Adhyaya 333

Verse 1

ईश्वर उवाच । बलभद्राच्च पूर्वेण स्थिता चासीत्सरिद्वरा । दुर्वासेश्वरनामेति बललिंगं प्रतिष्ठितम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ဘလဘဒြာမြစ်၏ အရှေ့ဘက်၌ အလွန်မြတ်သော မြစ်ကမ်း/စီးကြောင်းတစ်ခု ရှိခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ အင်အားကြီးသော လိင်္ဂတော်ကို «ဒုရဝာသေဣဿဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် တည်ထောင်ထား၏။

Verse 2

सर्वपापप्रशमनं दृष्टं सर्वसुखावहम् । स्नात्वा चास्य त्वमावास्यां पिंडदानं ददाति यः

ဤနေရာသည် အပြစ်အားလုံးကို ငြိမ်းစေ၍ ပျော်ရွှင်မှုအမျိုးမျိုးကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်ဟု မြင်တွေ့ရ၏။ ထို့ပြင် အမဝါသျာ (လကွယ်နေ့) တွင် ဤနေရာ၌ ရေချိုးပြီး ပိဏ္ဍဒါန ပူဇော်လှူဒါန်းသူမည်သူမဆို…

Verse 3

कल्पकोटिशतं साग्रं पितॄणां तृप्तिमावहेत् । दुर्वासेश्वरनामानं तत्र पूज्य विधानतः

၎င်းသည် ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) ကို ကလ္ပကုဋိတစ်ရာပြည့်အထိ တင်းတိမ်စေ၏။ ထိုနေရာ၌ «ဒုရဝာသေဣဿဝရ» ဟူသော နာမရှိတော်ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 4

कोटियज्ञफलं प्राप्य सर्वान्कामा नवाप्नुयात् । तत्र लिंगान्यनेकानि ऋषिभिः स्थापितानि तु

ယဇ్ఞကုဋိတစ်ကုဋိ၏ အကျိုးကို ရရှိ၍ ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေတတ်၏။ ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ်ပင် ရှိသမျှ ရှိသမျှ လိင်္ဂများကို ဥရှီများက တည်ထောင်ထားကြ၏။

Verse 5

दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा पूजयित्वा मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः । इत्येतत्कथितं देवि क्षेत्राद्यं तं यथाक्रमम्

မြင်၍ ထိတွေ့၍ ပူဇော်လျှင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်မည်။ ထို့ကြောင့် ဒေဝီရေ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರနှင့် ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများကို အစဉ်လိုက် ဟောကြားပြီးပြီ။

Verse 6

भद्रायाः पश्चिमात्पूर्वं यथानुक्रममादितः । श्रुतं पापोपशमनं कोटियज्ञफलप्रदम्

ဘဒြာမြစ်၏ အနောက်ဘက်မှ စ၍ အစဉ်လိုက် အရှေ့ဘက်သို့ ရွေ့လျားရာတွင်၊ အပြစ်ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေ၍ ယဇ్ఞတစ်ကုဋိ၏ အကျိုးကို ပေးသော အရာကို သင်ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 7

अथ क्षेत्रस्य परिधिस्थानं मधुमतीति च । तस्मान्नैरृत्यदिग्भागे स्थानं खंडघटेति च

ယခု က္ෂೇತ್ರ၏ နယ်နိမိတ်အနီးရှိ နေရာကိုလည်း “မဓုမတီ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေရာမှ နိုင်ရృత (အနောက်တောင်) ဦးတည်ရာတွင် “ခဏ္ဍဃဋ” ဟု ခေါ်သော နေရာတစ်ခုလည်း ရှိသည်။

Verse 8

तत्र पिंगेश्वरो देवः समुद्रतटसन्निधौ । कूपानां सप्तकं तत्र पितॄणां यत्र पाणयः । दृश्यंतेऽद्यापि देवेशि यत्र पर्वणिपर्वणि

ထိုနေရာ၌ ပင်လယ်ကမ်းခြေနီးနားတွင် ပိင်္ဂေရှွရ ဒေဝတော် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာတည်းတွင် ရေကန်/ရေတွင်း ခုနစ်တွင်းရှိပြီး၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) တို့၏ လက်များကို မြင်ရသော အရပ်ဖြစ်သည်—အို ဒေဝီ၊ လစဉ် ပဗ္ဗဏီပဗ္ဗဏီ (သန့်ရှင်းသော လပြည့်/လကွယ် အခါ) တိုင်း ယနေ့တိုင် မြင်နိုင်သေးသည်။

Verse 9

तत्र श्राद्धं नरः कृत्वा गयाकोटिगुणं फलम् । लभते नाऽत्र सन्देहः सोमामा यदि जायते

ထိုနေရာ၌ လူတစ်ဦးက ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ဂယာ (Gayā) ထက် ကုဋိတစ်ကုဋိ ဆတိုးသော အကျိုးကို ရရှိသည်—ဤအရာ၌ သံသယမရှိ—အထူးသဖြင့် စောမာမဝါသျာ (Somāmāvāsyā) ဟူသော တနင်္လာနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော လကွယ်နေ့ ဖြစ်လာသောအခါ။

Verse 10

तत्रैव नातिदूरे तु भद्रायाः संगमः स्मृतः । पश्चिमात्संगमात्पूर्वः संगमः समुदाहृतः

ထိုနေရာတည်းတွင် မဝေးလှစွာဘဲ ဘဒြာမြစ်၏ ဆုံရာ (သင်္ဂမ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ထိုဆုံရာသည် “အနောက်ဆုံရာ” ၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသဖြင့် “အရှေ့ဆုံရာ” ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 11

यत्पुण्यं लभते देवि पूर्व पश्चिमसंगमे । गंगासागरयोस्तत्र तद्भद्रासंगमे लभेत्

အို ဒေဝီ၊ အရှေ့နှင့် အနောက် ဆုံရာတို့၌ ရရှိသော ကုသိုလ်—ဂင်္ဂါမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ ဂင်္ဂါသာဂရ၌ ရသကဲ့သို့—ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ကို ဘဒြာမြစ် ဆုံရာ၌လည်း ရနိုင်၏။

Verse 333

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तप्तोदकस्वामिमाहात्म्ये मधुमत्यां पिंगेश्वरभद्रामाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပဒစုစည်းထားသော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် «ပရဘာသ ခဏ္ဍ» တွင်၊ ပထမ «ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မယ» တွင်၊ «တပ္တောဒက-စွာမိ မာဟာတ္မယ» အတွင်းရှိ «မဓုမတီ၌ ပင်္ဂေရှွရနှင့် ဘဒြာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရ အခန်း၊ အခန်း ၃၃၃ ပြီးဆုံး၏။