Adhyaya 48
အခန်း ၄၈ တွင် Prabhāsa-kṣetra အတွင်းရှိ ဒေသဆိုင်ရာသန့်ရှင်းရာဇဝင်ကို ဖော်ပြသည်။ Īśvara သည် Devī ထံသို့ Śukra (Bhārgava) တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂအကြောင်းကို မိန့်ကြားပြီး၊ အနောက်ဘက်ညွှန်းချက်ဖြစ်သော Vibhūtīśvara အနီးတွင် တည်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုလိင်္ဂကို မြင်ခြင်း (darśana) နှင့် ထိတွေ့ခြင်း (sparśa) ဖြင့် pāpa-haraṇa အဖြစ် အပြစ်အညစ်များ ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း အလေးပေးထားသည်။ ဇာတ်လမ်းတွင် Śukra သည် Rudra ၏ အာနုဘော်နှင့် ပြင်းထန်သော tapas ကြောင့် saṃjīvanī-vidyā ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ပြန်လည်သတိပေးသည်။ တစ်ခါတွင် Śaṃbhu သည် သာသနာတော်ရည်ရွယ်ချက်အတွက် Śukra ကို မျိုသောက်ပြီး၊ Śukra သည် ဘုရားအတွင်း၌ပင် တပသကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးရာမှ Mahādeva သဘောတူနှစ်သက်ကာ ပြန်လည်လွှတ်ပေးသည်—ဤအရာက နာမနှင့် သန့်ရှင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များ ပါဝင်သည်—စိတ်တည်ငြိမ်စွာ လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်း၊ Mṛtyuñjaya မန္တရားကို လက်ခ (lakh) အရေအတွက်ဖြင့် ဂျပ်ခြင်း၊ pañcāmṛta-abhiṣeka ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် မွှေးပန်းပူဇော်ခြင်း။ အကျိုးရလဒ်အဖြစ် သေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကာကွယ်ခြင်း၊ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ လိုအင်ဆန္ဒ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် aiśvarya/maṇimā စသည့် siddhi ဆန်သော စည်းစိမ်တိုးပွားမှုတို့ကို စိတ်ဓာတ်တည်ကြည်သော ဘက္တိပေါ် မူတည်၍ ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शुक्रप्रतिष्ठितम् । सर्वपापहरं देवि विभूतीश्वरपश्चिमे
ဣရှွရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုကြာက တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ဒေဝီရေ၊ ထိုသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ဝိဘူတီဣရှွရ၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။
Verse 2
नातिदूरे स्थितं तत्र स्वयं शुक्रेण निर्मितम् । यत्र संजीवनीं प्राप्तो विद्यां रुद्रप्रभावतः
ထိုနေရာမှ မဝေးလှသည့်အရပ်တွင် သုကြာကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိ၏—ရုဒြ၏ အာနုဘော်ကြောင့် အသက်ပြန်ရှင်စေသော «သံဇီဝနီ» ဟူသည့် ဗိဒ္ယာကို သူရရှိခဲ့သည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။
Verse 3
संतप्य तु महाघोरं तपोवर्षसहस्रकम् । संप्रसाद्य विरूपाक्षं योऽवाप ग्रहतां सुधीः
အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသျာကို နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ပြီး၊ ဝိရူပါက္ခ (ရှီဝ) ကို ပျော်ရွှင်စေသဖြင့် ထိုပညာရှိသည် ဂြဟ (ဂြိုဟ်/နက္ခတ်အာဏာ) အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိ하였다။
Verse 4
ग्रस्तेन शंभुना येन देवकार्यार्थसिद्धये । तत्रोदरगतेनैव तपस्तप्तं सुदुष्करम्
ဒေဝတို့၏ အလုပ်ကိစ္စ ပြီးမြောက်စေရန်အတွက် သမ္ဘူက သူ့ကို မျိုချခဲ့သည်။ ထို့နောက် (ရှီဝ၏) ဝမ်းအတွင်းသို့ ရောက်နေစဉ်တောင် ထိုနေရာ၌ပင် အလွန်ခက်ခဲသော တပသျာကို ဆက်လက်ကျင့်သုံးခဲ့သည်။
Verse 5
वर्षाणामयुतं साग्रं तुष्टिं नीतो महेश्वरः । निष्कासितस्ततः शीघ्रं शुक्र मार्गेण शंभुना
နှစ်တစ်သောင်းကျော် အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် မဟေရှွရသည် စိတ်တော်ကျသွား၏။ ထို့နောက် သမ္ဘူသည် သုကြနှင့်ဆိုင်သော လမ်းကြောင်းဖြင့် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ပယ်လိုက်၏။
Verse 6
ततः शुक्रेति नामाभूद्भार्गवस्य महात्मनः । तदाराधयते लिंगं यः कृत्वा निश्चलं मनः
ထို့နောက် မဟာအတ္မာ ဘာရ္ဂဝသည် “သုကြ” ဟူ၍ အမည်ရလာ၏။ စိတ်ကို မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စေကာ သူတည်ထောင်သည့် လိင်္ဂကို ကိုးကွယ်သူသည် အမှန်တကယ် ပူဇော်ပသခြင်းကို ပြုသူဖြစ်၏။
Verse 7
मृत्युंजयं जपेल्लक्षं स समीहितमाप्नुयात्
မည်သူမဆို မృတျုဉ္ဇယ မန္တရကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပပါက မိမိလိုလားသမျှ အကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 8
तं दृष्ट्वा त्वथवा स्पृष्ट्वा जन्मादिमरणान्तकात् । मुच्यते पातकान्मृत्योः प्रसादात्तस्य भामिनि
အလင်းရောင်တောက်ပသူမ၊ ထိုလိင်္ဂ/ဒေဝတাকে မြင်ရုံသာမက ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် လူသည် မွေးဖွားခြင်းအစမှ သေဆုံးခြင်းအဆုံးတိုင်အောင် အပြစ်များနှင့် သေခြင်းမှပါ ထိုသခင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လွတ်မြောက်၏။
Verse 9
मृतसंजीवनार्थं यदैश्वर्यमणिमादिकम् । प्राप्नुयान्नात्र संदेहो यस्य भक्तिः सुनिश्चला
သေသူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းရန်အတွက်ဖြစ်စေ၊ အဏိမာ စသည့် အရှင့်အာဏာတန်ခိုးများကို ရယူလိုခြင်းဖြစ်စေ—ဘက်တိတော် မလှုပ်မယှက် ခိုင်မြဲသူသည် ထိုအရာတို့ကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။
Verse 10
पंचामृतेन संस्नाप्य देवं शुकप्रतिष्ठितम् । सुगन्धपुष्पैः संपूज्य शौक्रीं पीडां स नाप्नुयात्
သုကာက တည်ထောင်ထားသော ဘုရားကို ပဉ္စာမృతဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ကာ၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင်၊ သုကြာနှင့် ဆက်နွယ်သော အနာတရဒုက္ခကို မခံစားရ။
Verse 11
इति सर्वं समासेन माहात्म्यं शुक्रदैवतम् । कथितं तव सुश्रोणि श्रुतं पापभयापहम्
ဤသို့ပင်၊ ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ သုကြာ၏ ဒေဝတား၏ မဟာတန်ခိုးကို အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ထိုကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် အပြစ်နှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည်။
Verse 48
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शुक्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशोध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သုကြေရှွရ မဟာတန်ခိုး ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၄၈ သည်၊ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ မြတ်စွာသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မဟာတ္မ്യ၌ အဆုံးသတ်၏။