Adhyaya 353

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भल्लतीर्थमनुत्तमम् । तस्याश्च पश्चिमे भागे यत्र विष्णुश्चतुर्भुजः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—«ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အလွန်မြတ်သော ဘ္ဟလ္လတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုတီရ္ထ၏ အနောက်ဘက်၌ လက်လေးဖက်ရှိသော ဗိṣ္ဏု တည်ရှိရာ အရပ်ရှိသည်»။

Verse 2

यत्र त्यक्तं शरीरं तु विष्णुना प्रभविष्णुना । तस्मिन्मित्रवने रम्ये योजनार्द्धार्द्धविस्तृते

«ထိုနေရာ၌ပင် ဗိṣ္ဏု—ပရဘဗိṣ္ဏု—သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုလှပသော မိတ္တရဝန၌ အကျယ်အဝန်း ယောဇနာတစ်ဝက်ရှိသည်»။

Verse 3

युगेयुगे महादेवि कल्पमन्वतरादिषु । तत्रैव संस्थितिर्विष्णोर्नान्यत्र च रतिर्भवेत्

အို မဟာဒေဝီ၊ ယုဂ်တိုင်းယုဂ်တိုင်း၊ ကလ္ပနှင့် မန်ဝန္တရတို့အပါအဝင် အစဉ်အဆက်တစ်လျှောက်၊ ဗိဿနု၏ တည်ရာအမြဲတမ်းသည် ထိုနေရာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်၏။ အခြားနေရာ၌ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှု မပေါ်ပေါက်။

Verse 4

क्षेत्राणामादिक्षेत्रं तु वैष्णवं तद्विदुर्बुधाः । तिस्रः कोट्यर्द्धकोटिश्च तीर्थानां प्रवराणि च

ပညာရှိတို့သည် ဤဝိုင်ရှ္ဏဝ က္ෂೇತ್ರကို က္ෂೇತ್ರအားလုံးအနက် အဓိကအရင်းမြစ် က္ෂೇತ್ರဟု သိကြ၏။ ဤနေရာ၌ ထိရ္ထများအနက် အထူးမြတ်ဆုံးတို့—ကုဋိ သုံးနှင့် ကုဋိတစ်ဝက် ထပ်မံ—ရှိ၏။

Verse 5

दिवि भुव्यंतरिक्षे च तानि तत्रैव भामिनि । तत्र मूर्तिमती गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता

အို တောက်ပသူမ၊ ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် အလယ်အာကာသရှိ ထိရ္ထမြတ်တို့သည်လည်း ထိုနေရာ၌ပင် တည်ရှိကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဂင်္ဂါမြစ်မယ်တော်သည် ကိုယ်ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 6

विष्णोः संप्लवनार्थाय प्राणिनां च हिताय वै । गंगा गया कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च

ဗိဿနု၏ လောကကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်အတွက်လည်းကောင်း၊ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက်လည်းကောင်း၊ ဂင်္ဂါ၊ ဂယာ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ နိုင်မိရှ နှင့် ပုရှ္ကရ တို့၏ အာနုဘော်တို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ပေါ်ထွန်းစေထား၏။

Verse 7

पुरी द्वारवतीं त्यक्त्वा अत्रैव वसते हरिः । तस्यौर्ध्वदैहिकं देवि प्रकरोमि युगेयुगे

ဒွာရဝတီမြို့ကို စွန့်ခွာပြီး ဟရီသည် ဤနေရာ၌ပင် နေထိုင်၏။ အို ဒေဝီ၊ သူ့အတွက် ဥဓ္ဝဒೈဟိက (သင်္ဂြိုဟ်ပြီးနောက် အခမ်းအနား) ကို ယုဂ်တိုင်းယုဂ်တိုင်း ငါ ဆောင်ရွက်၏။

Verse 8

नभस्ये द्वादशीयोगे तत्र गत्वा स्वयं प्रिये । करोमि तद्विधानेन तत्र ब्राह्मणपुंगवैः

နဘသျ မာသ၌ ဒွာဒသီ ယောဂ အခါကောင်းတွင်၊ ချစ်သူရေ၊ ငါကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ သွား၍ သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း၊ ဗြာဟ္မဏ အထွတ်အမြတ်တို့နှင့်အတူ ပြုလုပ်၏။

