Adhyaya 322
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 322

Adhyaya 322

ဤအခန်းသည် ဣရှ္ဝရက မဟာဒေဝီအား တောင်ဘက်ရှိ သန့်ရှင်းသော တီर्थတစ်ခု «ဒုರ್ಗာဒိတျ» ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်သည့် အာနုဘော်ရှိကြောင်း သာသနာရေးဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် ရှင်းပြထားသည်။ မူလဇာတ်လမ်းအရ ဒုರ್ಗာမယ်တော်သည် ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သော်လည်း အခက်အခဲနှင့် စိတ်ပင်ပန်းမှုကြုံရသဖြင့် သက်သာရာရရန် နေဘုရား စူရျကို တပစ်သာဖြင့် ပူဇော်တောင်းခံ하였다။ တပစ်သာကြာမြင့်ပြီးနောက် ဒိဝါကရ (နေဘုရား) သည် ပေါ်ထွန်းကာ ဆုတောင်းခွင့်ပေးသည်။ ဒုರ್ಗာမယ်တော်က မိမိဒုက္ခပျောက်ကင်းစေလိုကြောင်း တောင်းဆိုရာ နေဘုရားက မကြာမီ ဘဂဝန် တ్రိပုရာန္တက (ရှီဝ) သည် မြင့်မြတ်မင်္ဂလာသော နေရာတွင် လင်္ဂတော်ကို တည်ထောင်မည်ဟု မိန့်ကြားပြီး ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ နာမည်ကို «ဒုರ್ಗာဒိတျ» ဟု ဖြစ်လာမည်ဟု ကြေညာကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အဆုံးတွင် လက်တွေ့ကျသော ဓလေ့ညွှန်ကြားချက်ပါရှိသည်—တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော သပ္တမီနေ့တွင် «ဒုರ್ಗာဒိတျ» ကို ပူဇော်ရမည်။ ဖလश्रုတိအရ ဤပူဇော်မှုကြောင့် ဒုက္ခအမျိုးမျိုးနှင့် အရေပြားရောဂါများ၊ ကုဋ္ဌ (kuṣṭha) အပါအဝင် သက်သာပျောက်ကင်းကြောင်း ဆိုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य दक्षिणसंस्थितम् । दुर्गादित्येतिनामानं सर्वपापप्रणाशनम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏— “ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသော ‘ဒုရ္ဂာဒိတျ’ ဟူသော အမည်ရှိရာ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသော နေရာသို့ သွားရမည်။”

Verse 2

यदा दुःखमनुप्राप्ता दुर्गा दुःखविनाशिनी । सूर्यमाराधयामास तदा दुःखविनुत्तये

ဒုက္ခရောက်လာသောအခါ၊ ဒုက္ခဖျက်ရှင် ဒုရ္ဂာသည် ထိုဒုက္ခကို ပျောက်ကင်းစေရန် နေဘုရား (သူရျ) ကို အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 3

ततः कालेन बहुना तस्यास्तुष्टो दिवाकरः । उवाच मधुरं वाक्यं दुर्गां देवो महाप्रभाम् । वरं वरय देवेशि तपसा तुष्टवानहम्

ကာလအတော်ကြာပြီးနောက် နေမင်း (ဒိဝါကရ) သည် သူမအပေါ် စိတ်တော်ကျေနပ်လာ၍ တောက်ပမြင့်မြတ်သော ဒုರ್ಗာဒေဝီအား ချိုမြိန်သောစကားဖြင့် မိန့်တော်မူသည်— «ဒေဝတို့၏ မဟာမယ်တော်၊ အလိုရှိသော အပေးအယူကို ရွေးချယ်ပါ; သင်၏ တပဿာကြောင့် ငါ စိတ်တော်ကျေနပ်ပြီ»။

Verse 4

दुर्गोवाच । यदि तुष्टो दिवानाथ दुःखसंघं विनाशय

ဒုರ್ಗာဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— «နေမင်းအရှင်၊ သင် စိတ်တော်ကျေနပ်လျှင် ဒုက္ခအစုအဝေးအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးပါ»။

Verse 5

सूर्य उवाच । अचिरेणैव कालेन भगवांस्त्रिपुरांतकः । संप्राप्स्यत्युत्तमं लिंगमुन्नते स्थान उत्तमे

နေမင်းက မိန့်တော်မူသည်— «မကြာမီကာလအတွင်း ဘဂဝန် တြိပုရာန္တက (ရှီဝ) သည် မြင့်မြတ်အထွတ်အထိပ်သော နေရာ၌ အမြတ်ဆုံး လင်္ဂကို ရရှိလိမ့်မည်»။

Verse 6

दुर्गादित्येति मे नाम इह देवि भविष्यति । एवमुक्त्वा महादेवि तत्रैवान्तर्दधे रविः । सप्तम्यां रविवारेण दुर्गादित्यं प्रपूजयेत्

«ဒီနေရာတွင် ဒေဝီရေ၊ ငါ၏နာမည်သည် ‘ဒုರ್ಗာဒိတျ’ ဟူ၍ ဖြစ်လာလိမ့်မည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ နေမင်းသည် ထိုနေရာတင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ စပ్తမီ (လဆန်း/လဆုတ် ၇ ရက်) နှင့် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ဒုರ್ಗာဒိတျကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 7

तस्य दुःखानि सर्वाणि कुष्ठानि विविधानि च । विलयं यांति देवेशि दुर्गादित्यप्रपूजनात्

ဒေဝတို့၏ မဟာမယ်တော်ရေ၊ သူ၏ ဒုက္ခအားလုံးနှင့် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) အမျိုးမျိုးတို့သည် ဒုರ್ಗာဒိတျကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 322

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसा हरुयां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुर्गादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ရှလိုက ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «ဒုရ္ဂာဒိတျ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၃၂၂ သည် ပြီးဆုံး၏။