Adhyaya 74

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शाकल्येश्वरमुत्तमम् । दैत्यसूदनवायव्ये धनुषां त्रिंशता स्थितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏— ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ဒိုင်တျသူဒနမှ အနောက်မြောက်ဘက်သို့ လေးတံအလျား သုံးဆယ်အကွာ၌ တည်ရှိသော အထူးမြတ်သော ရှာကလျေရှဝရ သို့ သွားရမည်။

Verse 2

शाकल्येन महादेवि पूजितं सर्वकामदम् । शाकल्योनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महत्तपः

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုသခင်ကို ရှာကလျက ပူဇော်ကန်တော့ခဲ့၍ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးတော်မူ၏။ ထိုနေရာ၌ ရာဇဣသီ ရှာကလျဟူသောသူသည် ကြီးမားသော တပဿာကို ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 3

समाराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगेऽवतारयामास प्रसन्नं तं महेश्वरम्

မဟာဒေဝကို အပြည့်အဝ အာရాధနာပြု၍ သူသည် ဘဝ (Bhava) ကို မျက်မြင်ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကြည်နူးတော်မူသော မဟေရှဝရကို လင်္ဂ၌ တည်စေ၍ ထားလေ၏။

Verse 4

तस्मिन्दृष्टे वरारोहे सप्तजन्मकृतं नृणाम् । पापं प्रणश्यते शीघ्रं तमः सूर्योदये यथा

အို ခါးလှသော မိန်းမမြတ်ရေ၊ Śākalyeśvara ကို မျက်မြင်တစ်ချက်သာ မြင်ရုံဖြင့် လူတို့၏ ခုနစ်ဘဝတစ်လျှောက် စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များသည် နေထွက်ချိန် အမှောင်ပျောက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 5

तत्राष्टम्यां चतुर्द्दश्यां स्नापयेत्पयसा शिवम् । पूजयेच्च विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्

အဲဒီနေရာမှာ အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် နို့ဖြင့် သီဝကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကို အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

हिरण्यं तत्र दातव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः । चत्वारि तस्य नामानि कथ्यमानानि मे शृणु

အဲဒီနေရာသို့ ဘုရားဖူးခရီး၏ ပြည့်စုံမှန်ကန်သော အကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ရွှေကို ဒါနပြုသင့်သည်။ ယခု ငါပြောမည့် အဲဒီဒေဝတ၏ ခေါ်ဝေါ်ကြေညာသည့် အမည်လေးပါးကို နားထောင်လော့။

Verse 7

आदौ कृतयुगे देवि कीर्तितो भैरवेश्वरः । ततः सावर्णिमनुना सम्यगाराधितः प्रिये

အစဦးကာလ ကృతယုဂတွင်၊ အို ဒေဝီ၊ သူသည် “Bhairaveśvara” ဟု ချီးမွမ်းကြေညာခံရ၏။ ထို့နောက် အို ချစ်သူရေ၊ Sāvarṇi Manu က သင့်လျော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 8

सावर्णिकेश्वरं नाम त्रेतायां तस्य संज्ञितम् । ततस्तु द्वापरे देवि गालवेन महात्मना । सम्यगाराधितस्तत्र लिंगरूपीवृषध्वजः

တရေတာယုဂတွင် သူ၏ အမည်ကို “Sāvarṇikeśvara” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒွာပရယုဂတွင်၊ အို ဒေဝီ၊ မဟာသတ္တဝါ Gālava က အဲဒီနေရာ၌ လင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိသော နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (Vṛṣadhvaja) ကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 9

तृतीयं तस्य देवस्य गालवेश्वरसंज्ञितम् । कलौ युगे तु संप्राप्ते शाकल्योनाम वै मुनिः

ထိုဘုရား၏ တတိယနာမကို «ဂါလဝေရှွရ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ «ရှာကလျ» ဟူသော ရှင်မုနိတစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။

Verse 10

यत्र सिद्धिमनुप्राप्त ऐश्वर्यं चाणिमादिकम् । शाकल्येश्वरनामेति ततः ख्यातं तुरीयकम्

ထိုနေရာ၌ ရှာကလျ မုနိသည် စိဒ္ဓိနှင့် အဏိမာ စသည့် အိုင်ශ්ဝရျ အာဏာများကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စတုတ္ထနာမ «ရှာကလျေရှွရ» ဟု ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 11

एवं चातुर्युगं नाम तस्य लिंगस्य कीर्तितम् । पापघ्नं पुण्यदं नॄणां कीर्त्तितं सर्वकामदम्

ဤသို့ လိင်္ဂ၏ «ချာတုရ်ယုဂ» ဟူသော ယုဂလေးပါးနာမများကို ကြေညာထားသည်။ ထိုနာမကို ချီးမွမ်း၍ သတိရလျှင် အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းကာ ကုသိုလ်ပေး၍ လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ပေးတတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 12

