
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်းရှိ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမြေပုံဖော်ပြချက်ထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသော သီအိုလောဂျီဆိုင်ရာ အကျဉ်းချုပ်သတိပေးချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဣရှ္ဝရသည် အရှေ့ဘက်ဧရိယာ၌ အညွှန်းနေရာမှ မဝေးသောနေရာတွင် တည်ရှိပြီး အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော (pāpa-kṣaya) အာနိသင်ကြီးမားသည့် လိင်္ဂတစ်ဆူကို ဖော်ပြသည်။ ထိုလိင်္ဂကို «ဗြဟ္မေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ပြီး ဘြာဟ္မဏများက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်ဟု ဆိုကာ ပရတိဋ္ဌာအဆက်အနွယ်၏ တရားဝင်မှုကို ထင်ရှားစေသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ «ရိသိတိုယာ» (Ṛṣitoya-jala) ရေတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် လိင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ အကျိုးဖလမှာ ပူဇော်သူသည် ဝေဒကို သိမြင်သူ (veda-vid) ဖြစ်လာကာ အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဘြာဟ္မဏ ဖြစ်ပြီး «ဇာဍ္ယ-ဘဝ» ဟူသော စိတ်ဓာတ်မတက်ကြွမှု၊ ဉာဏ်မထက်မြက်မှုမှ လွတ်မြောက်မည်ဟု ဆိုသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याश्च पूर्वदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၏ အရှေ့ဘက်၌ မဝေးလှသောအရပ်တွင် အာနုဘော်ကြီးမားသည့် လိင်္ဂတော်တစ်ဆူ တည်ရှိ၍ အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးပေးသည်»။
Verse 2
ब्रह्मेश्वरेति नामाढ्यं ब्राह्मणैश्च प्रतिष्ठितम् । ऋषितोयाजले स्नात्वा तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । स भवेद्वेदविद्विप्रो जाड्यभावविवर्जितः
၎င်းကို «ဗြဟ္မေရှ္ဝရ» ဟူသောနာမဖြင့် ထင်ရှားပြီး ဗြာဟ္မဏများက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။ «ရိသိတိုယ» ဟူသောရေ၌ ရေချိုးပြီး ထိုလိင်္ဂတော်ကို အပြည့်အဝ ရိုသေစွာ ပူဇော်သူသည် ဝေဒကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏဖြစ်လာ၍ မိုက်မဲမှုနှင့် မသိမှုကင်းစင်မည်။
Verse 318
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टादशोत्तरत्रिशततमो ऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ကဗျာ ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မျ၌၊ «ဗြဟ္မေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၃၁၈ သည် ပြီးဆုံး၏။