषीणां कथितं पूर्वं नारदेन महात्मना

အတိတ်ကာလ၌ မဟာအတ္တမ နာရဒက ဤအကြောင်းကို ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့အား ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 46

एवं पृष्टश्च तैः सर्वैर्नारदो मुनिसत्तमः । कथयामास संहृष्टो मेघदुदुभिनिस्वनैः

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးက မေးမြန်းသဖြင့် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး နာရဒသည် ဝမ်းမြောက်စွာ စတင်ပြောကြားလေ၏၊ မိုးတိမ်ဒုဒုဘီတီးသံကဲ့သို့ ထွက်သံမြည်ဟုန်နှင့်။

Verse 47

रम्ये हिमवतः पृष्ठे समवाये मया श्रुतम् । तदहं तव वक्ष्यामि श्रोतुकामं नरर्षभ

ဟိမဝန္တတောင်တန်း၏ လှပသော တောင်စောင်းပေါ်ရှိ စည်းဝေးပွဲ၌ ငါ ဤကို ကြားခဲ့သည်။ ယခု နားထောင်လိုသော သင်အား ငါ ပြောမည်၊ အို လူတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ သန်မာသူ။

Verse 48

तीर्थान्येव हि सर्वाणि पुनरावर्त्तकानि तु । अक्षयांल्लभते लोकांस्तत्तीर्थं कथयामि ते

အခြားသော တီရ္ထများအားလုံးသည် ပြန်လည်လာရသော အကျိုးကိုသာ ပေးတတ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုတီရ္ထအားဖြင့် မပျက်မယွင်းသော လောကများကို ရရှိ၏။ ထိုတီရ္ထကို သင်အား ငါပြောမည်။

Verse 49

मार्गशीर्षे कान्यकुब्ज उषित्वा राजसत्तम । न शोचति नरो नारी स्वर्गं याति परावरम्

မာရ္ဂရှီရ္ษ လတွင် ကာန်ယကုပ္ဇ၌ နေထိုင်လျှင်၊ အို မင်းမြတ်တို့အထက်ဆုံး၊ ယောက်ျားမိန်းမ မည်သူမျှ မဝမ်းနည်းတော့ဘဲ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်ကြ၏။

Verse 50

पौषस्य पौर्णमासी या यदि सा क्रियतेऽर्बुदे । वर्षाणामर्बुदं स्वर्गे मोदते पितृभिः सह

ပေါုရှ လ၏ ပုဏ္ဏမီ ဝတ်ပြုကိစ္စကို အရ္ဗုဒ၌ သေချာစွာ ကျင့်ဆောင်လျှင်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နှစ်ကုဋေတစ်ကုဋေကြာ ရှင်သန်ပျော်ရွှင်ကာ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) နှင့်အတူ မောဒနာခံစား၏။

Verse 51

माघ्यां यदि गयाश्राद्धं पितॄणां यच्छते नरः । त्रयाणामपि देवानां चतुर्थः स प्रजायते

မာဃ လတွင် လူတစ်ဦးက မိမိ၏ ပိတೃများအတွက် ဂယာ-ရှ్రာဒ္ဓ ကို ပူဇော်လှူဒါန်းလျှင်၊ သူသည် သုံးမျိုးသော ဒေဝတားအစုအဝေးအတွင်း “စတုတ္ထ” တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်ကာ ဒေဝဘဝသို့ မွေးဖွားရ၏။

Verse 52

फाल्गुन्यां हिमवत्पृष्ठे वसन्नेकां निशां नरः । स याति परमं स्थानं यत्र देवो जनार्द्दनः

ဖာလ္ဂုန လတွင် လူတစ်ဦးက ဟိမဝတ်တောင်တန်း၏ တောင်စောင်းပေါ်၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်လျှင်၊ ဘုရား ဇနာရ္ဒန (Janārdana) တည်ရှိရာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဘိဓမ္မနေရာသို့ ရောက်၏။

Verse 53

चैत्र्यां श्राद्धं प्रभासे तु ये कुर्वंति मनीषिणः । न ते मर्त्त्या भवन्तीह कुलजैः सह सत्तमाः

ချိုင်တြ (Caitra) လတွင် ပရဘားသ (Prabhāsa) ၌ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပညာရှိတို့ ပြုလုပ်လျှင်၊ ဤလောက၌ သာမန်လူသားအဖြစ် မကျန်တော့ဘဲ မိမိမျိုးရိုးနှင့်အတူ မြင့်မြတ်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။

Verse 54

चतुर्भुजे तु वैशाख्यां ये कुर्वंति जलप्रिये । तथावंत्यां नरः कश्चित्स याति परमां गतिम्

ဝိုင်ရှာခ (Vaiśākha) လတွင် စတုರ್ಭုဇ (Caturbhuja) ၌ သတ်မှတ်ထားသော ကုသိုလ်ကံကို—ရေကိုချစ်မြတ်နိုးသူရေ—ပြုလုပ်သူတို့နှင့် ထိုနည်းတူ အဝန္တီ (Avantī) ၌ ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို အမြင့်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်သည်။

Verse 55

ज्यैष्ठ्यां ज्येष्ठर्क्षयुक्तायां श्राद्धं च त्रितकूपके । कुर्युर्युगानि ते त्रीणि वसंति नाकसद्मनि

