Adhyaya 47

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवं गुरुनिषेवितम् । उमायाः पूर्वदिग्भागे सिद्धेशाग्नेयगोचरे

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဂုရုက ဆောင်ရွက်ပူဇော်အမှုတော်ပြုနေသော ဒေဝတားထံ သွားရမည်။ ထိုနေရာသည် ဥမာ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌၊ စိဒ္ဓေရှ၏ အရှေ့တောင်ဘက် အဝန်းအဝိုင်းအတွင်း တည်ရှိသည်»။

Verse 2

संस्थितं तु महल्लिंगं देवाचार्य प्रतिष्ठितम् । आराध्य परया भक्त्या लिंगं वर्षसहस्रकम्

ထိုနေရာ၌ ဒေဝါစာရျက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော လိင်္ဂကြီးတစ်ဆူ တည်ရှိ၏။ ထိုလိင်္ဂကို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင်

Verse 3

तोषयामास देवेशं भवं शर्वमुमापतिम् । प्राप्तवानखिलान्कामानप्राप्यानकृतात्मभिः

သူသည် ဒေဝတို့၏ အရှင်—ဘဝ၊ ရှရဝ၊ ဥမာ၏ ပတိဖြစ်သော မဟာဒေဝကို ပျော်ရွှင်တော်မူစေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်မသင့်တော်သူတို့ မရနိုင်သော ဆန္ဒအားလုံးကိုပင် ရရှိ하였다။

Verse 4

देवानां चैव पूज्यत्वं प्राप्य ज्ञानमथैश्वरम् । ग्रहत्वं च तथा प्राप्य मोदते दिवि सांप्रतम्

သူသည် ဒေဝတို့အကြား၌ပင် ပူဇော်ထိုက်သော အဆင့်ကို ရရှိ၍ ဉာဏ်တရားနှင့် အိုင်ශ්ဝရယ အာဏာကိုလည်း ရခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဂြဟ (ဂြိုဟ်ဒေဝ) အဖြစ်ကိုပါ ရရှိကာ ယခုကာလ၌ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပျော်မြူးနေ၏။

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो भक्त्या न दुर्गति मवाप्नुयात् । बृहस्पतिकृतं लिंगं ये पश्यंति नरोत्तमाः

ယုံကြည်ဘက္တိဖြင့် ထိုအရာကို မြင်သူသည် မကောင်းသော ကံကြမ္မာသို့ မကျရောက်နိုင်။ ဗြဟ္စပတိက ပြုလုပ်ထားသော ထိုလိင်္ဂကို မြင်ကြသော လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူများသည်

Verse 6

बृहस्पतिकृता पीडा नैव तेषां हि जायते । तत्र शुक्लचतुर्दश्यां गुरुवारे तथा प्रिये

ဗြဟ္စပတိကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဒုက္ခဝေဒနာသည် သူတို့အပေါ် မဖြစ်ပေါ်လာပါ။ ထိုနေရာ၌၊ ချစ်သူမေ၊ လင်းလက်သော ပက္ခ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့ (စတုဒဿီ) နှင့် ကြာသပတေးနေ့တွင်လည်း။

Verse 7

संपूज्य विधिवल्लिंगं सम्यग्राजोपचारतः । अथवा भक्तिभावेन प्राप्नुयात्परमं पदम्

နည်းလမ်းတရားအတိုင်း လင်္ဂကို စနစ်တကျ ပူဇော်၍ မင်းရဲ့ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ဆက်ကပ်လျှင်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် သဒ္ဓါဘက္တိ၏ စိတ်သာဖြင့်ပင်—အမြင့်ဆုံးသော အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 8

स्नानं पलसहस्रेण पंचामृतरसेन यः । करोति भक्त्या मर्त्यो वै मुच्यते स ऋणत्रयात्

ဘက္တိဖြင့် ပဉ္စအမృత (pañcāmṛta) ရည်ကို ပလ တစ်ထောင်ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်မှု ပြုလုပ်သော မည်သည့် လူသားမဆို၊ အကြွေးသုံးပါးမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်သည်။

Verse 9

मातृकात्पैतृकाद्देवि तथा गुरुसमुद्भवात् । सर्वपापविशुद्धात्मा निर्द्वंद्वो मुक्तिमाप्नुयात्

ဒေဝီမေ၊ မိခင်မှ ဖြစ်သော အကြွေး၊ ဖခင်/ဘိုးဘွားမှ ဖြစ်သော အကြွေး၊ ထို့အပြင် ဂုရုမှ ဖြစ်သော အကြွေးတို့မှ လွတ်မြောက်လျှင်၊ အပြစ်အားလုံးမှ စင်ကြယ်သော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်လာပြီး၊ အတွင်းရေးဒွန္ဒွမရှိဘဲ မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရောက်သည်။

Verse 10

एवं संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं गुरुदैवतम् । शृणुयाद्यस्तु भावेन तस्य प्रीतो गुरुर्भवेत्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဂုရု-ဒေဝတ၏ မဟာတ್ಮျကို ဟောကြားပြီးပြီ။ ယင်းကို စိတ်နှလုံးယုံကြည်မှုဖြင့် နားထောင်သူအပေါ် ဂုရုသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူမည်။

Verse 47

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वृहस्पतीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ခဏ္ဍဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ្យ» အတွင်းရှိ «ဗృဟස්ပတီဣရှွရ မဟာတ္မ្យ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းအမည်တပ်သော အခန်း ၄၇ သည် အဆုံးသတ်၏။