
ဤအধ্যာယသည် ရှိုင်ဝသဒ္ဓါအယူအဆအရ အကျဉ်းချုပ်သင်ကြားချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား မိန့်ကြားကာ ဘုရားဖူးသူကို ဝာဍဝေရှ္ဝရ-လင်္ဂသို့ သွားရောက်ရန် ညွှန်ပြသည်။ ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರအတွင်း သန့်ရှင်းသော မြေပြင်အညွှန်းအဖြစ် လက္ရှ္မီရှ၏ မြောက်ဘက်၊ ဝိသာလာက္ရှီ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိကြောင်း ဖော်ပြ၍ လမ်းညွှန်မြေပုံကဲ့သို့ သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ထို့နောက် မူလအကြောင်းရင်းကို ဆိုသည်— ကာမ (ကೃတસ્મရာ) မီးလောင်ပျက်စီးသည့်အခါ ဝာဍဝာမီးကြောင့် တောင်တစ်လုံး ပြိုကျညီညာသွားပြီး၊ ထိုအခြေအနေတွင် ဝာဍဝာက ဤလင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သဖြင့် “အင်အားကြီးသော” နေရာဖြစ်လာသည်။ ဘုရားဖူးသူသည် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်၊ ရှင်ကရာကို ဆယ်ကြိမ် အဘိရှေက (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ဝေဒကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား ဒဓိ (နို့ချဉ်) လှူဒါန်းရန် ထည့်သွင်းထားပြီး၊ အကျိုးအဖြစ် အဂ္နိ-လောကသို့ ရောက်ကာ ဘုရားဖူးခရီး၏ ပြည့်စုံသော ဖလကို ရရှိမည်ဟု ဖလश्रုတိဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै वाडवेश्वरम् । लक्ष्मीशादुत्तरे भागे विशालाक्ष्याश्च दक्षिणे
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ လက္ရှ္မီဣရှ္ဝရ၏ မြောက်ဘက်၊ ဝိသာလာက္ရှီ၏ တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိသော «ဝာဍဝေဣရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သော လင်္ဂသို့ သွားရမည်။
Verse 2
स्थितं महाप्रभावं हि वाडवेन प्रतिष्ठितम् । कृतस्मरो यदा दग्धः पर्वतो वाडवाग्निना
ဤလင်္ဂသည် မဟာအာနုဘော်ကြီးမား၍ ဝာဍဝက တည်ထောင်ပူဇော်ထား၏။ ကృతသ္မရာ မီးလောင်ပျက်စီးသည့်အခါ—တောင်တန်းကို ဝာဍဝမီးက လောင်ကျွမ်းသည့်အခါ—ဤသန့်ရှင်းသော တည်နေရာသည် ထင်ရှားကျော်ကြားလာ၏။
Verse 3
समीकृत्याखिलं स्थानं तेन लिंगं प्रतिष्ठितम् । पूजयेत्तं विधानेन दश संस्नाप्य शंकरम्
နေရာအနှံ့ကို သင့်တော်စွာ ပြင်ဆင်ညီညာစေပြီး ထိုနေရာ၌ လင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြု၏။ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရှင်ကရကို ဆယ်ကြိမ် စနာပနာ (ရေချိုးပူဇော်) ပြုကာ ပူဇော်ရမည်။
Verse 4
दधि दद्याच्च वै तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे । सोऽग्निलोकमवाप्नोति सम्यग्यात्राफलं लभेत्
ထိုနေရာ၌ ဝေဒကျမ်းကို ကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။ ထိုသူသည် အဂ္နိလောကသို့ ရောက်ပြီး ယာထရာ၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံမှန်ကန်စွာ ရရှိမည်။
Verse 65
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वाडवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चषष्टितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യအတွင်း «ဝာဍဝေရှ్వర၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၆၅ သည် အဆုံးသတ်လေ၏။