Adhyaya 92

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अघोरेश्वरमुत्तमम् । षष्ठं लिंगं समाख्यातं तद्वक्त्रं भैरवं स्मृतम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ အထူးမြတ်သော အဃိုးရေရှွရထံ သွားရမည်။ ၎င်းကို ဆဋ္ဌမ လိင်္ဂဟု ကြေညာထားပြီး ၎င်း၏ သာသနာတော်မျက်နှာတော်ကို ဘဲရဝဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 2

त्र्यंबकेश्वरवायव्ये धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वकामप्रदं पुण्यं कलिकल्मषनाशनम्

တြျံဗကေရှ္ဝရ၏ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ လေးတံငါးတံအကွာ၌ တည်ရှိ၍ သန့်ရှင်းမြတ်စွာ၊ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းကာ ကလိယုဂ၏ အညစ်အကြေးကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या स्नानपूजादिभिः क्रमात् । मेरुदानस्य कृत्स्नस्य स लभेन्मनुजः फलम्

ထိုလိင်္ဂကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ ပူဇော်ကန်တော့ခြင်း စသည့် အခမ်းအနားများကို အစဉ်လိုက် ပြုလုပ်သူသည် “မေရုဒါန” ဟူသော မဟာဒါန၏ အကျိုးကို အပြည့်အဝ ရရှိမည်။

Verse 4

दक्षिणामूर्तिमास्थाय यत्किंचित्तत्र दीयते । अघोरेश्वरदेवस्य तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ထိုနေရာ၌ ဒက္ခိဏာမူရ္တိအဖြစ် သခင်ကို အားကိုးကာ ပေးလှူသမျှ အရာအားလုံးသည် အကုန်လုံး မပျက်မယွင်း အမြဲတည်မြဲလာပြီး အဃောရေးရှ္ဝရဒေဝအား ဆက်ကပ်သည့် ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သည်။

Verse 5

यः श्राद्धं कुरुते तत्र अघोरेश्वरदक्षिणे । आकल्पं तृप्तिमायांति पितरस्तस्य तर्पिताः

အဃောရေးရှ္ဝရ၏ တောင်ဘက်၌ ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃများသည် တర్పဏာဖြင့် ကျေနပ်သဖြင့် ကလ္ပတစ်လျှောက်လုံး စိတ်ချမ်းသာတင်းတိမ်မှုကို ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 6

किं श्राद्धेन गयातीर्थे वाजिमेधेन किं प्रिये । तत्र श्राद्धेन तत्सर्वं फलमभ्यधिकं लभेत्

ချစ်သူရေ၊ ဂယာတီရ္ထ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုရန် ဘာလိုသေးသနည်း၊ အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞကိုလည်း ဘာလိုသေးသနည်း။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုလျှင် ထိုအကျိုးအားလုံးကိုပင် ပိုမိုလွန်ကဲစွာ ရရှိမည်။

Verse 7

त्रुटिमात्र मपि स्वर्णं यात्रायां यः प्रयच्छति । स सर्वं फलमाप्नोति महादानस्य भूरिशः

ဘုရားဖူးခရီးတွင် ရွှေအနည်းငယ်မျှပင် လှူဒါန်းသူသည် မဟာဒါန၏ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို အလွန်ပေါများစွာ ရရှိတတ်၏။

Verse 8

ब्रह्मकूर्चं चरेद्यस्तु सोमाष्टम्यां विधानतः । अघोरेश्वरसांनिध्ये अघोरेणाभिमंत्रितम् । षडब्दस्य महत्तेन प्रायश्चित्तं कृतं भवेत्

စောမာဩဋ္ဌမီနေ့တွင် ဗိဓာနအတိုင်း ဘြဟ္မကူးර්ချာ ဝတ္တကို ကျင့်သူသည် အဃောရေးရှ್ವರ၏ ရှေ့မှောက်၌ အဃောရ မန္တရဖြင့် သီလသန့်စင်ကာ အကျင့်၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ခြောက်နှစ်စာ ပရాయရှ္စိတ္တ ပြီးစီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 9

इति संक्षेपतः प्रोक्तमघोरेशमहोदयम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं श्रुतं सर्वार्थसाधकम्

ဤသို့ အဃောရေးရှ్వర၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ကြေညာခဲ့သည်။ ဤမဟာတ္မ്യသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ ကြားနာသော် လောကဓမ္မအကျိုးအမြတ်ကောင်းများကို ပြည့်စုံစေသော အကြောင်းတရား ဖြစ်၏။

Verse 92

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादश रुद्रमाहात्म्येऽघोरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလောကပါသော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమဟာတ္မ്യ၊ အက္ခါဒသ ရုဒ్రమဟာတ္မ്യအတွင်းရှိ «အဃောရေးရှවර မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းခေါင်းစဉ်ဖြင့် ကိုးဆယ်နှစ်မြောက် အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။