Adhyaya 87

Verse 1

ईश्वर उवाच । एवं कृत्वा नरो यात्रां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । ततो गच्छेन्महादेवि रुद्रानेकादश क्रमात्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်— “ဤသို့ ယာထရာကို သင့်လျော်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့်အတူ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ လူသည် ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ရုဒြာ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးထံ သွားရမည်။”

Verse 2

प्रभासक्षेत्रमध्यस्थान्महापातकनाशनान् । यदेकादशधा पापमर्जितं मनुजैः पृथक्

ပရဘာသက္ရှေတရ၏ အလယ်ဗဟို၌ မဟာပာတက (အပြစ်ကြီးများ) ကို ဖျက်ဆီးပေးသော သန့်ရှင်းရာများ ရှိသည်။ လူသားတို့က သီးခြားစီ စုဆောင်းထားသော အပြစ်သည် တစ်ဆယ့်တစ်မျိုးသို့ ခွဲဝေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ ထိုနေရာ၌ ဖယ်ရှားခံရသည်။

Verse 3

तदेकादशरुद्राणां पूजनात्क्षयमेष्यति । संक्रांतावयने वापि चंद्रसूर्यग्रहेऽथवा

စုဆောင်းထားသော အပြစ်သည် ရုဒြာတစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ပျက်ကွယ်သွားမည်—သင်္ကရန္တိနေ့၊ အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ) သို့မဟုတ် လ/နေ ဂြိုဟ်ကွယ်ချိန်တွင်ဖြစ်စေ။

Verse 4

अन्यासु पुण्यतिथिषु सम्यग्भावेन भावितः । पूजयेदानुपूर्व्येण रुद्रैकादशकं क्रमात्

အခြားသော ပုဏ္ဏတိထိ (သန့်ရှင်းသောနေ့ရက်) များတွင်လည်း စိတ်အတွင်း သဒ္ဓါမှန်ကန်စွာ ပြည့်ဝနေ၍ ရုဒြာတစ်ဆယ့်တစ်ပါးကို အစဉ်လိုက် အဆင့်ဆင့် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 5

तेषां नामानि वक्ष्यामि यान्यतीतानि मे पुरा । आद्ये कृतयुगे तानि शृणु देवि यथार्थतः

အတိတ်ကာလ ပုရောကာလတွင်ရှိခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့၏ အမည်များကို ငါကြေညာမည်။ နတ်မယ်တော်၊ ကృతယုဂ (ပထမယုဂ) တွင် သူတို့ခံယူခဲ့သော အမည်များကို အမှန်တကယ် တိတိကျကျ နားထောင်လော့။

Verse 6

अजैकपादहिर्बुध्न्यो विरूपाक्षोऽथ रैवतः । हरश्च बहुरूपश्च त्र्यंबकश्च सुरेश्वरः । वृषाकपिश्च शंभुश्च कपर्दी चापराजितः

အဇೈကပာဒ၊ အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ ဝိရူပါက္ရှ၊ ရైవတ; ဟရ၊ ဘဟုရူပ; တြျမ္ဗက၊ သုရေရှွရ; ဝೃષာကပိ၊ သမ္ဘု; ကပရ္ဒီ၊ အပရာဇိတ—ဤတို့သည် (ပြောကြားထားသော) အမည်များဖြစ်သည်။

Verse 7

आदौ कृतयुगे देवि त्रेतायां द्वापरेऽपि च । कलौ युगे तु संप्राप्ते जातं नामांतरं पुनः

အစပိုင်းတွင်—ကృతယုဂ၌လည်းကောင်း၊ ထရေတာနှင့် ဒွာပရယုဂ၌လည်းကောင်း—ဤအမည်များဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ ထပ်မံ၍ အမည်အခြားတစ်စု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 8

एकादशधा रुद्राणां तानि ते वच्मि सांप्रतम् । भूतेशो नीलरुद्रश्च कपाली वृषवाहनः

ယခု ငါသည် ရုဒ္ဒရတို့၏ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး ခွဲခြားထားသော အမည်များကို ပြောကြားမည်။ ဘူတေရှ၊ နီလာရုဒ္ဒရ၊ ကပါလီ၊ နှင့် ဝೃಷဝါဟန ဖြစ်သည်။

Verse 9

त्र्यंबको घोरनामा च महाकालोऽथ भैरवः । मृत्युंजयोऽथ कामेशो योगेश इति कीर्तितः । एकादशैते रुद्रास्ते कथिताः क्रमशः प्रिये

