Adhyaya 58

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ द्वितीयां ते वच्मि शक्तिं देवि क्रियात्मिकाम् । प्रभासस्थां महादेवीं देवानां प्रीतिदायिनीम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ယခု ဒေဝီရေ၊ ငါသည် ဒုတိယသော သက္တိကို ပြောမည်၊ အကျင့်ကရိယာအဖြစ် ထင်ရှားသော သန့်ရှင်းသည့် အင်အားဖြစ်၏။ ပရဘာသ၌ တည်နေသော မဟာဒေဝီ၊ ဒေဝတားတို့အား ပီတိပေးသူ ဖြစ်၏။”

Verse 2

सोमेशाद्वायवे भागे षष्टिधन्वतरे स्थिता । तत्र पीठं महादेवि योगिनीगणवन्दितम्

သူမသည် ဆိုမေရှ္ဝရမှ ဝါယဝျာဦးတည်ရာ၌ ဓနု ခြောက်ဆယ်အကွာတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာဒေဝီရေ၊ ယောဂိနီအဖွဲ့များက ဂုဏ်ပြုဝန်ခံသော ပီဋ္ဌာန် (ပီဋ္ဌ) ရှိ၏။

Verse 3

तस्मिन्स्थाने स्थितं देवि पातालविवरं महत् । तस्मिन्महाप्रभे स्थाने रक्षारूपेण संस्थिताम्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီရေ၊ ပာတာလသို့ ဆင်းသက်သည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ထိုအလွန်တောက်ပသော နေရာ၌ သူမသည် ကာကွယ်သူ (ရက္ခာ-ရူပ) အဖြစ် တည်နေသည်။

Verse 4

पातालनिधि निक्षेपदिव्यौषधिरसायनम् । क्षेत्रमध्ये स्थितं सर्वं तदर्चनरतो लभेत्

ပာတားလ၏ ရတနာသိုက်များနှင့် ဒိဗ္ဗဆေးဝါး၊ ရသာယန အမృతတို့—အားလုံးသည် ဤပုဏ္ဏကေတ္တရအတွင်း၌ တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ရေးရာ၌ စိတ်နှလုံးတည်ကြည်သူသည် ထိုအကျိုးကျေးဇူးတို့ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 5

भैरवीति च तद्देव्याः पूर्वं नाम प्रकीर्त्तितम् । अस्मिन्पुनश्चांतरे तु अष्टाविंशे चतुर्युगे । त्रेतायुगमुखे राजा अजापालो बभूव ह

အတိတ်ကာလ၌ ထိုဒေဝီကို “ဘဲရဝီ” ဟူသော နာမဖြင့် ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ခဲ့၏။ ယခု မန်ဝန္တရအတွင်း—စတုယုဂ စက်ဝန်း ၂၈ ကြိမ်မြောက်၌—ထရေတာယုဂ အစတွင် အဇာပါလ အမည်ရှိသော မင်းတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့၏။

Verse 6

तेन चागत्य क्षेत्रेस्मिन्पंचवर्षशतानि च । भैरवी पूजिता देवी व्याधिग्रस्तेन भामिनि

ထိုသူသည် ဤသန့်ရှင်းသော ကေတ္တရသို့ ရောက်လာပြီး၊ ရောဂါဒဏ်ခံနေရသော်လည်း အလှမယ်ရေ—နှစ်ပေါင်း ငါးရာတိုင်တိုင် ဤနေရာ၌ ဘဲရဝီ ဒေဝီကို ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 7

ततः प्रोवाच तं देवी संतुष्टा राजसत्तमम् । अलं क्लेशेन राजर्षे तुष्टाहं तव भक्तितः

ထို့နောက် ဒေဝီသည် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကို မိန့်တော်မူ၏—“အို ရာဇဣသီ၊ ဒုက္ခကလေးများ လုံလောက်ပြီ။ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါ စိတ်တော်ကျေနပ်ပြီ။”

