Adhyaya 69

Verse 1

देव्युवाच । गौरीश्वरेति विख्यातं यत्त्वया लिंगमुत्तमम् । कुत्र तिष्ठति तल्लिंगं पूजितं यत्फलं लभेत्

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— “သင်က ‘ဂေါရီရှ္ဝရ’ ဟု ထင်ရှားစေသော အထွတ်အမြတ် လိင်္ဂသည် ဘယ်နေရာ၌ တည်ရှိသနည်း။ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် မည်သည့် အကျိုးဖလကို ရနိုင်သနည်း” ဟု။

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि माहात्म्यं पापनारानम् । गौरीश्वरस्य देवस्य सर्वकामप्रदस्य वै

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— “နားထောင်ပါ ဒေဝီ၊ ငါသည် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော မဟာတ္မယကို ပြောကြားမည်။ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားတော်မူသော ဂေါရီရှ္ဝရ ဘုရား၏ မဟာတ္မယပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 3

इदं तपोवनं देवि ख्यातं गौर्या महाप्रभम् । धनुषां पचपंचाशत्समंतात्परिमंडलम्

အို ဒေဝီ၊ ဤတပောဝန (တပသ်တော) သစ်တောသည် ဂေါရီ၏ဂုဏ်သတင်းကြောင့် ထင်ရှား၍ အလွန်တောက်ပလှ၏။ အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ဝိုင်းဝန်းစက်ဝိုင်းပုံဖြစ်ကာ ဒနုသ် ၅၅ အလျားရှိ၏။

Verse 4

तत्र मध्ये स्थिता देवी एकपादा तपोन्विता । तस्या उत्तरतो देवि किंचिदीशानसंस्थितम्

အဲဒီအလယ်ဗဟို၌ ဒေဝီသည် တစ်ခြေတည်းဖြင့် တပသ်ကျင့်ကာ ရပ်တည်နေ၏။ သူမ၏ မြောက်ဘက်တွင်၊ အို ဒေဝီ၊ အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဘက်သို့ နည်းနည်းတိမ်း၍ တစ်စုံတစ်ရာ တည်ရှိ၏။

Verse 5

धनुषां चतुरंते च लिंगं पापभयापहम् । यस्तत्पूजयते भक्त्या लिंगं भक्तियुतो नरः । कृष्णाष्टम्यां विशेषेण स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ဒနုသ် လေးအကွာ၌ အပြစ်ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော လိင်္ဂတစ်ဆူ ရှိ၏။ ထိုလိင်္ဂကို ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်ပူဇော်သော သဒ္ဓါရှိသူသည်—အထူးသဖြင့် ကృష్ణာဋ္ဌမီနေ့တွင်—အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။

Verse 6

गोदानं चात्र शंसंति सुवर्णं द्विजपुंगवे । अन्नदानं विशेषेण सर्वपापप्रशांतये

ဤနေရာ၌ နွားလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ရွှေလှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ချီးမွမ်းကြ၏၊ အို ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်။ အထူးသဖြင့် အစာလှူဒါန်းခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ငြိမ်းစေခြင်းအတွက် ချီးမွမ်းခံရ၏။

Verse 7

गोघ्नो वा ब्रह्महा वाऽपि तथा दुष्कृतकर्मकृत् । सर्व पापैः प्रमुच्येत तस्य लिंगस्य दर्शनात्

နွားသတ်သူဖြစ်စေ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မကောင်းသောကမ္မကို ပြုသူဖြစ်စေ—ထိုလိင်္ဂကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်နိုင်၏။

Verse 69

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये गौरीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတ္ရမဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ «ဂေါရီဣရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရ အခန်း ၆၉ ကို (၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါ စံဟိတာတွင်) ပြီးဆုံးသည်။