Adhyaya 76

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्यैव देवदेवस्य समीपस्थं विराजते । लिंगद्वयं महापुण्यं लकुलीशप्रतिष्ठितम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူ၏— «ထို ဒေဝဒေဝ၏ အနီး၌ လကူလီရှက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သည့် လိင်္ဂ နှစ်ပါးသည် တောက်ပလင်းလက်လျက် ရှိ၏»။

Verse 2

लकुले श्वरनामास्ति तस्य लिंगद्वयस्य वै । तद्दृष्ट्वा देवदेवस्य लिंगद्वयमनुत्तमम्

«လကူလီရှွရ» ဟု ခေါ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာ၌ လိင်္ဂ နှစ်ပါး အမှန်တကယ် ရှိ၏။ ဒေဝဒေဝ မဟာဒေဝ၏ အထူးမြတ်ဆုံး လိင်္ဂနှစ်ပါးကို မြင်လျှင် စိတ်သည် ကြည်ညိုသဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်ဝလာ၏။

Verse 3

मुच्यते सकलात्पापादाजन्ममरणांतिकात् । तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां मासि भाद्रपदे प्रिये

လူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏၊ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ အဆုံးတိုင်အောင် ဆက်လက်သက်ရောက်သော အပြစ်များပင် လွတ်မြောက်၏။ ထိုနေရာ၌လည်း၊ ချစ်မြတ်နိုးရသူမေ၊ ဘာဒြပဒ လတွင် လင်းလက်သော ဆယ့်လေးရက်နေ့ (သုက္လ စတုရ္ဒသီ) တွင်—

Verse 4

उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । मूर्त्तिमंतं तु संपूज्य लकुलीशं महाप्रभम्

အစာရှောင်ခြင်းကို အလေးထား၍ ညလုံးပေါက် သတိတရားဖြင့် နိုးကြားနေကာ (ပရာဇာဂရ)၊ ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တည်ရှိသည့် တောက်ပကြီးမြတ်သော လကူလီရှကို စနစ်တကျ ပူဇော်သူသည်—

Verse 5

ततः संपूज्य विधिना तत्र लिंगद्वयं पृथक् । सम्यक्पूजाविधानेन स्तुतिमंत्रैरनुक्रमात् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः

ထို့နောက် ထုံးတမ်းစည်းကမ်းအတိုင်း ထိုနေရာရှိ လိင်္ဂနှစ်ပါးကို သီးသန့်စီ ပူဇော်လျက်၊ ပူဇော်နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာနှင့် စတုတ္ထ-မန်တရားများကို အစဉ်လိုက် ရွတ်ဆိုကာ—မဟေရှ္ဝရ ဘုရားတော် တည်ရှိရာ အမြင့်မြတ်သော နေရာသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 76

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये कलकलेश्वरसमीपवर्ति लकुलीशलिंगद्वयमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ကလကလေရှ္ဝရ အနီးရှိ လကူလီရှ လိင်္ဂနှစ်ပါး၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၇၆ သည်၊ ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်းရှိ သိုမေရှ္ဝရ မာဟာတ္မယ၌၊ စာပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာ၌ အဆုံးသတ်လေ၏။