ဂျိုင်ရှ္ဌ (Jyaiṣṭha) လတွင် ဂျေရှ္ဌာ (Jyeṣṭhā) နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်သောအခါ၊ တြိတကူပက (Tritakūpaka) ၌ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်သူတို့သည် ယုဂ သုံးခေတ်တိုင်တိုင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ နန်းတော်၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 56

यो व्रजेशवने नद्यां दिनानि नव पंच च । तिष्ठते च नरः स्वर्गं वैकुण्ठमभिगच्छति

ဗြဇေရှဝန (Vrajeśavana) ရှိ မြစ်ကမ်းနားတွင် တစ်ဆယ့်လေးရက် နေထိုင်သူ မည်သူမဆို၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်ပြီး အမှန်တကယ် ဝိုင်ကුණ္ဌ (Vaikuṇṭha) သို့ ချဉ်းကပ်ရောက်ရှိသည်။

Verse 57

श्रावणस्य तु मासस्य पूर्णायां पूर्वसागरे । स्नानं दानं जपं श्राद्धं नरः कुर्वन्न शोचति

ရှရဝဏ (Śrāvaṇa) လ၏ လပြည့်နေ့တွင် အရှေ့ဘက်သမုဒ္ဒရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း၊ မန္တရဂျပ (japa) ရွတ်ဆိုခြင်းနှင့် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူသည် နောက်တဖန် မဝမ်းနည်းမပူဆွေးတော့။

Verse 58

तथा भाद्रपदे क्षेत्रे प्रभासे शशिभूषणम् । पूजयित्वा नरो लिंगं देवलिंगी भवेत्ततः

ထိုနည်းတူ ဘာဒြပဒ မာသ၌ ပရဘာသ သန့်ရှင်းကွင်း၌ «ရှရှိဘူရှဏ» ဟုခေါ်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် နောက်တဖန် «ဒေဝ-လိင်္ဂီ» ဟူသော ဒေဝီယ လိင်္ဂသဘောကို ရရှိ၏။

Verse 59

आश्विने चंद्रभागायां श्राद्धं स्नानं करोति यः । स्थानं युगसहस्राणां कृतं तेन त्रिविष्टपे

အာရှွိန မာသ၌ ချန္ဒ్రဘာဂါမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူသည် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် ယုဂတစ်ထောင်ကြာ တည်နေရာကို ရရှိ၏။

Verse 60

अष्टाक्षरैश्चतुर्बाहुं ध्यायंति मुनिसत्तमाः । बहुनाऽत्र किमुक्तेन गजाहं प्रवदामि ते

အက္ခရာရှစ်လုံး မန္တရဖြင့် မုနိအမြတ်တို့သည် လက်လေးဖက်ရှိသော အရှင်ကို သမาธိဖြင့် ဓ്യာနပြုကြ၏။ ဒီမှာ အများကြီး ဘာလိုပြောရမလဲ။ အို ဆင်ရေ၊ ငါသည် သင့်အား တိတိကျကျ ပြောကြားမည်။

Verse 61

दामोदरसमं तीर्थं न भूतं न भविष्यति । मासानां कार्त्तिकः श्रेष्ठः कार्त्तिके भीष्मपंचकम्

ဒာမိုဒရနှင့် တူညီသော တီရ္ထ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်၌လည်း မပေါ်လာမည်မဟုတ်။ လများအနက် ကာရ္တ္တိက မာသသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ကာရ္တ္တိက၌ ဘီရှ္မ-ပဉ္စက သည် အထူးသန့်ရှင်း၏။

Verse 62

तत्रापि द्वादशी श्रेष्ठा राजन्दामोदरे जले । किमन्यैर्बहुभिस्तीर्थेः कि क्षेत्रैः कि महावनैः । दामोदरे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

အဲဒီမှာပင် အို မင်းကြီး၊ ဒာမိုဒရ၏ ရေ၌ ဒွာဒသီနေ့သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ တခြား တီရ္ထ များစွာက ဘာလိုအပ်သနည်း၊ တခြား က္ෂေတရ များက ဘာလိုအပ်သနည်း၊ ကြီးမားသော တောအုပ်များက ဘာလိုအပ်သနည်း။ ဒာမိုဒရ၌ ရေချိုးသောသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 63

गज उवाच । भद्र भद्रं त्वया प्रोक्तं रसायनमिवापरम् । भूयोऽहं श्रोतुमिच्छामि तीर्थस्यास्य महाफलम्

ဆင်က ပြော၏ — အို ဘဒ္ဒရ၊ သင်ပြောသောစကားသည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ အသက်ပေးသော ရသာယနကဲ့သို့ တစ်ပါးတည်းပင်။ ဤတီရ္ထ၏ မဟာအကျိုးကို ထပ်မံကြားလို၏။

Verse 64

के देशाः किं प्रमाणं तु का नदी केः च पर्वताः । जना वसंति के तत्र ऋषयः के तपस्विनः

မည်သည့်ဒေသများရှိသနည်း၊ အတိုင်းအတာမည်မျှနည်း၊ မည်သည့်မြစ်ရှိသနည်း၊ မည်သည့်တောင်များရှိသနည်း။ ထိုနေရာ၌ မည်သူတို့နေထိုင်ကြသနည်း၊ မည်သည့်ရိရှီများနှင့် တပသ္ဝီများ တည်ရှိကြသနည်း။

Verse 65

भद्र उवाच । पृथिवी वसुसंपूर्णा सागरेण तु वेष्टिता । मंडिता नगरैर्ग्रामैः सुरैः परपुरंजय