Verse 8

इत्युक्तः स तदा राजा कृताञ्जलिपुटः सुधीः । प्रणम्योवाच तां देवीमानंदास्राविलेक्षणः

ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသောအခါ ပညာရှိသော မင်းသည် လက်အုပ်ချီ၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ၊ ဝမ်းမြောက်မျက်ရည် စီးကျနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဒေဝီအား ပြန်လည်လျှောက်ထား၏။

Verse 9

यदि तुष्टासि मे देवि वरार्हो यदि वाप्यहम् । सर्वे रोगाः शरीरान्मे नाशं यांतु बहिः कृताः

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ မယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို နှစ်သက်တော်မူ၍ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းချီးတောင်းခံရန် အရည်အချင်းရှိပါက၊ ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရောဂါအပေါင်းတို့ကို အပြင်သို့ ထုတ်ပယ်၍ ပျက်စီးသို့ သွားစေတော်မူပါ။

Verse 10

एवमुक्ता तु सा देवी पुनः प्रोवाच तं नृपम् । सर्वमेव महाराज यथोक्तं ते भविष्यति

ထိုသို့ လျှောက်ထားသော် ဒေဝီမယ်တော်သည် မင်းကြီးအား ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်—“အို မဟာမင်းကြီး၊ သင်ပြောသမျှ အတိုင်း အရာအားလုံး ဖြစ်လာလိမ့်မည်။”

Verse 11

इत्युक्ते तु तदा देव्या तस्य राज्ञः कलेवरात् । निर्गता व्याधयस्तत्र अजारूपेण वै पृथक्

ဒေဝီမယ်တော် ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ မင်းကြီး၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ရောဂါတို့သည် ထိုနေရာ၌ တစ်ခုချင်းစီ ခွဲခွာ၍ ဆိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

Verse 12

सहस्राणां तु पञ्चैव नियतं सार्द्धमेव च । इति वृत्ते महादेव्या पुनः प्रोक्तो नराधिपः

၎င်းတို့၏ အရေအတွက်သည် သေချာစွာ ငါးထောင်ငါးရာ ဟူ၍ သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မဟာဒေဝီသည် လူတို့၏ အရှင် မင်းကြီးအား ထပ်မံ မိန့်တော်မူသည်။

Verse 13

राजन्नेतानजारूपान्व्याधीन्पालय कृत्स्नशः । किंकुर्वाणा भविष्यंति तवैवादेशकारिणः

“အို မင်းကြီး၊ ဆိတ်ပုံသဏ္ဌာန်ယူထားသော ဤရောဂါတို့ကို အားလုံးကို စောင့်ရှောက်ထိန်းသိမ်းပါ။ ၎င်းတို့သည် သင်၏ အမိန့်တော်အောက်တွင်သာ လုပ်ဆောင်သော အမှုထမ်းများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။”

Verse 14

अजापालेति ते नाम ख्यातं लोके भविष्यति । तव नाम्ना मम नाम अजापालेश्वरीति च । भविष्यति धरापृष्ठे तच्च यावच्चतुर्युगम्

သင်၏နာမည်သည် လောကတွင် «အဇာပါလ» (ဆိတ်ထိန်းသူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားလာမည်။ သင်၏နာမည်ကြောင့် ငါ၏နာမည်လည်း «အဇာပါလေရှွရီ» ဟူ၍ ဖြစ်လာမည်။ ဤကောင်းသတင်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် စတုယုဂ အဆုံးတိုင်အောင် တည်မြဲမည်။

Verse 15

अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां योऽत्र मां पूजयिष्यति । तस्याष्टगुणमैश्वर्यं दास्ये तुष्टा न संशयः

ဤနေရာ၌ လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမနေ့နှင့် ဆယ့်လေးနေ့တွင် ငါ့ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျက် အရှင်သခင်တန်ခိုးနှင့် စည်းစိမ်ကို ရှစ်ဆတိုး၍ ပေးမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 16

