
ဣရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် မဟာဒေဝီအား ဟိရဏ္ယ-တဋ (Hiraṇya-taṭa) ပေါ်ရှိ တုဏ္ဍပုရ (Tuṇḍapura) ဟုခေါ်သော နေရာသို့ သွားရမည့် လမ်းညွှန်ကို မိန့်ကြားသည်။ ထိုနေရာသည် ဂ္ဃရ္ဃရ-ဟ္ရဒ (Gharghara-hrada) ဟုခေါ်သော ရေကန်/ရေကန်တော်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ အုပ်စိုးသည့် ဒေဝတာမှာ ကန္ဒေရှ္ဝရ (Kandeśvara) ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ရှီဝသည် မိမိ၏ ဇဋာ (jaṭā) ကို ထိုနေရာတွင် ချည်နှောင်ထားခဲ့သည်ဟူသော ပုရాణသမိုင်းမှတ်တမ်းကို ပြောကြားကာ၊ ထိုသို့ဖြင့် တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းသက္ကာရနှင့် အာဏာတော်ကို တည်ထောင်ထားကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘက္တားသည် ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်၍ တီရ္ထတွင် စ္နာန (snāna) ပြုကာ၊ ကန္ဒေရှ္ဝရအား ပူဇာ (pūjā) ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အကျိုးဖလမှာ ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်ကြီးများ (ghora-pātaka) မှ လွတ်မြောက်ခြင်းနှင့် “śāsana” ဟုခေါ်သော မင်္ဂလာရှိသည့် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်/ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု သို့မဟုတ် အတည်ပြုကောင်းချီးကို ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि हिरण्यातटसंस्थितम् । स्थानं तुण्डपुरंनाम यत्रासौ घर्घरो ह्रदः
ဣရှွရ မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဟိရဏ္ယာ ကမ်းပါးပေါ်၌ တည်ရှိသော တုဏ္ဍပုရ ဟူသော နေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ဃဃရ ဟူသော အိုင်ကန်ရှိ၏။”
Verse 2
तत्र कन्देश्वरो देवो यत्र बद्धा जटा मया । तत्र स्नात्वा नरः सम्यक्त्ं देवं यः प्रपूजयेत् । स मुक्तः पातकैर्घोरैः प्राप्नुयाच्छासनं शुभम्
ထိုနေရာ၌ ကန္ဒေရှွရ ဟူသော ဒေဝတော်ရှိ၏—အဲဒီမှာပင် ငါသည် မိမိ၏ ဇဋာဆံပင်ကို ချည်နှောင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ သေချာစွာ ရေချိုးပြီး ထိုဘုရားကို श्रद्धာဖြင့် ပူဇော်သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်ကာ မင်္ဂလာရှိသော သာသနာတော်၏ အမိန့်တော် (śāsana) ကို ရရှိမည်။
Verse 363
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हिरण्यातुण्डपुर घर्घरह्रदकन्देश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरत्रिशतत मोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောက ပါဝင်သော သံဟိတားအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌ “ဟိရဏ္ယာ၊ တုဏ္ဍပုရ၊ ဃဃရ ဟရဒ နှင့် ကန္ဒေရှွရ၏ မဟာတ္မ ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၃၆၃ ပြီးဆုံး၏။