ဘဒ္ဒရက ပြော၏ — မြေကြီးသည် ဓနသម្បတ္တိဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သမုဒ္ဒရာက ဝိုင်းရံထား၏။ မြို့ရွာများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒေဝတားတို့ဖြင့်လည်းကောင်း တင့်တယ်လှ၏၊ အို ရန်သူမြို့တံခါးကို အနိုင်ယူသူ။

Verse 66

वाराणसी प्रभासं च संगमं सितकृष्णयोः । एवं साराणि तीर्थानि यस्मान्मृत्युहराणि च

ဝါရာဏသီ၊ ပြဘာသ၊ ထို့ပြင် အဖြူနှင့် အမည်း မြစ်တို့၏ ဆုံရာ—ဤသို့သော အနှစ်သာရ တီရ္ထများသည် မရဏကို ဖယ်ရှားပေးသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 67

दामोदरेति ये नूनं स्मरंतो यत्र तत्र हि । ते वसंति हरेर्गेहं न सरंति कदाचन

‘ဒာမောဒရ’ ဟူသော နာမကို မည်သည့်နေရာ၌မဆို အမြဲသတိရသူတို့သည် ဟရီ၏ အိမ်တော်၌ နေထိုင်ကြပြီး ထိုအခြေအနေမှ မည်သည့်အခါမျှ မလျော့ကျကြ။

Verse 68

सोमनाथस्य सान्निध्य उदयन्तो गिरिर्महान् । तस्य पश्चिमभागे तु रैवतक इति स्मृतः

သောမနာထဘုရား၏ အနီး၌ ဥဒယန္တ ဟု ခေါ်သော မဟာတောင်တန်း တည်ရှိ၏။ ထိုတောင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရိုင်ဝတက ဟု မှတ်မိကြသော တောင်ရှိ၏။

Verse 69

वाहिनी वहते तत्र नदी कांचनशेखरात् । धातवस्तत्र ते रक्ताः श्वेता नीलास्तथाऽसिताः

ထိုနေရာ၌ ကာဉ္စနရှေခရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝါဟိနီ မြစ်သည် စီးဆင်း၏။ ထိုဒေသရှိ သတ္တုဓာတ်များမှာ အနီ၊ အဖြူ၊ အပြာနှင့် အနက်တို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 70

पाषाणाः कुञ्जराकाराश्चान्ये सैरिभसन्निभाः । चणकाकृतयश्चान्ये अन्ये गोक्षुरकप्रभाः

ထိုနေရာ၌ ဆင်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ကျောက်များလည်း ရှိ၏။ အချို့မှာ အင်အားကြီး ကျွဲပုံနှင့် ဆင်တူ၏။ အချို့မှာ ချနကာစေ့ပုံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ အချို့မှာ ဂိုက္ရှုရ ဆူးသီးကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏—ထိုသန့်ရှင်းဒေသ၏ အံ့ဖွယ်လက္ခဏာများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 71

वृक्षा वल्ल्यश्च गुल्माश्च संतानाः संत्यनेकशः । सर्वं तत्कांचनमयं मूलं पुष्पं फलं दलम्

ထိုနေရာ၌ သစ်ပင်၊ လျှောပင်နှင့် ချုံပင်တို့ မရေတွက်နိုင်အောင် ပေါများ၏။ ထိုအရာအားလုံးသည် ရွှေရောင်သဘာဝဖြစ်၍ အမြစ်၊ ပန်း၊ အသီး၊ ရွက် အားလုံးတူညီစွာ ရွှေမယ့် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 72

न हि पश्यति पापात्मा मुक्तः पापेन पश्यति । सेव्यते स गिरिर्नित्यं धातुवादपरैर्नरैः

အပြစ်နှင့်ချည်နှောင်နေသောသူသည် ထိုအရာကို အမှန်တကယ် မမြင်နိုင်။ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သူသာ မြင်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုတောင်ကို သတ္တုဝါဒ (သတ္တုဗေဒအယူ) ကို အလေးထားသော လူတို့က အမြဲတမ်း သွားရောက်ဆည်းကပ်ကြ၏။

Verse 73

ब्राह्मणैः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः शूद्रानुगैर्बहिः । पक्षिणस्तत्र बहवः शिवाशिवगिरस्तदा

အပြင်ဘက်တွင် ဗြာဟ္မဏ၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ ရှုဒ္ဒရ နှင့် ရှုဒ္ဒရတို့၏ အထောက်အပံ့သူများ ရှိကြ၍၊ ထိုနေရာ၌ ငှက်များလည်း များစွာရှိကာ မင်္ဂလာနှင့် အမင်္ဂလာ သံများကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 74

हंससारसचक्राह्वाः शुककोकिलबर्हिणः । मृगाश्च वानरेन्द्राश्च हंसा व्याघ्रास्तथैव च

ဟံသာ၊ စာရသ၊ စက္ကရဝါက ငှက်များ၊ ကြက်တူရွေး၊ ကိုကီလ၊ မယုရတို့ ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် သမင်များနှင့် မျောက်အရှင်များလည်း ရှိကာ—ဟံသာများနှင့် ကျားများပင် ပါဝင်ကြ၏။

Verse 76

सर्वे विमानमारूढा गच्छन्ति हरिमन्दिरम् । वायुना पातितं यत्र पत्रपुष्पफलादिकम्

သူတို့အားလုံးသည် ဗိမာန်တော်ယာဉ်များပေါ် တက်စီးကာ ဟရိ၏ မန္ဒိရအိမ်တော်သို့ သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ လေကြောင့် ကျသွားသော ရွက်၊ ပန်း၊ အသီး စသည့် အရာများသည်—

