Adhyaya 341

Verse 1

ईश्वर उवाच । आशापूरं ततो गच्छेद्विघ्नराजमकल्मषम् । शशिभूषण वायव्ये संस्थितं विघ्ननाशनम् । आशां पूरयते यस्मात्तेनाशापूरकः स्मृतः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အာရှာပူရသို့ သွား၍ အညစ်အကြေးကင်းသော အတားအဆီးတို့၏ အရှင် ဝိဃ္နရာဇကို ဖူးမြော်ရမည်။ သူသည် အတားအဆီးဖျက်ဆီးသူဖြစ်၍ သရှိဘူရှဏ၏ အနောက်မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။ ဆန္ဒနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ကို ပြည့်စုံစေသောကြောင့် «အာရှာပူရက» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 2

यत्र रामेण देवेशि सीतया लक्ष्मणेन च । समाराध्य च विघ्नेशं प्राप्तं काममभीप्सितम्

အို နတ်တို့၏ မယ်တော် ဒေဝေရှီ၊ ထိုနေရာ၌ ရာမသည် စီတာနှင့် လက္ခ္မဏတို့နှင့်အတူ ဝိဃ္နేశကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ပူဇော်ကာ မိမိလိုလားသည့် ရည်မှန်းချက်ကို ရရှိ하였다။

Verse 3

यत्र चंद्रमसा देवि समाराध्य गणाधिपम् । लब्धं तद्वांछितं पूर्वं सर्वकुष्ठविनाशनम्

အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် လမင်းနတ် (စန္ဒြမ) သည် ယခင်က ဂဏာဓိပ (ဂဏေရှ) ကို စိတ်နှလုံးအပြည့်ဖြင့် ပူဇော်ကာ မိမိလိုချင်သော အကျိုးပေး—အရေပြားရောဂါ (ကူဋ္ဌ) အားလုံးကို အပြည့်အဝ ပျက်စီးစေခြင်း—ကို ရရှိ하였다။

Verse 4

चतुर्थ्यां शुक्लपक्षे च मासि भाद्रपदे तथा । तत्र संपूज्य देवेशं मोदकैर्भोजयेद्द्विजान्

ဘဿဒြပဒ လတွင် လင်းပက္ခ၏ စတုတ္ထီနေ့၌ ထိုနေရာ၌ သခင်ဘုရားကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို မိုဒကာများဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 5

वाञ्छितां लभते सिद्धिं विघ्नराजप्रसादतः । क्षेत्रस्यास्य महादेवि रक्षार्थं तु मया पुरा

ဝိဃ္နရာဇ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် မိမိလိုလားသည့် အောင်မြင်မှုကို ရရှိသည်။ အို မဟာဒေဝီ၊ ယခင်က ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် သူ့ကို ငါ ခန့်အပ်ခဲ့သည်။

Verse 6

ततो नियुक्तो देवेशि यायिनां विघ्ननाशनः

ထို့ကြောင့် အရှင်၏ မယ်တော်ကြီး၊ အတားအဆီးဖျက်ရှင်းသူ (ဝိဃ္နနာသန) ကို ဤနေရာ၌ ခရီးသွားနှင့် ဘုရားဖူးတို့၏ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးရန် ခန့်အပ်ထားသည်။

Verse 341

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य आशापूरविघ्नराज माहात्म्यवर्णनंनामैकचत्शरिंशदुत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်ရာ (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘాస ခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘాసက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ్యంలో «အာရှာပူရ ဝိဃ္နရာဇ မာဟာတ္မ्य ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရ သုံးရာလေးဆယ့်တစ် (၃၄၁) မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။