Adhyaya 50

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं राहुप्रतिष्ठितम् । शनैश्चरेश्वराद्देवि वायव्ये संप्रतिष्ठितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ရာဟုက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော လင်္ဂကို သွားရမည်။ ၎င်းသည် ရှနိုင်းရှ္စရေရှ္ဝရအနီး အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၏။

Verse 2

अजादेव्याश्चोत्तरतो धनुषां सप्तके स्थितम् । मंगलायाः समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

အဇာဒေဝီ၏ မြောက်ဘက်တွင် တံမြားအလျား ခုနစ်လျားအကွာ၌ တည်ရှိပြီး မင်္ဂလာဒေဝီအနီးတွင် မဝေးလှစွာ တည်နေသည်။

Verse 3

लिंगं महाप्रभावं तु सैंहिकेयप्रतिष्ठितम् । तत्र वर्षसहस्रं तु वैप्रचित्तिस्तपोऽकरोत्

လိင်္ဂတော်သည် မဟာအာနုဘော်ရှိ၍ စိံဟိကာ၏ သား (ရာဟု) က တည်ထောင်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝိုင်ပရစိတ္တိသည် နှစ်တစ်ထောင် တပသ ပြုခဲ့သည်။

Verse 4

स्वर्भानुः स महावीर्यो वक्त्रयोधी महासुराः । समाराध्य महादेवं दिव्येन तपसा प्रभुम्

မဟာဗီရ စွမ်းအားကြီးသော စွဝರ್ಭာနုဟူသော မဟာအသူရသည် စစ်ပွဲ၌ ကျော်ကြားသူဖြစ်၍၊ ဒိဗ္ဗတပသဖြင့် အမြတ်ဆုံးသခင် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကာ စိတ်တော်ပျော်စေ하였다။

Verse 5

लिंगेऽवतारयामास जगद्दीपं महेश्वरम् । यश्चैनं पूजयेद्भक्त्या नरः सम्यक्च पश्यति । तस्य पापं क्षयं याति अपि ब्रह्मवधोद्भवम्

သူသည် လောက၏ မီးအလင်းတော် မဟေရှ္ဝရကို လိင်္ဂအတွင်း၌ ပေါ်ထွန်းစေ하였다။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကာ မှန်ကန်စွာ မြင်တွေ့သူ၏ အပြစ်များသည် ပျက်ကွယ်သွားပြီး၊ ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း (ဗြဟ္မဟတ္ယာ) မှ ဖြစ်သော အပြစ်တောင် ချုပ်ငြိမ်းသည်။

Verse 6

नांधो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्द्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုလိင်္ဂကို မြင်ဖူးသူ မနုဿသည် မည်သည့်အခါမျှ မျက်ကန်း၊ နားမကြား၊ အမူက၊ ရောဂါရှိသူ၊ သို့မဟုတ် ဆင်းရဲသူအဖြစ် မမွေးဖွားတော့။

Verse 7

सुखसौभाग्यसंपन्नस्तदा भवति रूपवान् । सर्वकामसमृद्धात्मा मोदते दिवि देववत्

ထို့နောက် သူသည် ချမ်းသာသုခနှင့် ကံကောင်းခြင်းပြည့်စုံ၍ ရုပ်ရည်လှပလာသည်။ ဆန္ဒအားလုံးပြည့်ဝကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နတ်တော်ကဲ့သို့ ပျော်မြူးနေ၏။

Verse 8

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं राहुदैवतम् । श्रुत्वा तु मोहनिर्यातो नरो निष्कल्मषो भवेत्

ဤသို့ပင် ဒေဝီမယ်တော်၊ ရာဟုဒေဝတ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုကို ကြားနာသူသည် မောဟမှ လွတ်ကင်း၍ အပြစ်ကင်းစင်လာမည်။

Verse 50

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये राह्वीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် စ္ကန္ဒမဟာပုရာဏာ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စာလုံးပါသော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယတွင် «ရာဟွီဣශ්ဝရ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းငါးဆယ် ပြီးဆုံး၏။