Verse 77

तस्या नद्या जलं स्पृष्ट्वा सर्वं वै मुक्तिमाप्नुते । सा नदी पृथिवीं भित्त्वा पातालादागता नृप

ထိုမြစ်၏ ရေကို ထိမိရုံဖြင့်ပင် အားလုံးသည် မောက္ခကို အမှန်တကယ် ရရှိကြ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုမြစ်သည် ပာတာလာမှ မြေကြီးကို ခွဲဖောက်ကာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

Verse 78

पूर्वं पन्नगराजस्तु तेन मार्गेण चागतः । स्नातुं दामोदरे तीर्थे यममृत्युप्रघातिनि

ယခင်က နဂါးမင်းသည် ထိုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ပင် လာရောက်၍ ဒာမောဒရ တီရ္ထ—ယမနှင့် မရဏကို ထိုးနှက်ဖျက်ဆီးသော သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ရေချိုးရန် ရောက်ခဲ့၏။

Verse 79

स्वर्गादागत्य चन्द्रोऽपि यष्टुं यज्ञं सुपुष्कलम् । यक्ष्मरोगाद्विनिर्मुक्तो गतः स्वर्गं निरामयः

ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာသော စန္ဒြ (လ) သည်လည်း အလွန်ပြည့်စုံသော ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်ရန် လာရောက်ခဲ့သည်။ ယက္ခမာရောဂါ (ခန္ဓာကိုယ်ပျက်ယွင်းစေသောရောဂါ) မှ လွတ်မြောက်ပြီး ကျန်းမာအနာမရှိဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပြန်တက်သွား하였다။

Verse 80

बलिना चैव दानानि दत्तान्यागत्य कार्तिके । हरिश्चन्द्रेण विधिना नलेन नहुषेण च

ဘလိမင်းလည်း ကာရ္တိကလတွင် ဤနေရာသို့ လာရောက်ကာ သဒ္ဓါဖြင့် ဒါနများကို ပေးလှူ하였다။ ထိုနည်းတူ ဟရိශ්ချန္ဒြ မင်းသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း၊ နလ မင်းနှင့် နဟုષ မင်းတို့လည်း ပေးလှူခဲ့ကြသည်။

Verse 81

नाभागेनांबरीषाद्यैः कृतं कर्म सुदुष्करम् । दत्त्वा दानान्यनेकानि गजा गावो हया रथाः

နာဘာဂ၊ အမ္ဘာရီရှာ စသည့်သူတို့သည် အလွန်ခက်ခဲသော ကုသိုလ်ကံကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ဒါနအမျိုးမျိုး—ဆင်၊ နွား၊ မြင်း၊ ရထားတို့ကို ပေးလှူခြင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 82

अनडुत्कांचना भूमिं रत्नानि विविधानि च । छत्राणि विप्रमुख्येभ्यो यानानि चैव वाससी

ထို့ပြင် နွားထီး၊ ရွှေ၊ မြေယာနှင့် ရတနာအမျိုးမျိုးကိုလည်း ပေးလှူခဲ့ကြသည်။ ထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့အား ထီး၊ ယာဉ်များနှင့် အဝတ်အစားများကိုပါ ပေးအပ်하였다။

Verse 83

अन्नानि रसमिश्राणि दत्त्वा दामोदराग्रतः । गतास्ते विष्णु भुवनं नागच्छंति महीतले

ဒာမောဒရ၏ ရှေ့မှောက်၌ အရသာစုံသော အစာများကို ပူဇော်လှူဒါန်းပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ဗိෂ္ဏု၏ နေရာတော်သို့ ရောက်သွားကြကာ မြေပြင်လောကသို့ ထပ်မံမပြန်လာကြတော့။

Verse 84

पत्रं पुष्पं फलं तोयं तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः । द्विजानां भक्तिसंयुक्तः स याति जलशायिनम्

ထိုတီရ္ထ၌ ရွက်၊ ပန်း၊ သီး၊ ရေတို့ကို ဒွိဇတို့အပေါ် သဒ္ဓါနှင့် ပူဇော်သူသည် ရေပေါ်၌ လျောင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်ထံ ရောက်၏။

Verse 85

प्रकृतिं चापि यो दद्यान्मुष्टिं वाथ क्षुधार्थिने । विमानवरमारूढः स सोमं प्रति गच्छति

အစာလိုအပ်သူအား အစာအနည်းငယ်ပင်၊ လက်တစ်ဆုပ်ပင် ပေးသူသည် ကောင်းမြတ်သော ဝိမာနယာဉ်ကို စီး၍ သောမ၏ လောကသို့ သွားရောက်၏။

Verse 86

दामोदराग्रतः कृत्वा पर्वतानन्नसंभवान् । पूजितान्फलपुष्पैश्च दीपं दद्यात्सवर्त्तिकम्

ဒာမောဒရ၏ ရှေ့တော်၌ အစာဖြင့် “တောင်တန်း” များကို ပြုလုပ်ကာ သီးပန်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ပြီး မီးတိုင်ကို ဝတ်တိကာ(မီးခွက်ကြိုး)ပါအောင် ဆက်ကပ်သင့်၏။

