Adhyaya 89

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे कपालीश्वरमुत्तमम् । रुद्रं तृतीयं पापघ्नं नीलरुद्रस्यपूर्वतः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—«ထို့နောက် အလှပေါင်တံရှိသော မိန်းမရေ၊ နီလရုဒြ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိသော ကပာလီဣශ්ဝရ အထွတ်အမြတ်သို့ သွားလော့။ ထိုသည် ရုဒြ တတိယ၊ အပြစ်ပျောက်စေသူ ဖြစ်၏»။

Verse 2

बुधेश्वरात्पश्चिमतो धनुषां सप्तके स्थितम् । छिन्नं मया पुरा देवि ब्रह्मणः पंचमं शिरः

«ဗုဓေဣශ්ဝရ၏ အနောက်ဘက်၌ ဓနုသ် ခုနစ်အကွာတွင် တည်၏။ အဲဒီနေရာ၌ အတိတ်ကာလ၌၊ ဒေဝီရေ၊ ငါသည် ဘြဟ္မာ၏ ပဉ္စမ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ခဲ့၏»။

Verse 3

तत्कपालं करे लग्नं प्रभासक्षेत्रमागतः । ततो वर्षसहस्रं तु संस्थितः क्षेत्रमध्यतः

ထိုခေါင်းခွံကို လက်၌ကပ်လျက် ကိုင်ဆောင်၍ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် ထိုကွင်းမြေ၏ အလယ်၌ တစ်ထောင်နှစ်တိုင် တည်နေခဲ့၏။

Verse 4

कपालधारी दिग्वासाः कपाली तेन च स्मृतः । तन्मया पूजितं लिंगं वर्षाणामयुतं प्रिये

ခေါင်းခွံကို ဆောင်၍ အဝတ်မဲ့ (မိုးကောင်းကင်ကို အဝတ်အဖြစ်) နေသဖြင့် ထို့ကြောင့် “ကပာလီ” ဟု မှတ်မိကြ၏။ ချစ်သူရေ၊ ထိုလိင်္ဂကို ငါသည် တစ်သောင်းနှစ်တိုင် ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 5

कपालिरूपमास्थाय कपालीशस्ततः स्मृतः । सर्वपापहरो नृणां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ကပာလီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူသဖြင့် ထို့ကြောင့် “ကပာလီဣଶ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ လူတို့အတွက် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူသည်—မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိတွေ့ရုံဖြင့်လည်းကောင်း။

Verse 6

मया तत्र नियुक्ता वै रक्षार्थं शूलपाणयः । गणाः सहस्रशो देवि पापिनां दुष्टचेतसाम्

ထိုနေရာ၌ အကာအကွယ်အတွက် အမှန်တကယ် ငါသည် သုံးခွတံကိုင် ဂဏများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ ခန့်အပ်ခဲ့၏၊ အို ဒေဝီ—အပြစ်သားတို့၏ မကောင်းသောစိတ်အလိုကို တားဆီးရန်။

Verse 7

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । पूजयेत्तं महादेवं कपालिनमनामयम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့်၊ သင့်လျော်သောယုံကြည်ခြင်းနှင့်တကွ၊ မဟာဒေဝကို—ကပာလင်၊ ဝေဒနာနှင့်ရောဂါကို ဖယ်ရှားသူကို—ပူဇော်သင့်၏။

Verse 8

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । पूजयित्वा विधानेन सम्यक्तत्पुरुषाणुना

ထိုနေရာ၌ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအား ရွှေကို ဒါနအဖြစ် ပေးသင့်၏—နည်းလမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ တတ်ပုရုရှ အနုမန္တရဖြင့် မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်လျက်။

Verse 9

जन्मप्रभृति यत्पापं प्राणिभिः समुपार्जितम् । षडशीतिमुखे दृष्ट्वा तल्लिंगं तु व्यपोहति

မွေးဖွားချိန်မှစ၍ သတ္တဝါတို့ စုဆောင်းလာသော အပြစ်အားလုံးသည်—မျက်နှာရှစ်ဆယ်ခြောက်ပါးရှိသော သခင်၏ လိင်္ဂကို မြင်သော် အမှန်တကယ် ပျောက်ကင်းသွား၏။

Verse 10

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । कपालिरुद्रदेवस्य तृतीयस्य वरानने

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် အပြစ်ဖျက်သိမ်းသော မဟာတန်ခိုးကို—ကပာလိရုဒ္ရဒေဝ၊ တတိယမြောက်သူ၏—အို လှပသောမျက်နှာရှိသူမ၊ ငါဆိုခဲ့၏။

Verse 89

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये कपा लीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ပင် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) စံဟိတာအတွင်း၊ ခုနှစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မယ၌၊ ဧကာဒశရုဒြ မဟာတ္မယအတွင်း၊ «ကပါလီဣශ්ဝရ၏ မဟာမြတ်တန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အရှစ်ဆယ်ကိုးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။