Adhyaya 46

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्यैवोत्तरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं तु बुधेश्वरमिति श्रुतम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ထိုလိင်္ဂသည် အာနုဘော်ကြီးမား၍ «ဗုဓေရှွရ» ဟု ကျော်ကြား၏။

Verse 2

धनुषां द्वितये चैव नातिदूरे व्यवस्थितम् । सर्वपाप हरं लिंगं दर्शनादेव भामिनि

ဓနုရှ် နှစ်လက်အကွာမျှသာ၊ မဝေးလှဘဲ ထိုလိင်္ဂ တည်ရှိ၏။ အလင်းရောင်တောက်ပသူမရေ၊ မြင်ရုံသာဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေး၏။

Verse 3

बुधेन चैव देवेशि तत्र तप्तं महातपः । स्थापितं विमलं लिंगं समाराध्य सदाशिवम्

ဒေဝေရှီမယ်တော်ရေ၊ ထိုနေရာ၌ ဗုဓက မဟာတပသ်ကို ကျင့်ခဲ့၏။ စဒါရှီဝကို သေချာစွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုပြီးနောက် အညစ်အကြေးကင်းသော လိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 4

वर्षायुतानि चत्वारि संपूज्य तु विधानतः । अनन्यचेताः शांतात्मा प्रत्यक्षीकृतवान्भवम्

စည်းကမ်းတော်အတိုင်း နှစ်သောင်းလေးသောင်း (၄၀,၀၀၀) တိုင်အောင် တစ်စိတ်တစ်မြင့် စိတ်တည်ငြိမ်၍ ပူဇော်ကာ၊ ဘဝ (ရှီဝ) ကို မျက်မှောက်ထင်ရှားစေ하였다။

Verse 5

ततस्तुष्टमना देवो ग्रहत्वं तस्य तद्ददौ । तं संपूज्य विधानेन सोमपुत्रप्रतिष्ठितम् । सौम्याष्टम्यां विशेषेण राजसूयफलं लभेत्

ထို့နောက် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်သော ဘုရားသည် သူ့အား ဂြဟ (ဂြိုဟ်) အဖြစ်အနေကို ပေးတော်မူ၏။ လ၏သား ဘုဓ (Budha) တည်ထောင်ထားသော ဘုဓေရှွရ လင်္ဂကို ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပူဇော်လျှင်—အထူးသဖြင့် စောမယာဩဋ္ဌမီနေ့တွင်—ရာဇသူယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 6

न दौर्भाग्यं कुले तस्य न चैवेष्टवियोजनम् । शत्रुतो न भयं तस्य भवेत्तस्यप्रसादतः

ထိုအရှင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူ၏ မိသားစုတွင် ကံဆိုးမှု မရှိ၊ ချစ်မြတ်နိုးရာတို့နှင့်လည်း ခွဲခွာရခြင်း မရှိ။ ရန်သူတို့ကြောင့်လည်း ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ—ဤသည်မှာ အရှင်၏ အနုဂ္ဂဟတော်ဖြစ်သည်။

Verse 7

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं बुधदैवतम् । श्रुत्वाऽभिनंद्य प्रयतः प्राप्नोति परमं पदम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘုဓဒေဝတ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆိုပြခဲ့သည်။ ၎င်းကို နားထောင်၍ ရိုသေစွာ အနုမောဒနာပြုကာ စည်းကမ်းတကျ ကြိုးစားနေသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 46

इति श्रीस्कान्दे महापु राण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बुधेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामषट्चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «ဘုဓေရှွရ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၄၆ ပြီးဆုံး၏။