Adhyaya 366

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यायाश्च उत्तरे । सिद्धिस्थानानि दिव्यानि यत्र सिद्धा महर्षयः

ဣရှ္ဝရက ပြော၏— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဟိရဏ္ယာ၏ မြောက်ဘက်သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ သီလဝိညာဉ်မြင့်သော စိဒ္ဓိရရှိရာ သန့်ရှင်းသည့် အထိုင်နေရာများရှိပြီး စိဒ္ဓ မဟာရ္ရှိတို့ စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့ကြ၏»။

Verse 2

तत्र लिंगान्यनेकानि शक्यंते कथितुं न हि । साग्रं शतं पुनस्तत्र लिंगानां प्रवरं स्मृतम्

«အဲဒီမှာ လင်္ဂများ အလွန်များလှ၍ အပြည့်အစုံ ပြောဆိုဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်။ သို့သော် ထိုအထဲမှ ရာကျော်နည်းနည်းသော လင်္ဂများကို အထူးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်»။

Verse 3

वज्रिण्यास्तु तटे देवि लिंगान्येकोनविंशतिः । न्यंकुमत्यास्तटे देवि सहस्रं द्विशताधिकम्

«ဝဇ္ရိဏီ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ဒေဝီရေ လင်္ဂ ၁၉ ခုရှိ၏။ နျင်္ကုမတီ မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် ဒေဝီရေ လင်္ဂ ၁,၀၀၀ နှင့် ထပ်မံ ၂၀၀ ပေါင်း ၁,၂၀၀ ရှိ၏»။

Verse 4

प्राधान्येन वरारोहे पूर्वे स्वायंभुवेंऽतरे । कपिलायास्तटेदेवि लिंगानां षष्टिरुत्तमा

အို ခါးလှပသော မိဖုရား၊ ရှေးဦး စွာယံဘူဝ မနွန္တရ၌ ကပိလာမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် အို ဒေဝီ၊ အထူးမြတ်သော လိင်္ဂ ၆၀ ပါး တည်ထား၍ ထင်ရှားကြ၏။

Verse 5

सरस्वत्यां पुनस्तत्र लिंगसंख्या न विद्यते । एवं पंचमुखा देवि लिंगमाला विभूषिता

သို့သော် ထိုနေရာ၌ စရஸဝတီဒေသတွင် လိင်္ဂအရေအတွက်ကို မသိနိုင်။ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝီ၊ ပဉ္စမုခ (မျက်နှာငါးပါးရှိသော ဘုရား) သည် လိင်္ဂပန်းမော်လီဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 6

प्रभासे कथिता देवि पंचस्रोताः सरस्वती । यस्याः प्रवाहैः संभिन्नं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्

ပရဘာသ၌ အို ဒေဝီ၊ စရஸဝတီကို ရေစီးငါးสายရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူမ၏ စီးဆင်းမှုများကြောင့် ယောဇန ၁၂ အကျယ်ရှိသော သန့်ရှင်းရာကွင်းသည် ချောင်းမြောင်းများဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာ ခွဲခြားထား၏။

Verse 7

तत्र वापीषु कूपेषु यत्र तत्रोद्भवं जलम् । सारस्वतं तु तज्ज्ञेयं ते धन्या ये पिबंति तत्

ထိုနေရာ၌ ရေကန်များနှင့် ရေတွင်းများတွင် မည်သည့်နေရာမှ ရေထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုရေကို ‘သာရသ္ဝတ’ ရေဟု သိရမည်။ ထိုရေကို သောက်သူတို့သည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်ကြ၏။

Verse 8

यत्रतत्र नरः स्नात्वा सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । सारस्वतस्नानफलं लभते नात्र संशयः

မည်သည့်နေရာ၌မဆို ထိုဒေသတွင် လူတစ်ဦးက ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝစွာဖြင့် ရေချိုးလျှင် သာရသ္ဝတ ရေချိုး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်၊ ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 9

यत्प्रोक्तं स्पर्शलिंगं तु श्रीसोमेशेति विश्रुतम् । प्रभासक्षेत्रलिंगानां कला तस्यैव शांकरी

«စပရှ-လင်္ဂ» ဟုဆိုခဲ့သော လင်္ဂသည် «သရီ ဆိုမေရှ» ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ ပရဘာသ က္ရှೇತ್ರရှိ လင်္ဂတို့၏ ရှင်ကာရီ အင်အား (ကလာ) သည် အမှန်တကယ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တော်မူသော အစိတ်အပိုင်းပင် ဖြစ်၏။

Verse 10

यद्वा तद्वा पूजयित्वा लिंगं क्षेत्रस्य मध्यगम् । श्रीसोमेशमिति ज्ञात्वा सोमेशः पूजितो भवेत्

သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၏ အလယ်၌ တည်ရှိသော လင်္ဂကို မည်သည့်လင်္ဂမဆို ပူဇော်ကာ၊ ထိုလင်္ဂကို «သရီ ဆိုမေရှ» ဟု သိမြင်လျှင်၊ ထိုသူသည် ဆိုမေရှကို ကိုယ်တိုင်ပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 365

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रकीर्णस्थानलिंगमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အခန်းပေါင်း ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ပါသော သံဟိတားအတွင်း၊ ခုနစ်မြောက် ခဏ္ဍဖြစ်သော ပရဘာသခဏ္ဍ၌—ပထမပိုင်း «ပရဘာသ က္ရှೇತ್ರ မဟာတ္မ្យ» အတွင်းရှိ «အမျိုးမျိုးသော သန့်ရှင်းရာနေရာများရှိ လင်္ဂတို့၏ မဟာတ္မ្យ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၃၆၆ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။