Verse 87

अवाप्य दुष्करं स्थानं कुलानां तारयेच्छतम् । चतुरंगुलमात्रेपि दत्ते दामोदराग्रतः

ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အဆင့်ကို ရရှိပြီး မျိုးရိုးတစ်ရာကို ကယ်တင်နိုင်၏—ဒာမောဒရ၏ ရှေ့တော်၌ လက်ချောင်းလေးချောင်းအတိုင်းအတာမျှပင် ပေးလှူလျှင်။

Verse 88

दाने युगसहस्राणि स्वर्गलोके महीयते । मा गच्छ हिमवत्पृष्ठं मलयं मा च मन्दरम्

ဤသို့ လှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်လောက၌ ယုဂ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တိုင်အောင် ချီးမြှောက်ခံရ၏။ ဟိမဝတ်၏ အမြင့်သို့ မသွားနှင့်၊ မလယသို့လည်း မသွားနှင့်၊ မန္ဒရသို့လည်း မသွားနှင့်။

Verse 89

गच्छ रैवतकं शैलं यत्र दामोदरः स्थितः । कृत्वा मासोपवासं तु द्विजो दामोदराग्रतः

ရိုင်ဝတက တောင်သို့ သွားလော့၊ ထိုနေရာ၌ ဒာမောဒရ ဘုရား တည်ရှိ၏။ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးသည် တစ်လပတ်လုံး ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုကာ ဒာမောဒရ ရှေ့၌ ရပ်၍ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 90

न निवर्तति कालेन दामोदरपुरं व्रजेत् । करोत्यनशनं यश्च नरो नार्यथवा पुनः । सर्व लोकानतिक्रम्य स हरेर्गेहमाप्नुयात्

သူသည် အချိန်တန်၍ ပြန်မလာတော့ဘဲ ဒာမောဒရ၏ မြို့တော်သို့ သွားရောက်၏။ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ အနရှန (အစာမစားခြင်း) ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်သူသည် လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ ဟရီ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်၏။

Verse 91

विघ्नानि तत्र तिष्ठन्ति नित्यं पञ्चशतानि च । धर्मविध्वंसकर्तॄणि नरस्तत्र न गच्छति

ထိုနေရာ၌ အတားအဆီး ငါးရာသည် အမြဲတည်ရှိ၍ ဓမ္မကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လူသည် ထိုအရပ်သို့ မသွားကြ။

Verse 92

प्रद्युम्नबलशैनेयगदाचक्रादिभिः सदा । शतलक्षप्रमाणैस्तु सेव्यते स गिरिर्महान्

ထိုတောင်ကြီးကို ပရဒျုမ္န၊ ဘလ၊ ရှိုင်နေယ၊ ဂဒါ၊ စက္ကရ နှင့် အခြားသူများက အမြဲတမ်း ဆည်းကပ်စောင့်ရှောက်ကြပြီး အရေအတွက်မှာ သိန်းပေါင်းရာချီ များလှ၏။

Verse 93

क्रीडंति नार्यस्तेषां हि नित्यं दामोदराग्रतः । सुचन्द्रवदना गौर्यः श्यामाश्चैव सुमध्यमाः

သူတို့၏ မိန်းမများသည် ဒာမောဒရ ရှေ့တော်၌ အမြဲကစားပျော်ရွှင်ကြ၏။ အချို့မှာ လကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာရှိ၍၊ အချို့မှာ ဖြူဝင်းကြပြီး၊ အချို့မှာ မည်းညိုရောင်ရှိသော်လည်း အားလုံးမှာ ခါးသေးသွယ် လှပကြ၏။

Verse 94

नितंबिन्यः सुकेशाश्च शुभ्राः स्वायतलोचनाः । सुगंडा ललिताश्चैव सुकक्षाः सुपयोधराः

တင်ပါးလှပ၍ ဆံပင်နူးညံ့ကောင်းမွန်၊ တောက်ပ၍ မျက်လုံးကျယ်ဝန်း; ပါးပြင်လှ၍ အလှတရားပြည့်စုံ၊ ခါးသွယ်ကောင်းမွန်၍ ရင်သားပြည့်ဝကြသည်။

Verse 95

शोभमानाः सुजंघाश्च सुपादाः सुन्दरांगुलीः । राजपुत्र्यो गिरौ तस्मिन्हसंति च रमंति च

တောက်ပလှပ၍ ခြေသလုံးကောင်းမွန်၊ ခြေဖဝါးလှ၍ ခြေချောင်းများလည်း သာယာလှပ; ထိုတောင်ပေါ်ရှိ မင်းသမီးတို့သည် ရယ်မောကာ ကစားပျော်ရွှင်ကြသည်။

Verse 96

कौसुंभं पादयुगले कुंकुमं पीतकंचुकम् । ब्राह्मणीभ्यो ददन्तीह स्पर्द्धमानाः पृथक्पृथक्

ဤနေရာ၌ သူတို့သည် အချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်ကာ ဗြာဟ္မဏ မိန်းမများအား ခြေတစ်စုံအတွက် ကောသုမ္ဘရောင်၊ ကုင်ကူမနှင့် အဝါရောင် အင်္ကျီတို့ကို တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့် ပေးလှူကြသည်။

Verse 97

भक्ष्यं भोज्यं च पेयं च लेह्यं चोष्यं च पिच्छिलम् । तांबूलं पुष्पसंयुक्तं कार्तिके हरिवासरे