अश्वयुक्छुक्लाष्टम्यां च त्रिः कृत्वा तु प्रदक्षिणाम् । सोमेशं मध्यतः कृत्वा संस्नाप्याभ्यर्च्य मां पृथक् । तस्य वर्षत्रयं राजन्न भीः शोको भविष्यति

အာရှွယုဇ လဆန်း အဋ္ဌမနေ့တွင်၊ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်၍၊ အလယ်၌ ဆိုမေရှွရကို ထားကာ၊ ထို့နောက် မూర్తိကို ရေချိုးပေး၍ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ငါ့ကိုလည်း သီးခြားပူဇော်လျှင်—အို မင်းကြီး—ထို့နောက် သုံးနှစ်တိုင်အောင် သူ့အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း မရှိလာမည်။

Verse 17

या तु वंध्या भवेन्नारी रोगिणी दुर्भगा तथा । तयोक्ता नवमी कार्या ममाग्रे तुष्टिवर्द्धिनी

မိန်းမတစ်ဦးသည် မျိုးမပွားနိုင်သူ (ဝန္ဓျာ) ဖြစ်စေ၊ ရောဂါဖြင့် ပင်ပန်းသူ ဖြစ်စေ၊ ကံမကောင်းသူ ဖြစ်စေ၊ ငါ့ရှေ့တော်၌ သတ်မှတ်ထားသည့် နဝမီ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသည်က ငါ၏နှစ်သက်မှုနှင့် ကရုဏာကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 18

ईश्वर उवाच । इत्युक्त्वा तु तदा देवी तत्रैवांतर्हिताऽभवत् । प्रभासक्षेत्रमध्यस्थः स राजातुलविक्रमः

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုအခါ ဒေဝီသည် ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထို့နောက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သတ္တိဗလရှိသည့် မင်းကြီးသည် ပရဘာသက္ခေတ်ရ၏ အလယ်ဗဟို၌ပင် တည်နေ하였다။

Verse 19

पालयामास धर्मात्मा तानजान्व्याधिरूपिणः । औषधीर्विविधाकारास्तेषां याः पुष्टिहेतवः

ဓမ္မသဘောရှိသော မင်းကြီးသည် ရောဂါအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဆိတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကာ အမျိုးမျိုးသော ဆေးပင်များဖြင့် အာဟာရပေး၍ ထိုဆိတ်တို့၏ ကြီးထွားခွန်အား ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းများကို ပြည့်စုံစေ하였다။

Verse 20

तत्र वर्षशतं साग्रं पुष्टिं नीता अजाः पृथक् । महानिधानसंस्थानमजापालेन निर्मिंतम्

ထိုနေရာ၌ နှစ်တစ်ရာပြည့်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ ဆိတ်တို့ကို သီးခြားစီ ပြုစုကာ အာဟာရပြည့်ဝ၍ ဖွံ့ဖြိုးစေ하였다။ ထို့ပြင် ဆိတ်ထိန်းသူက မဟာဘဏ္ဍာတိုက်ကဲ့သို့သော အဆောက်အအုံကြီးကို တည်ဆောက်하였다။

Verse 21

अथ तस्याः प्रसादेन स राजा पृथुविक्रमः । सप्तद्वीपाधिपो जातः सूर्यवंशविभूषणः

ထို့နောက် သူမ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ ဗီရိယကျယ်ပြန့်သော မင်းကြီးသည် ခုနစ်ဒွီပ၏ အရှင်ဖြစ်လာကာ နေရောင်မျိုးဆက်၏ အလှဆင်တန်ဆာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 22

देव्युवाच । अत्याश्चर्यमिदं देव अजा देव्याः समुद्भवम् । पुनश्च श्रोतुमिच्छामि तस्य राज्ञोद्भुतं महत्

