Adhyaya 327

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो महोदयं गच्छेत्तस्मादीशानसंस्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် ထိုနေရာ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော မဟောဒယသို့ သွားရမည်။

Verse 2

विधिना तत्र यः स्नाति तर्पयेत्पितृदेवताः । प्रतिग्रहकृताद्दोषान्न भयं तस्य विद्यते

ထိုနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ ရေချိုးသူသည် ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများကို တർပဏ ပြု၍ စိတ်ကျေနပ်စေသင့်၏။ မသင့်လျော်စွာ လက်ခံယူသော လှူဒါန်းပစ္စည်းကြောင့် ဖြစ်လာသော အပြစ်ဒೋಷတို့မှ သူ့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ မရှိ။

Verse 3

महोदयं महानन्ददायकं च द्विजन्मनाम् । प्रतिग्रहप्रसक्तानां विषयासक्तचेतसाम् । तेषामपि ददेन्मुक्तिं तेन ख्यातं महोदयम्

မဟောဒယသည် ဒွိဇတို့အား မဟာအာနန္ဒကို ပေးတော်မူ၏။ လက်ခံလှူဒါန်းမှု၌ မျှော်လင့်ကပ်လျက် အာရုံခံအရာများ၌ စိတ်ကပ်နေသူတို့ပင် မုက္ခကို ရစေသဖြင့် ထို့ကြောင့် «မဟောဒယ» ဟု ကျော်ကြား၏—အမြင့်တင်ခြင်းကြီး၏ အရပ်။

Verse 4

तस्य वै रक्षणार्थाय महाकालस्य चोत्तरे । नियुक्ताश्च महादेवि मातरस्तत्र संस्थिताः । तस्मिन्स्नात्वा नरः पूर्वं मातॄस्ताश्च प्रपूजयेत्

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာကို ကာကွယ်ရန်နှင့် မဟာကာလ၏ မြောက်ဘက်၌၊ အို မဟာဒေဝီ၊ မာတရ်များကို ခန့်အပ်ထား၍ ထိုနေရာ၌ တည်နေကြ၏။ ထိုအရပ်၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် အရင်ဆုံး မာတရ်တို့ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

एवं देवि मया ख्यातं महोदयमहोदयम् । सर्वपापहरं नृणामभिषेकाच्च मुक्तिदम्

ဤသို့ဖြင့် အို ဒေဝီ၊ ငါသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော «မဟောဒယ» ကို ကြေညာခဲ့၏။ ၎င်းသည် လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အဘိသေက (ရေသွန်းပူဇော်) အားဖြင့် မုက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 6

अर्धक्रोशे च तत्तीर्थं समंतात्परिमंडलम् । एतन्मध्यं महासारं सदैव मुनिवल्लभम्

ထိုတီရ္ထသည် အနားပတ်လုံးဝိုင်း၍ အရပ်အားဖြင့် ကရိုးရှာ တစ်ဝက်အထိ ကျယ်ပြန့်၏။ ၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုသည် မဟာအနှစ်သာရဖြစ်၍ မုနိတို့အတွက် အစဉ်ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 327

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महोदयमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ အဋ္ဌာသီတိသဟသ္ရိယာ သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တရ မာဟာတ္မျတွင် «မဟောဒယ မာဟာတ္မျ ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၃၂၇ ပြီးဆုံး၏။