Adhyaya 80

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे लिंगं पातकनाशनम् । गौतमेश्वरनामाढ्यं दैत्यसूदनपश्चिमे

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်— ထိုသန့်ရှင်းဒေသ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ အပြစ်ပယ်ဖျက်သော လိင်္ဂတော်တစ်ပါး ရှိပြီး «ဂေါတမေဣရှွရ» ဟူသော နာမတော်ဖြင့် ကျော်ကြားကာ ဒೈတျသူဒန၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

धनुषां पंचके देवि संस्थितं सर्वकामदम् । शल्येनाराधितं यद्वै मद्रराजेन भामिनि

အို ဒေဝီ၊ ၎င်းသည် လေးတံအလျား ငါးဆတိုင်အကွာ၌ တည်ရှိပြီး ဆန္ဒအလိုအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။ အို လှပသူ၊ မဒြရဘုရင် ရှလျက အမှန်တကယ် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့သည်။

Verse 3

ततः कृतं तपश्चोग्रं समाराध्य महेश्वरम् । अन्योऽप्येवं नरो यस्तु तं समाराधयिष्यति

ထို့နောက် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ကျင့်ပြီး မဟေရှဝရကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်တော်မူလျှင်၊ ထိုနည်းတူ အခြားသူမည်သူမဆို ဤပုံစံအတိုင်း ပူဇော်မည်ဆိုသော်—

Verse 4

स प्राप्स्यति परां सिद्धिं यथा शल्यो महामनाः । चैत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा तु यः

သူသည် စိတ်ကြီးမြတ်သော ရှလျာကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ချိုင်တြ လပြည့်ဖက် (သုက္ကပက္ခ) ၁၄ ရက်နေ့တွင် လင်္ဂကို နို့ဖြင့် ဆေးကြောသူမည်သူမဆို—

Verse 5

गंधोदकेन च ततः पूजयेत्कुसुमोत्तमैः । तथैव विधिवद्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ထို့နောက် အနံ့သာရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ အကောင်းဆုံးသော ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထုံးတမ်းအတိုင်း သဒ္ဓါဖြင့် ပြုလုပ်လျှင် ထိုပူဇော်သူသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးပုဏ္ဏကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 6

वाचा कृतं च यत्पापं मनसा कर्मणाऽथ वा । तत्सर्वं नश्यते देवि तस्य लिंगस्य दर्शनात्

နှုတ်ဖြင့် ပြုသော အပြစ်၊ စိတ်ဖြင့် ပြုသော အပြစ်၊ သို့မဟုတ် ကိုယ်ကာယဖြင့် ပြုသော အပြစ် မည်သည့်အပြစ်မဆို—အို ဒေဝီ—ထိုလင်္ဂကို မြင်ရုံဖြင့် အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 80

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာ၌၊ ပရဘာသ ခဏ္ဍ ဟူသော သတ္တမကဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ-မာဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ «ဂေါတမေရှဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အရှစ်ဆယ်မြောက် အခန်းသည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။