စားစရာ၊ ထမင်းဟင်း၊ သောက်စရာ၊ လျှာဖြင့်လိမ်းစားသည့် အချိုပွဲ၊ ဝါးစားစရာနှင့် နူးညံ့သော အရသာများ; ပန်းနှင့်တွဲသော တံဘူလ်ကိုလည်း ကာတိကလတွင် ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ပူဇော်ကြသည်။

Verse 98

दृष्ट्वा तु रेवतीकुंडं प्रदद्यात्फलमुत्तमम् । पुत्रिणी ऋद्धिसंपन्ना सुभगा जायते सती

သို့သော် ရေဝတီကுண္ဍကို မြင်တွေ့လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိသည်။ သီလရှိသော မိန်းမသည် သားသမီးရကာ စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍ ကံကောင်းသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 99

एवं कृत्वा तु सा रात्रि नीयते निद्रया विना । वेदघोषैः सुपुण्यैस्तु भारताख्यानवाचनैः

ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုညသည် အိပ်မပျော်ဘဲ ကုန်လွန်သွား၏။ အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော ဝေဒသံတော်များနှင့် ဘာရတအాఖ్యာန် ဖတ်ကြားခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 100

हुंकृतैस्तलशब्दैश्च तालशब्दैः पुनःपुनः । देशभाषाविभाषिण्यो रामामण्डलमध्यतः । हास्यनृत्यसमायुक्ता राजन्दामोदराग्रतः

ဟုန်ဟုန်ဟစ်သံများ၊ လက်ခုပ်သံများနှင့် တာလသံများကို ထပ်ခါထပ်ခါ ထုတ်လွှင့်ကာ၊ ဒေသဘာသာများဖြင့် ပြောဆိုလျက်၊ မိန်းမဝိုင်းအလယ်၌ ရယ်မောကခုန်ကာ၊ အို မင်းကြီး၊ ဒာမောဒရရှေ့၌ ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 101

पञ्चपाषाणकं हर्म्यं यः करोति शिवालयम् । पंचवर्षसहस्राणि स्वर्ग लोके महीयते

ကျောက်ငါးလုံးဖြင့် သီဝဘုရားကျောင်း (ရှိုင်းဝအာလယ) ကို ဆောက်လုပ်သူသည် ကောင်းကင်လောက၌ နှစ်ငါးထောင်တိုင်အောင် ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 102

दशपाषाणसंयुक्तं कृत्वा दामोदराग्रतः । दशवर्षसहस्राणि स्वर्गे हल्लति मल्लति

ကျောက်ဆယ်လုံးဖြင့် ပေါင်းစည်းထားသော အဆောက်အဦကို ဒာမောဒရရှေ့၌ ဆောက်လုပ်သူသည် ကောင်းကင်၌ နှစ်တစ်သောင်းတိုင်အောင် ပျော်ရွှင်ကစား၍ ရွှင်လန်းမြူးတူး၏။

Verse 103

शतपाषाणकं हर्म्यं यः करोति महन्नृप । मन्दिरं सुन्दरं शुभ्रं स याति हरिमन्दिरम्

အို မဟာမင်းကြီး၊ ကျောက်တစ်ရာလုံးဖြင့် လှပသန့်ရှင်းသော မန္ဒိရအိမ်တော်ကို ဆောက်လုပ်သူသည် ဟရီ၏ မန္ဒိရသို့ ရောက်ရှိ၏။

Verse 104

कृत्वा साहस्रिकं चैत्यं बहुरूपसमन्वितम् । सर्वांल्लोकानतिक्रम्य परं ब्रह्माधिगच्छति

ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံပါဝင်သော စေတီတော်ကို တစ်ထောင်ဆတိုး ဆောက်လုပ်ပြီးလျှင် လောကအားလုံးကို ကျော်လွန်ကာ အမြင့်ဆုံး ဗြဟ္မန်သို့ ရောက်ရှိသည်။

Verse 105

पंचवर्णध्वजं दद्याद्दामोदरगृहोपरि । तं तु प्रमाणवर्षाणि दिव्यानि स दिवं व्रजेत्

ဒာမောဒရ၏ ဂೃಹ (ဘုရားကျောင်း) အပေါ်တွင် အရောင်ငါးမျိုး အလံကို တင်ထားသင့်သည်။ ထိုသူသည် တိုင်းတာထားသော ဒိဗ္ဗနှစ်ကာလအတွင်း ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်မည်။

Verse 106

तस्य गव्यूतिमात्रेण क्षेत्रं वस्त्रापथं शुभम् । यद्दृष्ट्वा सर्वपापानि विलीयन्ते बहूनि च

ဤမင်္ဂလာရှိသော ဝတ္စရာပထ က్షೇತ್ರသည် ဂဗျူတိတစ်ခုမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များစွာ—အပြစ်အားလုံးပင်—ပျော်လျက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 107

राजंस्तत्पदमायाति यद्गत्वा न निवर्त्तते । पूजयित्वा भवं देवं भवसंभवनाशनम्

အို မင်းကြီး၊ လမ်းသွားပြီးလျှင် ပြန်မလာရသော ထိုအဆင့်သို့ ရောက်သည်။ လောကဘဝ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ဘဝ (ရှီဝ) ဘုရားကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဖြစ်သည်။

Verse 108

नरो नारी नृपश्रेष्ठ शिवलोके महीयते । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य भद्रस्य च सुभाषितम्

အို မင်းတော်အမြတ်၊ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ရှီဝ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။ ထိုအခါ ဘဒ္ဒရ၏ ကောင်းမွန်စွာ ပြောသော စကားကို ကြားပြီး (ဇာတ်ကြောင်း ဆက်လက်သည်)။