Verse 9

तत्र दत्त्वा तु दानानि विधिवद्वेदपारगे । तत्रैव द्वादशीयोगे स्नात्वा चैव विधानतः

ထိုနေရာ၌ ဝိဓိတော်အတိုင်း ဝేదပညာကျွမ်းကျင်သူအား လှူဒါန်းမှုများကို မှန်ကန်စွာ ပေးလှူပြီး၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဒွာဒသီ ယောဂအခါ၌ သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ရေချိုး၏။

Verse 10

सन्तर्प्य च पितॄन्भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः । तत्र विष्णुं तु संपूज्य कृत्वा जागरणं निशि

ဘက္တိဖြင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားအဖိုးအဖွား) ကို စိတ်တော်တင်ကျေနပ်စေသဖြင့် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ဗိဿဏုကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ညလုံးပေါက် ဂျာဂရဏ (နိုးကြားဝတ်) ကို ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 11

दीपादिदानं कृत्वा तु कृतकृत्योऽभिजायते

ထို့နောက် မီးအလင်း (ဒီပ) စသည့် လှူဒါန်းမှုများကို ပြုလုပ်လျှင်၊ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်ကို ပြီးမြောက်သောသူအဖြစ် ပြည့်စုံကာ အကျိုးပြည့်ဝသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 12

अथ तस्य प्रवक्ष्यामि पुरावृत्त महं प्रिये । संहृत्य यादवान्सर्वान्वासुदेवः प्रतापवान्

ယခု ချစ်သူရေ၊ အတိတ်က ပုံပြင်ဟောင်းကို ငါပြောမည်။ အာနုဘော်ကြီးသော ဝါစုဒေဝသည် ယာဒဝတို့အားလုံးကို အဆုံးသတ်စေပြီးနောက် (ထို့နောက် ဆက်လက်၍) ဖြစ်ပျက်သမျှကို။

Verse 13

दुर्वाससाऽनुलिप्तेन पायसेन पदस्तले । वज्रांगभूतदेहस्तु सर्वव्यापी जनार्द्दनः

ခြေဖျားပေါ်တွင် ဒုర్వာသာ ရှင်ရသီက လိမ်းထားသော ပာယာသ (နို့ဆန်ချို) ကပ်လျက်ရှိ၏။ သို့သော် အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့တော်မူသော ဇနာရ္ဒန သည် ဝဇ္ရကဲ့သို့ မခွဲမကွာ ခိုင်မာသော ကိုယ်တော်ရှိ၏။

Verse 14

गत्वा तीरे समुद्रस्य समाधिस्थो बभूव ह । सर्वस्रोतांसि संयम्य निवेश्यात्मानमात्मनि

ပင်လယ်ကမ်းသို့ သွားရောက်ပြီး သမာဓိသို့ ဝင်တော်မူ၏။ အာရုံနှင့် ပရాణ၏ စီးဆင်းမှုအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ကာ အတ္တကို အတ္တအတွင်း၌ တည်စေတော်မူ၏။

Verse 15

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो बाणहस्तो जराभिधः । दाशपुत्रोऽतिकृष्णांगो मत्स्यघाती च पापकृत्

ထိုအချိန်တွင် ‘ဇရာ’ ဟု အမည်ရသူ တံမြားကိုင်လျက် ရောက်လာ၏။ သူသည် ငါးဖမ်းသမား၏ သားဖြစ်၍ ကိုယ်အင်္ဂါအလွန်မည်းကာ ငါးသတ်သူ၊ အပြစ်ပြုသူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 16

तेन दृष्टस्ततो दूरान्निषादात्मसमुद्भवः । विष्णोः पदं मृगं मत्वा शरं तस्य मुमोच ह

သူသည် အဝေးမှ မြင်လိုက်ရာ နိသာဒသဘောမှ ပေါက်ဖွားသူဖြစ်၏။ ဗိဿဏု၏ ခြေဖျားကို သမင်ဟု မှားယွင်းထင်ကာ ထိုသူ့ထံသို့ မြားတံကို လွှတ်လိုက်၏။

Verse 17

ततोऽसौ पश्यते यावद्गत्वा तस्य च संनिधौ । चतुर्बाहुं महाकायं शंखचक्रगदाधरम्

ထို့နောက် သူသည် ကြည့်ရှုလျက် နီးကပ်သို့ သွားရာတွင် လက်လေးဖက်ရှိ၍ ကိုယ်တော်ကြီးမားသည့် အရှင်ကို မြင်၏။ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ ကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 18

