Adhyaya 95

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे लिंगं मृत्युञ्जयेश्वरम् । तस्यैव वह्नि कोणस्थं धनुषां दशके स्थितम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—အို ခါးလှမိန်းကလေး၊ ထို့နောက် မృత్యုဉ္ဇယေရှွရ ဟု ခေါ်သော လင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ မီးဦးတည်ရာ (အရှေ့တောင်) တွင် တည်ရှိပြီး ဓနု တစ်ဆယ်အကွာ၌ ရှိသည်။

Verse 2

पश्चिमे सागरादित्यात्स्थितं धनुश्चतुष्टये । पापघ्नं सर्वजन्तूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

သဂရအာဒိတျ၏ အနောက်ဘက်တွင် ဓနုအတိုင်းအတာ လေးခုအကွာ၌ တည်ရှိသည်။ မြင်ရုံဖြင့်လည်း၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 3

पूर्वे युगे समाख्यातं नाम नन्दीश्वरेति च । यत्र तप्तं तपो घोरं नन्दिनाम्ना गणेन मे

ယခင်ယုဂတစ်ခေတ်တွင် ၎င်းကို «နန္ဒီဣශ්ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ငါ၏ ဂဏာတော် နန္ဒင် အမည်ရှိသူက ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिंगं नित्यं पूजापरेण च । तत्र जप्तो महामन्त्रो मृत्युञ्जय इति श्रुतः

မဟာလင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်၍ နေ့စဉ် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပူဇော်နေသူဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနေရာ၌ ရွတ်ဆိုကြသော မဟာမန္တရသည် «မృတျုဉ္ဇယ» (သေခြင်းကို အောင်နိုင်သူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားသည်။

Verse 5

कोटीनां नियुतं देवि ततस्तुष्टो महेश्वरः । ददौ गणेशतां तस्य मुक्तिं सामीप्यगां तथा

ဒေဝီရေ၊ (ပူဇော်မှု) သန်းတစ်ဆယ်အထိ ဆက်လက်ပြုလုပ်ပြီးနောက် မဟေශ්ဝရသည် ကျေနပ်တော်မူ၍ သူအား ရှိဝ၏ အစေခံဂဏာအဖြစ် အဆင့်အတန်းကို ပေးတော်မူသကဲ့သို့၊ သခင်နှင့် နီးကပ်ခြင်း (သာမီပျ) သို့ ရောက်စေသော မုက္ခကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူ하였다။

Verse 6

मृत्युञ्जयेन मन्त्रेण तस्य तुष्टो यतो हरः । तेन मृत्युञ्जयेशेति ख्यातं लिंगं धरातले

မృတျုဉ္ဇယ မန္တရကြောင့် ဟရ (ရှိဝ) သည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူသဖြင့်၊ ထိုလင်္ဂသည် မြေပြင်လောက၌ «မృတျုဉ္ဇယေရှ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 7

यस्तं पूजयते भक्त्या पश्येद्वा भावितात्मवान् । नाशयेत्तस्य पापानि सप्तजन्मार्जितान्यपि

ထို လိင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ၊ သို့မဟုတ် စိတ်သန့်ရှင်း၍ သမาธိရှိစွာ မြင်သူ၏ အပြစ်များကို သခင်ဘုရားသည် ဖျက်ဆီးတော်မူ၏—ခုနစ်ဘဝ စုဆောင်းခဲ့သမျှပင်။

Verse 8

स्नापयेत्पयसा लिंगं दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

လိင်္ဂကို နို့ဖြင့် ရေချိုးပေးရမည်၊ ထို့နောက် ဂျုံ့ (ဒဿီ) ကို ဂhee နှင့်ရော၍လည်း ရေချိုးပေးရမည်။ ပျားရည်နှင့် ကြံရည်ဖြင့်လည်း ထပ်မံရေချိုးပြီး နောက်ဆုံး ကေသရ (saffron) ဖြင့် လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 9

कर्पूरोशीर मिश्रेण मृगनाभिरसेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पुष्पैः संपूजयेत्ततः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းမွှေးကြိုင်သော စန္ဒနကပ် (စန္ဒကူး)၊ ကမ္ဖော်နှင့် ဥသီရ (vetiver) ရောစပ်မှု၊ မုစ်ခ်အနှစ်နှင့် ပန်းများဖြင့် လိင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 10

दद्याद्धूपं पुरो देवि ततो देवस्य चागुरुम् । वस्त्रैः संपूज्य विविधैरात्मवित्तानुसारतः

ဒေဝီမယ်တော်၊ အရင်ဆုံး မီးခိုး (ဓూప) ကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်ထံ အဂုရု (agarwood) မွှေးကြိုင်ကို ဆက်ကပ်၍ မိမိ၏ ငွေကြေးအင်အားနှင့် ကိုက်ညီသလို အဝတ်အစားမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 11

नैवेद्यं परमान्नं च दत्त्वा दीपसमन्वितम् । अष्टांगं प्रणिपातं च ततः कार्यं च भक्तितः

နైవေဒျ (အစာပူဇော်) ကို—အထူးသဖြင့် အကောင်းဆုံးအစားအစာကို—မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ကိုယ်အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ရမည်။ ထို့နောက် ကျန်သော အကျင့်အထုံးများကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 12

हेमदानं प्रदातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे

ဝေဒကျမ်းတို့ကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏအား ရွှေတန်ဖိုးတန်သော ဒါနကို ပေးလှူသင့်၏။

Verse 13

एवं यात्रा भवेत्तस्य शास्त्रोक्ता नात्र संशयः । एवं कृत्वा नरो देवि लभते जन्मनः फलम्

ဤသို့ပင် သူ၏ယာတရာသည် သာသနာကျမ်းတို့က ဆိုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊ သံသယမရှိ။ ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ၊ လူသည် လူဘဝမွေးဖွားခြင်း၏ အကျိုးစစ်ကို ရရှိ၏။

Verse 14

इति संक्षेपतः प्रोक्तं मृत्युञ्जयमहोदयम् । पापघ्नं सर्वजंतूनां सर्वकामफलप्रदम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်၍ မృత్యuñjaya ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို ကြေညာခဲ့၏။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး၊ သင့်လျော်သော ဆန္ဒအပေါင်း၏ အကျိုးကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 95

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये मृत्युञ्जयमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလောကပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘాస ခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘాసက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၊ ဧကာဒశ ရုဒြ မဟာတ္မ്യ၌ «မృత్యuñjaya ၏ မဟာတ္မ्य ဖော်ပြချက်» ဟူသော ကိုးဆယ့်ငါးမြောက် အခန်းသည် ပြီးဆုံး၏။