Adhyaya 60

Verse 1

ईश्वर उवाच । प्रभासक्षेत्रदूतीनां त्रितयं वरवर्णिनि । अथ ते संप्रवक्ष्यामि शृणु ह्येकमनाः प्रिये

ဣရှွရ (Īśvara) မိန့်တော်မူသည်— အရောင်အဆင်းလှပသော ချစ်သူရေ၊ ယခု ငါသည် ပြဘာသက္ခေတ္တ (Prabhāsa-kṣetra) ၏ ဒူတီ (dūtī) သုံးပါးကို ပြတ်သားစွာ ပြောကြားမည်။ ချစ်သူရေ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 2

प्रथमा मंगला देवी विशालाक्षी द्वितीयिका । तथा चत्वरदेवी तु तृतीया परिकीर्तिता

ပထမသည် မင်္ဂလာ ဒေဝီ (Maṅgalā-devī) ဖြစ်၏။ ဒုတိယသည် ဝိသာလာက္ခီ (Viśālākṣī) ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် တတိယကို ချတ်ဝရာ ဒေဝီ (Catvarā-devī) ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 3

यथानुक्रमतः पूज्याः शक्तयस्ता वरानने । प्रभासक्षेत्रयात्रायाः फलप्रेप्सुर्नरो यदि

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ပရဘာသက்஁ေတ္ရ သို့ ဘုရားဖူးခရီး၏ အကျိုးကို ရလိုသူ ယောကျ်ားသည် ထို သက္တိများကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 4

देव्युवाच । कस्मिन्स्थाने स्थिता देव दूत्यस्ताः क्षेत्ररक्षिकाः । कस्य ताः कथमाराध्याः कथं पूज्या जगत्पते

ဒေဝီက မေးလေ၏—အို အရှင်၊ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို ကာကွယ်သော ဒူတီများသည် မည်သည့်နေရာတွင် တည်ရှိသနည်း။ သူတို့သည် မည်သူ၏ အမှုထမ်းများနည်း။ အို လောက၏ အရှင်၊ သူတို့ကို မည်သို့ ပျော်ရွှင်စေ၍ မည်သို့ ပူဇော်ရမည်နည်း။

Verse 5

ईश्वर उवाच । ब्राह्मी तु मंगला प्रोक्ता विशालाक्षी तु वैष्णवी । रौद्रीशक्तिः समाख्याता देवी सा चत्वरप्रिया

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“ဗြာဟ္မီ သက္တိကို မင်္ဂလာဟု ခေါ်ကြ၏။ ဝိုင်ရှ္ဏဝီ သက္တိအဖြစ် ဗိသာလာက္ခီဟု ထင်ရှား၏။ ထို့ပြင် ရော်ဒြီ-သက္တိဟုလည်း ချီးကျူးကြပြီး၊ လမ်းဆုံလေးခွ (catvara) ကို နှစ်သက်သော ဒေဝီဖြစ်၏။”

Verse 6

मंगला प्रथमं पूज्या अजादेव्युत्तरे स्थिता । राह्वीशाद्दक्षिणेभागे नातिदूरे वरानने

“မင်္ဂလာကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ရမည်။ သူမသည် အဇာဒေဝီ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိပြီး၊ အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ရာဟ္ဝီဣရှ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် မဝေးလှသောနေရာ၌ ရှိ၏။”

Verse 7

सोमेश्वरप्रतिष्ठाप्य प्रारब्धे यज्ञकर्मणि । सोमेन तत्र देवानामागता सा दिदृक्षया

“ဆိုမက သောမေရှ္ဝရ လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး ယဇ္ဉကర్మ စတင်ချိန်တွင်၊ သူမသည် ဒေဝများကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ဆိုမနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။”

Verse 8

ब्रह्मादीनां च सा यस्मान्मांगल्यं कृतवत्युमे । तस्मात्सा मंगला प्रोक्ता सर्वमांगल्यदायिनी

ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့အား မင်္ဂလာကို ဖြစ်စေခဲ့သောကြောင့်၊ အုမာရေ၊ ထို့ကြောင့် သူမကို «မင်္ဂလာ» ဟု ခေါ်ကြပြီး မင်္ဂလာအလုံးစုံကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 9

तृतीयायां तु या नारी नरो वा पूजयिष्यति । तस्याऽमंगल्यदुःखानि नाशं यास्यंति कृत्स्नशः

သို့သော် တိတိယတိထီ (tṛtīyā) နေ့တွင် သူမကို မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ပူဇော်သူ၏ မင်္ဂလာမဲ့မှုနှင့် ဒုက္ခအားလုံးသည် အပြည့်အစုံ ပျက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 10

दम्पतीभोजनं तत्र फलदानं सकञ्चुकम् । प्रशस्तं पृषदाज्यस्य प्राशनं पापनाशनम्

ထိုနေရာ၌ လင်မယားစုံတွဲကို အစာကျွေးခြင်းနှင့် အဝတ်အထည်တစ်ထည်နှင့်အတူ အသီးအနှံ ပေးလှူခြင်းသည် အလွန်ချီးမွမ်းထိုက်၏။ ထို့ပြင် pṛṣadājya ကို သုံးဆောင်ခြင်းသည် အပြစ်ပျက်စေသော အရာဟု ချီးကျူးကြ၏။

Verse 11

इति संक्षेपतः प्रोक्तं महाभाग्यं महोदयम् । मंगलायाश्च माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် မဟာကံကောင်းခြင်းနှင့် မဟာမြှင့်တင်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ မင်္ဂလာ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 60

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मङ्गलामाहात्म्यवर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «မင်္ဂလာ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၆၀ သည် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ (၈၁,၀၀၀ ရှလိုကာ စုစည်းမှု) အတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘားသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘားသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ အဆုံးသတ်၏။