
ဤအধ্যာယတွင် ရှိဝ–ဒေဝီ ဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် ဘုရားဖူးသူအား ခရီးစဉ်အညွှန်းအရ အရှေ့ဘက်မဝေးသည့် ကပိလေရှွရ (Kapileśvara) လိင်္ဂသို့ ညွှန်ပြသည်။ ထိုလိင်္ဂကို “မဟာပရဘဝ” ဟု ချီးမွမ်းကာ ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် အကုသိုလ်/အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤတီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုသည် ရာဇဣသိ ကပိလ၏ တပဿာကြောင့် ဖြစ်လာသည်ဟု ရှင်းပြပြီး၊ ကပိလက မဟာဒေဝကို ထိုနေရာတွင် ပရတိဋ္ဌာ (pratiṣṭhā) ပြုလုပ်ကာ အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ထိုလိင်္ဂ၌ ဒေဝ-သာန္နိဓ္ယ (deva-sānnidhya) အမြဲတမ်းရှိနေသဖြင့် ဘုရားကျောင်း၏ ကုသိုလ်အာနိသင်သည် အစဉ်တည်မြဲကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့နောက် ပြက္ခဒိန်ညွှန်ကြားချက်အဖြစ် ရွှက်လ-စတုရ္ဒသီ (śukla-caturdaśī) နေ့တွင် စည်းကမ်းတကျရှိသော ဘက်တော်သားက ကပိလေရှွရအဖြစ် ဆိုမ/ဆိုမေရှ (Soma/Someśa) ကို ကမ္ဘာလောကအကျိုးအတွက် ၇ ကြိမ် ဒർശနပြုလျှင် နွားလှူ (go-dāna) နှင့်တူသော အကျိုးကို ရမည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုတီရ္ထ၌ တီလာ-ဓေနု (tila-dhenu) — နှမ်းဖြင့် ပြုလုပ်သော သင်္ကေတနွားလှူဒါန်းမှုကို စိတ်အာရုံစိုက်၍ လှူသူသည် နှမ်းစေ့အရေအတွက်နှင့်တူသော ယုဂများအထိ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်ဟု ဖလသြရုတိအဖြစ် ကတိပြုထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपिलेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यव स्थितम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်သော ကပိလေရှ္ဝရသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်းတွင် မဝေးလှစွာ တည်ရှိသည်။
Verse 2
लिंगं महाप्रभावं तु दर्शनात्पापनाशनम् । कपिलोनाम राजर्षिर्यत्र तप्त्वा महातपः
ထိုနေရာရှိ လိင်္ဂသည် မဟာအာနုဘော်ရှိ၏။ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သည်။ ထိုနေရာမှာ ကပိလဟူသော ရာဇဣသိက မဟာတပသကို ကျင့်ခဲ့သော အရပ်ဖြစ်သည်။
Verse 3
संप्राप्तः परमां सिद्धिं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । देवसांनिध्यमीशानं तस्मिंल्लिंगे सदा हरिः
မဟေရှ్వరကို တည်ထောင်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိ하였다။ ထိုလိင်္ဂသည် နတ်တော်တို့၏ သာနိဓိရှိရာနေရာဖြစ်၍၊ ဣရှာနသည် ထိုနေရာ၌ တည်ရှိပြီး ဟရိလည်း အစဉ်အမြဲ နေထိုင်တော်မူ၏။
Verse 4
शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां सर्वलोकहितार्थतः । सप्तकृत्वो महादेवं सोमेशं कपिलेश्वरम् । यः पश्येत्प्रयतो भूत्वा स गोदानफलं लभेत्
အလင်းဖက်လ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင်၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ စည်းကမ်းတကျ စိတ်တည်ငြိမ်၍ မဟာဒေဝ—ဆိုမေရှ၊ ကပိလေရှ್ವರ—ကို ခုနစ်ကြိမ် မြင်ဖူးသူသည် နွားတစ်ကောင် လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်။
Verse 5
तिलधेनुं च यो दद्यात्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः । तिलसंख्यायुगान्येव स स्वर्गे वसति प्रिये
ချစ်သူရေ၊ ထိုတီရ္ထ၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ “တီလဓေနု” (နှမ်းဖြင့်ပြုသော နွားပူဇော်) ကို လှူဒါန်းသူသည်၊ နှမ်းစေ့အရေအတွက်နှင့် တူညီသည့် ယုဂအရေအတွက်တိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်။
Verse 53
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिपञ्चाशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်တော်မြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မျ၌၊ «ကပိလေရှ್ವರ၏ မဟာတ္မျ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း အမှတ် ၅၃ သည် အဆုံးသတ်၏။