Verse 109

आगतः कार्तिकीं कर्त्तुं देवे दामोदरे ततः । ऋग्यजुःसामसंयुक्तैर्ब्राह्मणैर्ब्रह्मवित्तमैः

ထို့နောက် သူသည် ကာတ္တိကီဝတ်ကို ဒေဝ ဒာမောဒရထံ၌ ဆောင်ရွက်ရန် ရောက်လာပြီး၊ ဗြဟ္မကို သိမြင်ကျွမ်းကျင်ကာ ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမန် ဝేదသုံးပါးကို တတ်မြောက်သော ဗြာဟ္မဏများနှင့်အတူ လာခဲ့သည်။

Verse 110

क्षत्रियैः क्षत्रधर्मज्ञैर्वैश्यैर्दानपरायणैः । सह शूद्रैः समायातस्तस्मिंस्तीर्थे गजो नृपः

အာဏာရှင်ဓမ္မကို သိမြင်သော က္ଷတ္တရိယများ၊ ဒါနကို အလေးထားသော ဝိုင်ရှျများနှင့်၊ ထို့ပြင် ရှူဒြများပါ အတူတကွ လိုက်ပါလာကာ၊ ဂဇမင်းသည် ထိုတီရ္ထသို့ တပြိုင်နက် ရောက်ရှိ하였다။

Verse 111

दत्त्वा दानान्यनेकानि हुत्वा हविर्हुताशने । अग्निष्टोमादिकान्यज्ञान्हयमेधादिकान्बहून् । चकार विधिवद्राजा गजस्तत्र समाहितः

အမျိုးမျိုးသော ဒါနများကို ပေးလှူပြီး၊ ယဇ္ဉာမီးထဲသို့ ဟဝိ (အပူဇာအဟာရ) ကို ပူဇော်လှူဒါန်းကာ၊ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၌ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိဖြင့် ဂဇမင်းသည် ဓမ္မနည်းတကျ အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ္ဉာများနှင့် အရှ္ဝမေဓ စသည့် များစွာသော ယဇ္ဉာတို့ကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 112

ततश्च न्यवसत्तत्र तपः कर्तुं सहर्षिभिः । ऊर्द्ध्वपादाः स्थिता विप्राः पीत्वा धूममधोमुखाः । शुष्कपत्राशनाश्चान्ये अन्ये वै फलभोजनाः

ထို့နောက် သူသည် ရှိသီများနှင့်အတူ တပသ (အကျင့်တရား) ဆောင်ရန် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်하였다။ ဗြာဟ္မဏအချို့သည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ ရပ်နေကြပြီး၊ အချို့သည် မျက်နှာအောက်ချ၍ မီးခိုးကို သောက်ကြသည်။ အချို့သည် ခြောက်သွေ့သော ရွက်ပင်များကို စားသောက်ကာ၊ အချို့သည် အသီးအနှံဖြင့်သာ အသက်မွေးကြသည်။

Verse 113

मूलानि चान्ये भक्षंति अन्ये वार्यंशना द्विजाः । आलोकंति स्वमन्ये च तथान्ये जलशायिनः

အချို့သည် အမြစ်များကို စားကြပြီး၊ အခြား ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များသည် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့်သာ အသက်မွေးကြသည်။ အချို့သည် အတ္တမန် (ကိုယ်တိုင်၏ အတ္တ) ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုကြပြီး၊ အချို့သည် ရေထဲ၌ လဲလျောင်းနေထိုင်သည့် ဝတ်ကို ကျင့်ကြသည်။

Verse 114

पञ्चाग्निसाधकाश्चान्ये शिलाचूर्णस्य भक्षकाः । जपंति चान्ये संशुद्धा गायत्रीं वेदमातरम् । सावित्रीं मनसा चान्ये देवीमन्ये सरस्वतीम्

အချို့သည် မီးငါးပါးတပသ (ပဉ္စာဂ္နိ) ကို ကျင့်ကြပြီး၊ အချို့သည် ကျောက်မှုန့်ကိုတောင် စားသောက်ကြ၏။ သန့်စင်သူအချို့က ဝေဒမိခင် ဂါယတြီ မန္တရကို ဂျပ်ကြပြီး၊ အချို့က စိတ်ထဲ၌ ဆာဝိတြီကို သမားဓိပြုကာ၊ အချို့က ဒေဝီ စရသွတီကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 115

सूक्तानि हि पवित्राणि ब्रह्मणा निर्मितानि च । अन्येऽवसंस्तदा तत्र द्वादशाक्षरचिन्तकाः

အမှန်တကယ် သုက္တ (ဟိမ့်) များသည် သန့်စင်ပေးသော ပဝိတ্ৰဖြစ်၍ ဘြဟ္မာက ဖန်ဆင်းထားသည်။ ထိုအချိန်၌ အခြားသူတို့သည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကာ ဒွါဒသအက္ခရာ မန္တရကို စိတ်ဖြင့် အာရုံပြုသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 116

आलोक्य सर्वशास्त्राणि विचार्य च पुनःपुनः । इदमेव सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा

ရှာဖွေကြည့်ရှု၍ သာသနာကျမ်း (ရှာစတြ) အားလုံးကို စိစစ်ကာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဆင်ခြင်ပြီးနောက်၊ ဤတစ်ခုတည်းသာ အခိုင်အမာ အဆုံးသတ်သတ်မှတ်ရသည်—နာရာယဏကို အမြဲတမ်း သမားဓိပြုရမည်။