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်—“အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ပါသည်၊ အို ဘုရားရှင်။ ဒေဝီမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဆိတ်တို့သည် ဤသို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ထိုမင်းကြီးနှင့် ဆိုင်သော အံ့ဖွယ်ကြီးကို ထပ်မံ နားထောင်လိုပါသည်။”

Verse 23

कथं राजा स देवेश सप्तद्वीपां वसुन्धराम् । शशास एक एवासौ कथं ते व्याधयः कृताः

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ထိုမင်းကြီးသည် ခုနစ်ဒွီပပါဝင်သော မြေကြီးကို တစ်ဦးတည်းဖြင့် မည်သို့ အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် ထိုရောဂါတို့သည် မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သနည်း။

Verse 24

ईश्वर उवाच । पुरा बभूव राजर्षिर्दिलीप इति विश्रुतः । दीर्घो नाम सुतस्तस्य रघुस्तस्मादजायत

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်—ရှေးကာလ၌ ဒိလီပ ဟူ၍ ထင်ရှားသော ရာဇရိရှီ တစ်ပါးရှိ၏။ ထိုသူ၏ သားမှာ ဒီဃ ဟူ၍ အမည်ရပြီး၊ ထိုသူမှ ရဃု မွေးဖွားလာ၏။

Verse 25

अजःपुत्रो रघोश्चापि तस्माद्यश्चातिवीर्यवान् । स भैरवीं समाराध्य कृत्वा व्याधीनजागणान्

အဇ သည်လည်း ရဃု၏ သားဖြစ်၏။ ထိုသူမှ အလွန်အင်အားကြီးသောသူ တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူသည် ဘဲရဝီ ဒေဝီကို အလွန်ကောင်းစွာ ပူဇော်ကာ၊ ထိုအာနုဘော်ကြောင့် ရောဂါတို့ကို ဆိတ်အစုအဝေးအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다။

Verse 26

पालयामास संहृष्टो ह्यजापालस्ततोऽभवत् । तस्मिन्काले बभूवाथ रावणो राक्षसेश्वरः

ဝမ်းမြောက်လျက် သူသည် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ကာ နောက်တွင် အဇာပာလ ဟူ၍ ကာကွယ်သူအဖြစ် တည်မြဲလာ၏။ ထိုကာလတည်းကပင် ရာဝဏ သည်လည်း ရက္ခသတို့၏ အရှင်အဖြစ် ထင်ရှားလာ하였다။

Verse 27

लंकास्थितः सुरगणान्नियुयोज स्वकर्मसु । अखंडमंडलं चन्द्रमातपत्रं चकार ह

လင်္ကာ၌ တည်နေ၍ သူသည် နတ်အစုအဝေးတို့ကို မိမိတို့၏ တာဝန်အလုပ်များတွင် ခန့်အပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် လကိုပင် မပြတ်မလပ် စက်ဝိုင်းပြည့်သော မင်းရဲ့ ထီးတော်အဖြစ် ပြုလုပ်စေ하였다။

Verse 28

इन्द्रं सेनापतिं चक्रे वायुं पांसुप्रमार्जकम् । वरुणं दूतकर्मस्थं धनदं धनरक्षकम्

သူသည် အိန္ဒြာကို စစ်တပ်ဦးစီးအဖြစ် ခန့်အပ်၍၊ ဝါယုကို ဖုန်သုတ်သူအဖြစ်၊ ဝရုဏကို သတင်းပို့သူအဖြစ်၊ ဓနဒ (ကူဗေရ) ကို ဥစ္စာစောင့်ရှောက်သူအဖြစ် တာဝန်ပေး하였다။

Verse 29

यमं संयमनेऽरीणां युयुजे मन्त्रणे मनुम् । मेघाश्छर्दंति लिंपंति द्रुमाः पुष्पाणि चिक्षिपुः