पुरुषं नीलमेघाभं पुडरीकनिभे क्षणम् । तं दृष्ट्वा भयभीतस्तु वेपमानः कृतांजलिः । अब्रवीन्न मया ज्ञातस्त्वं विभो दिव्यरूपधृक्

မိုးပြာတိမ်ကဲ့သို့ မဲနက်၍ ကြာပန်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ထိုပုရုရှကို သူမြင်လေ၏။ ထိုအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုသည်– «အို အရှင်ဗိဘို၊ သင်သည် ဒေဝရုပ်ကို ဆောင်ထားသူဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် မသိခဲ့ပါ»

Verse 19

अज्ञानात्त्वं मया विद्धस्त्वत्पदाग्रे सुरोत्तम । क्षन्तुमर्हसि मे नाथ न त्वं क्रोद्धुमिहार्हसि

«မသိမသာ အဝိဇ္ဇာကြောင့် သင်၏ခြေတော်အရှေ့၌ ကျွန်ုပ်က ထိခိုက်စေခဲ့ပါသည်၊ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး။ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ; ဤနေရာ၌ သင်သည် အမျက်မထွက်သင့်ပါ»

Verse 20

विष्णुरुवाच । शापस्यांतोद्य मे भद्र शरपातात्कृतस्त्वया । तस्मात्त्वं मत्प्रसादेन स्वर्गं गच्छ महाद्युते

ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– «အို ကောင်းမြတ်သူ၊ ယနေ့ သင်၏မြားကျရောက်မှုကြောင့် ငါ၏ကျိန်စာ၏ အဆုံးကို သင်ဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ကရုဏာတော်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလော့၊ အို မဟာတောက်ပသူ»

Verse 21

ये चान्ये मामिहागत्य द्रक्ष्यंति हि नरोत्तमाः । ते यास्यंति परं स्थानं यत्राहं नित्यसंस्थितः

«ထို့ပြင် ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ငါကို မြင်ကြသော လူတို့အထက်မြတ်ဆုံးများသည် ငါ အစဉ်တည်ရှိရာ အမြင့်ဆုံး အဘိဓမ္မနေရာသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်»

Verse 22

भल्लेनाहं यतो विद्धस्त्वया पादतले शुभे । भल्लतीर्थमिति ख्यातं ततो ह्येतद्भविष्यति

«သင်သည် မင်္ဂလာရှိသော ငါ၏ခြေဖဝါးပေါ်ကို ဘ္ဟလ္လ မြားဖြင့် ထိခိုက်စေခဲ့သောကြောင့် ဤနေရာသည် ထို့ကြောင့် ‘ဘ္ဟလ္လ-တီရ္ထ’ ဟု ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်»

Verse 23

हरिक्षेत्रमिति प्रोक्तं पूर्वं स्वायंभुवेऽन्तरे

ယခင်က စွာယမ္ဘုဝ မန္ဝန္တရ၌ ဤနေရာကို «ဟရီ-ခေတ္တရ» ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

Verse 24

ईश्वर उवाच । इत्युक्त्वांतर्दधे विष्णुर्लुब्धकोऽपि दिवं गतः । येऽत्र स्नानं करिष्यंति भक्त्या परमया युताः । विष्णुलोकं गमिष्यंति प्रीत्या ते मत्प्रसादतः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗိဿဏုသည် ပျောက်ကွယ်သွား၍ မုဆိုးလည်း ကောင်းကင်သို့ ရောက်၏။ ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးမည့်သူတို့သည် ငါ၏ ကရုဏာကြောင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရမည်»။

Verse 25

येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पितृभक्तिपरायणाः । तृप्तिं तेषां गमिष्यंति पितरश्चैव तर्पिताः

ဤနေရာ၌ ပိတೃဘက္တိကို အဓိကထား၍ «ရှရဒ္ဓ» ပြုလုပ်မည့်သူတို့ကြောင့် မိမိတို့၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိကြမည်၊ ပိတೃတို့လည်း တရ္ပဏဖြင့် ပြည့်ဝစွာ ကျေနပ်ကြမည်။

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्य तत्क्षेत्रमुत्तमम् । दृश्यो देवश्चतुर्बाहुः स्नात्वा तीर्थे तु भल्लके

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုအထူးမြတ်သော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်အောင် သွားသင့်သည်။ ဘ္ဟလ္လ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လေးလက်တော်ရှင် ဘုရားကို မင်္ဂလာမြင်ကွင်းဖြင့် တွေ့မြင်နိုင်၏။