ထရျမ္ဗက၊ ဂ္ဃောရနာမ၊ မဟာကာလ၊ နှင့် ဘိုင်ရဝ; ထို့နောက် မృတျုဉ္ဇယ၊ ကာမေရှ၊ ယိုးဂေရှ ဟူ၍ ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ ချစ်မြတ်နိုးရသူရေ၊ ဤတို့သည် အစဉ်လိုက် ပြောကြားသော ရုဒ္ဒရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 10

अनादिनिधना देवि भेदभिन्नास्तु ते पृथक् । एकादशस्वरूपेण पृथङ्नामप्रभेदतः

ဒေဝီရေ၊ သူတို့သည် အစမရှိ အဆုံးမရှိသော သဘောတရားဖြစ်ပြီး ကွဲပြားမှုအလိုက် သီးခြားသီးခြား ခွဲခြားထင်ရှားကြသည်။ တစ်ဆယ့်တစ်ရုပ်အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ အမည်ကွဲပြားခြင်းဖြင့် သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 11

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि लिंगैकादशकक्रमम् । स्थानसीमाप्रभेदेन माहात्म्योत्पत्तिकारणैः

ဒေဝီက ပြောသည်—အရှင်ဘုရား၊ လိင်္ဂ တစ်ဆယ့်တစ်ပါး၏ အစဉ်အလာကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။ နေရာနှင့် နယ်နိမိတ်ကွဲပြားမှုတို့နှင့် မဟာတ္မယ ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် အကြောင်းရင်းများကိုပါ ဖော်ပြပါ။

Verse 12

कथं पूज्यानि तानीश के मंत्राः को विधिः स्मृतः । कस्मिन्पर्वणि काले वा सर्वं विस्तरतो वद

အရှင်ဘုရား၊ ထိုတို့ကို မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်း။ မည်သည့် မန္တရများကို သုံးရမည်၊ မည်သည့် နည်းလမ်းကို သင်ကြားထားသနည်း။ မည်သည့် ပွဲတော်နေ့ သို့မဟုတ် မည်သည့် အချိန်တွင်လဲ—အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။

Verse 13

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि रहस्यं पापनाशनम् । सोमनाथादितः कृत्वा सिद्धिनाथादिकारणम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ နတ်သမီးရေ၊ နားထောင်ပါ။ အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းသော လျှို့ဝှက်တရားကို ငါရှင်းပြမည်—စောမနာထမှ စ၍၊ စိဒ္ဓိနာထကို အစပြုသော အခြေခံအကြောင်းတရားတို့ကိုလည်း ဆိုမည်။

Verse 14

यच्छ्रुत्वा मुच्यते जंतुः पातकैः पूर्वसंचितैः । ये चैकादश रुद्रा वै तव प्रोक्ता मया प्रिये

ဤအရာကို ကြားနာလျှင် သတ္တဝါသည် အတိတ်က စုဆောင်းထားသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။ ထို့ပြင် ချစ်သူမေ၊ ရုဒ္ဒရ ဆယ့်တစ်ပါးကိုလည်း ငါက သင့်အား ပြောကြားပြီးသားဖြစ်သည်။

Verse 15

दश ते वायवः प्रोक्ता आत्मा चैकादशः स्मृतः । तेषां नामानि वक्ष्यामि वायूनां शृणु मे क्रमात्

ဝါယု ဆယ်ပါးကို သင်ကြားထားပြီး၊ အာတ္မန်ကို ဆယ့်တစ်ပါးမြောက်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ယခု ငါသည် ဝါယုတို့၏ အမည်များကို အစဉ်လိုက် ပြောမည်—အစဉ်အတိုင်း နားထောင်ပါ။

Verse 16

प्राणोऽपानः समानश्च ह्युदानो व्यान एव च । नागश्च कूर्मः कृकलो देवदत्तो धनंजयः

၎င်းတို့မှာ—ပရာဏ၊ အပာဏ၊ သမာဏ၊ ဥဒါဏ၊ ဗျာဏ၊ ထို့ပြင် နာဂ၊ ကူရ္မ၊ ကೃကလ၊ ဒေဝဒတ္တ၊ ဓနဉ္ဇယ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 17

आत्मा चेति क्रमाज्ज्ञेया रुद्राधिपतयः क्रमात् । तेषां यात्रां क्रमाद्वक्ष्ये सर्वप्राणिहिताय वै

ထို့နောက် အာတ္မန်ကိုလည်း အစဉ်လိုက် သိမြင်ရမည်။ ထိုနည်းတူ ရုဒ္ဒရပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် အုပ်စိုးသော အဓိပတိများကိုလည်း အစဉ်လိုက် သိရမည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ၎င်းတို့၏ ယာထရာ (ဘုရားဖူးလမ်းကြောင်း) ကို အစဉ်လိုက် ငါဖော်ပြမည်။

