Adhyaya 67

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गछेन्महालिंगं कामेश्वरमिति श्रुतम् । कामेनाराधितं पूर्वं दैत्यसूदनपश्चिमे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် ‘ကာမေရှ္ဝရ’ ဟု ကြားသိရသော မဟာလင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ယခင်က ကာမက ပူဇာပြုခဲ့ပြီး၊ ဒိုင်တျသူဒန၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်» ဟု။

Verse 2

धनुषां सप्तके तत्र स्थितं देवि महाप्रभम् । निर्दग्धस्तु यदा काम स्तृतीयेनाग्निना मम

ဒေဝီရေ၊ ထိုအလွန်တောက်ပသော လင်္ဂသည် ထိုနေရာ၌ လေးတံခုနစ်တံအကွာ၌ တည်ရှိ၏။ ကာမသည် ငါ၏ တတိယမီး (တတိယမျက်စိမှ) ဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းသွားသောအခါ၊

Verse 3

तदा वर्षसहस्रं तु समाराध्य महेश्वरम् । प्रपेदे कामनासर्गं यत्रानंगः पुरा किल

ထို့နောက် မဟေရှ్వరကို နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် အာရాధနာပြု၍ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အရင်က ကိုယ်မဲ့သူ အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) တည်ခဲ့သည့် ထိုနေရာတည်းမှာပင် ကာမ၏ ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ရရှိ하였다။

Verse 4

तेन कामेश्वरंनाम ख्यातं लिंगं धरातले । सर्वपापहरं देवि सर्वकामफलप्रदम्

ထို့ကြောင့် ထိုလိင်္ဂသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် “ကာမေရှ్వర” ဟု နာမည်ကြီးလျက်ရှိသည်။ အို ဒေဝီ၊ ၎င်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး သင့်လျော်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးफलကို ပေးသနားတော်မူသည်။

Verse 5

त्रयोदश्यां विधानेन शुक्लायां मासि माधवे । संपूज्य तं विधानेन स स्त्रीणां कामवद्भवेत्

မాధဝ (ဝိုင်သာခ) လတွင် လပြည့်ဘက်၏ တရယောဒသီ (၁၃ ရက်) နေ့၌ စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင်၊ ယောက်ျားသည် မိန်းမတို့အတွက် ဆွဲဆောင်မှုရှိသူ ဖြစ်လာမည်။

Verse 67

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्या संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်ရာ (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် “ပရဘာသခဏ္ဍ” တွင်၊ ပထမပိုင်း “ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ” အောက်၌ “ကာမေရှ్వర မာဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၆၇ ပြီးဆုံး၏။