ရန်သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန် ယမမင်းကို ခန့်အပ်၍ အကြံပေးရန် မနုကို ခေါ်ယူတော်မူ၏။ မိုးတိမ်တို့သည် အလွန်အကျွံကဲ့သို့ မိုးရေကို သွန်းလောင်းကြပြီး သစ်ပင်တို့သည် ပန်းများကို ကြဲချလေ၏။

Verse 31

प्रेक्षणीयेऽप्सरोवृंदं वाद्ये विद्याधरा वृताः । गंगाद्याः सरितः पाने गार्हपत्ये हुताशनः

ကြည့်ရှုရန် အပ္စရာအဖွဲ့ရှိ၍၊ တီးမှုတ်သံအတွက် ဝိဒ္ဓာဓရအစုအဝေးတို့ ဝန်းရံကြ၏။ သောက်ရန် ဂင်္ဂါမြစ်မှစ၍ မြစ်များရှိပြီး၊ အိမ်ထောင်မီးအတွက် ဟုတရှန (အဂ္ဂိ) ကိုယ်တိုင်ရှိ၏။

Verse 32

विश्वकर्मांगसंस्कारे तेन शिल्पी नियोजितः । तिष्ठंति पार्थिवाः सर्वे पुरः सेवाविधायिनः

ကိုယ်ခန္ဓာအလှဆင်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ပြုပြင်ခြင်းအတွက် သီလ္ပရှင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာကို သူက ခန့်အပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် မြေပြင်ဘုရင်အားလုံးသည် ရှေ့တော်၌ ရပ်ကာ ဝန်ဆောင်မှုကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 33

दृश्यंते भास्वरै रत्नैः प्रस्खलंतो विभूषणैः । तान्दृष्ट्वा रावणः प्राह प्रहस्तं प्रतिहारकम्

သူတို့ကို တောက်ပသော ရတနာများဖြင့် လင်းလက်နေသည်ကို မြင်ရပြီး၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများသည် လျှောကျကာ တောက်တောက်မြည်လေ၏။ ထိုသို့မြင်၍ ရာဝဏသည် မိမိ၏ တံခါးစောင့် ပရဟတ်စကို ပြောဆိုလေ၏။

Verse 34

सेवां कर्त्तुं मम स्थाने ब्रूहि केऽत्र समागताः । उवाच स प्रणम्याग्रे दण्डपाणिर्निशाचरः

“ငါ့နန်းတော်၌ ဝန်ဆောင်ရန်—ဒီမှာ စုဝေးလာသူတို့သည် ဘယ်သူများနည်း၊ ပြောပါ” ဟု ရာဝဏ မေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ညအတွင်းလှည့်လည်သူ ဒဏ္ဍပာဏိသည် ရှေ့တော်၌ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလေ၏။

Verse 35

एष काकुत्स्थो मांधाता धुन्धुमारो नलोऽर्जुनः । ययातिर्नहुषो भीमो राघवोऽयं विदूरथः

ဤနေရာတွင် ကာကုတ္သ္ထ၊ မာံဓာတೃ၊ ဓုန္ဓုမာရ၊ နလ၊ အర్జုန တို့ရှိ၏။ ထို့ပြင် ယယာတိ၊ နဟုෂ၊ ဘီမ၊ ဤရာဃဝ နှင့် ဝိဒူရထ တို့လည်းရှိ၏။

Verse 36

एते चान्ये च बहवो राजान इह चागताः । सेवाकरास्तव स्थाने नाजापाल इहो गतः

ဤမင်းတို့နှင့် အခြားမင်းများစွာလည်း ဤသို့ရောက်လာကြ၍ သင်၏နန်းတော်၌ အမှုတော်ဆောင်ရန် အသင့်ရှိကြ၏။ သို့သော် အဇာပါလ မလာသေး။

Verse 37

रावणः कुपितः प्राह शीघ्रं दूत विसर्जय । इत्युक्त्वा प्रहितो दूतो धूम्राक्षो नाम राक्षसः