Verse 27

मद्भक्तिबलदर्पिष्ठा मत्प्रियं न नमंति ये । वासुदेवं न ते ज्ञेया मद्भक्ताः पापिनो हि ते

ငါ့အပေါ် ဘက္တိ၏ အင်အားကို အထင်ကြီးကာ မာန်တက်၍ ငါနှစ်သက်သောအရာကို မနမ့်မည့်သူတို့ကို ဝါစုဒေဝ၏ ဘက္တများဟု မသိမှတ်ကြနှင့်။ အမှန်တကယ် သူတို့သည် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

मद्भक्तोऽपि हि यो भूत्वा भुंक्त एकादशीदिने । मल्लिंगस्यार्चनं कार्यं न तेन पापबुद्धिना

ငါ့ကိုယုံကြည်ကိုးကွယ်သူဖြစ်သော်လည်း ဧကာဒသီနေ့တွင် စားသောက်လျှင် ငါ၏ လင်္ဂကို ပူဇော်မပြုရ—ထိုသူသည် အပြစ်စိတ်ရှိသူ ဖြစ်၏။

Verse 29

या तिथिर्दयिता विष्णोः सा तिथिर्मम वल्लभा । न तां चोपोषयेद्यस्तु स पापिष्ठतराधिकः

ဗိဿနုအရှင်ချစ်မြတ်နိုးသော တိထိသည် ငါ့အတွက်လည်း အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ တိထိဖြစ်၏။ ထိုနေ့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) မပြုသူသည် ပိုမိုအပြစ်ကြီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 30

तद्वत्स द्वादशीयोगे भल्लतीर्थस्य संनिधौ । यस्तु मां पूजयेद्भक्त्या नारी वाऽपि नरोऽपि वा । तस्य जन्मसहस्राणि गृहभंगो न जायते

ထိုနည်းတူ ချစ်သားရေ၊ ဒွာဒသီအုပ်ဝါသ၏ ယောဂ (သင့်တော်သောဆုံချက်) တွင် ဘ္ဟလ္လတီရ္ထ၏ နီးကပ်တည်ရှိရာ၌ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ငါ့ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူအတွက် မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများစွာတိုင် အိမ်ထောင်ပျက်စီးကွဲပြားခြင်း မဖြစ်ပေါ်။

Verse 31

इत्येतत्कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । भल्लतीर्थस्य विष्णोस्तु सर्व पातकनाशनम्

ဤသို့ပင် ဒေဝီမယ်တော်၊ အပြစ်ဖျက်သိမ်းသော မဟာတ్మျကို ငါဆိုပြခဲ့၏။ အမှန်တကယ် ဗိဿနု၏ ဘ္ဟလ္လတီရ္ထသည် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်သိမ်းပေး၏။

Verse 32

तत्र विष्णोस्तु सांनिध्ये वायव्ये कुम्भमुत्तमम् । भल्लतीर्थं तु विख्यातं यत्र भल्लहतो हरिः

ထိုနေရာ၌ ဗိဿနုအရှင်၏ နီးကပ်တည်ရှိမှုအတွင်း အနောက်မြောက်ဘက်တွင် အလွန်မြတ်သော ကုမ္ဘ (ရေခွက်/ရေကန်) တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာကို ဘ္ဟလ္လတီရ္ထဟု ကျော်ကြားကြသည်—ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ဘ္ဟလ္လ (မြား/လှံထိပ်) ဖြင့် ထိခိုက်ခံရသော နေရာဖြစ်၏။

Verse 33

तत्र देयानि वासांसि पदं गावो विधानतः । देयानि विप्रमुख्येभ्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ထိုနေရာ၌ အလှူအဖြစ် အဝတ်အစားများကို ပေးလှူရမည်၊ ထို့ပြင် စည်းကမ်းတကျ «ပဒ» ပူဇော်ပဏ္ဏာနှင့် နွားများကိုလည်း လှူဒါန်းရမည်။ ယာထရာဘုန်းကျေးဇူး အပြည့်အဝကို လိုလားသူတို့သည် အထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏများထံသို့ မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 352

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भल्लतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ «ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ ခုနှစ်မြောက် «ပရဘာသ ခဏ္ဍ» အတွင်းနှင့် ပထမ «ပရဘာသက္ရှေတ్రమာဟာတ္မယ» အတွင်းရှိ «ဘ္ဟလ္လတီရ္ထ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၃၅၃ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။