Adhyaya 56

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ ते पंचमं वच्मि सिद्धलिगं महाप्रभम् । ब्रह्मणो नैरृते भागे धनुषां षोडशे स्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ယခု ငါသည် ပဉ္စမမြောက်သော «သိဒ္ဓလင်္ဂ» မဟာတေဇောမယကို ပြောမည်။ ၎င်းသည် ဗြဟ္မာ၏ အနောက်တောင်ဘက် (နိရ္ရတိ) တွင် တံတား(မြား)အလျား ဆယ့်ခြောက်လျားအကွာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

राहुलिंगस्य चाभ्याशे लिंगं धनदनिर्मितम् । धनदत्वं च संप्राप्तो यत्र तप्त्वा महत्तपः

ရာဟုလင်္ဂအနီး၌ ဓနဒ (ကူဗေရ) ပြုလုပ်ထားသော လင်္ဂတစ်ဆူ ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ မဟာတပသကို ကျင့်ပြီးနောက် «ဓနဒ» ဟူသော ဂုဏ်အဆင့်—ဓန၏ အရှင်—ကို ရရှိ하였다။

Verse 3

संस्थाप्य विधिवत्पूज्य लिंगं वर्षसहस्रकम् । अलकाधिपतिर्जातस्तत्र शंभोः प्रसादतः

လင်္ဂကို ဓမ္မနည်းအတိုင်း တည်ထောင်၍ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ဆောင်ရွက်သဖြင့်၊ သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အလကာမြို့၏ အရှင် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 4

जातिं स्मृत्वा पूर्विकां तु ज्ञात्वा दीपदशाफलम् । शिवरात्रे प्रभावं तु प्रभासं पुनरागतः

မိမိ၏ အတိတ်အခြေအနေကို သတိရ၍ မီးအလင်း(ဒီပ) ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကိုလည်း သိမြင်ကာ၊ ရှီဝရာထရီ၏ အာနုဘော်ကို နားလည်သဖြင့် ပရဘာသသို့ ထပ်မံ ပြန်လာ하였다။

Verse 5

प्रभावातिशयं ज्ञात्वा स्थापयामास शंकरम् । तत्र प्रत्यक्षतां नीतस्तपसा येन शंकरः

ထိုနေရာ၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာဂုဏ်ကို သိမြင်သဖြင့်၊ အဲဒီမှာ သင်္ကရ (ရှီဝ) ကို တည်ထောင်하였다။ ထို့နောက် မိမိ၏ တပသကြောင့် သင်္ကရသည် ထိုနေရာ၌ပင် မျက်မြင်ထင်ရှား ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 6

महाभक्त्या महादेवि तस्मिंल्लिंगेऽवतारितः । तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या पूजयित्वा यथाविधि

အို မဟာဒေဝီ၊ မဟာဘက္တိဖြင့် သူသည် သီဝကို ထိုလိင်္ဂ၌ ဆင်းသက်စေ하였다။ ထိုကို မြင်သောသူသည် ဘက္တိဖြင့် ယထာဝိဓိ အတိုင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 7

पञ्चोपचारैः सद्भक्त्या गन्धधूपानुलेपनैः । तस्यान्वये दरिद्रश्च कदापि न भविष्यति

စင်ကြယ်သော ဘက္တိဖြင့် ပဉ္စဥပစာရ—အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ပူဇော်လျှင် ထိုဘက္တ၏ မျိုးရိုးတွင် ဆင်းရဲမှု မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်။

Verse 8

ये चैतत्पूजयिष्यंति लिंगं भक्तियुता नराः । अजेयास्ते भविष्यंति शत्रूणां दर्पनाशनाः

ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံသော လူတို့သည် ဤလိင်္ဂကို ပူဇော်ကြလျှင် မအနိုင်ယူနိုင်သူများ ဖြစ်လာပြီး ရန်သူတို့၏ မာန်မာနကို ချိုးဖျက်မည်။

Verse 9

इति ते कथितं सर्वं धनदेशमहोदयम् । श्रुत्वानुमोद्य यत्नेन दरिद्रो नैव जायते

ဤသို့ သင်အား ဓနဒေသ၏ မဟာဂုဏ်ရည် အားလုံးကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ယင်းကို နားထောင်၍ လေးစားစွာ အတည်ပြုအနုမောဒနာပြုသူသည် ကြိုးစားသတိဖြင့် ဆင်းရဲမဖြစ်။

Verse 56

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये धनदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशोऽध्यायः

ဤသို့ «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္ရ-မာဟာတ္မ്യ၌ «ဓနဒေရှ္ဝရ မာဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၅၆ ပြီးဆုံး၏။