ရားဝဏ မာန်ထန်၍ «ဒူးတကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်!» ဟုဆို၏။ ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဓူမ္ရာက္ษ အမည်ရှိ ရက္ခသ ဒူးတကို စေလွှတ်하였다။

Verse 38

धूम्राक्ष गच्छ ब्रूहि त्वमजापालं ममा ज्ञया । सेवां कर्त्तुं ममागच्छ करं वा यच्छ पार्थिव

«ဓူမ္ရာက္ษ၊ သွား၍ ငါ၏အမိန့်ဖြင့် အဇာပါလကို ပြောလော့— ‘ငါ့ထံလာ၍ အမှုတော်ဆောင်လော့၊ မဟုတ်လျှင် မင်းကြီး၊ အခွန်အတော် (ကရ) ပေးလော့’» ဟုဆို၏။

Verse 39

अथवा चन्द्रहासेन त्वां करिष्ये विकंधरम् । रावणेनैवमुक्तस्तु धूम्राक्षो गरुडो यथा

«မဟုတ်လျှင် ငါသည် စန္ဒြဟာသ ဓားဖြင့် သင့်ကို ခေါင်းပြတ်စေမည်» ဟုဆို၏။ ရားဝဏ၏ ထိုစကားကြောင့် ဓူမ္ရာက္ษသည် ဂရုဍကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 40

संप्राप्तस्तां पुरीं रम्यां तव राजकुलं गतः । ददर्शायांतमेकं स अजापालमजावृतम्

ထိုလှပသောမြို့သို့ ရောက်ရှိကာ မင်းတော်အိမ်တော်ဝင်းသို့ ဝင်သွားလျှင်၊ ဆိတ်များဝိုင်းရံထားသော်လည်း တစ်ယောက်တည်း လာရောက်နေသော အဇာပါလကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 41

मुक्तकेशं मुक्तकच्छं स्वर्णकंबलधारिणम् । यष्टिस्कंधं रेणुवृतं व्याधिभिः परिवारितम्

သူသည် ဆံပင်လွတ်လပ်ချထား၍ အဝတ်အစားလည်း လျော့လျားကာ ရွှေရောင်အဖုံးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ တုတ်တံကို မှီ၍ ဖုန်မှုန့်ဖုံးလွှမ်းကာ ရောဂါဝေဒနာများက ဝိုင်းရံနေသည်။

Verse 42

निघ्नंतमिव शार्दूलं सर्वोपद्रवनाशनम् । मह्यामालिख्य नामानि विनिघ्नंतं द्विषां गणम्

ကျားကြီးက ရန်သူကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်သကဲ့သို့၊ သူသည် အပဒြဝအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူအဖြစ် ထင်ရှားလျက်—မြေပေါ်တွင် အမည်များကို ရေးသားကာ ထိုနည်းဖြင့် ရန်သူအစုကို ချေမှုန်းနေသည်။

Verse 43

स्नातं भुक्तं निजस्थाने कृतकृत्यं मनुं यथा । दृष्ट्वा हृष्टमनाः प्राह धूम्राक्षो रावणोदितम्

သူသည် ရေချိုးပြီး စားသောက်ကာ မိမိနေရာ၌ ထိုင်နေ၍ မနုကဲ့သို့ ကိစ္စတာဝန် ပြီးမြောက်သူဖြစ်သည်ကို မြင်လျှင်၊ စိတ်ပျော်ရွှင်သော ဓူမ္ရာက္ခ သည် ရာဝဏာညွှန်ကြားသည့် သတင်းစကားကို ပြော하였다။

Verse 44

अजापालोऽपि साक्षेपं प्रत्यु क्त्वा कारणोत्तरम् । प्रेषयामास धूम्राक्षं ततः कृत्यं समादधे