तस्यैव देवदेवस्य क्षेत्रोत्पत्तिं शृणु प्रिये

ယခု၊ ချစ်သူရေ၊ ထို ဒေဝဒေဝ၏ က္ෂೇತ್ರ (သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ) ပေါ်ပေါက်လာပုံကို နားထောင်လော့။

Verse 13

अष्टादशधनुर्देवि समंतात्परिमण्डलम् । महापापहरं देवि तत्र क्षेत्रनिवासिनाम्

ဒေဝီရေ၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် ဒဏု ၁၈ အထိ ဝိုင်းဝန်းစက်ဝိုင်းပုံဖြင့် ကျယ်ပြန့်သည်။ ဒေဝီရေ၊ ထိုကွက်ခြား၌ နေထိုင်သူတို့၏ မဟာအပြစ်များကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 14

कृमिकीटपतंगानां तिरश्चामपि मोक्षदम् । यत्र कूपादितोयेषु जलं सारस्वतं स्मृतम्

ထိုနေရာသည် ပိုးကောင်၊ ပိုးမွှား၊ ငှက်တို့အပါအဝင် အခြားသတ္တဝါများအထိ မောက္ခကိုပင် ပေးစွမ်းတတ်၏။ ထိုဒေသ၌ ရေတွင်းနှင့် အခြားရေအရင်းအမြစ်များမှ ရေကို «သာရသွဝတ» ဟု၊ သရသွတီမယ်တော်၏ သန့်ရှင်းရေကဲ့သို့ အမှတ်ရကြသည်။

Verse 15

यत्र तत्र नरः स्नात्वा स्वर्गलोके महीयते । अश्वमेधसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च

ထိုနေရာ၌ မည်သူမဆို ရေချိုးလျှင် ကောင်းကင်လောက၌ ဂုဏ်ပြုချီးမြှောက်ခံရ၏။ ထိုကုသိုလ်သည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ တစ်ထောင်နှင့် ဝါဇပေယ ရိတု တစ်ရာနှင့် တူညီသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 16

तत्फलं समवाप्नोति तस्य लिंगस्य दर्शनात् । सोमपर्वणि संप्राप्ते यस्तत्र शुचिरात्मवान्

ထိုသန့်ရှင်းသော လင်္ဂကို မျက်မြင်တစ်ချက်သာ ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့်ပင် ထိုရိတု၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ဆိုမပဗ္ဗန် (လပြည့်ဆိုင်ရာ သာသနာရေးအကျင့်) ရောက်လာသောအခါ သန့်စင်သောစိတ်နှင့် ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်မှုရှိ၍ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သူသည် ထိုကုသိုလ်ကို ရယူ၏။

Verse 17

अघोरं च जपेत्सम्यगाज्यहोमसमन्वितम् । तल्लिंगस्य समीपस्थो यावन्मासावधिः प्रिये

ထို့ပြင် «အဃောရ» မန္တရကို မှန်ကန်စွာ ဂျပ်တော်မူ၍ ဂီဟိုမ (နွားနို့ဆီဖြင့် ဟိုမပူဇာ) နှင့် တွဲဖက်ပြုလုပ်ရမည်။ အချစ်တော်ရေ၊ ထိုလင်္ဂအနီး၌ တစ်လအထိ နီးကပ်နေထိုင်လျှင် (၎င်း၏ ကရုဏာကို ခံယူရန် သင့်တော်လာသည်)။

Verse 18

महापातकयुक्तोऽपि युक्तो वाऽप्युपपातकैः । स सर्वां लभते सिद्धिमुत्तमां वरवर्णिनि

မဟာအပြစ်ကြီးများကို ထမ်းဆောင်နေသူဖြစ်စေ၊ သေးငယ်သော အပြစ်များ (ဥပပာတက) ဖြင့် မစင်ကြယ်သူဖြစ်စေ၊ ထိုနေရာ၌ အလုံးစုံသော စိဒ္ဓိနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိ၏၊ အလှရောင်ရှိသူရေ။

Verse 19

कामिकं तत्स्मृतं लिंगं सर्वकामफलप्रदम् । अघोर वक्त्रं देवस्य तत्रस्थं भैरवं महत्

ထိုလိင်္ဂကို «ကာမိက» ဟု မှတ်မိကြပြီး လိုအင်အားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးတော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘုရား၏ အဃောရ မျက်နှာသဏ္ဍာန်ဖြစ်သော မဟာဘဲရဝါ တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 20

भैरवेश्वरनामेति पूर्वं ख्यातमभूद्भुवि । अस्मिन्युगे तु संप्राप्ते शाकल्येश्वरनामकम्

ယခင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် «ဘဲရဝေရှ္ဝရ» ဟု ကျော်ကြားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုယုဂ၌ ရောက်လာသောအခါ «ရှာကလျေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ကြသည်။