
ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ ဘုရားဖူးသူကို «နာရာယဏ-ဂೃಹ» ဟူသော အမြင့်မြတ်သန့်ရှင်းရာသို့ ညွှန်ပြသည်။ ထိုနေရာသည် «ဂိုṣပဒ» ဟုခေါ်သော အရပ်၏ တောင်ဘက်၊ မင်္ဂလာပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိပြီး အပြစ်ကိုဖယ်ရှားပေးသော «ညန်ကုမတီ» အနီးတွင် ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာ၌ ကေရှဝ (ဟရီ) သည် ကလ္ပအဆုံးအထိ တည်မြဲစွာ (kalpāntara-sthāyī) နေထိုင်ကြောင်းကို သင်ကြားသည်။ ဟရီသည် ရန်သူအင်အားများကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ကြမ်းတမ်းသော ကလိယုဂ၌ ဘိုးဘွားတို့ကို မြှင့်တင်ကူညီရန်နှင့် အနားယူရန်အတွက် ဤ «အိမ်» တွင် တည်နေသဖြင့် ကမ္ဘာလောကတွင် ကျော်ကြားလာသည်ဟု ဆိုသည်။ ယုဂအလိုက် နာမတော်များကိုလည်း ဖော်ပြ၍—ကೃတ၌ «ဇနာရ္ဒန», တ్రేతာ၌ «မဓုသူဒန», ဒ్వါပရ၌ «ပုဏ္ဍရိကာက္ṣ», ကလိ၌ «နာရာယဏ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယုဂလေးပါးတစ်လျှောက် သမ္မာဓမ္မကို စီမံတည်ဆောက်ရာ အခြေခံနေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ အကောင်အထည်ဖော်ရန် အညွှန်းများအဖြစ်—ဧကာဒశီနေ့တွင် အစာမစားဘဲ (nirāhāra) နေ၍ ဘုရားကို ဖူးမြင်သူသည် ဟရီ၏ အဆုံးမရှိသော အမြင့်ဆုံးအနေအထားကို မြင်တွေ့ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ရေချိုးခြင်း၊ śrāddha ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဘုရားဖူးနှင့် ဆက်စပ်၍ သတ်မှတ်ပြီး၊ အထူးကောင်းမွန်သော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဒါနပြုရန် ညွှန်ကြားသည်။ ဤအကြောင်းကို နားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် သဒ္ဂတိ (sadgati) အပါအဝင် မင်္ဂလာဖွယ် အကျိုးရလဒ်ကို ရရှိမည်ဟု ဖလသြရုတိ၌ ဆိုထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नारायणगृहं परम् । गोष्पदाद्दक्षिणे भागे सागरस्य तटे शुभे
ဣශ්ဝရ က မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ Goṣpada ၏ တောင်ဘက်ပိုင်း၌၊ သမုဒ္ဒရာ၏ မင်္ဂလာကမ်းခြေတွင် တည်ရှိသော «နာရာယဏ၏ အိမ်တော်» ဟု ခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်။
Verse 2
न्यंकुमत्याः समीपे तु सर्वपातकनाशने । तत्रकल्पांतरस्थायी स्वयं तिष्ठति केशवः
အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော Nyaṅkumatī မြစ်အနီး၌ ကေရှဝ (Keśava) သည် ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာ၌ ကလ္ပများ အဆက်ဆက်တိုင်အောင် တည်တံ့စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။
Verse 3
पितॄणामुद्धरणार्थाय ह्यस्मिन्रौद्रे कलौ युगे । यदा दैत्यविनाशं स कुरुते भगवान्हरिः
အမှန်တကယ်ပင်၊ ကြမ်းတမ်းသော ကလိယုဂ၌ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကို ကယ်တင်ရန်အတွက်၊ ဘဂဝန် ဟရီသည် ဒေဝတားဆန့်ကျင်သော အသူရများကို ဖျက်ဆီးရန် လုပ်ဆောင်သည့်အခါတိုင်း
Verse 4
विश्रामार्थं तदा तत्र गृहे तिष्ठति नित्यशः । नारायणगृहं तेन विख्यातं जगतीतले
ထိုအခါ အနားယူရန်အတွက် ထိုအိမ်၌ အမြဲတမ်း တည်နေတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအိမ်ကို မြေပြင်လောက၌ “နာရာယဏ၏ အိမ်” ဟု ကျော်ကြားလာ၏။
Verse 5
कृते जनार्दनोनाम त्रेतायां मधुसूदनः । द्वापरे पुण्डरीकाक्षः कलौ नारायणः स्मृतः
ကృతယုဂ၌ သူ့ကို “ဇနာရ္ဒန” ဟု ခေါ်ကြ၏။ တ്രေတာယုဂ၌ “မဓုဆူဒန”၊ ဒွာပရယုဂ၌ “ပုဏ္ဍရိကာක්ෂ” ဟု သိကြ၏။ ကလိယုဂ၌မူ “နာရာယဏ” ဟု မှတ်မိကာ ရွတ်ဆိုကြ၏။
Verse 6
एवं चतुर्युगे प्राप्ते पुनःपुनररिन्दम । कृत्वा धर्मव्यवस्थानं तत्स्थानं प्रतिपद्यते
ဤသို့ပင် ယုဂလေးပါး၏ စက်ဝန်းသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ရောက်လာသည့်အခါတိုင်း၊ ရန်သူနှိမ်နင်းသူအို၊ သူသည် ဓမ္မ၏ စည်းကမ်းတည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်တည်ထောင်ပြီးနောက် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်တော်မူ၏။
Verse 7
एकादश्यां निराहारो यस्तं देवं प्रपश्यति । स पश्यति ध्रुवं स्थाने प्रत्यानन्तं हरेः पदम्
ဧကာဒశီနေ့၌ အစာမစားဘဲ ထိုဘုရားကို မြင်တွေ့သူသည်—ထိုပူဇော်ထိုက်သော နေရာတော်၌ပင်—ဟရီ၏ အဆုံးမရှိ၍ မပျက်စီးသော အဘိဓာန်တော်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ရ၏။
Verse 8
तेन पीतानि वस्त्राणि देयानि द्विजपुंगवे । स्नानं श्राद्धं च कर्तव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ထို့ကြောင့်၊ ဒွိဇအမြတ်တော်၊ အဝါရောင်အဝတ်အစားတို့ကို ဒါနပြု၍ ပေးလှူရမည်။ ယာတရာ၏ အပြည့်အဝအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ရေချိုးခြင်းနှင့် သြာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲကိုလည်း စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။
Verse 9
इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् । शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्
ဤသို့ပင်၊ ဟရီ၏ သင်္ကေတနှင့် နေရာတော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာအာနုဘော်ကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ စည်းကမ်းတကျ နားထောင်သော ပညာရှိ သို့မဟုတ် ရွတ်ဖတ်သောသူသည် ကောင်းမြတ်သော ဂတိကို ရရှိမည်။
Verse 337
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये नारायणगृहमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အပိုဒ် ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—ပရဘာသခဏ္ဍ အခန်း ၇၊ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၊ ညျင်ကူမတီမာဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ «နာရာယဏ၏ အိမ်တော်၏ မဟာဂုဏ်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၃၃၇ သည် ပြီးဆုံး၏။