Adhyaya 339

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यविश्रुतम् । देविकायास्तटे रम्ये हुंकारेणैव पूर्यते

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ရေတွင်းတစ်တွင်းသို့ သွားရမည်။ ဒေဝိကာ (Devikā) မြစ်၏ လှပသော ကမ်းပါး၌ «ဟုမ်» (huṃ) ဟူသော အသံတစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရေတွင်းသည် ပြည့်လာ၏။

Verse 2

ततोऽधस्तात्पुनर्याति सलिलं तत्र भामिनि । तण्डीनाम पुरा प्रोक्तो देविकातटमास्थितः

ထို့နောက် ထိုနေရာရှိ ရေသည် ထပ်မံ အောက်သို့ ဆင်းသွား၏၊ အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမရေ။ ရှေးကာလ၌ တဏ္ဍီ (Taṇḍī) ဟူသောသူတစ်ဦးသည် ဒေဝိကာ (Devikā) ကမ်းပါး၌ နေထိုင်ကြောင်း ဆိုခဲ့ကြ၏။

Verse 3

तपस्तेपे महादेवि शिवभक्तिपरायणः । तस्यैवं तप्यमानस्य तस्मिन्देशे वरानने

အို မဟာဒေဝီ၊ သူသည် သီဝဘက္တိ၌ အပြည့်အဝ အားထား၍ တပသကို ကျင့်ဆောင်하였다။ ထိုဒေသ၌ ထိုသို့ တပသကျင့်နေစဉ်၊ အို မျက်နှာလှသောသူမ—

Verse 4

आजगाम मृगो वृद्धस्तं देशमन्ध दृक्प्रिये । स पपात महागर्ते अगाधे जलवर्जिते

အို မျက်စိမမြင်သော ချစ်သူမ၊ အိုင်းရင့်သော သမင်တစ်ကောင်သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ ထိုသမင်သည် ရေမရှိဘဲ အလွန်နက်သော အကြီးမားသော တွင်းထဲသို့ ကျသွား하였다။

Verse 5

तं दृष्ट्वा कृपयाविष्टः स मुनिर्मौनमास्थितः । हुंकारं कुरुते तत्र भूयोभूयश्च भामिनि

ထိုကိုမြင်၍ မုနိသည် ကရုဏာဝင်ရောက်ကာ မောနကို ထိန်းထား하였다။ သို့သော် ထိုနေရာ၌ “ဟုမ်” ဟူသော အသံကို အို တောက်ပသောသူမ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ထုတ်လွှင့်하였다။

Verse 6

अथ हुंकारशब्देन तस्य गर्तः प्रपूरितः । ततो मृगो विनिष्क्रांतः कृच्छ्रेण सलिलात्प्रिये

ထို့နောက် “ဟုမ်” အသံကြောင့် ထိုတွင်းသည် အပြည့်အဝ ပြည့်သွား하였다။ ထို့ကြောင့် သမင်သည် အို ချစ်သူမ၊ ရေထဲမှ ခက်ခဲစွာ ထွက်လာ하였다။

Verse 7

मानुषं रूपमाश्रित्य तमृषिं पर्यपृच्छत । विस्मयं परमं गत्वा काम्यदं कर्मणः फलम्

ထိုသမင်သည် လူ့ရုပ်ကို ခံယူကာ ထိုရိရှိကို မေးမြန်း하였다။ အလွန်အံ့ဩသွားပြီးနောက်၊ ထိုလုပ်ရပ်၏ ဆန္ဒပေးသော အကျိုးफलကို ပြောကြား하였다။

Verse 8

मृगत्वे पतितश्चात्र नरो भूत्वा विनिर्गतः । सोऽब्रवीत्तस्य माहात्म्यं सलिलस्य द्विजोत्तमः

ဤနေရာ၌ လူတစ်ဦးသည် သမင်အဖြစ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော်လည်း နောက်တဖန် လူအဖြစ် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာ하였다။ ထို့နောက် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်သော ရှင်ရသီက ထိုရေ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြေညာ하였다။

Verse 9

अतोऽहं नरतां प्राप्तो नान्यदस्तीह कारणम् । ततस्तत्सलिलं भूयः प्रविष्टं धरणीतले

«ထို့ကြောင့် ငါသည် လူအဖြစ်ကို ရရှိလာသည်—ဤနေရာ၌ အခြားအကြောင်းမရှိ» ဟု ဆို하였다။ ထို့နောက် ထိုရေသည် မြေကြီးအတွင်းသို့ တဖန် ဝင်ရောက်သွား하였다။

Verse 10

ततो हुंकृतवान्भूयः स ऋषिः कौतुकान्वितः । आपूरितः पुनः कूपः सलिलेन पुरा यथा

ထို့နောက် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြည့်ဝသော ရှင်ရသီသည် သန့်ရှင်းသော «ဟုမ်» ဟူသော သံကို ထပ်မံ ထုတ်မြည်하였다။ ချက်ချင်းပင် ကန်တွင်းသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရေဖြင့် ပြန်လည် ပြည့်လျှံလာ하였다။

Verse 11

ततः स कृतवान्स्नानं तथा च पितृतर्पणम् । मत्वा तीर्थवरं तत्र ततः प्राप्तः परां गतिम्

ထို့နောက် သူသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ပိတೃတို့အား တర్పဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။ ထိုနေရာကို အထူးမြတ်သော တီရ္ထဟု သိမြင်ပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 12

अद्यापि हुंकृते तस्मिन्सलिलौघः प्रवर्तते । तत्र गत्वा नरो भक्त्या अपि पापरतोऽपि यः

ယနေ့တိုင်အောင် ထိုနေရာ၌ «ဟုမ်» ဟူသော သံကို ထုတ်မြည်လျှင် ရေစီးကြောင်းကြီး ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ဘက္တိဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားသူသည်—အပြစ်တွင် မူးယစ်နေသူဖြစ်စေကာမူ—ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကို ခံစားရသည်။

Verse 13

न मानुष्यं पुनर्जन्म प्राप्नोति जगतीतले । तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा यः श्राद्धं कुरुते नरः

ထိုသူသည် မြေပြင်ပေါ်၌ လူ့ဘဝကို နောက်တစ်ကြိမ် မရရှိတော့။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ သန့်ရှင်းဖြစ်ပြီး ပိတෘများအတွက် ရှရဒ္ဓ (ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်သောသူသည်…

Verse 14

मुच्यते सर्वपापेभ्यः पितृलोके महीयते । कुलानि तारयेत्सप्त अतीताऽनागतानि च

သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ပိတෘလောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရသည်။ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့အပါအဝင် မျိုးရိုးခုနစ်ဆက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သည်။