Adhyaya 94

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव वह्निकोणस्थं धनुषांदशके स्थितम्

ဣရှ್ವರ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်သော ဘ္ဟైరဝေရှ్వర ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုကွင်းမြေတော်အတွင်းပင် မီးထောင့်ဖြစ်သော အရှေ့တောင်ဘက်၌၊ ဓနုရှ် အလျား ဆယ်ခုအကွာ၌ တည်ရှိ၏။

Verse 2

सर्वकामप्रदं देवि दारिद्र्यौघविनाशनम् । पूर्वं चण्डेश्वरंनाम ख्यातं कृतयुगे प्रिये

အို ဒေဝီ၊ ဤသန့်မြတ်ရာသည် ဆန္ဒအလိုအားလုံးကို ပေးစွမ်း၍ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၏ လှိုင်းလုံးများကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ အို ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ ကృతယုဂ၌ ယခင်က «စဏ္ဍေရှ್ವರ» ဟူ၍ ကျော်ကြားခဲ့၏။

Verse 3

चण्डोनाम गणो देवि तेन चाराधितं पुरा । दिव्याब्दानां सहस्रं तु तेन चण्डेश्वरं स्मृतम्

အို ဒေဝီ၊ ယခင်က စဏ္ဍ ဟူသော ဂဏတစ်ပါးက ဤကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူ့အကြောင်းကြောင့် ဒေဝနှစ်တစ်ထောင်တိုင် «စဏ္ဍေရှ्वर» ဟူ၍ မှတ်မိခဲ့ကြ၏။

Verse 4

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात्

ဒေဝတို့၏ အရှင်အရှင်တော်ကို မြင်တွေ့၍ စိတ်တည်ငြိမ်သမာဓိဖြင့် ထိတွေ့လျှင်၊ မွေးကတည်းက အသက်ဆုံးအထိ ကပ်လျက်ရှိသော အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 5

तत्र कृष्णचतुर्दश्यां मासे भाद्रपदे प्रिये । उपवास परो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

အို ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ ထိုနေရာ၌ ဘာဒြပဒ မာသ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုဒ္ဒရှီနေ့တွင် အစာရှောင်၍ ဘက္တိဖြင့် ညလုံးနိုးကြားပူဇော်သူသည် မဟေရှ್ವರ ဘုရားတော် နေထိုင်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ ရောက်၏။

Verse 6

वाचिकं मानसं पापं कर्मणा यदुपार्जितम् । तत्सर्वं नाशमायाति तस्य लिंगस्य दर्शनात्

နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်သော အပြစ်၊ စိတ်ဖြင့်ဖြစ်သော အပြစ်၊ လုပ်ရပ်များကြောင့် စုဆောင်းလာသမျှ အပြစ်အားလုံးသည် ထို လိင်္ဂ ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အကုန်ပျက်စီးသွား၏။

Verse 7

तिला हिरण्यं वस्त्राणि तत्र देयं मनीषिणे । सर्वकिल्विषनाशार्थं सम्यग्यात्राफलेप्सुना

ဘုရားဖူးခရီး၏ အမှန်တကယ်သော အကျိုးကို လိုလားသူသည် အပြစ်အကုန် ပျောက်ကင်းစေရန် ထိုနေရာ၌ ပညာရှိသင့်တော်သူအား နှမ်းစေ့၊ ရွှေ နှင့် အဝတ်အစားတို့ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 8

भैरवाकारमास्थाय कल्पान्ते स हरेद्यतः । विश्वं समग्रं देवेशि तेनासौ भैरवः स्मृतः

အို ဘုရားရှင်၏ မယ်တော်၊ ကပ်အဆုံးတွင် သူသည် ဘဲရဝ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ၍ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းယူသဖြင့် ထို့ကြောင့် သူကို “ဘဲရဝ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 9

अस्मिन्कल्पे महादेवि प्रभासक्षेत्रमास्थितः । बभूव भैरवो रुद्रः कल्पान्ते लिंगमूर्तिमान्

အို မဟာဒေဝီ၊ ဤကပ်အတွင်းပင် ပရဘာသကေတ္တ၌ တည်နေသော ရုဒြသည် ဘဲရဝ ဖြစ်လာ၏။ ကပ်အဆုံးတွင်လည်း လင်္ဂရုပ်အဖြစ် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं भैरवेश्वरम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते जन्तुः पातकादतिभैरवात्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘဲရဝေရှွရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆိုပြခဲ့သည်။ ထိုကို ကြားနာသူ သတ္တဝါသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။