Adhyaya 344
ဤအধ্যာယတွင် ပရဘာသက்ေတ၌ ဒေဝီအား ဣရှ္ဝရက သီရ္ထအရပ်ညွှန်ပြသည်။ အပြစ်ဖျက်နိုင်သော လိင်္ဂ “ဇရဒ္ဂဝေရှ္ဝရ” (Jaradgaveśvara) ကို ဖူးမြော်ရန် ညွှန်ကြားပြီး၊ ၎င်းသည် Jaradgava တည်ထောင်ထားကာ Kapileśvara နှင့် ဆက်စပ်သည့် ဦးတည်ရာအနေအထားဖြင့် တည်ရှိကြောင်း ဆိုသည်။ ထိုသီရ္ထကို ဆည်းကပ်ခြင်းဖြင့် brahmahatyā အပါအဝင် အပြစ်ကြီးများနှင့် ဆက်စပ်အပြစ်များ ပျောက်ကင်းကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာတွင် မြစ်ဒေဝီ အံśumatī ရှိကြောင်းလည်း ပြောပြီး၊ နည်းလမ်းတကျ ရေချိုးကာ နောက်တစ်ဆင့် piṇḍa-dāna (ဘိုးဘွားအတွက် ပူဇော်အစာ) ပြုလုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသည်။ အကျိုးအဖြစ် ဘိုးဘွားတို့ အချိန်ကြာရှည် စိတ်ကျေနပ်ကြောင်း ဆိုပြီး၊ ဝေဒပညာတတ် ဗြာဟ္မဏအား vṛṣabha (နွားထီး) ကို ဒါနပြုရန် အကြံပြုသည်။ ပူဇော်မှုတွင် gandha၊ puṣpa တို့ဖြင့် ပူဇော်ခြင်း၊ pañcāmṛta ဖြင့် အဘိသေကလုပ်ခြင်း၊ guggulu သင်းပျံ့ကို မီးရှို့ပူဇော်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး၊ အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းခြင်း၊ ဦးချခြင်း၊ ပတ်လည်လှည့်လည်ခြင်းတို့ကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြသည်။ ဗြာဟ္မဏများကို အစားအစာမျိုးစုံဖြင့် ကျွေးမွေးခြင်းကိုလည်း သာသနာကျင့်ဝတ်အဖြစ် ထောက်ပြကာ အကျိုးပွားများစွာ ရရှိကြောင်း ချီးမြှောက်သည်။ ဤသီရ္ထကို ကృతယုဂတွင် Siddhodaka ဟု ခေါ်ပြီး ကလိယုဂတွင် Jaradgaveśvara-tīrtha ဟု ခေါ်ကြောင်းလည်း မှတ်သားစေသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापप्रणाशनम् । कपिलेश्वरस्यैशान्यामुत्तरेण व्यवस्थितम्
ဣရှွရက ပြောသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ပာပကို ဖျက်ဆီးသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ကပိလေရှ్వర၏ အရှေ့မြောက်ထောင့်၌၊ မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်။
Verse 2
जरद्गवेश्वरंनाम जरद्गवप्रतिष्ठितम् । ब्रह्महत्यादि पापानां नाशनं नात्र संशयः
၎င်းကို «ဇရဒ္ဂဝေရှွရ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ဇရဒ္ဂဝက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။ ဗြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပေးသည်—သံသယမရှိ။
Verse 3
तत्रैव संस्थिता देवि देवी अंशुमती नदी । तत्र स्नात्वा विधानेन पिडदानं तु दापयेत्
အဲဒီနေရာတင်ပဲ ဒေဝီရေ၊ ဒေဝတားမြစ် အံရှုမတီ ရှိနေသည်။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးပြီးနောက် ဘိုးဘွားတို့အတွက် ပိဏ္ဍ (piṇḍa) ပူဇော်ပေးစေရာ၏။
Verse 4
वर्षकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । वृषभस्तत्र दातव्यो ब्राह्मणे वेदपारगे
၎င်းသည် ဘိုးဘွားတို့ကို နှစ်ပေါင်း ကုဋေတစ်ရာ ပြည့်စုံအောင် တೃप्तစေသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား နွားထီးတစ်ကောင်ကို ဒါနပေးရမည်။
Verse 5
ततस्तु पूजयेद्देवं गन्धपुष्पैर्जरद्गवम् । पञ्चामृतरसेनैव तथा गुग्गु लुधूपनैः
ထို့နောက် သခင် ဂျရဒ္ဂဝ ကို အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ပဉ္စာမృత ရည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂုဂ္ဂုလု စသည့် အမွှေးတိုင်ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။
Verse 6
स्तुतिदण्डनमस्कारैः प्रदक्षिणैरहर्निशम् । ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र भक्ष्यभोज्यैः पृथग्विधैः । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता
ချီးမွမ်းသီချင်းများ၊ လဲကျကန်တော့ခြင်း၊ နမസ്കာရပြုခြင်း၊ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်းတို့ဖြင့် နေ့ညမပြတ် ပြုလုပ်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏများကို အစားအစာနှင့် ဟင်းလျာ အမျိုးမျိုးဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ တစ်ဦးတည်းကို ကျွေးမွေးခြင်းပင် ကုဋိတစ်ကုဋိကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
Verse 7
कृते सिद्धोदकंनाम तत्तीर्थं परिकीर्त्तितम् । जरद्गवेश्वरं तीर्थं कलौ तु परिकीर्त्यते
ကృతယုဂ၌ ထိုတီर्थကို “သိဒ္ဓောဒက” ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။ ကလိယုဂ၌မူ “ဂျရဒ္ဂဝေရှ္ဝရ” တီर्थဟူ၍ နာမည်ကြီးလာသည်။
Verse 344
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽशुमतीमाहात्म्ये जरद्गवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးမြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၊ အံရှုမတီမာဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ “ဂျရဒ္ဂဝေရှ္ဝရ၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၃၄၄ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။