
အခန်း ၃၄၀ တွင် ဣရှ္ဝရ (Īśvara) သည် ဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ သီးသန့်ဘုရားသခင့်အထိမ်းအမှတ်တစ်ခုဖြစ်သော စဏ္ဍီဣရှ္ဝရ (Caṇḍīśvara) ကို ဂရုစိုက်စေသည်။ ထိုနေရာကို မဟာလင်္ဂ (mahāliṅga) ဟု ဖော်ပြပြီး အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော (sarva-pātaka-nāśana) အာနိသင်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ကာလအလိုက် အခမ်းအနားစည်းကမ်းကို သတ်မှတ်သည်။ ကာရ္တ္တိက (Kārttika) လတွင် လပြည့်ဘက် (śukla) ၁၄ ရက်နေ့ (śukla-caturdaśī) တွင် ဥပဝါသ (upavāsa) အစာရှောင်၍ ညလုံးနိုးကြားကာ ပရာဇာဂရ (prajāgara) ပြုလုပ်ရမည်ဟု မိန့်သည်။ အဆုံးတွင် ဖလရှရုတိအဖြစ် ထိုကဲ့သို့ ကျင့်သုံးသူသည် မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နိုင်ကြောင်း ကတိပြုကာ သန့်စင်ခြင်းနှင့် မောက္ခအလိုဆန္ဒကို တစ်ပြိုင်နက် ထောက်ပံ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चण्डीश्वरं महालिंगं सर्वपातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော ချဏ္ဍီဣရှ္ဝရ ဟုခေါ်သော မဟာလိင်္ဂ တည်ရှိရာ ထိုနေရာသို့ သွားရမည်”။
Verse 2
तत्र शुक्लचतुर्द्दश्यां कार्तिके मासि भामिनि । उपवासपरो भूत्वा यः करोति प्रजागरम् । स याति परमं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः
ထိုနေရာ၌ ကာရ္တိကလတွင် လပြည့်ဘက် ဆယ့်လေးရက်နေ့၌၊ အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ အစာရှောင်ကာ တစ်ညလုံး ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ခြင်း) ပြုလုပ်သူသည် မဟေရှ္ဝရ ဘုရားတည်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်သည်။
Verse 340
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्ये चण्डीश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် ပရဘားသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘားသက္ခေတ్రమာဟာတ္မျ၌၊ ဒေဝိကာမာဟာတ္မျ၌ “ချဏ္ဍီဣရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၃၄၀ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။