Adhyaya 326

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्यैवोत्तरतः स्थितम् । महाकालेश्वरं देवं सर्वरक्षाकरं परम्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်သို့ ဆက်လက်သွား၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု အားလုံးကို ပေးတော်မူသော မဟာကာလေရှွရ ဘုရားကို ဖူးမြင်ရမည်။

Verse 2

अधिष्ठाता पुरस्यास्य भैरवो रुद्ररूपधृक् । दर्शे च पूर्णिमायां च महापूजां प्रकारयेत्

ရုဒြရূপကို ဆောင်ထားသော ဘဲရဝသည် ဤမြို့၏ အုပ်ထိန်းတော်မူသော အဓိဋ္ဌာတားဒေဝတ ဖြစ်၏။ အမဝါသျာနေ့နှင့် ပုဏ္ဏမီနေ့တို့တွင် မဟာပူဇာကို စည်းကမ်းတကျ ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 3

महोदये नरः स्नात्वा महाकालं प्रपश्यति । धनाढ्यो जायते लोके सप्तजन्मसहस्रकम्

မဟောဒယ၌ လူသည် ရေချိုးပြီးနောက် မဟာကာလကို မြင်တွေ့ရ၏။ ထို့နောက် လောက၌ ခုနစ်ထောင်ဘဝတိုင်တိုင် ဥစ္စာကြွယ်ဝသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 326

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ခေတ္တရမဟာတ္မယ အပိုင်းရှိ «မဟာကာလ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၃၂၆ ပြီးဆုံး၏။