Adhyaya 91
ဣရှွရသည် ဒေဝီအား မပျက်မယွင်းသော တြိယမ္ဗကေရှွရ (Tr̥yambakeśvara) သို့ သွားရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနကို ရုဒ္ဒရတို့အနက် ပဉ္စမမြောက်ဖြစ်ပြီး မူလဒေဝရုပ်သဏ္ဍာန်တစ်ပါးဟု ဖော်ပြထားသည်။ အဓ್ಯಾಯသည် သန့်ရှင်းမြေဧရိယာကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်ကာ စာမ္ဗပုရ (Sāmbapura) အနီးတွင်ရှိပြီး ယုဂဟောင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ရှိခဏ္ဍီဣရှွရ (Śikhāṇḍīśvara) ကို ရည်ညွှန်းကာ၊ အနီးတွင် ကပာလိကာ-သ္ထာန (Kapālikā-sthāna) ရှိ၍ လိင်္ဂရုပ် ကပာလေရှွရ (Kapāleśvara) သည် ဒർശန (darśana) နှင့် စပർശန (sparśana) ဖြင့် အပြစ်အနာအဆာများကို ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု ဆိုသည်။ တြိယမ္ဗကေရှွရသည် အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ တိုင်းတာသတ်မှတ်ထားသော အကွာအဝေးတွင်ရှိပြီး အလုံးစုံအကျိုးပြုကာ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော အရှင်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ ဂုရု (Guru) ဟုခေါ်သော ရှင်တော်တစ်ပါးသည် ပြင်းထန်သော တပဿ (tapas) ပြုကာ တြိယမ္ဗက မန္တရ (Tr̥yambaka mantra) ကို ဒေဝစည်းကမ်းအတိုင်း ရွတ်ဆိုပြီး နေ့စဉ် သုံးကြိမ် သင်္ကရာ (Śaṅkara) ကို ပူဇော်သည်။ ရှိဝ (Śiva) ၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် ဒေဝအာဏာကို ရရှိကာ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အမည်ကို တည်ထောင်ပေးသည်။ ထို့နောက် အကျိုးफलကို ဖော်ပြရာတွင် နီးကပ်ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ မန္တရဇပ (mantra-japa) ဖြင့် အပြစ်ပျက်စီးခြင်း၊ ဝါမဒေဝ (Vāmadeva) မန္တရဖြင့် ဘက္တိ (bhakti) ပြုလျှင် ချို့ယွင်းချက်များမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ နှင့် ချိုက်တရ-ရှုကလ-ချတုရဒသီ (Caitra-śukla-caturdaśī) ညတွင် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ကာ ပူဇော်၊ ချီးမွမ်း၊ ရွတ်ဆိုလျှင် အထူးထိရောက်ကြောင်း ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ယာဉ်တော်ဖူးခရီး၏ အပြည့်အဝအကျိုးကို လိုသူများအတွက် နွားလှူဒါန်းရန် ညွှန်ကြားပြီး၊ ဤ မာဟာတ္မယ (māhātmya) သည် ပုဏ္ဏ (puṇya) ကို ဖြစ်စေကာ ပာပ (pāpa) ကို ဖျက်ဆီးသည်ဟု သတ်မှတ်ကာ ပိတ်သိမ်းသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि त्र्यंबकेश्वरमव्ययम् । तत्पंचमं समाख्यातं रुद्राणामादिदैवतम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီမယ်တော်၊ မပျက်မယွင်းသော တြျမ္ဗကေရှ္ဝရထံသို့ သွားရမည်။ ထိုဘုရားသည် အစဉ်အလာအရ ပဉ္စမမြောက်ဖြစ်ပြီး ရုဒြတို့အနက် အာဒိဒေဝတ (ပထမဘုရား) ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 2
शिखंडीश्वरमाख्यातं पूर्वं त्रेतायुगे प्रिये । तच्चाद्याहं प्रवक्ष्यामि यथा संज्ञायते नरैः
ချစ်မြတ်နိုးရသောသူမ၊ တရေတာယုဂ၌ ယခင်က ဤနေရာကို «သိခဏ္ဍီဣශ්ဝရ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ယခုမူ လူတို့ယနေ့သိမြင်ခေါ်ဆိုသကဲ့သို့ ငါက ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။
Verse 3
अस्ति सांबपुरं देवि तत्रस्थं परमेश्वरि । तस्यैवोत्तरदिग्भागे स्थानं कापालिकं स्मृतम्
အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ «သာမ္ဘပုရ» ဟူသော မြို့တစ်မြို့ ရှိ၏၊ အို အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာမယ်တော်။ ထိုမြို့၏ မြောက်ဘက်အပိုင်း၌ «ကာပါလိက-သ္ထာန» ဟု မှတ်မိအောက်မေ့ကြသော နေရာတစ်ခု ရှိသည်။
Verse 4
कपालेश्वरनामा च यत्रेशो लिंगमूर्तिमान् । संस्थितः पापनाशाय दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्
ထိုနေရာ၌ အရှင်သည် လင်္ဂရုပ်အဖြစ် တည်ရှိကာ «ကပါလေဣශ්ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ဖြစ်၍ မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း ထိတွေ့ရုံဖြင့်လည်းကောင်း အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသည်။
Verse 5
तस्मादीशानदिग्भागे धनुषां षोडशांतरे । त्र्यंबकेश्वरनामा च तत्र रुद्रः स्थितः स्वयम्
ထိုနေရာမှ အီသာန (မြောက်အရှေ့) ဘက်သို့ သံလျင်အလျား ဆယ့်ခြောက်အကွာ၌ ရုဒ္ရသည် ကိုယ်တိုင် တည်ရှိကာ «တြျမ္ဘကေဣශ්ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသည်။
