Adhyaya 86
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 86

Adhyaya 86

ဤအဓျာယတွင် သန့်ရှင်းသော ပရဘာသကေတ္တရ၏ တောင်ဘက်ပိုင်း၌ တည်ရှိသော “ပाण्डဝေရှ္ဝရ” ဟုခေါ်သော ထင်ရှားသည့် လိင်္ဂကို ဖော်ပြသည်။ ပाण्डဝ ငါးဦးသည် မိမိတို့ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားနေသည့်ကာလ၊ တောတွင်းနေထိုင်သည့်အချိန်တွင် ဘုရားဖူးခရီးအခွင့်အရေးကြောင့် ပရဘာသကေတ္တရသို့ ရောက်လာပြီး အစဉ်လိုက် တပ်ဆင်တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ သောမပရဝန်နေ့တွင် ကမ်းခြေ/ရေကန်ဘေး၌ ပူဇော်ပွဲအရာရှိများရှေ့မှောက်တွင် လိင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုလုပ်ကြသည်။ မားကဏ္ဍေယ ရှင်နှင့် အခြား ဗြာဟ္မဏ ရ္တဝိဇ်များကို ခန့်အပ်ကာ ဝေဒသံဃာတော်ရွတ်ဆိုသည့် အဘိသေကကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ဓမ္မဒါန (နွားအပါအဝင်) ကိုလည်း ဆောင်ရွက်ကြသည်။ စနစ်တကျ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂကြောင့် ရှင်တို့ ပီတိဖြစ်ကာ ဖလသရုတိကို ကြေညာသည်—ဤ ပाण्डဝတည်ထောင် လိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် ဒေဝတားနှင့် မနုဿမဟုတ်သည့် အမျိုးအစားများအတွင်းတောင် လေးစားခံရမည်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လျှင် အရှွမေဓ ယဇ్ఞနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် စန္နိဟိတာ ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးပြီး ပाण्डဝေရှ္ဝရကို ပူဇော်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် မာဃလအတွင်း ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ကုသိုလ်ကို ပိုမိုတိုးစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပုရုရှောတ္တမနှင့် သဘောတရားအရ တစ်သွင်ပြင်တည်း ဖြစ်ကြောင်း ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ဒർശနသာမန်ဖြင့်ပင် အပြစ်ပျက်စီးမှု များပြားစေသည်ဟု ဆိုကာ၊ လိင်္ဂကို ဝိုင်ရှ္ဏဝပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသဖြင့် ရှိုင်ဝဘုရားကျောင်းအတွင်း နိကာယပေါင်းစည်းမှုကို ညွှန်ပြသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यास्तु दक्षिणे भागे स्थितं लिंगं महाप्रभम् । पांडवेश्वरनामाढ्यं पंचभिः स्थापितं क्रमात्

ဣရှွရက ပြောသည်– ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်တွင် အလွန်တောက်ပသော လင်္ဂ မဟာပရဘ တစ်ဆူ ရှိ၏။ “ပाण्डဝေရှွရ” (Pāṇḍaveśvara) ဟု နာမည်ကြီးပြီး ပाण्डဝ ငါးဦးက အစဉ်အတိုင်း တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 2

गुप्तचर्यां यदा याताः पांडवा वनवासिनः । तीर्थयात्राप्रसंगेन प्रभासं क्षेत्रमागताः

တောတွင်နေထိုင်သော ပाण्डဝတို့သည် လျှို့ဝှက်နေထိုင်ရသော ကာလ (ဂုပ္တချရျာ) သို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးသွားရာ အကြောင်းဖြင့် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 3

तस्मिन्काले महादेवि सं प्राप्ते सोमपर्वणि । स्थापयामासुस्ते सर्वे लिंगं संनिहिता तटे

ထိုအခါ မဟာဒေဝီရေ၊ ဆိုမပွဲနေ့ရောက်လာသောအခါ၊ အားလုံးတို့သည် သံနိဟိတျာ ကမ်းပါးပေါ်၌ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 4

मार्कण्डप्रमुखान्कृत्वा ऋत्विजो ब्राह्मणोत्तमान् । वेदोक्तैः कारयामासुरभिषेकं वृषान्ददुः

မာရကဏ္ဍေယကို ဦးဆောင်သည့် အမြတ်ဆုံး ဘြာဟ္မဏများကို ရိတ்வိဇ်အဖြစ် ခန့်အပ်၍၊ ဝေဒညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အဘိသေကကို ပြုလုပ်စေကာ၊ နွားထီးများကို လှူဒါန်းကြ၏။

Verse 5

ततः प्रसन्ना ऋषयो मार्कंडप्रमुखाः प्रिये । प्रतिष्ठितस्य लिंगस्य पांडवैर्वरवर्णिनि

ထို့နောက် ချစ်မြတ်နိုးရသူရေ၊ မာရကဏ္ဍေယ ဦးဆောင်သော ရှင်ရသီတို့သည်၊ ပဏ္ဍဝတို့က သေချာစွာ တည်ထောင်ထားသော လင်္ဂအပေါ်၌ အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်ကြ၏၊ အရောင်လှသော မိန်းမရေ။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । ये चैतत्पूजयिष्यंति लिंगं पांडवपूजितम् । ते वै पूज्या भविष्यंति देवदानवरक्षसाम्

ရသီတို့ မိန့်ကြားကြသည်– «ပဏ္ဍဝတို့က ပူဇော်ထားသော ဤလင်္ဂကို ပူဇော်မည့်သူတို့သည်၊ ဒေဝ၊ ဒာနဝ၊ ရက္ခသတို့အကြား၌ပင် ပူဇော်ထိုက်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်»။

Verse 7

अश्वमेधफलं तेषां सम्यक्छ्रद्धार्चनेन वै । भविष्यति न संदेहो ह्यस्मद्वाक्यप्रभावतः

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ကြလျှင်၊ အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ ငါတို့၏ စကားအာနုဘော်ကြောင့် သံသယမရှိ။

Verse 8

स्नात्वा संनिहिताकुंडे योऽर्चयेत्पांडवेश्वरम् । माघे मासि समग्रे तु स साक्षात्पुरुषोत्तमः

သံနိဟိတာ-ကွန်ဒာ၌ ရေချိုးပြီး ပာဏ္ဍဝေရှွရကို ပူဇော်သူသည်၊ အထူးသဖြင့် မာဃလတစ်လုံးလုံးတွင် ပြုလျှင်၊ ပုရုရှောတ္တမ (အမြင့်မြတ်သောပုရုရှ) ကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ ကောင်းချီးရရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 9

दर्शनेनापि तस्यापि पापं याति सहस्रधा । विष्णुरूपो हि स प्रोक्तो नात्र कार्या विचारणा

သူ့ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်သည် တစ်ထောင်ဆတိုးကွဲကြေသွားသည်။ အကြောင်းမူ သူသည် ဗိဿနု၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်တော်ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ဤနေရာတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလိုအပ်။

Verse 86

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संनिहित्यामाहात्म्ये पांडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षडशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမပိုင်းဖြစ်သော ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ရှေတ్రమာဟာတ္မယအတွင်းရှိ သံနိဟိတီ-မာဟာတ္မယ၌ «ပာဏ္ဍဝေရှွရ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း အရှစ်ဆယ့်ခြောက် ပြီးဆုံး၏။