Adhyaya 40

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि श्वेतकेतुप्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं तु भीमेनाराधितं पुरा

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သွက်တကေတုက တည်ထောင်ထားသော အာနုဘော်ကြီးမားသည့် လင်္ဂကို သွားရမည်။ အတိတ်ကာလ၌ ဘီမက ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 2

केदारेश्वरसांनिध्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् । पूजयते त्तद्विधानेन क्षीरस्नानादिभिः क्रमात् । यात्राफलमभिप्रेप्सुः प्रेत्य स्वर्गफलाय वै

ကေဒါရေးရှ္ဝရ၏ အနီးအနား၌ မဝေးလှသောနေရာတွင် တည်ရှိသည်။ သင့်တော်သော ဝိဓာနအတိုင်း ပူဇော်ရမည်၊ အစဉ်လိုက် နို့ဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ခြင်း စသဖြင့် စတင်ရသည်။ ယာထရာ၏ အကျိုးကို မျှော်လင့်သူသည် သေပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 3

देव्युवाच । श्वेतकेतोस्तु यद्देव लिंगं प्रोक्तं त्वया मम । तस्य जातं कथं देव नाम भीमेश्वरेति च

ဒေဝီ မေးလျှောက်သည်။ «အို ဘုရားရှင်၊ သွက်တကေတု၏ လင်္ဂကို ကျွန်မအား မိန့်ကြားတော်မူ၏။ အို သခင်၊ ထိုလင်္ဂသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ ထို့ပြင် ‘ဘီမေရှ္ဝရ’ ဟူသော အမည်ကို မည်သို့ ရခဲ့သနည်း»

Verse 4

कथं विनिर्मितं पूर्वं तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्

«အတိတ်ကာလ၌ မည်သို့ တည်ဆောက်ဖန်ဆင်းခဲ့သနည်း။ ထိုနေရာ၌ မြင်ရုံသာဖြင့် အကျိုးကျေးဇူး မည်သို့ ရသနည်း»

Verse 5

ईश्वर उवाच । आसीत्त्रेतायुगे पूर्वं राजा स्वायंभुवेंतरे । श्वेतकेतुरिति ख्यातो राजर्षिः सुमहातपाः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «အတိတ်ကာလ၌ တ్రေတားယုဂ၌၊ စွာယံဘူဝ မန္ဝန္တရ အတွင်းတွင် သွက်တကေတုဟု ကျော်ကြားသော မင်းတစ်ပါး ရှိ၏။ ထိုမင်းသည် တပဿာကြီးမားလှသော ရာဇရ္ဓိ ဖြစ်၏»။

Verse 6

स प्रभासं समागत्य प्रतिष्ठाप्य महे श्वरम् । तपस्तेपे सुविपुलं सागरस्य तटे शुभे

သူသည် ပရဘာသသို့ ရောက်လာ၍ မဟေရှ್ವರကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပြီး၊ သမုဒ္ဒရာ၏ မင်္ဂလာကမ်းခြေ၌ အလွန်ကြီးမားသော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 7

पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशगस्तथा । हेमंते जलमध्यस्थो नव वर्षाणि पंच च

နွေရာသီ၌ မီးငါးပါးဝတ် (ပဉ္စာဂ္နိ) ကို ဆောင်၍၊ မိုးရာသီ၌ ကောင်းကင်အောက် ပွင့်လင်းစွာ နေထိုင်ပြီး၊ ဆောင်းရာသီ၌ ရေထဲ၌ မြုပ်နေကာ ရပ်တည်하였다—ဤသို့ စုစုပေါင်း ဆယ့်လေးနှစ်။

Verse 8

ततश्चतुर्द्दशे देवि तपसा नियमेन च । तुष्टेनोक्तो मया देवि वरं वरय सुव्रत

ထို့နောက်၊ ဒေဝီရေ၊ ဆယ့်လေးနှစ်မြောက်တွင် သူ၏ တပသနှင့် စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုကြောင့် ကျွန်ုပ် ပီတိဖြစ်၍ ပြောလိုက်သည်—“ကောင်းမြတ်သော ဝတ်သစ္စာရှိသူရေ၊ ဆုတောင်းတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့”။

