
ဤအধ্যာယတွင် ပရဘာသဒေသ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခုကို ဣရှ္ဝရက ဖော်ပြသည်။ အကွာအဝေးကို ဓနုငါးလောက်ဟု ဆိုပြီး ထိုနေရာကို «လက္ခ္မီဣရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ကာ ဆင်းရဲမှုနှင့် ကံမကောင်းမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသော (dāridrya-augha-vināśana) အဖြစ် ချီးမြှောက်ထားသည်။ အကြောင်းရင်းကိုလည်း ရှင်းပြသည်။ ဒိုင်တျများ (daityas) ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သမီးတော် လက္ခ္မီကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး၊ သမီးတော်က ကိုယ်တိုင် ပူဇော်သက္ကာပြု၍ သန့်ရှင်းစွာ တည်ထောင်သဖြင့် «လက္ခ္မီဣရှ္ဝရ» ဟူသော နာမတော် ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် လက်တွေ့ကျသော အမိန့်တော်ကို ပေးသည်။ Śrīpañcamī နေ့တွင် ဗိဓာနတဟ် (vidhānataḥ) အတိုင်း သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့လျှင် လက္ခ္မီ၏ ကရုဏာမေတ္တာ မခွဲမခွာ ရှိနေပြီး «မန်ဝန္တရ» တစ်လျှောက်ကဲ့သို့ ရှည်လျားသော ကာလအထိ အကျိုးကျေးဇူး ရရှိမည်ဟု ဖလရှရုတိက ထင်ရှားစွာ ဆိုထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်းတွင် မြားလေးငါးလက်မဟုတ်၊ မြားတံငါးလုံးအကွာအဝေး၌ လင်္ဂတစ်ဆူ တည်ရှိပြီး «လက္ခ္မီဣရှ္ဝရ» ဟု ကျော်ကြားကာ ဆင်းရဲမှုရေစီးကြောင်းကြီးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
ဒာနဝတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဒေဝီက လက္ခ္မီကို ထိုနေရာသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုလင်္ဂကို «လက္ခ္မီဣရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ဒေဝီကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
အချစ်တော်ရေ—သီရိပဉ္စမီနေ့၌ ထုံးတမ်းအတိုင်း သဒ္ဓါဖြင့် ထိုအရှင်ကို ပူဇော်သူသည် မန္ဝန္တရတစ်ခေတ်လုံးတိုင်အောင် လက္ခ္မီနှင့် မကွာခွာရ။
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလောက စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌ «လက္ရှ္မီဣရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရ အခန်း ၆၄ သည် ပြီးဆုံး၏။