Verse 6
सर्वानुग्रहकर्त्ता च सर्वकामफलप्रदः । पुरा यत्रातपद्देवि तपो घोरं सुदुष्करम् । गुरुर्नामा ऋषिवरो देवदानवदुःसहम्
သူသည် အားလုံးကို ကရုဏာအနုဂ्रह ပေးသနားသူဖြစ်၍ တရားသင့်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။ အို ဒေဝီ၊ ရှေးက ထိုနေရာ၌ «ဂုရု» ဟူသော အထူးမြတ်သော ရှင်ရသီသည် အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ကျင့်ခဲ့ရာ၊ ထိုအခက်အခဲသည် နတ်နှင့် ဒေဝဒနဝတို့တောင် မခံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။
Verse 7
कोटीनां त्रितयं येन त्र्यंबको मंत्रनायकः । जप्तो दिव्येन विधिना त्रिकालं पूज्य शंकरम्
သူသည် မန္တရတို့၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော တြျမ်ဗက မန္တရကို သုံးကုဋေကြိမ် တရားဝင်သော ဒိဗ္ဗနည်းဖြင့် နေ့၏ သုံးချိန်တွင် သင်္ကရကို ပူဇော်ကာ ရွတ်ဆို하였다။
Verse 8
ततः प्रसाद्य देवेशं दिव्यैश्वर्यमवाप सः । चक्रे नाम स्वयं तस्य त्र्यंबकेश्वरमव्ययम्
ထို့နောက် ဒေဝတို့၏အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် သူသည် ဒိဗ္ဗအာဏာတော်ကို ရရှိ하였다။ ထို့ပြင် ထိုလင်္ဂအား မပျက်မယွင်းသော “တြျမ်ဗကေရှ္ဝရ” ဟူသော နာမကို သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်하였다။
Verse 9
जप्त्वा तु त्र्यंबकं मंत्रं यतः सिद्धिमवाप सः । दिव्याष्टगुणमैश्वर्यं तेनासौ त्र्यंबकेश्वरः
သူသည် တြျမ်ဗက မန္တရကို ရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ရရှိ하였다။ ထို့ကြောင့် အင်္ဂါရှစ်ပါးပြည့်စုံသော ဒိဗ္ဗအာဏာတော်ကို ရရှိပြီး၊ ထိုလင်္ဂကို “တြျမ်ဗကေရှ္ဝရ” ဟု ခေါ်ကြသည်။
Verse 10
सर्वपातक विध्वंसी दर्शनात्स्पर्शनादपि । यस्त्र्यंबकं जपेद्विप्रस्त्र्यंबकेश्वरसंनिधौ । स प्राप्नोति महासिद्धिं प्रत्यक्षं रुद्र एव सः
၎င်းသည် မြင်ရုံနှင့် ထိရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသည်။ တြျမ်ဗကေရှ္ဝရ၏ ရှေ့မှောက်၌ တြျမ်ဗက (မန္တရ) ကို ရွတ်ဆိုသော ဗြာဟ္မဏသည် မဟာစိဒ္ဓိကို ရရှိပြီး၊ ထင်ရှားစွာ ရုဒြာကိုယ်တိုင် ဖြစ်လာသည်။
Verse 11
दर्शनादपि तस्याथ पापं याति सहस्रधा । यस्तं पूजयते भक्त्या विधिना भावमास्थितः । वामदेवेन मंत्रेण स मुक्तः पातकैर्भवेत्
သူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုးကွဲကြေသွားသည်။ စိတ်ထားမှန်ကန်၍ နည်းလမ်းတကျ သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူသည် ဝာမဒေဝ မန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်မည်။
Verse 12
चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां तत्र यो जागृयान्निशि । पूजास्तुतिकथाभिश्च स प्राप्नोतीप्सितं फलम्
ချိုင်ထရလ၏ လင်းပက္ခ ၁၄ ရက်နေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ညအခါ နိုးကြားစောင့်ကြည့်၍ ပူဇော်ခြင်း၊ သီချင်းသံတော်ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် သာသနာတော်ပုံပြင်တရားတော်များကို ရွတ်ဆိုလျှင် လိုလားသော အကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 13
धेनुस्तत्रैव दातव्या सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ယာတရာ၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ ရလိုသူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ပင် နွားတစ်ကောင်ကို သဒ္ဓါဖြင့် လှူဒါန်းသင့်သည်။
Verse 14
इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । त्र्यंबकेश्वररुद्रस्य नृणां पुण्यफलप्रदम्
ဤသို့ဖြင့် ဒေဝီမယ်တော်၊ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော တြျံဗကေရှွရ ရုဒ္ဒရ၏ မဟာတန်ခိုးကို သင်အား ငါပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုမဟာတန်ခိုးသည် လူတို့အား ကုသိုလ်အကျိုးကို ပေးအပ်၏။
Verse 91
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये त्र्यंबकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनवतितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပြဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပြဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မ்யနှင့် ဧကာဒသ ရုဒ္ဒရ မာဟာတ္မ்யအတွင်း ပါဝင်သော «တြျံဗကေရှွရ မာဟာတ္မ்ய ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၉၁ သည် အဆုံးသတ်၏။