Verse 18

रुद्राणामादिदेवोऽसौ पूर्वं सोमेश्वरः प्रिये । भूतेश्वरेति नाम्ना वै पूजयेत्तं विधानतः

ချစ်သူရေ၊ ထိုဘုရားသည် ရုဒြာတို့အနက် အဓိကမူလဘုရားဖြစ်ပြီး ယခင်က စိုးမေရှ္ဝရ ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ စည်းကမ်းတော်နှင့်အညီ «ဘူတေရှ္ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

राजोपचारयोगेन श्रद्धापूतेन चेतसा । पंचामृतेन संस्नाप्य सद्योजातेन पूजयेत्

မင်းတော်ဆန်သော ပူဇော်ပဏ္ဏာများဖြင့်၊ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် စင်ကြယ်သည့် စိတ်ဖြင့်၊ (လိင်္ဂ) ကို ပဉ္စာမృతဖြင့် ရေချိုးပေးပြီးနောက် «သဒ္ယောဇာတ» မန္တရဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 20

पुष्पैर्मनोहरैर्भक्त्या ध्यात्वा देवं सदाशिवम् । त्रिभिः प्रदक्षिणीकृत्य साष्टांगं प्रणिपत्य च

သဒ္ဓါဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ပန်းများကို ပူဇော်ကာ၊ သဒာရှီဝ ဘုရားကို ဓ్యာနပြု၍၊ သုံးကြိမ် ပတ်လည်လှည့်ကာ၊ ထို့နောက် ကိုယ်အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် အပြည့်အဝ လဲလျောင်းကန်တော့ရမည်။

Verse 21

रुद्रैकादशयात्रार्थी निर्विघ्नार्थं व्रजेत्ततः । भूतेश्वरेति यन्नाम प्रोक्तं तत्ते ब्रवीम्यहम्

ရုဒြာတစ်ဆယ့်တစ်ပါး၏ ယာတရာကို ဆောင်ရွက်လိုသူသည် အတားအဆီးကင်းစေရန် ထို့နောက် ဆက်လက်သွားရမည်။ «ဘူတေရှ္ဝရ» ဟု ဆိုထားသော နာမ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ယခု သင့်အား ငါရှင်းပြမည်။

Verse 22

महदादि विशेषांतं भूतजालं यदीरितम् । पंचविंशति संख्याकं तेषामीशो यतः स्मृतः

မဟတ်မှ စ၍ အထူးသဖြင့် သတ္တဝါ/တတ္တဝများအဆုံးတိုင်အောင် ဟောကြားထားသော ဘူတဇာလ (အစုအဝေး) သည် အရေအတွက် နှစ်ဆယ့်ငါး ဖြစ်သည်။ ထိုအရာတို့၏ အရှင်ဟု မှတ်ယူကြသဖြင့် (သူ့ကို) «ဘူတေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 23

तेन भूतेश्वरेत्युक्तं नाम तस्य पुरा किल । पंचविंशतितत्त्वानि ज्ञात्वा मुक्तिमवाप्नुयात्

ထို့ကြောင့် ရှေးကာလ၌ သူ၏နာမကို «ဘူတေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသည်။ တတ္တဝ ၂၅ ပါးကို သိမြင်နားလည်လျှင် မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရနိုင်သည်။

Verse 24

भूतेशरुद्रं संपूज्य गच्छेद्वै मुक्तिमव्ययाम् । इति संक्षेपतः प्रोक्तमादि रुद्रस्य कीर्तनम् । कीर्तनीयं द्विजातीनां कीर्तितं पुण्यवर्द्धनम्

ဘူတေရှ-ရုဒြကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင် မပျက်မယွင်းသော မောက္ခကို အမှန်တကယ် ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အာဒိရုဒြ၏ ကီရ္တန (ဂုဏ်တော်ချီးမွမ်းခြင်း) ကို အကျဉ်းချုပ် ပြောထားသည်။ ဤချီးမွမ်းချက်ကို ဒွိဇာတီ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့က ရွတ်ဆိုသင့်ပြီး၊ ရွတ်ဆိုလျှင် ကုသိုလ်တိုးပွားစေသည်။

Verse 87

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये भूतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ताशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက்னေတရ မာဟာတ္မ്യနှင့် ရုဒြ ၁၁ ပါး၏ မာဟာတ္မ്യအတွင်းရှိ «ဘူတေရှ္ဝရ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၈၇ သည် အဆုံးသတ်၏။