အဇာပါလသည်လည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်ဖြေကြားကာ အကြောင်းပြချက်များကို တုံ့ပြန်၍ ပြော하였다။ ထို့နောက် ဓူမ္ရာက္ခ ကို ပြန်လွှတ်ပြီး နောက်တစ်ဖန် ကෘတျယာ အခမ်းအနားကို စတင်ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 45

ज्वरमाकारयित्वा तु प्रोवाचेदं महीपतिः । गच्छ लंकाधिपस्थानमाचर त्वं यथोदितम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ဖျားနာဝိညာဉ် (ဇွရ) ကို ခေါ်ယူကာ မိန့်တော်မူသည်– «လင်္ကာအရှင်၏ နေရာသို့ သွား၍ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်လော့»။

Verse 46

नियुक्तस्त्वजपालेन ज्वरो दिवि जगाम ह । गत्वा च कंपयामास रावणं राक्षसेश्वरम्

အဇာပါလ၏ အမိန့်ဖြင့် ခန့်အပ်ခံရသော ဇွရသည် ကောင်းကင်လမ်းဖြင့် သွားလေ၏။ ရောက်သော် ရာဝဏ—ရက္ခသအရှင်—ကို တုန်လှုပ်စေ하였다။

Verse 47

रावणस्तं विदित्वा तु ज्वरं परमदारुणम् । प्रोवाच तिष्ठतु नृपस्तेन मे न प्रयोजनम्

ရာဝဏသည် ထိုဇွရကို အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဟု သိမြင်ပြီး မိန့်တော်မူသည်– «ထိုမင်းကို သူ့နေရာ၌ပင် နေစေ; ငါ့အတွက် မလိုအပ်»။

Verse 48

ततः स विज्वरो राजा बभूव धनदानुजः । एवं तस्य चरित्राणि संति चान्यानि कोटिशः

ထို့နောက် ဓနဒါ (ကူဗေရ) ၏ ညီတော်ဖြစ်သော ထိုမင်းသည် ဖျားနာခြင်းကင်းစင်သွားလေ၏။ ထိုသန့်ရှင်းသော အာနုဘော်၏ အံ့ဖွယ်ကာရိယာများသည် အခြားလည်း ကုဋိကုဋိ များစွာ ရှိ၏။

Verse 49

अजापालस्य देवेशि सूर्यवत्त्विट्किरीटिनः । तेनैषाऽराधिता देवी अजापालेन धीमता । सर्वरोगप्रशमनी सर्वो पद्रवनाशिनी

အို ဒေဝီရှီ၊ နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မကွတ်ဆောင်းထားသည့် ပညာရှိ အဇာပါလက ဤဒေဝီကို သဒ္ဓါဖြင့် အရాధနာပြုခဲ့သည်။ သူမသည် ရောဂါအားလုံးကို သက်သာစေ၍ ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 50

पूजयेत्तां विधानेन भोगेप्सुर्यदि मानवः । गंधैर्धूपैरलंकारैर्वस्त्रैरन्यैश्च भक्तितः

လူသည် စည်းစိမ်နှင့် အပျော်အပါးတို့ကို လိုလားပါက ထုံးတမ်းအတိုင်း သဒ္ဓါဖြင့် မယ်တော်ကို ပူဇော်လေ။ မွှေးရနံ့၊ မီးခိုး၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အဝတ်အစားနှင့် အခြားလှူဒါန်းမှုများကို ဆက်ကပ်လေ။

Verse 51

इति ते कथितं सर्वमजादेव्याः समुद्भवम् । सर्वदुःखोपशमनं सर्वपातकनाशनम्

ဤသို့ အဇာဒေဝီ၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို အလုံးစုံ သင်အား ပြောပြပြီးပြီ။ ဤသန့်ရှင်းသော ကထာသည် ဒုက္ခအားလုံးကို သက်သာစေ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 58

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहिताया सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजापालेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «အဇာပါလေရှွရီ၏ မဟာတန်ခိုးဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၅၈ ပြီးဆုံး၏။