Verse 117

आराधितः सुदुष्पारे भवे भगवतो विना । तथा नान्यो महादेवात्पतन्तं योऽभिरक्षति

ကူးခက်လှသော လောကဘဝ၏ သမုဒ္ဒရာ၌၊ ပူဇော်အာရాధနာခံရသော ဘဂဝန်မရှိလျှင် မည်သူမျှ မကယ်တင်နိုင်။ ထို့အပြင် ကျရောက်နေသူကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သူမှာ မဟာဒေဝမှတပါး အခြားမရှိ။

Verse 118

गतागतानि वर्तंते चंद्रसूर्यादयो ग्रहाः । अद्यापि न निवर्तंते द्वादशाक्षरचिंतकाः

လနှင့် နေတို့ကဲ့သို့ ဂြိုဟ်အလင်းရောင်များသည် လာသွားလှုပ်ရှားနေကြ၏။ သို့သော် ယနေ့တိုင် ဒွါဒသအက္ခရာ မန္တရကို စိတ်ဖြင့် အာရုံပြုသူများသည် မိမိတို့၏ တည်ကြည်သော ကျင့်စဉ်မှ နောက်မဆုတ်ကြ။

Verse 119

येऽक्षरा ऋषयश्चान्ये देवलोकजिगीषवः । प्राप्नुवंति ततः स्थानं दग्धबीजं च तत्तथा

မပျက်မယွင်းသော ရှင်ရသေ့တို့နှင့် ဒေဝလောကကို အောင်မြင်လိုသူ အခြားသူတို့သည် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ သူတို့၏ မွေးဖွားရခြင်း၏ မျိုးစေ့သည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ ပြန်လည်မွေးဖွားစေသော အကြောင်းရင်း ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 120

सकृदुच्चरितं येन हरिरित्यक्षरद्वयम् । बद्धः परिकरस्तेन मोक्षाय गमनं प्रति

မည်သူမဆို အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော “ဟရီ” ဟူသော နာမတော်ကို တစ်ကြိမ်တည်းပင် ရွတ်ဆိုလျှင်—ထိုသူအတွက် မောက္ခသို့ ရောက်ရန် အထောက်အကူများ ခိုင်မြဲစွာ ပြင်ဆင်ပြီး၊ မောက္ခသို့ သွားရာလမ်းကြောင်း စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။

Verse 121

एकभक्तं तथा नक्तमयाच्यमुषितं तथा । एवमादीनि चान्यानि कृत्वा दामोदराग्रतः । कृतकृत्या भवंतीह यावदाभूतसंप्लवम्

တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်း၊ ညအချိန်သာ စားသောက်ခြင်း၊ တောင်းရမ်းခြင်းမပြုဘဲ နေထိုင်ခြင်း စသည့် ဝရတများနှင့် အခြားသော ဝရတများကို ဒါမောဒရ၏ ရှေ့တော်၌ ကျင့်ဆောင်လျှင်၊ ဤဘဝ၌ပင် ကိစ္စပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာပြီး ကမ္ဘာပျက်ကွယ်သည့် အဆုံးတိုင်အောင် ထိုသို့ပင် တည်မြဲနေသည်။

Verse 122

स राजा ऋषिभिः सार्द्धं यावत्तिष्ठति तत्र वै । विमानानि सहस्राणि तावत्तत्रागतानि च

ထိုဘုရင်သည် ရှင်ရသေ့တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သမျှကာလပတ်လုံး၊ ထိုကာလတူညီသမျှ အရေအတွက် ထောင်ချီသော ကောင်းကင်ယာဉ်များလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 123

गंधर्वाप्सरस्तत्र सिद्धचारणकिन्नराः । सर्वे विमानमारूढाः शतशोऽथ सहस्रशः

ထိုနေရာ၌ ဂန္ဓဗ္ဗာနှင့် အပ္စရာတို့၊ ထို့ပြင် သိဒ္ဓ၊ စာရဏ၊ ကိန္နရတို့သည်လည်း—ကောင်းကင်ယာဉ်များပေါ် တက်စီးလျက်—ရာချီ၊ ထောင်ချီဖြင့် စုဝေးလာကြသည်။

Verse 124

सर्वैर्जनपदैः सार्द्ध स राजा भार्यया सह । गतो विमानमारूढो यत्तत्पदमनामयम्

ထိုမင်းသည် မိဖုရားနှင့်အတူ ပြည်သူအပေါင်းတို့လိုက်ပါလျက် ကောင်းကင်ယာဉ်တော်ပေါ် တက်ရောက်ပြီး ရောဂါကင်း၊ ဒုက္ခကင်းသော သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ရာ အထွတ်အထိပ်နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 125

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वाऽपि मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं ब्रह्माधिगच्छति

ဤဂါထာကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အထွတ်အထိပ် ဘြဟ္မန် (ပရမဘြဟ္မ) ကို ရောက်ရှိ၏။

Verse 785

तत्तीर्थस्य प्रभावेन न दुष्टान्याचरंति ते । कालेन मृत्युमायांति पशुपक्षिसरीसृपाः

ထိုတီर्थ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူတို့သည် မကောင်းမှုကို မပြုကြတော့ဘဲ၊ အချိန်တန်လျှင် တိရစ္ဆာန်၊ ငှက်နှင့် မြွေကောင်တို့ပင် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးရာသို့ ရောက်ကြ၏။