
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဣရှ္ဝရက ဒေဝီအား သင်ကြားညွှန်ကြားသည့်ပုံစံဖြင့် စတင်ကာ၊ ဘုရားဖူးရှာဖွေသူကို “အထူးမြတ်” ဟု ချီးမွမ်းထားသော သံဝရ္တေရှ္ဝရ ဘုရားကျောင်းသို့ လမ်းညွှန်ပေးသည်။ သံဝရ္တေရှ္ဝရသည် အိန္ဒြေရှ္ဝရ၏ အနောက်ဘက်၊ အာရ္ကဘ္ဟာစ్కရ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိကြောင်း ဖော်ပြ၍ အနီးအနားရှိ သန့်ရှင်းရာနေရာများနှင့် ဆက်စပ်သည့် မြေပုံတစ်ခုအဖြစ် တင်ပြထားသည်။ ထို့နောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် အနည်းဆုံး ပူဇော်ကာရိယာကို သတ်မှတ်သည်—ပထမဦးစွာ မဟာဒေဝကို ဒർശန (darśana) ပြု၍၊ ထို့နောက် ပုရှ္ကရိဏီ ရေကန်၏ ရေဖြင့် စနာန (snāna) ရေချိုးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဖလश्रုတိအရ ဤအမှုကို ပြုသူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ္ဉာ ဆယ်ကြိမ်ပြုသကဲ့သို့သော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် စကန္ဒပုရာဏ၊ ပရဘ္ဟာသ ခဏ္ဍ၊ ပရဘ္ဟာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ ပထမပိုင်း၊ အဓ್ಯಾಯ ၃၆၅ “သံဝရ္တေရှ္ဝရ မဟာတ္မ്യ ဝర్ణန” ဟု စာတမ်းတည်နေရာကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि संवर्तेश्वरमुत्तमम् । इन्द्रेश्वरात्पश्चिमतः पूर्वतश्चार्कभास्करात
ဣရှွရ မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အလွန်မြတ်သော သံဝရ္တေရှွရ သို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် အိန္ဒြေရှွရ၏ အနောက်ဘက်၌လည်းကောင်း၊ အာရ္ကဘ္ဟာသ္ကရ၏ အရှေ့ဘက်၌လည်းကောင်း တည်ရှိ၏။”
Verse 2
तं दृष्ट्वा तु महादेवं स्नात्वा पुष्करिणीजले । दशानामश्वमेधानां फलमाप्नोति मानवः
မဟာဒေဝကို မြင်တွေ့ပြီး သန့်ရှင်းသော ရေကန်ရေ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ ဆယ်ကြိမ်နှင့် တူသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိ၏။
Verse 364
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संवर्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्षष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပုဒ်ပါသော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မျ» ထဲမှ «သံဝရ္တေရှ္ဝရ မဟာတ္မျ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၃၆၄ ပြီးဆုံး၏။