Verse 9

श्वेतकेतुरथोवाच भक्तिं देहि सुनिश्चलाम् । स्थानेऽस्मिन्स्थीयतां देव यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

ထို့နောက် ရွှေတကေတုက ပြောသည်—“ကျွန်ုပ်အား မလှုပ်မယှက်သော ဘက္တိကို ပေးသနားပါ။ အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် စိတ်ကျေနပ်ပါက ဤနေရာ၌ပင် တည်နေပါ”။

Verse 10

एवमस्त्वित्यथोक्त्वाऽहं तस्यांतर्द्धानमागतः । ततः कालांतरेऽतीते श्वेतकेतुर्महाप्रभः

“အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ” ဟု ပြောပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် သူ၏ မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထို့နောက် အချိန်ကာလ ကြာမြင့်လာသော် ရောင်ပြန်ကြီးသော ရွှေတကေတုသည်…

Verse 11

समाराध्य त्विदं लिंगं प्राप्तः स्थानं महोदयम् । ततो जातं नाम तस्य श्वेतकेत्वीश्वरं श्रुतम्

ဤလိင်္ဂကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ အပြည့်အဝ ဆည်းကပ်ပြီးနောက် သူသည် မြင့်မြတ်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထို့ကြောင့် ထိုလိင်္ဂ၏ နာမသည် «Śvetaketvīśvara» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ하였다။

Verse 12

अग्नितीर्थे महापुण्ये सर्वपातकनाशने । ततः कलियुगे प्राप्ते भ्रातृभिश्च समन्वितः

အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော မဟာပုဏ္ဏရှိသည့် အဂ္နိတီရ္ထ၌—ကလိယုဂ ရောက်လာသောအခါ သူသည် မိမိညီအစ်ကိုများနှင့်အတူ (ပေါ်ထွန်း/လုပ်ဆောင်) လာ하였다…

Verse 13

तीर्थयात्राप्रसंगेन यदा प्रभासमागतः । भीमसेनो महाबाहुर्वायुपुत्रो ममांशजः

တီရ္ထယာတရာ ခရီးသွားပူဇော်မှု အကြောင်းအရာဖြင့် ပရဘာသသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ လက်မောင်းကြီးသော ဘီမစေန—ဝါယု၏ သား၊ ငါ၏ အင်အားမှ ထွက်ပေါ်သော အစိတ်အပိုင်း—သည် ပရဘာသသို့ ရောက်ရှိ하였다…

Verse 14

तल्लिंगं पूजयामास कृत्वा जागेश्वरं निजम् । मत्वा तीर्थं महापुण्यं सागरस्य समीपतः

သူသည် ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ကာ မိမိ၏ «Jāgeśvara» ဟူ၍ တည်ထောင်하였다။ ပင်လယ်အနီးရှိ ထိုတီရ္ထကို မဟာပုဏ္ဏအဖြစ် ယူဆ하였다။

Verse 15

तदा प्रभृति भीमेशं पुनर्नामाऽभवच्छुभम् । दृष्टमात्रेण तेनैव सकृल्लिंगेन भामिनि

ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်း၏ မင်္ဂလာနာမသည် «Bhīmeśa» ဟူ၍ ပြန်လည် ဖြစ်လာ하였다။ အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ ထိုလိင်္ဂကို တစ်ကြိမ်သာ မြင်ရုံဖြင့်ပင်…

Verse 16

अन्यजन्मकृतान्येव पापानि सुबहून्यपि । नाशमायांति सर्वाणि तथैवामुष्मिकाणि तु

အခြားဘဝများတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြစ်များ မည်မျှများစွာရှိစေကာမူ အားလုံး ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့အတူ နောက်ဘဝနှင့် ဆိုင်သော အပြစ်များလည်း ပယ်ရှားသွားသည်။

Verse 40

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भीमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လိုကာ စံဟိတ၌၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၏၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ్యంలో “ဘီမေရှ္ဝရ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၄၀ ပြီးဆုံး၏။