
ဤအခန်းတွင် ရှီဝ–ဒေဝီ အကြား သင်ကြားဆွေးနွေးမှုအဖြစ်၊ ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော သန့်ရှင်းရာနေရာတစ်ခု၏ “တောင်ဘက်” တွင်ရှိပြီး Ṛṣitoya မြစ်ကမ်းပေါ်တည်သော ဘုရားကျောင်းတစ်ခုသို့ အာရုံစိုက်စေသည်။ ထိုနေရာကို က္ṣေမေရှ္ဝရ (Kṣemeśvara) ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အမည်ပြောင်းလဲလာပုံကိုလည်း ထိန်းသိမ်းဖော်ပြထားသည်—အတိတ်ကာလတွင် ဘ္ဟူတီရှ္ဝရ (Bhūtīśvara) ဟု ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ကလိယုဂတွင် က္ṣေမေရှ/က္ṣေမေရှ္ဝရ ဟု ကြေညာထားသည်။ လက်တွေ့သင်ခန်းစာမှာ တိုတောင်းပြီး ဘုရားဖူးခရီးနှင့် ဆက်စပ်သည်။ ဤဒေဝတားကို မြင်တွေ့ခြင်း (darśana) ပြီးနောက် ပူဇော်ခြင်း (pūjā) ပြုလျှင်၊ ကိလ္ဗိသ (kilbiṣa) ဟု ဆိုသော သီလနှင့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုများအားလုံးမှ သဒ္ဓါရှင်ကို လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင်လည်း စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ ၈၁,၀၀၀ ပုဒ်စု၏ အပိုင်း ၇ (Prabhāsa Khaṇḍa)၊ အခွဲ ၁ (Prabhāsakṣetramāhātmya) အောက်ရှိ “Kṣemeśvaramāhātmya-varṇana” ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततः पश्येन्महादेवि तस्य दक्षिणतः स्थितम् । क्षेमेश्वरेति विख्यातमृषितोयातटे स्थितम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်၌ ရှိသော က္ṣေမေရှ္ဝရ ဟု ကျော်ကြားသည့် သာသနာတည်ရာကို ကြည့်ရှုလော့၊ ၎င်းသည် ဣရှိတိုးယာ ရေကမ်းပေါ်၌ တည်ရှိ၏»။
Verse 2
भूतीश्वरेति नामास्य पूर्वं च परिकीर्तितम् । क्षेमेशेति कलौ देवि तस्य नाम प्रकीर्तितम्
ယခင်က ဤဒေဝတာကို «ဘူတီဣရှ္ဝရ» ဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ကလိယုဂ၌ မဟာဒေဝီရေ၊ ၎င်း၏ နာမကို «က္ṣေမေရှ» ဟု ကြေညာခေါ်ဝေါ်ကြသည်—ကောင်းကျိုးနှင့် ငြိမ်းချမ်း၏ အရှင်။
Verse 3
तं दृष्ट्वा पूजयित्वा च मुक्तः स्यात्सर्वकिल्बिषैः
ထိုအရှင်ကို မြင်တွေ့၍ ပူဇော်ကန်တော့လျှင် အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရ၏။
Verse 323
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ရှလိုက ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «က္ṣေမေရှ္ဝရ မဟာတ္မ्य ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၃၂၃ သည် ပြီးဆုံး၏။