Adhyaya 57

Verse 1

ईश्वर उवाच । पंचैवं सिद्धलिंगानि कथितानि तव प्रिये । यश्चैनं वेद संकेतं क्षेत्रवासी स उच्यते

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ «ချစ်သူရေ၊ ဤသို့ စိဒ္ဓလိင်္ဂ (အောင်မြင်သန့်ရှင်းသော လိင်္ဂ) ငါးပါးကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ဤသန့်ရှင်းသော သင်္ကေတ (saṃketa) ကို နားလည်သိမြင်သူသည် အမှန်တကယ် က္ෂೇತ್ರတော်၏ နေထိုင်သူဟု ခေါ်ရသည်»။

Verse 2

अथ शक्तित्रयाणां ते रौद्रीणां वच्मि विस्तरम् । इच्छा क्रियाज्ञानशक्त्यस्तिस्रस्ताः परिकीर्त्तिताः

ယခု ငါသည် ရုဒ္ရ၏ အင်အားသုံးပါးကို အသေးစိတ် ရှင်းလင်းမည်။ ၎င်းတို့ကို သုံးပါးဟူ၍ ကြေညာထားသည်— အိစ္ဆာ-သက္တိ (ဆန္ဒ), ကရိယာ-သက္တိ (လုပ်ဆောင်မှု), နှင့် ဂျ္ဉာန-သက္တိ (အသိပညာ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 3

पुनस्तासां पूजनायानुक्रमं क्रमतः शृणु । चतुर्दश तथा पंच पूर्वमुक्तानि यानि तु

ထပ်မံ၍ ၎င်းတို့ကို ပူဇော်ရာ အစဉ်အလာကို အစဉ်လိုက် နားထောင်လော့။ ယခင်က ပြောခဲ့သော ဆယ့်လေးပါးနှင့် ထို့အတူ ငါးပါးတို့—

Verse 4

चत्वारि त्रीणि चैकं वा यथाशक्त्याभिपूज्य च । लिंगानि तानि संपूज्य शक्तीस्तिस्रस्ततोऽर्चयेत्

မိမိစွမ်းအားအလိုက် လေးပါးဖြစ်စေ သုံးပါးဖြစ်စေ တစ်ပါးတည်းဖြစ်စေ ပူဇော်လော့။ ထိုလိင်္ဂတို့ကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် သက္တိ သုံးပါးကို ထို့နောက် အာရ္ချနာ ပြုရမည်။

Verse 5

सोमेशादीशदिग्भागे वरारोहेति या स्मृता । अमा कला सा सोमस्य उमा पश्चात्प्रकीर्त्तिता

ဆိုမနာထ (Someśa) ၏ ဦးတည်ရာ၊ အရှင်၏ အပိုင်း၌ “ဝရာရောဟာ” ဟု မှတ်မိကြသော သူမသည် စိုးမ၏ အမာ-ကလာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူမကို “ဦမာ” ဟူ၍လည်း ကြေညာခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 6

इच्छाशक्तिस्तु सा ज्ञेयाप्रभासक्षेत्रसंस्थिता । तत्र देवि हितार्थाय सर्वेषां प्राणिनां भुवि

သူမကို «အိစ္ဆာ-ရှက္တိ» ဟူသော ဆန္ဒအင်အားအဖြစ် သိမှတ်ရမည်။ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ တည်ရှိနေပြီး၊ အို ဒေဝီ၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။

Verse 7

तस्या माहात्म्यमखिलं कथयामि तवाधुना । पुरा सोमेन त्यक्ताभिर्भार्याभिस्तु वरानने

ယခု သင့်အား သူမ၏ မဟာတန်ခိုးအားလုံးကို ငါ ပြောကြားမည်။ ရှေးကာလ၌၊ အို မျက်နှာလှသူ၊ ဆိုမသည် မိမိ၏ ဇနီးများက စွန့်ပစ်ခဲ့ကြ၏—

Verse 8

षड्विंशद्भिस्तपस्तप्तं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे । गौरी साऽराध्यमानाथ दिव्यवर्षगणान्बहून्

မင်္ဂလာရှိသော ပရဘာသ က္ෂೇತ್ರ၌ သူတို့သည် တပစ်ကို နှစ်ဆယ့်ခြောက် (နှစ်) တိုင်တိုင် ကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီ ဂေါရီကို မပြတ်မနား ကိုးကွယ်ပူဇော်ကာ နတ်နှစ်များစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

Verse 9

तासां प्रत्यक्षतां प्राप्ता पार्वती परमेश्वरी । उवाच वरदा ब्रूत यद्वो मनसि संस्थितम्

ထို့နောက် ပရမေရှဝရီ ပါရဝတီသည် သူတို့ရှေ့၌ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၍ ကောင်းချီးပေးသူအဖြစ် မိန့်ကြားသည်— “သင်တို့၏ နှလုံး၌ တည်ရှိသမျှကို ပြောကြလော့။”

Verse 10

अथ ताश्चाब्रुवन्देवि यदि तुष्टासि पार्वति । सौभाग्यं देहि नो भूरि लावण्यं परमं तथा

ထို့နောက် သူတို့က ပြောကြသည်— “အို ဒေဝီ၊ ပါရဝတီ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့အား ကံကောင်းခြင်းအလွန်များနှင့် အလှအပအမြင့်ဆုံးကိုလည်း ပေးသနားပါ။”

Verse 11

त्यक्ताः सर्वा वयं देवि निर्दोषाः स्वामिना शुभे । दौर्भाग्यदोषसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिताः

အို ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာရှိသောမယ်တော်။ အပြစ်မရှိသော်လည်း ကျွန်မတို့အားလုံးကို ခင်ပွန်းတို့က စွန့်ပစ်ခဲ့ကြသည်။ ကံဆိုး၏အပြစ်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းကာ ကံဆိုးခြင်းကြောင့် အလွန်ညှဉ်းပန်းခံရသည်။

Verse 12

गौर्युवाच । अद्यप्रभृति सर्वा वः समं द्रक्ष्यति रात्रिपः । प्रसादान्मम चार्वंग्यो नैतन्मिथ्या भविष्यति

ဂေါရီမယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်—ယနေ့မှစ၍ သင်တို့အားလုံးကို မင်းကြီး(သင်တို့၏ခင်ပွန်းများ)က တန်းတူညီမျှ ကြည့်မြင်လိမ့်မည်။ ကျွန်မ၏ကရုဏာတော်ကြောင့်၊ အင်္ဂါရပ်လှပသောသူတို့၊ ဤစကားသည် မမှားယွင်းပါလိမ့်မည်။

Verse 13

वरदा चेति मन्नाम वरदानाद्भविष्यति । इहागत्य तु या नारी पूजयिष्यति मां शुभाम्

“ဝရဒါ” ဟူသည်မှာ ကောင်းချီးပေးတော်မူခြင်းကြောင့် ငါ၏နာမတော် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ မင်္ဂလာရှိသော ငါ့ကို ပူဇော်သော မိန်းမမည်သူမဆို—

Verse 14

न दौर्भाग्यं कुले तस्याः क्वचित्प्राप्स्यंति योषितः । माघमासे तृतीयायामुपवासपरायणा

သူမ၏အမျိုးအနွယ်တွင် မိန်းမတို့သည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကံဆိုးခြင်းကို မတွေ့ရပါလိမ့်မည်၊ မာဃလတွင် လဆန်းတတိယနေ့၌ အစာရှောင်ခြင်းကို အလေးထားကျင့်သုံးပါက။

Verse 15

या मां द्रक्ष्यति सुश्रोणी मत्तुल्या सा भवि ष्यति । दम्पती षोडशैवात्र परिधाप्य प्रयत्नतः

တင်ပါးလှသော မိန်းမမည်သူမဆို ငါ့ကို မြင်လျှင် ငါနှင့်တူလာလိမ့်မည်။ ဤနေရာ၌ ကြိုးစား၍ ဇနီးမောင်နှံ ဆယ့်ခြောက်စုံကို အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ပေးခြင်း(လှူဒါန်းခြင်း)ကို ပြုစေသင့်သည်။

Verse 16

फलानि भक्ष्यभोज्यं च पक्वान्नानि च षोडश । या प्रदास्यति वै नारी सा तूमैव भविष्यति

အသီးအနှံ ဆယ့်ခြောက်မျိုး၊ စားဖွယ်သောက်ဖွယ်၊ အရသာခံစားဖွယ်နှင့် ချက်ပြုတ်အစားအစာတို့ကို—စိတ်မှန်ကန်စွာ လှူဒါန်းသော မိန်းမသည် သင်ကဲ့သို့ (သင်၏အဆင့်သို့) ဖြစ်လာမည်။

Verse 17

एतद्गौरीव्रतंनाम तृतीयायां तु कारयेत् । अप्रसूता च या नारी या नारी दुर्भगा भवेत्

ဤအရာကို “ဂေါရီဝရတ” ဟု ခေါ်ပြီး လဆန်း/လဆုတ် တတိယတိထီနေ့တွင် ပြုလုပ်သင့်သည်။ ကလေးမရသေးသော မိန်းမနှင့် ကံမကောင်းသော မိန်းမ—

Verse 18

पुमानसकृदप्यैवं कृत्वा प्राप्स्यत्यभीप्सितम् । एवमुक्त्वा स्थिता तत्र सा देवी चारुलोचना

ယောက်ျားတစ်ဦးပင်လျှင် ဤနည်းအတိုင်း တစ်ကြိမ်တည်း ပြုလုပ်ပါက လိုအင်ဆန္ဒကို ရရှိမည်။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် မျက်လုံးလှသော ဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ တည်နေ၏။

Verse 19

पश्यते रात्रिनाथश्च सर्वास्ता रोहिणीं यथा । अन्यापि दुःखसंदग्धा दौर्भाग्येण तु पीडिता

ည၏အရှင် (လ) သည် ရိုဟိဏီကို ကြည့်သကဲ့သို့ သူမတို့အားလုံးကို ကြည့်မြင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အခြားမိန်းမတစ်ဦးလည်း—ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် လောင်ကျွမ်း၍ ကံမကောင်းမှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရသူ—ရောက်လာ၏။

Verse 20

अपूजयदुमां देवीं सुभगा साऽभवत्ततः । इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं शक्तिसंभवम्

သူမသည် ဥမာဒေဝီကို ပူဇော်ကန်တော့ရာ ထို့ကြောင့် ကံကောင်း၍ မင်္ဂလာရှိသူ ဖြစ်လာ၏။ ဤသို့ဖြင့် ရှက္တိ (ဒေဝီအင်အား) မှ ပေါ်ပေါက်သော မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 21

सोमेश्वरे वरारोहा नामेति कथितं तव । सर्वपापक्षयकरं सर्वदारिद्र्यनाशनम्

ဆိုမေရှ္ဝရ၌ ဤဒေဝီကို သင်အား “ဝရာရောဟာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကြေညာထားသည်။ ထိုဘုရားမကို ပူဇော်ခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ပျက်စီးစေ၍ ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वरारोहामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपंचाशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ခေတ္တရ မာဟာတ္မယ၏ ပထမပိုင်းတွင် “ဝရာရောဟာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၇ ပြီးဆုံး၏။