Adhyaya 335
အခန်း ၃၃၅ တွင် ဣရှွရသည် ဒေဝီအား မြေမျက်နှာသွင်ပြင်အတိုင်း တိတိကျကျ လမ်းညွှန်ပေးသည်။ ဘုရားဖူးသည် Nyankumatī မြစ်၏ ကောင်းမြတ်သော ကမ်းပါးသို့ အနောက်ဘက်သို့ သွားပြီး ထို့နောက် တောင်ဘက်သို့ ဆက်သွားကာ Śaṅkhāvartta ဟုခေါ်သော “ကြီးမြတ်သော” တီရ္ထသို့ ရောက်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုနေရာတွင် ရုပ်ပုံအမှတ်အသားပါသော ကျောက်တုံး (citrāṅkitā śilā) တစ်လုံးရှိပြီး၊ “အနီရောင်ဝမ်းဗိုက်” (raktagarbhā) ဟုဖော်ပြသော ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်း (svayaṃbhū) သဘောတရားနှင့် ဆက်နွယ်သည်။ ကျောက်ကို “ဖြတ်” ထားသော်လည်း အနီရောင်အမှတ်အသား မပျောက်သေးခြင်းက သန့်ရှင်းမှုသည် မြေပြင်အတွင်း ဆက်လက်တည်ရှိကြောင်း ပြသသည်။ ဤနေရာကို Viṣṇu-kṣetra ဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ ယခင်က ဗေဒကို ခိုးယူသူ (vedāpahārī) “Śaṅkha” ကို ဗိṣṇုက သတ်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်နှင့် မူလကို ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ရေကန်/ရေခန္ဓာကို “သံခါပုံသဏ္ဌာန်” ဟု ဆိုကာ တီရ္ထ၏ အမည်နှင့် အာဏာကို ရုပ်သဏ္ဌာန်အရ အကြောင်းပြုထားသည်။ အကျိုးဖော်ပြချက်အရ ဤနေရာတွင် ရေချိုးလျှင် brahmahatyā အပြစ်၏ အလေးချိန်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ပြီး၊ Śūdra တစ်ဦးတောင်မှ အဆက်ဆက် မွေးဖွားရာတွင် ဘရာဟ္မဏ ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အရှေ့ဘက်သို့ Rudragayā သို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားဖူးအကျိုးကို ပြည့်စုံလိုသူများသည် ထိုနေရာတွင် နွားလှူ (godāna) ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားကာ သန့်စင်မှု၊ ကုသိုလ်နှင့် သဒ္ဓါဖြင့် ပေးကမ်းခြင်းကို လမ်းကြောင်းတစ်ခုတည်းတွင် ပေါင်းစည်းထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्चिमतो गच्छेन्न्यंकुमत्यास्तटे शुभे । दक्षिणां दिशमाश्रित्य स्थितं तीर्थं महाप्रभम्
ဣဿဝရက ပြောသည်—ထို့နောက် အနောက်ဘက်သို့ သွား၍ နျံကူမတီ မြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးသို့ ရောက်ရမည်။ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလျက် အလွန်တောက်ပသော တီရ္ထတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
Verse 2
शंखावर्त्तमितिख्यातं यत्र चित्रांकिता शिला । स्वयंभूता महादेवि रक्तगर्भा सुशोभना
အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာကို «သင်္ခာဝတ္တ» ဟု ကျော်ကြားကြပြီး အံ့ဖွယ်လက္ခဏာများ ထင်ရှားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိသည်။ ထိုကျောက်သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (သွယံဘူ) ဖြစ်၍ လှပတင့်တယ်ကာ အတွင်းသားမှာ နီရောင်ဖြစ်သည်။
Verse 3
छिन्ने त्वद्यापि तत्रैव सुरक्तं संप्रदृश्यते । विष्णुक्षेत्रं हि तत्प्रोक्तं शंखो यत्र हतः पुरा
ယနေ့တိုင် ထိုနေရာ၌ပင် ဖြတ်လှီးလျှင် နီရဲတောက်ပသော အရောင်ကို မြင်ရသည်။ ထိုနေရာကို ဗိဿဏု၏ က္ෂೇತ್ರဟု ဆိုကြပြီး ရှေးကာလ၌ သင်္ခကို ထိုနေရာတွင် သတ်ခဲ့သည်ဟု ကြေညာထားသည်။
Verse 4
वेदापहारी देवेशि विष्णुना प्रभविष्णुना । कृतं शखोदकं तीर्थं शंखाकारं तु दृश्यते
အို ဒေဝေရှီ (သခင်၏ မယ်တော်)၊ ဝေဒကို ခိုးယူသူကို အလွန်အင်အားကြီး၍ အလုံးစုံပျံ့နှံ့သော ဗိဿဏုက နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ «သင်္ခောဒက» ဟု ခေါ်သော တီရ္ထကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး သင်္ခပုံသဏ္ဌာန်ကဲ့သို့ မြင်ရသည်။
Verse 5
तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्यते ब्रह्महत्यया । सप्त जन्मानि विप्रत्वं शूद्रस्यापि प्रजा यते
အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသောသူသည် «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ရှုဒြာအဖြစ် မွေးဖွားသူတောင် ၇ ဘဝတိုင်တိုင် ဗြာဟ္မဏအဖြစ်ကို ရရှိနိုင်၏။
Verse 6
पूर्वं तत्रैव गत्वा च ततो रुद्रगयां व्रजेत् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
အရင်ဆုံး ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီးနောက် ရုဒြဂယာသို့ ဆက်လက်သွားရမည်။ ယာထရာ၏ အကျိုးအပြည့်ကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နွားလှူဒါန်းခြင်းကို မဖြစ်မနေ ပြုရမည်။
Verse 335
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखावर्त्ततीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरत्रिशत तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သ్లోကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် အပိုင်း «ပရဘာသခဏ္ဍ» အတွင်း၊ ပထမ «ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မျ» ထဲရှိ «ရှင်ခာဝရတ္တ တီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၃၃၅ သည် ပြီးဆုံး၏။